The Muslims Internet Directory: MLS

Home : Quran Translations : Albanian : Hud

[11.1] Elif, LamÃ«, Ra, (ky Ã«shtÃ«) LibÃ«r, ajetet e tÃ« cilit janÃ« radhitur (nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« pÃ«rsosur, njÃ«kohÃ«sisht) edhe shkoqitur nga i Dijshmi i tÃ« gjitha Ã§Ã«shtjeve nÃ« hollÃ«si.

Bookmark This verse to continue reading later

[11.2] QÃ« te mos adhuroni tjetÃ«r pÃ«rveÃ§ All-llahut. UnÃ« jam (dÃ«rguar) nga Ai qortues e pÃ«rgÃ«zues pÃ«r ju.

[11.3] E tÃ« kÃ«rkoni falje Zotit tuaj dhe pendohuni (kthehuni) te Ai, se Ai do tÃ« ju mundÃ«sojÃ« pÃ«rjetime tÃ« mira (nÃ« kÃ«tÃ« jetÃ«) deri nÃ« njÃ« afat (tÃ« caktuar) dhe Ã§do punÃ«miri i jep shpÃ«rblimin e merituar. nÃ« qoftÃ« se refuzojnÃ« (tÃ« kÃ«rkojnÃ« falje), unÃ« pra kam frikÃ« pÃ«r ju, dÃ«nimin e ditÃ«s sÃ« madhe.

[11.4] Se kthimi i juaj Ã«shtÃ« vetÃ«m te All-llahu, Ai ka fuqi pÃ«r Ã§do send.

[11.5] Ja, ata mbÃ«shtjellojnÃ« (armiqÃ«sinÃ« nÃ«) gjoksat e tyre qÃ« ta fshehin nga Ai, po ta dini se edhe kur mbulohen me petkat e tyre, Ai e di se Ã§ka fshehin dhe Ã§ka shfaqin. Sâ€™ka dyshim se Ai e di shumÃ« mirÃ« Ã§ka mbajnÃ« zemrat (qÃ«llimet) e tyre.

[11.6] Nuk ka anjÃ« gjallesÃ« nÃ« tokÃ« qÃ« All-llahu tÃ« mos ia ketÃ« garantuar furnizimin e saj, Ai e di vendbanimin dhe vendstrehimin e saj (pas vdekjes). TÃ« gjitha (kÃ«to) janÃ« nÃ« librin e njohur (Levhi MahfudhÃ«).

[11.7] Ai Ã«shtÃ« i cili krijoi qiejt e tokÃ«n brenda gjashtÃ« dite (fazave), e Arshi (Froni) i Tij kishte qenÃ« (mÃ« parÃ«) mbi ujÃ«, qÃ« tâ€™ju sprovojÃ«, se cili prej jush Ã«shtÃ« mÃ« vepÃ«rmirÃ«. NÃ«se ti u thua: â€œJu do tÃ« ringjalleni pas vdekjes!â€ Ata qÃ« nuk besuan thonÃ«: â€œKjo (Ã§ka na thua) nuk Ã«shtÃ« tjetÃ«r vetÃ«n se magji e hapur.

[11.8] NÃ«se Ne e vonojmÃ« ndÃ«shkimin pÃ«r njÃ« kohÃ« tÃ« shkurtÃ«r kundÃ«r tyre, ata thonÃ«: â€œÃ§ka po e pengon atÃ«?â€ Le tÃ« dijnÃ« se ditÃ«n kur tâ€™u vijÃ«, ai nuk zbrapÃ«t prej tyre, ata do tâ€™i rrethojÃ« ai (dÃ«nimi) me tÃ« cilin talleshin.

[11.9] Po nÃ«se Ne ia japim njeriut ndonjÃ« begati nga ana jonÃ«, e pastaj e tÃ«rheqim atÃ« prej tij, ai do tÃ« jetÃ« i dÃ«shpruar dhe pÃ«rbuzÃ«s.

[11.10] E nÃ«se pas tÃ« keqes qÃ« e pat goditur atÃ«, Ne dhurojmÃ« tÃ« mira, ai do thotÃ«: â€œKaluan tÃ« kÃ«qiat prej meje!â€ VÃ«rtet, ai Ã«shtÃ« shfrenuar dhe mendjemadh.

[11.11] PÃ«rveÃ§ atyre, tÃ« cilÃ«t kishin durim dhe bÃ«nin vepra tÃ« mira, tÃ« tillÃ«t kanÃ« falje (tÃ« gabimeve) dhe shpÃ«rblim tÃ« madh.

[11.12] A mos (shpresojnÃ« idhujtarÃ«t se) do tÃ« lÃ«shÃ« nga ajo qÃ« tâ€™u shpall ty (ngase u vjen rÃ«ndÃ« ta dÃ«gjojnÃ«), dhe tÃ« shtÃ«ngon zemrÃ«n tÃ«nde ajo (komunikimi i shpalljes), pÃ«r shkak se ata do tÃ« thonÃ«: â€œPse tÃ« mos i ketÃ« zbritur atij (Muhammedit) ndonjÃ« pasuri, ose pÃ«rse tÃ« mos i ketÃ« ardhur bashkÃ« me tÃ« ndonjÃ« engjÃ«ll?â€ Ti je vetÃ«m qortues, e All-llahu pÃ«r kujdeset prÃ«r Ã§do send.

[11.13] Apo, pse ata thonÃ«: â€œAi (Muhammedi) e trilloi atÃ« (Kurâ€™anin)â€. Thuaj: â€œFormuloni pra, dhjetÃ« kaptina si ai (Kurâ€™ani) ashtu tÃ« trilluara (siÃ§ thoni ju) dhe thirrni, pos All-llahit, po qe se jeni tÃ« drejtÃ« (Ã§ka thoni), kÃ« tÃ« mundeni pÃ«r ndihmÃ«!â€

[11.14] E nÃ«se nuk pÃ«rgjigjen juve, atÃ«herÃ« pra ta keni tÃ« qartÃ« se ai (Kurâ€™ani), Ã«shtÃ« i zbritur me dijen e All-llahut dhe se nuk ka zot pos Tij. A jeni pra myslimanÃ«?â€

[11.15] Kush ka pÃ«r qÃ«llim jetÃ«n e kÃ«saj bote dhe tÃ« mirat e saj, Ne do tâ€™u plotÃ«sojmÃ« atyre shpÃ«rblimin e veprave tÃ« tyre nÃ« tÃ«, dhe atyre nÃ« tÃ«, dhe atyre nuk do tâ€™u mungojÃ« gjÃ«.

[11.16] TÃ« kÃ«tillÃ«ve nÃ« botÃ«n tjetÃ«r u pÃ«rket vetÃ«m Xhehennemi. Ajo qÃ« punuan dhe vepruan ata ka dÃ«shtuar dhe Ã«shtÃ« asgjÃ«suar.

[11.17] A ai qÃ« Ã«shtÃ« (i mbÃ«shtetur) nÃ« argument nga Zoti i tij dhe atÃ« e pÃ«rforcon dÃ«shmia nga Ai, e para tij (Kurâ€™anit) ishte (dÃ«shmitar) libri i Musait (Terati) qÃ« ishte udhÃ«rrÃ«fyes e mÃ«shirÃ« - (Ã«shtÃ« i njejtÃ« me atÃ« qÃ« ka pÃ«r qÃ«llim vetÃ«m kÃ«tÃ« jetÃ«)? TÃ« tillÃ«t (qÃ« janÃ« nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«) e besojnÃ« (Kurâ€™anin). E kush prej tyre grupeve refuzuan atÃ«, vendi i tij Ã«shtÃ« zjarri. E ti (Muhammed) mos kij dyshim nÃ« te, ai Ã«shtÃ« e vÃ«rtetÃ« nga Zoti uyt, nÃ« tÃ« sâ€™ka dyshim, por shumica e njerÃ«zve nuk e besojnÃ«.

[11.18] E kush Ã«shtÃ« mÃ« mizor se ai qÃ« trillon pÃ«r All-llahun? TÃ« tillÃ«t paraqiten para Zotit tÃ« tyre, e dÃ«shmitarÃ«t thonÃ«: â€œKÃ«ta ishin tÃ« cilÃ«t gÃ«njyen ndaj Zotit tÃ« tyre, pra mallkimi i All-llahut qoftÃ« kundÃ«r mizorÃ«ve!â€

[11.19] TÃ« cilÃ«t pengojnÃ« nga rruga e All-llahut dhe pÃ«rpiqen atÃ« ta shtrembÃ«rojnÃ«, mu ata janÃ« qÃ« nnuk e besojnÃ« botÃ«n tjetÃ«r.

[11.20] Ata nuk ishin tÃ« paprekshÃ«m nÃ« tokÃ« (prej dÃ«nimit tÃ« Zotit), dhe ata nuk kishin mbrojtÃ«s pos All-llahut. Atyre u shumÃ«fishohet dÃ«nimi, sepse ata nuk ishin qÃ« mund tÃ« dÃ«gjonin dhe as nuk shikonin.

[11.21] Ata mashtruan vetveten dhe humben prej tyre ata (idhujt) qÃ« i patÃ«n trilluar.

[11.22] Ã‹shtÃ« e vÃ«rtetÃ« se ata nÃ« botÃ«n tjetÃ«r janÃ« mÃ« tÃ« humburit.

[11.23] Ata qÃ« nuk besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira dhe u pÃ«rulÃ«n ndaj Zotit tÃ« tyre, ata janÃ« banues tÃ« Xhennetit, nÃ« tÃ« janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[11.24] Shembulli i gjendjes sÃ« kÃ«tyre Ã«shtÃ« (i atyre qÃ« nuk besuan) si ai i verbÃ«ri dhe i shurdhÃ«ti dhe (i atyre qÃ« besuan) si ai qÃ« sheh dhe dÃ«gjon. A janÃ« nÃ« pozitÃ« tÃ« barabartÃ«? A nuk pÃ«rkujtoheni?!

[11.25] Ne patÃ«m dÃ«rguar edhe Nuhun te populli i vet (me porosi tÃ« njejtÃ« si Muhammedin qÃ« tâ€™u thotÃ«): UnÃ« ju tÃ«rheq vÃ«rejtjenn haptazi.

[11.26] QÃ« tÃ« mos adhuroni tjetÃ«r kÃ« pos All-llahut, sepse unÃ« kam frikÃ« pÃ«r dÃ«nimin tuaj nÃ« ditÃ«m e pikÃ«llueshme.

[11.27] Paria qÃ« nuk besoi nga populli i tij tha: â€œNe nuk tÃ« shohim ndryshe vetÃ«m si njeri, sikurse edhe ne, ne nuk po se tÃ« pasojÃ« kush, pÃ«rveÃ§ atyre qÃ« janÃ« mÃ« tÃ« poshtÃ«rit e mÃ« mendjelehtit nga mesi ynÃ« dhe ne nuk shohim se ju keni ndonjÃ« vlerÃ« mbi ne, pÃ«rkundraz, ne ju konsiderojmÃ« gÃ«njeshtar!â€

[11.28] (Nuhu) Tha: â€œO populli im, mÃ« thuani nÃ«se unÃ« jam i mbÃ«shtetur nÃ« argument tÃ« qartÃ« nga Zoti im dhe Ai mÃ« dha mÃ«shirÃ« nga ana e Tij, e juve u janÃ« fshehur ato (argumentet ngase jeni dhÃ«mÃ« pas kÃ«saj jete), a mos do tâ€™ju detyrojmÃ« pÃ«r to (pranimin e tyre), kur ju jeni urrejtÃ«s tÃ« tyre!

[11.29] O populli im, unÃ« pÃ«r kÃ«tÃ« nuk kÃ«rkoj prej jush ndonjÃ« pasuri, shpÃ«rblimi im Ã«shtÃ« vetÃ«m te All-llahu. Dhe unÃ« kurrsesi nuk i largoj ata qÃ« besuan, ata janÃ« afÃ«r Zotit tÃ« tyre; por unÃ« ju shoh si popull qÃ« nuk dini e nuk kuptoni.

[11.30] O populli im, a nuk po mendoni se nÃ«se unÃ« i pÃ«rze ata , kush do tÃ« mund tÃ« mÃ« mbrojÃ« mua nga All-llahu (dÃ«nimi i Tij)?

[11.31] UnÃ« nuk u them juve se te unÃ« janÃ« depot e All-llahut, as nuk u them se unÃ« e di tÃ« fshehtÃ«n, as nuk u them se unÃ« jam engjÃ«ll, as nuk u them atyre qÃ« sytÃ« tuaj i nÃ«nÃ§mojnÃ«, se All-llahu nuk u dhuroi atyre tÃ« mira. All-llahu e di mÃ« sÃ« miri se Ã§ka nÃ« shpirtrat e tyre, pse atÃ«herÃ« unÃ« konsiderohem zullumqar.

[11.32] Ata thanÃ«: â€œO Nuh, ti polemizove me ne dhe e zgjate polemikÃ«n tonÃ«. UrdhÃ«ro, e nÃ«se flet tÃ« vÃ«rtetÃ«n, sillnie pra, tÃ« na godasÃ« ajo me Ã§ka na kÃ«rcÃ«nohesh!â€

[11.33] Ai tha: â€œAtÃ« ju sjell vetÃ«m allahu, po qe se dÃ«shiron, e ju nuk mund ta pengoni!â€

[11.34] NÃ«se pÃ«rpiqem tâ€™ju kÃ«shilloj, po qe se All-llahu don tâ€™ju humb, kÃ«shilla ime nuk bÃ«n dobi. Ai Ã«shtÃ« Zoti juaj dhe vetÃ«m te Ai do tÃ« ktheheni.

[11.35] A mos po thonÃ« se ai e trilloi atÃ«? Thuaj: â€œNÃ«se unÃ« kam trilluar, atÃ«herÃ« ai Ã«shtÃ« mÃ«kati im, e unÃ« jam larg nga krimet tuajaâ€.

[11.36] E, Nuhut i qe shpallur: â€œNuk do tÃ« besojÃ« mÃ« askush nga populli yt, pÃ«rveÃ§ atyre qÃ« kanÃ« besuar (deri mÃ« tash), pra mos u brengos pÃ«r ata qÃ« punojnÃ« ataâ€.

[11.37] E, mbaroje anijen nÃ«n mbikÃ«qyrjen tonÃ« dhe me mÃ«simin tonÃ«, e mos mâ€™u drejto Mua pÃ«r ata qÃ« bÃ«nÃ« zullum, ata gjithqysh janÃ« tÃ« pÃ«rmbytur.

[11.38] Dhe ai ndÃ«rtonte anijen e paria e popullit tÃ« tij, saherÃ« qÃ« kalonte pranÃ« tij pÃ«rqeshej me tÃ«. Ai u thoshte: â€œNÃ«se talleni me ne, edhe ne do tÃ« tallemi me ju, ashtu siÃ§ po talleni ju!â€

[11.39] Dhe mÃ« vonÃ« do tÃ« kuptoni se cili do tÃ« pÃ«sojÃ« dÃ«nimin e turpshÃ«m dhe mbi tÃ« cilin do tÃ« jetÃ« dÃ«nim i pÃ«rjetÃ«shÃ«m.

[11.40] E kur erdhi urdhÃ«ri ynÃ« (i caktuar pÃ«r ndÃ«shkim) dhe gufoi (uji) prej furrÃ«s (vend ku piqet buka), Ne i thamÃ«: â€œNgarko nÃ« tÃ« Ã§do krijesÃ«Ã« nga njÃ« Ã§ift edhe familjen tÃ«nde, pÃ«rveÃ§ pÃ«r kÃ« Ã«shtÃ« marrÃ« vendim i hershÃ«m kundÃ«r tij, e (ngarkoje) edhe kush ka besuar, po pÃ«rveÃ§ njÃ« pakice nuk i kishin besuar atij.

[11.41] Dhe ai tha: â€œHipni nÃ« rÃ«, me emrin e All-llahut ajo lundron dhe ndalet. VÃ«rtet, Zoti Ã«shtÃ« qÃ« falÃ« shumÃ«, Ã«shtÃ« mÃ«shirues.

[11.42] Ajo lundron me ta nÃ«pÃ«r valÃ« si, e Nuhu e thirri djjalin e vet, qÃ« ishtÃ« nÃ« njÃ« vend tÃ« ndarÃ«: â€œO djali im, hip nashkÃ« me ne, e mos u bÃ« me mohuesit!â€

[11.43] Ai (djali) tha: â€œUnÃ« do tÃ« ngjitÃ«m nÃ« njÃ« kodÃ«r qÃ« do tÃ« mÃ« mbrojÃ« nga uji (vÃ«rshimi)!â€ Tha: nuk ka sot mbrojtÃ«s prej dÃ«nimit tÃ« All-llahut, pos atÃ« qÃ« Ai e ka mÃ«shiruar!â€ Vala hyri mes tyre tÃ« dyve, e ai (djali u mbyt nÃ« ujÃ«.

[11.44] E iu pat thÃ«nÃ«: â€œOj tokÃ«, pÃ«rbije ujin tÃ«nd, dhe o qiell, ndÃ«rpreje (shiun), uji u tÃ«rhoq, urdhÃ«ri u zbatua dhe ajo (anija) undal nÃ« (kodrÃ«n) Xhudij, e u tha: â€œI shkatÃ«rruar qoftÃ« populli mizor!â€

[11.45] Nuhu e luti Zotin e vet, duke thÃ«nÃ«: â€œO, Zoti im, djali im Ã«shtÃ« i familjes sime, e premtimi Yt Ã«shtÃ« isaktÃ«, ndÃ«rsa Ti je mÃ« idrejti i tÃ« drejtÃ«ve!â€

[11.46] (Zoti) Tha: â€œO Nuh, ai (djali) nuk ishte nga familja jote (pÃ«r tÃ« cilÃ«n tÃ« premtova se do tâ€™i shpÃ«tojÃ«), ai ishte punÃ«keq, e ti mos mÃ« kÃ«rko Mua atÃ« qÃ« nuk e di, UnÃ« tÃ« kÃ«shilloj qÃ« tÃ« mos bÃ«hesh nga injorantÃ«t!â€

[11.47] (Nuhu) Tha: â€œZoti im, unÃ« mbÃ«shtetem nÃ« mbrojtjen TÃ«nde qÃ« tÃ« (mos) kÃ«rkoj prej Teje atÃ« pÃ«r Ã§ka nuk kam njohuri, e nÃ« qoftÃ« se nuk mÃ« fal mua dhe nuk mÃ« mÃ«shiron Ti, do tÃ« jam i humbur!â€

[11.48] Iu pat thÃ«nÃ«: â€œO Nuh, zbarko qofsh ishpÃ«tuar nga ana JonÃ«, me begati pÃ«r tu. EnjÃ« popull (tjetÃ«r) do tâ€™i mundÃ«sojmÃ« pÃ«rjetime, e pastaj do tâ€™i godasÃ« dÃ«nim i dhembshÃ«m nga ana JonÃ«.

[11.49] KÃ«to janÃ« disa rrÃ«fimet e panjohura (pr ty), qÃ« po tâ€™i shpallim ty, e qÃ« para kÃ«tij (Kurâ€™anit) nuk i ke ditur as ti as populli yt. Pra tÃ« jeshh i durueshÃ«m se pÃ«rfundimi (i lavdishÃ«m) Ã«shtÃ« pÃ«r tÃ« devotshmit.

[11.50] Edhe te (populli) Adi (dÃ«rguam) nga mesi tyre Hudin qÃ« tha: â€œO populli im, ju nuk keni zot tjetÃ«r pos Tij, ju vetÃ«m po hutoheni me trillime.

[11.51] O populli im, unÃ« pÃ«r kÃ«tÃ« nuk kÃ«rkoj prej jush ndonjÃ« shpÃ«rblim. ShpÃ«rblimi im Ã«shtÃ« vetÃ«m prej Atij qÃ« mÃ« krijoi. A nuk po kuptoni.

[11.52] O populli im, kÃ«rkoni falje prej Zotit tuaj dhe ktheniu Atij, Ai ju lÃ«shon shi me bollÃ«k, dhe fuqisÃ« suaj i shton fuqi, e mos refuzoni tÃ« bÃ«heni e tÃ« bÃ«heni mÃ«katarÃ«!â€

[11.53] Ata thanÃ«: â€œO Hud, ti nuk na solle ndonjÃ« argument, e ne nuk i brakisim zotat tanÃ« pÃ«r fjalÃ«n tÃ«nde dhe ne nuk tÃ« besojmÃ« tyâ€.

[11.54] Ne nuk themi tjetÃ«r vetÃ«m se dikush prej zotave tanÃ« tÃ« ka goditur me Ã§mendje! Ai tha: â€œUnÃ« dÃ«shmitar e kam All-llahun, e ju dÃ«shmoni se unÃ« jam larg nga ajo Ã§ka ju i shoqÃ«roni.

[11.55] (larg adhurimit) Pos Tij. Ju pra, tÃ« gjithÃ« pÃ«rpiquni kundÃ«r meje e mos mÃ« jepni afat.

[11.56] UnÃ« iu kam mbÃ«shtetur Allaut, Zotit tuaj, pse Ai nuk ka asnjÃ« nga gjallesat, e qÃ« Ai tÃ« mos e ketÃ« nÃ«n sundim, vÃ«rtet Zoti im Ã«shtÃ« i drejtÃ«.

[11.57] NÃ«se kundÃ«rshtoni, unÃ« ju kumtova atÃ« me tÃ«cilÃ«n jamÃ« dÃ«rguar te ju. Zoti im do tâ€™ju zÃ«vendÃ«sojÃ« me njÃ« popull tjetÃ«r, Atij nuk mund tâ€™i bÃ«ni kurrÃ«farÃ« dÃ«mi. VÃ«rÃ«tet, Zoti im Ã«shtÃ« pÃ«rcjellÃ«s i Ã§do sendiâ€.

[11.58] E kur arriti vendimi YnÃ« (pÃ«r dÃ«nim), Ne me mÃ«shirÃ«n TonÃ« e shpÃ«tuam Hudin, e bashkÃ« me tÃ« edhe ata qÃ« kishin besuar. I shpÃ«tuam prej dÃ«nimit tÃ« rÃ«ndÃ«.

[11.59] E ato ishin (gjurmÃ« tÃ« gÃ«njeshtrave tÃ« fisit) Ad-Ã«t, qÃ« mohuan argumentet e Zotit tÃ«tyre, kundÃ«rshtuan tÃ« dÃ«rguarin r Tij, shkuan pas urdhÃ«rit tÃ« Ã§do kryelarti kundÃ«rshtar.

[11.60] Ata u prcollÃ«n me mallkim si nÃ« kÃ«tÃ« botÃ«, ashtu edhe nÃ« ditÃ«n e gjykimit. Le tÃ« dihet, AdÃ«t mohuan Zotin e tyre. QoftÃ« i shkatÃ«rruar Adi, populli i Hudit!

[11.61] Edhe te (populli) Themud e patÃ«m njÃ«rin prej tyre, Salihun, e ai u tha: â€œO populli im, adhuronie All-llahun, ju nuk keni zot tjetÃ«r pos Tij, Ai sÃ« pari ju krijoi nga dheu dhe ju bÃ«ri banues tÃ« tij, andaj kÃ«rkoni falje prej Tij, dhe shprehni pendim te Ai. Sâ€™ka dyshim, Zoti im Ã«shtÃ« afÃ«r (me mÃ«shirÃ«), Ai pÃ«rgjigjet (lutjeve)â€!

[11.62] Ata thanÃ«: â€œO Salih, ti ishe shpresÃ« jona para kÃ«saj. Si mund tÃ« na ndalosh tÃ« adhurojmÃ« atÃ« qÃ« adhuruan prindÃ«rit tanÃ«? VÃ«rtet, ne jemi shumÃ« tÃ« dyshimtÃ« e nÃ« dilemÃ« nÃ« atÃ« qÃ« na thÃ«rret ti!â€

[11.63] â€œO populli im, mÃ« tregoni ju, nÃ«se unÃ« jam (i bazuar) nÃ« argument (tÃ« qartÃ«) nga Zoti im,dhe Ai tÃ« mÃ« ketÃ« dhÃ«nÃ« mua mÃ«shirÃ« (gradÃ«n pejgamber) nga ana e Tij, kush do tÃ« mÃ« mbrojÃ« mua nga All-llahu, nÃ«se unÃ« kundÃ«rshtoj AtÃ«? Ju nuk mÃ« shtoni tjetÃ«r vetÃ«m humbje.

[11.64] O populli im, kjo Ã«shtÃ« devja e All-llahut, pÃ«r ju Ã«shtÃ« njÃ« argument. LÃ«nie pra, tÃ« ushqehet nÃ« tokÃ«n e All-llahut e mos e prekni me ndonjÃ« tÃ« keqe e tÃ« ju godas menjÃ«herÃ« dÃ«nimi!â€

[11.65] E megjithatÃ«, ata e therrÃ«n atÃ«, e ai (Salihu) ju tha: â€œPÃ«rjetoni nÃ« vendin tuaj tri ditÃ«, ky Ã«shtÃ« caktim jo i rrejshÃ«m!â€

[11.66] E kur erdhi vendimi YnÃ« (pÃ«r dÃ«nim), Ne e shpÃ«tuam Salihun nga poshtÃ«rimi i asaj dite, e bashkÃ« me tÃ«, edhe ata qÃ« besuan. Zoti yt Ã«shtÃ« ai i fuqishmi, ngadhÃ«njyesi.

[11.67] NdÃ«rsa ata qÃ« bÃ«nÃ« zullum, i kapi (nÃ« ditÃ«n e katÃ«rt) krisma dhe gÃ«dhinÃ« kufoma (tÃ« ngrira) nÃ« vendin e tyre.

[11.68] (gÃ«dhinÃ«) Sikur tÃ« mos kishin qenÃ« fare nÃ« tÃ«. Kuptonie pra, (populli ) Themud e mohoi Zotin e vet. Mallkimi qoftÃ« kundÃ«r Themudit!

[11.69] Edhe Ibrahimit i patÃ«n ardhur tÃ« dÃ«rguarit (engjÃ«jt) tanÃ« me myzhde dhe i thanÃ«: â€œSelamâ€. Ai u pÃ«rgjegj: â€œGjithnjÃ« paÃ§i selamâ€ dhe nuk vonoi tâ€™ju sjellÃ« njÃ« viÃ§ tÃ« pjekur (tÃ« fÃ«rguar nÃ« gurÃ«).

[11.70] Kur pa se duart e tyre nuk shtrihen kah ai (viÃ§), iu dukÃ«n tÃ« pazakonshme dhe ndjeu prej tyre njÃ«farÃ« frike. Ata i thanÃ«: â€œMos u frikÃ«so, ne jemi tÃ« dÃ«rguar tÃ« populli i Lutitâ€.

[11.71] E gruaja (Sare) e tij (Ibrahimit) rrinte nÃ« kÃ«mbÃ« dhe qeshi, e Ne e pÃ«rgÃ«zuam atÃ« me Is-hakun, e pas Is-hakut Jakubin.

[11.72] Ajo tha: â€œE mjera unÃ«, si do tÃ« lindÃ« unÃ« kr jam e vjetÃ«ruar, kurse ky burri im Ã«shtÃ« i shtyer mÃ« moshÃ«, vÃ«rtet kjo Ã«shtÃ« gjÃ« e Ã§uditshme.

[11.73] Ata i thanÃ«: â€œSi, mos po Ã§uditesh me caktimin e Zotit?â€ MÃ«shira e All-llahut dhe bekimi i Tij qoftÃ« me ju o familje e shtÃ«pisÃ« (sÃ« Ibrahimit)! VÃ«rtet, Ai Ã«shtÃ« meritues pÃ«r falÃ«nderim Ã«shtÃ« bamirÃ«s i madh.

[11.74] Pasi qÃ« Ibrahimit i kaloi frika dhe i erdhi myzhdeja, ai nisi dialog me tÃ« dÃ«rguarit tanÃ« rreth popullit tÃ« Lutit. .

[11.75] VÃ«rtet, Ibrahimi ishte shumÃ« i butÃ«, shumÃ« i dhembshÃ«m dhe i kthyeshÃ«m.

[11.76] (engjÃ«jt i thanÃ«) O Ibrahim lÃ«re kÃ«tÃ« (dialog), urdhÃ«ri i Zotit tÃ«nd tashmÃ« ka zbritur, sâ€™ka tjetÃ«r, ata do tÃ« pÃ«rjetojnÃ« dÃ«nim tÃ« pashmangshÃ«m.

[11.77] E kur tÃ« dÃ«rguarit tanÃ« i erdhÃ«n Lutit, ai u keqÃ«sua pÃ«r ta dhe u ngushtua rÃ«ndÃ« me ardhjen e tyre e tha: â€œKjo Ã«shtÃ« ditÃ« e vÃ«shtirÃ«!â€

[11.78] Dhe populli i tij, Ã« mÃ« parÃ« bÃ«nin punÃ« tÃ« turpshme, erdhi me ngtite ai (te Luti), e ai tha: â€œO populli im, qe kÃ«to bijat e mia (gratÃ« e atij vendi), janÃ« mÃ« tÃ« pastra pÃ«r ju kinie frikÃ« pra All-llahun e mos mÃ« turpÃ«roni me mysafirÃ«t e mi, a nuk ka ndÃ«r ju ndonjÃ« njeri tÃ« menÃ§ur (e tÃ« ju ndalojÃ« nga e keqja)?â€

[11.79] Ata thanÃ«: â€œPo ti e ke tÃ« ditur se ne, nuk kurrfarÃ« lakmie nÃ« bijat tua, ti e di me siguri se Ã§ka dÃ«shirojmÃ« ne!â€

[11.80] Ai tha: â€œAh, sikur tÃ« kisha fuqi kundÃ«r jush (tâ€™ju zbrapsÃ«), ose tÃ« kisha mbÃ«shtetje nÃ« ndonjÃ« pÃ«rkrahje (tÃ« fisit) tÃ« fortÃ«!â€ (do tâ€™i mbroja mysafirÃ«t e mij).

[11.81] (engjÃ«jt) ThanÃ«: â€œO Lut, ne jemi tÃ« dÃ«rguarit e Zotit tÃ«nd, ata (populli yt) nuk kanÃ« pÃ«r tâ€™u afruar te ti, e ti kah fundi i natÃ«s udhÃ«to me familjen tÃ«nde dhe askushrej jush tÃ« mos vÃ«shtrojÃ« mbrapa (familha do tÃ« shpÃ«tojÃ«), pos gruas sate, ajo do tÃ« jetÃ« e goditur me Ã§ka do tÃ« goditen edhe ata. Afati i tyre Ã«shtÃ« mÃ«ngjesi, a nuk Ã«shtÃ« mÃ«ngjesi afÃ«r?

[11.82] Kur erdhi urdhÃ«ri nÃ«, Ne pÃ«rmbysÃ«m tÃ« gjitha ato (fshatrat e tyre) duke kthyer Ã§do gjÃ« nga lart poshtÃ«, dhe mbi ta reshÃ«m gurÃ« tÃ« fortÃ« pa ia nda.

[11.83] (gurÃ«) TÃ« shÃ«nuar te Zoti yt. Ai (vend) nuk Ã«shtÃ« larg zullumqarÃ«ve (idhujtarÃ«ve kurejshitÃ«).

[11.84] Edhe Medjenit (i dÃ«rguam) vÃ«llain e tyre Shuajbin qÃ« ju tha: â€œO popull im, adhuronie All-llahun, ju nuk keni Zot tjetÃ«r pos Tij, mos matni as mos peshoni mangut, unÃ« po shoh se jeni nÃ« gjendje tÃ« mirÃ« jetÃ«sore, pra unÃ« po frikÃ«sohem pÃ«r ju nga dÃ«nimi qÃ« do tâ€™ju pÃ«rfshijÃ« njÃ« ditÃ«!â€

[11.85] O populli im, veproni drejtÃ« gjatÃ« matjes dhe peshimit, e mos dÃ«mtoni njerÃ«zit nÃ« asgjÃ« dhe mos shkaktoni rrÃ«mujÃ« nÃ« tokÃ«!â€

[11.86] AtÃ« pjesÃ« qÃ« ju lejoi All-llahu Ã«shtÃ« shumÃ« mÃ« e mirÃ« pÃ«r ju, nÃ«se jeni besimtarÃ«, e unÃ« nuk jamÃ« rojÃ« juaj!â€

[11.87] Ata thanÃ«: â€œO shuajb, a namazi yt po tÃ« thotÃ« tÃ« na urdhÃ«rosh qÃ« ta braktisim atÃ« qÃ« adhuruan prindÃ«rit tanÃ«, ose )po tÃ« urdhÃ«ron) pÃ«r tÃ« punuar nÃ« pasurinÃ« tonÃ« ashtu si tÃ« dÃ«shirojmÃ«? VÃ«rtet, ti qenke i butÃ« e i menÃ§urâ€. (Kjo ishte tallje e tyre).

[11.88] â€œO popull im, mÃ« thuani pra, nÃ«se unÃ« kam argumente tÃ« sigurta nga Zoti im dhe nga ana e Tij, Ai mÃ« furnizoi mua me tÃ« mira (si mund tÃ« mos ju udhÃ«zoj nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«?) UnÃ« nuk dua tâ€™ju kundÃ«rshtoj (duke punuar) pÃ«r atÃ« nga e cila po ju ndaloj, unÃ« nuk dua tjetÃ«r vetÃ«m tÃ« pÃ«rmirÃ«soj aq sa mundem, por kÃ«tÃ« mund ta arrij vetÃ«m me ndihmÃ«n e All-llahut, vetÃ«m Atij iu kam mbÃ«shtetur dhe vetÃ«m te Ai jam i drejtuar!â€

[11.89] O populli im, kundÃ«rshtimi ndaj meje tÃ« mos u shpie (nÃ« mosbesim) qÃ« tÃ« ju gjejÃ« ajo qÃ« e gjeti popullin e Nuhut, populin e Hudit ose popullin e Salihut. E populli i Lutit nuk Ã«shtÃ« larg prej jush.

[11.90] KÃ«rkoni falje zotit tuaj she sinqerisht pendohuni ndaj Tij. VÃ«rtet, Zoti im Ã«shtÃ« mÃ«shirues, shumÃ« i dashur.

[11.91] Ata thanÃ«: O Shuajb, ne nuk po e kuptojmÃ« shumicÃ«n nga ajo qÃ« thua dhe ne tÃ« konsiderojmÃ« ty tÃ« dobÃ«t nÃ« mesin tonÃ«, dhe sikur tÃ« mos ishte ai grupi yt, ne do tÃ« gurÃ«zonin ty, ngase ti nuk je i Ã§muar ndÃ«r neâ€.

[11.92] Ai tha: â€œO populli im, a Ã«shtÃ« mÃ« i Ã§muar te ju farefisi im se All-llahu, qÃ« e keni hedhur AtÃ« pas shpine? Nuk ka dyshim, Zoti im i di tÃ« gjitha ato qÃ« veproniâ€.

[11.93] O populli im, veproni sa tÃ« mundeni, unÃ« veproj, e mÃ« vonÃ« do ta kuptoni se kush do tÃ« pÃ«sojÃ« atÃ« dÃ«nim qÃ« e poshtÃ«ron dhe kush Ã«shtÃ« ai rrenacak. Pritni se edhe unÃ« sÃ« bashku me ju jam duke pritur.

[11.94] E kur erdhi urdhÃ«ri YnÃ«, Ne me mÃ«shirÃ«n tonÃ« e shpÃ«tuam Shuajbin dhe bashkÃ« me tÃ« edhe ata qÃ« besuan, ndÃ«rsa zullumqarÃ«t i kapi britma e tmerri, duke gÃ«dhirÃ« nÃ« vendin e tyre kufoma tÃ« gjunjÃ«zuara.

[11.95] (gÃ«dhinÃ«) Si tÃ« mos kishin ekzistuar fare aty. QoftÃ« i shkatÃ«rruar Medjeni sikurse ishte shkatÃ«rruar Themudi!

[11.96] Ne e patÃ«m dÃ«rguar Musain me dispozitat tona dhe me mrekulli konkrete,

[11.97] Te faraoni dhe rrethi i tij, e ata iu bindÃ«n urdhÃ«rit tÃ« faraonit, po urdhÃ«ri i faraonit nuk ishte menÃ§uri.

[11.98] NÃ« ditÃ«n e kijametit ai (faraoni) i prinÃ« popullit tÃ« vet dhe i fut nÃ« zjarr. Sa i shÃ«mtuar Ã«shtÃ« ai vend i ofruar.

[11.99] Edhe nÃ« kÃ«tÃ« botÃ« ata i pÃ«rcolli mallkimi, e edhe nÃ« ditÃ«ne kijametit. Sa e keqe Ã«shtÃ« ajo dhuratÃ« e dhuruar.

[11.100] KÃ«to janÃ« disa nga lajmet e vendeve qÃ« po tâ€™i rrÃ«fejmÃ« ty; disa prej tyre ekzistojnÃ« ende, e disa janÃ« shkatÃ«rruar.

[11.101] Ne nuk u bÃ«mÃ« padrejtÃ« atyre, por ata vetvetes i bÃ«nÃ« padrejtÃ«. E kur erdhi urdhÃ«ri i Zotit tÃ«nd, atyre nuk u ndihmuan asgjÃ« zotat e tyre, tÃ« cilÃ«ve luteshin pos All-llahut, dhe nuk fituan tjetÃ«r pos shkatÃ«rrim.

[11.102] Ja, kÃ«shtu Ã«shtÃ« ndÃ«shkimi i Zotit tÃ«nd, kur dÃ«non vendet qÃ« janÃ« zullumqare. VÃ«rtet, ndÃ«shkimi i Tij Ã«shtÃ« i dhÃ«mbshÃ«me i ashpÃ«r.

[11.103] NÃ« kÃ«to (rrÃ«fime) me tÃ« vÃ«rtetÃ« ka njÃ« pÃ«rvojÃ« pÃ«r atÃ« qÃ« i frikÃ«sohet dÃ«nimit tÃ« botÃ«s tjetÃ«r. Ajo Ã«shtÃ« ditÃ« e tubimit tÃ« njerÃ«zve dhe ajo Ã«shtÃ« ditÃ« dÃ«shmuese.

[11.104] Dhe atÃ« (ditÃ«) nuk e shtyejmÃ« vetÃ«m deri nÃ« njÃ« afat qÃ« Ã«shtÃ« i caktuar.

[11.105] E kur tÃ« vijÃ« ajo ditÃ«, askush nuk do tÃ« fasÃ«, pos me lejen e Tij, e prej tyre (tÃ« tubuarÃ«ve), ka fatzi dhe fatbardhÃ«.

[11.106] e pÃ«r sa u pÃ«rket atyre fatkÃ«qinjve, ata janÃ« nÃ« zjarr, aty ata kanÃ« dihatje e kÃ«rhamzÃ« tÃ« vÃ«shtirÃ« (nÃ« frymÃ«marrje).

[11.107] Aty janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«, sa tÃ« jenÃ« qiejt dhe toka, pÃ«rveÃ§ atÃ« Ã§ka do Zoti yt, vÃ«rtet Zoti yt punon Ã§ka dÃ«shiron.

[11.108] E pÃ«r sa u pÃ«rket atyre fatmirÃ«ve,ata jan nÃ« Xhennet pÃ«rgjithmonÃ« sa tÃ« jenÃ« qiejt dhe toka, pÃ«rveÃ§atÃ« Ã§ka do Zoti yt (All-llahu ju dhuron) shpÃ«rblim tÃ« pakÃ«putur.

[11.109] PÃ«r adhurimin qÃ« bÃ«jnÃ« kÃ«ta (idhujtarÃ«t), ti mos kij dyshim (se Ã«shtÃ« i kotÃ«). Nuk adhurojnÃ« tjetÃ«r vetÃ«m si adhuronin mÃ« parÃ« prindÃ«rit e tyre, e Ne do tâ€™u japim pjesÃ«n e tyre pa mangÃ«si.

[11.110] Ne edhe Musait i patÃ«m dhÃ«nÃ« librin, e u bÃ« pÃ«rÃ§arje rreth tij, e sikur tÃ« mos ishte vendim i Zotit tÃ«nd i pÃ«rcaktuar mÃ« heret, me siguri do tÃ« kryhej (dÃ«nimi kundÃ«r tyre). VÃ«rtet, ata (populli yt) kanÃ« shprehur dyshim rreth tij.

[11.111] Sâ€™ka tjetÃ«r, vetÃ«m se secilit prej tyre, Zoti yt do tâ€™u pÃ«rmbushÃ« veprat e tyre, se Ai Ã«shtÃ« i njohur hollÃ«sisht pÃ«r atÃ« qÃ« veprojnÃ«.

[11.112] Ti (Muhammed) pÃ«rqÃ«ndrohu vendosmÃ«risht ashtu si je i urdhÃ«ruar, e bashkÃ« me ty edhe ata qÃ« u penduan (prej idhujtarisÃ«), e mos tejkaloni (kufijtÃ« e caktuar), se mÃ« tÃ« vÃ«rtetÃ« Ai Ã«shtÃ« shikues i asaj qÃ« veproni.

[11.113] Dhe mos anoni kah ata qÃ« bÃ«nÃ« zullum, e pÃ«r atÃ« shkak tâ€™ju kapÃ« zjarri, sepse pÃ«rveÃ§ All-llahut nuk keni mbrojtÃ«s, e mbeteni tÃ« pa ndihmuar.

[11.114] Dhe fale namazin nÃ« dy skajet e ditÃ«s, e edhe nÃ« orÃ«t e aÃ«rta (me ditÃ«n) tÃ« natÃ«s. Sâ€™ka dyshim se vepra e mira i shlyejnÃ« ato tÃ« kÃ«qiat. Kjo Ã«shtÃ« njÃ« kÃ«shillÃ« pÃ«r ata qÃ« pranojnÃ« kÃ«shillat.

[11.115] Dhe ti, jij i durueshÃ«m, se All-llahu nuk ua humb shprblimin bÃ«mirÃ«sve.

[11.116] E pÃ«rse tÃ« mos ketÃ« pasur nga breznitÃ« qÃ« ishin para jush, tÃ« zotÃ«t e mendjes e tÃ« nderit qÃ« tÃ« ndalonin Ã§rregullimin e kaosin nÃ« tokÃ«, pÃ«rveÃ§ njÃ« pakice, tÃ« cilÃ«t i shpÃ«tuam (ngase frenuan nga tÃ« kÃ«qiat), e ata qÃ« ishin mizorÃ« u dhanÃ« pas kÃ«naqÃ«sive si tÃ« shfrenar, duke vazhduar tÃ« jenÃ« mÃ«katarÃ«.

[11.117] E Zoti yt nuk Ã«shtÃ« qÃ« tÃ« shkatÃ«rrojÃ« mizorisht vendet, nÃ«se banorÃ«t e tyre janÃ« punÃ«mirÃ«.

[11.118] Sikur tÃ« dÃ«shironte Zoti yt, do tâ€™i bÃ«nte njerÃ«zit tÃ« njÃ« feje (por nuk dÃ«shiroi, ai e di pse). Ata vazhdimisht janÃ« nÃ« kundÃ«rshtime (mes vete),

[11.119] PÃ«rveÃ§ atij qÃ« mÃ«shiroi zoti yt. Po pÃ«r kÃ«tÃ« edhe i krijoi ata. Fjala e Zotit tÃ«nd: â€œGjithsesi do ta bush Xhehennemin me tÃ« gjithÃ« exhinÃ«t dhe njerÃ«zitâ€, ka marrÃ« fund (Ã«shtÃ« plotÃ«suar).

[11.120] TÃ« gjitha kÃ«to qÃ« tâ€™i rrÃ«fyem ty nga lajmet e pejgamberÃ«ve, janÃ« qÃ« tÃ« forcojnÃ« zemrÃ«n tÃ«nde, dhe nÃ« to ka ardhur e vÃ«rteta e kÃ«shilla, si dhe pÃ«rkujtime pÃ«r besimtarÃ«t.

[11.121] E atyre qÃ« nuk besojnÃ« thuaju: â€œVeproni sa tÃ« mundeni nÃ« atÃ« tÃ« tuajÃ«n, edhe ne jemi duke vepruarâ€.

[11.122] Ju pritni (Ã§â€™do tÃ« na gjejÃ« neve), edhe ne jemi duke pritur (se Ã§â€™do tâ€™ju gjejÃ« juve).

[11.123] VetÃ«m All-llahut i takon dija pÃ«r fshehtÃ«sitÃ« e qiejve dhe tÃ« tokÃ«s, Ã§do Ã§Ã«shtje i kthehet (nÃ« kompetencÃ«) vetÃ«m atij, pra adhuroje AtÃ«, mbÃ«shtetu te Ai, se Zoti yt, nuk Ã«shtÃ« i panjohur pÃ«r atÃ« qÃ« veproni.

The Muslims Internet Directory

Featured Site

Paid Services

2Muslims Services

Translate Site To:

Hijab

Featured Ad