The Muslims Internet Directory: MLS

Home : Quran Translations : Albanian : Kehf

[18.1] FalÃ«nderimi i takon vetÃ«m All-llahut qÃ« ia shpalli robit tÃ« vet Librin dhe nÃ« tÃ« nuk lejoi ndonjÃ« kundÃ«rthÃ«nie.

Bookmark This verse to continue reading later

[18.2] (ia shpalli) TÃ« saktÃ« (pa shmangie), pÃ«t tâ€™ua tÃ«rhequr vÃ«rejtjen (atyre qÃ« nuk besojnÃ«) ndaj njÃ« dÃ«nimi tÃ« rÃ«ndÃ« prej Tij, e pÃ«r tâ€™i pÃ«rgÃ«zuar besimtarÃ«t qÃ« bÃ«jnÃ« vepra tÃ« mira, se ata do tÃ« kenÃ« njÃ« shpÃ«rblim tÃ« mrekullueshÃ«m.

[18.3] Duke qenÃ« nÃ« tÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[18.4] PÃ«r tâ€™ua tÃ«rhequr vÃ«rejtjen atyre qÃ« thanÃ« se All-llahu ka fÃ«mijÃ«.

[18.5] Dhe pÃ«r atÃ« (fÃ«mijÃ«), as ata, e as tÃ« parÃ«t e tyre nuk kanÃ« kurrfarÃ« dijenie. Sa e madhe Ã«shtÃ« ajo fjalÃ« qÃ« del nga gojÃ«t e tyre, e ata nuk thonÃ« tjetÃ«r vetÃ«m se gÃ«njeshtÃ«r.

[18.6] A thua ti, do ta shkatÃ«rrosh veten nga hidhÃ«rimi pas tyre, nÃ«se ata nuk i besojnÃ« kÃ«tij ligjÃ«rimi (Kurâ€™anit)?

[18.7] GjithÃ§ka qÃ« Ã«shtÃ« mbi tokÃ«, Ne e bÃ«mÃ« stoli tÃ« saj, pÃ«r tâ€™i provuar ata, se cili prej tyre do tÃ« jetÃ« mÃ« vepÃ«rmirÃ«.

[18.8] Ne kemi pÃ«r ta bÃ«rÃ« gjithÃ§ka qÃ« Ã«shtÃ« mbi tÃ« dhe pa bimÃ« (shkatÃ«rrojmÃ« Ã§do gjelbÃ«rim).

[18.9] A ms mendove ti se ata tÃ« vendosurit e shpellÃ«s dhe Rekimit ishin nga mrekullitÃ« Tona mÃ« tÃ« Ã§uditshme?

[18.10] Kur djelmoshat u strehuan nÃ« shpellÃ« e thanÃ«: O Zoti ynÃ«, na dhuro nga ana Jote mÃ«shirÃ« dhe na pÃ«rgatit udhÃ«zim tÃ« drejtÃ« nÃ« tÃ«rÃ« Ã§Ã«shtjen tonÃ«!â€

[18.11] Ne u vumÃ« mbulojÃ« mbi veshÃ«t e tyre (i vumÃ« nÃ« gjumÃ«) nÃ« shpellÃ« pÃ«r disa vite me rradhÃ«.

[18.12] Pastaj ata i zgjuam (prej gjumit) pÃ«r tÃ« parÃ« se cili prej tyre dy grupeve Ã«shtÃ« mÃ« preciz nÃ« njehÃ«simin e kohÃ«s sa qÃ«ndruan gjatÃ«.

[18.13] Ne po tÃ« rrÃ«fejmÃ« saktÃ« Ã§Ã«shtjen e tyre. Ata ishin disa djelmosha, kishin besuar Zotin e tyre, e Ne atyre edhe mÃ« ua shtuam bindjen.

[18.14] Edhe i forcuam zemrat e tyre (i bÃ«mÃ« tÃ« qÃ«ndrueshÃ«m) sa qÃ« kur ngritÃ«n thanÃ«: â€œZoti ynÃ« Ã«shtÃ« Zoti i qiejve e i tokÃ«s, nuk adhurojmÃ« ndonjÃ« zot tjetÃ«r pos Tij, e Ne atyre edhe mÃ« ua shtuam bindjen.

[18.15] KÃ«ta, populli ynÃ« ka besuar zota tjerÃ« pos Tij, pse pra nuk sjellim ndonjÃ« argument tÃ« qartÃ« pÃ«r aa? A ka mÃ« mizor se aiqÃ« shpif gÃ«njeshtÃ«r ndaj All-llahut?

[18.16] Derisa jeni izoluar prej tyre dhe prej asaj qÃ« adhurojnÃ« ata, pos All-llahut, atÃ«herÃ« strehonu nÃ« shpellÃ«, e Zoti juaj ju dhuron nga mÃ«shira e tij e gjerÃ« dhe u lehtÃ«son nÃ« Ã§Ã«shtjen tuaj atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« nÃ« dobinÃ« tuaj.

[18.17] Dhe ti e shihje diellin kur lindte bartej prej shpellÃ«s sÃ« tyre nga ana e djathtÃ«, e kur perÃ«ndonte largohej nga ata nga ana e majtÃ«, e ata ishin nÃ« njÃ« vend tÃ« gjerÃ« tÃ« saj. Kjo ishte njÃ« nga argumentet e All-llahut. AtÃ« qÃ« e udhÃ«zon All-llahu, ai vÃ«rtet Ã«shtÃ« udhÃ«zuar, e atÃ« qÃ« e humb, ti nuk do tÃ« gjejsh pÃ«r tÃ« ndihmÃ«s qÃ« do ta udhÃ«zonte.

[18.18] Do tÃ« mendoje se ata janÃ« tÃ« zgjuar, ndÃ«rsa ata ishin tÃ« fjetur, e Ne i rotullonim herÃ« nÃ« krahun e djathtÃ« e herÃ« nÃ« tÃ« majtin. Qeni i tyre kishte shtrirÃ« kÃ«mbÃ«t e para pranÃ« hyrjes. Sikur tÃ« kishe hasur nÃ« ta, do tÃ« ishe kthyer duke ikur dhe do tÃ« ishe mbushur frikÃ« prej tyre.

[18.19] Ashtu (sikurse i vumÃ« nÃ« gjumÃ«) i zgjuam ata qÃ« tÃ« pyesin njÃ«ri-tjetrin (se sa kanÃ« fjetur). NjÃ«ri prej tyre foli e tha: â€œSa keni ndejur?â€ Ata thanÃ«:â€Kemi ndejur njÃ« ditÃ« ose njÃ« pjesÃ« tÃ« ditÃ«s!â€ Disa thanÃ«: â€œZoti juaj e di mÃ« sÃ« miri se sa keni ndejur, prandaj dÃ«rgonie njÃ«rin prej jush me kÃ«tÃ« argjend (monedhÃ« argjendi) nÃ« qytet, e tÃ« zgjedhÃ« ushqim mÃ« tÃ« mirÃ«, e tâ€™ju sjellÃ« atÃ« juve dhe le tÃ« ketÃ« shumÃ« kujdes e tÃ« mos i japÃ« tÃ« kuptojÃ« askujt pÃ«r juâ€.

[18.20] Pse, nÃ«se ata (tÃ« qytetit) kuptojnÃ« pÃ«r ju, do tâ€™ju mbysin me gurÃ«, ose do tâ€™ju kthejnÃ« nÃ« fenÃ« e tyre, e atÃ«herÃ« kurr nuk keni pÃ«r tÃ« shpÃ«tuar.

[18.21] Dhe ashtu (sikurse i zgjuam nga gjumi) i zbuluam (tâ€™i shohim njerÃ«zit), e tÃ« kuptojnÃ« se premtimi i All-llahut (pÃ«r ringjallje) Ã«shtÃ« i sigurt dhe se katastrofa e pÃ«rgjithshme (kijameti) Ã«shtÃ« e padyshimtÃ«. (i zgjuam) Mu atÃ«herÃ« kur ata (populli) bisedonin pÃ«r Ã§Ã«shtjen e tyre dhe thanÃ«: â€œNdÃ«ronu atyre njÃ« ndÃ«rtesÃ« (tÃ« jetÃ« shenjÃ«). Zoti i tyre di mÃ« sÃ« miri pÃ«r ta. E ata qÃ« ishin me shumicÃ« thanÃ«: â€œDo tÃ« ndÃ«rojmÃ« gjithqysh nÃ« hyrjen e tyre njÃ« xhamiâ€.

[18.22] Ata (qÃ« bisedonin pÃ«r kÃ«tÃ«) do tÃ« thonÃ«: â€œIshin tre, i katÃ«rti ishte qeni i tyre, dhe thonÃ«: â€œIshin pesÃ«, e qeni i tyre ishte i gjashti i tyreâ€, kjo ishte hamendje, po edhe thonÃ«: â€œIshin shtatÃ«, e qeni i tyre ishte i teti!â€ Thuaj: â€œZoti im di mÃ« sÃ« miri pÃ«r numrin e tyre, pÃ«rveÃ§njÃ« pakice nuk di kush pÃ«r ta, e ti (Muhammed) mos polemizo pÃ«r numrin e tyre vetÃ«m ashtu nÃ« tÃ«rÃ«si, dhe askÃ« mos e pyet pÃ«r taâ€.

[18.23] Dhe mos thuaj kurrsesi pÃ«r ndonjÃ« Ã§Ã«shtje: â€œUnÃ« do tÃ« bÃ«j kÃ«tÃ« nesÃ«r!â€

[18.24] VetÃ«m (nÃ«se i shton): â€œNÃ« dashtÃ« All-llah!â€ E kur tÃ« harrosh, pÃ«rmende Zotin tÃ«nd dhe thuaj: â€œShpresohet se Zoti im do tÃ« mÃ« japÃ« udhÃ«zim edhe mÃ« tÃ« afÃ«rt prej kÃ«tij (tÃ« as-habi kehfit)â€.

[18.25] (dhe thonin) Ata qÃ«ndruan nÃ« shpellÃ«n e tyre treqind e nÃ«ntÃ« vjet.

[18.26] Thuaj: â€œAll-llahu e di mÃ« sÃ« miri sa kanÃ« ndejur, Atij i takon fshehtÃ«sia e qiejve dhe tokÃ«s. Ã‡farÃ« (i Ã§uditshÃ«m) Ã«shtÃ« tÃ« pamÃ«t e Tij dhe Ã§farÃ« Ã«shtÃ« tÃ« dÃ«gjuarit e Tij! Pos Tij ata (njerÃ«zit) nuk kanÃ« ndihmÃ«tarÃ«. NÃ« vendimin e Tij nuk mund tâ€™i pÃ«rzihet askush.

[18.27] Lexo Ã§ka tÃ« Ã«shtÃ« shpallur ty nga libri i Zotit tÃ«nd! Nuk ka kush qÃ« mund tâ€™i ndryshojÃ« fjalÃ«t e Tij dhe pos Tij, nuk mund tÃ« gjesh stehim.

[18.28] PÃ«rkufizoje veten tÃ«nde me ata qÃ« lusin Zotin e tyre mÃ«ngjes e mbrÃ«mje, e qÃ« kanÃ« pÃ«r qÃ«llim kÃ«naqÃ«sinÃ« (razinÃ«) e Tij, dhe mos i hiq sytÃ« e tu prej tyre e tÃ« kÃ«rkosh bukurinÃ« e kÃ«saj bote dhe mos iu bind atij qÃ« ia kemi shmangur zemrÃ«n e tij prej pÃ«rkjtimit ndaj Nesh dhe i Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« epshit tÃ« vet, pse puna e tij ka mbaruar.

[18.29] E ti thuaj: â€œE vÃ«rteta Ã«shtÃ« nga Zoti juaj, e kush tÃ« dojÃ«, le tÃ« besojÃ«, e kush tÃ« dojÃ«, le tÃ« mohojÃ«. Ne kemi pÃ«rgaditur pÃ«r jobesimtarÃ«t zjarr qÃ« muret e tij (tÃ« flakÃ«s) i rrethojnÃ« ata, e nÃ«se kÃ«rkojnÃ« shpÃ«tim, ndihmohen me njÃ« ujÃ« si katran qÃ« pÃ«rzhit fytyrat. E shÃ«mtuar Ã«shtÃ« ajo pije, e vend i keq Ã«shtÃ« aiâ€.

[18.30] E ata qÃ« besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira, sâ€™ka dyshim se Ne nuk humbim shpÃ«rblimin atij qÃ« Ã«shtÃ« bamirÃ«s.

[18.31] TÃ« tillÃ«t e kanÃ« vendin nÃ« Xhennetin e Adnit, nÃ«n tÃ« cilin rrjedhin lumenj; e aty stolisen me rrathÃ« tÃ« artÃ« dore dhe ata veshin rrobe tÃ« gjelbÃ«rta prej mÃ«ndafshi tÃ« hollÃ« e tÃ« trashÃ«, janÃ« mbÃ«shtetur aty nÃ« shtretÃ«r. Sa shpÃ«rblim i mrekulleshÃ«m Ã«shtÃ« dhe sa vend i bukur Ã«shtÃ« ai.

[18.32] E ti sillu atyre (qÃ« kÃ«rkuan tâ€™i largosh varfanjakÃ«t) si shembul dy njerÃ«z; njÃ«rit prej tyre i dhamÃ« dy kopshte (vreshta) nga rrushi dhe ato i rrethuam me hurma, e nÃ« mes atyre djave bimÃ« tjera.

[18.33] TÃ« dy kopshtet jepnin frutat e veta pa munguar prej tyre asgjÃ«, e nÃ« mesin e tyre bÃ«mÃ« tÃ« rrjedhÃ« njÃ« lumÃ«.

[18.34] Ai kishte edhe pasuro tjetÃ«r. E ai atij shokut tÃ« vet (qÃ« ishte besimtar) itha: - duke iu krenuar atij - â€œUnÃ« kam pasuri mÃ« shumÃ« se ti e, kam edhe krah mÃ« tÃ« fortÃ«!â€

[18.35] Dhe ai hyri nÃ« kopshtin e vet (e me besimtarin pÃ«r dore), po duke qenÃ« dÃ«mtues i vetÃ«s (duke mos besuar dhe duke u krenuar) tha: â€œUnÃ« nuk mendoj se zhduket kjo kurrÃ«!â€

[18.36] Dhe nuk besoj se do tÃ« ndodhÃ« kijameti, (dita e gjykimit), por nÃ«se bÃ«het qÃ« tÃ« kthehem te Zoti im, padyshim do tÃ« gjej ardhmÃ«ri edhe mÃ« tÃ« mirÃ« se kjo.

[18.37] Atij ai shoku ivet (besimtari) itha - duke e polemizuar atÃ« -: â€œA e mohove AtÃ« qÃ« tÃ« krijoi ty nga dheu, pastaj nga njÃ« pikÃ« uji, pastaj tÃ« bÃ«ri njeri tÃ« plotÃ«?â€

[18.38] â€œPor pÃ«r mua, Ai All-llahu Ã«shtÃ« Zoti im, e Zotit tim unÃ« nuk ibÃ«j shok askÃ«!â€

[18.39] E pse ti kur hyre nÃ« kopshtin tÃ«nd nuk the: â€œMa shaell llah, la kuvete il-la bil lahâ€ - (Allhu Ã§ka do, bÃ«het, sâ€™ka fuqi pa ndihmÃ«n e Tij). NÃ«se ti mÃ« sheh mua se unÃ« kam mÃ« pak prej teje edhe pasuri edhe fÃ«mijÃ« (krah mÃ« tÃ« dobÃ«t).

[18.40] Po unÃ« shpresoj se Zoti im do tÃ« mÃ« japÃ« edhe mÃ« tÃ« mirÃ« nga kopshti yt, e kÃ«tij tÃ«ndit tâ€™i shkaktojÃ« fatkeqÃ«si nga qielli e tÃ« gdhijÃ« tokÃ« e lÃ«muar (e zhveshur).

[18.41] Ose tÃ« gdhijÃ« uji i shterur, e ti kurrsesi nuk mund ta kÃ«rkosh atÃ«!â€

[18.42] Dhe vÃ«rtet, u shkatÃ«rruan frutat e ti, e ai filloi tÃ«rrahÃ« shuplakÃ«t pÃ«r atÃ« qÃ« kishte shpenzuar nÃ« tÃ«, e ajo ishte rrÃ«nuar nÃ« kulmet e saj dhe thoshte: â€œO i mjeri unÃ«, tÃ« mos i kisha bÃ«rÃ« Zotit tim akÃ« shok!â€

[18.43] E nuk pati krah (grup), pÃ«veÃ§ All-llahut tÃ« vÃ«rtetÃ« qÃ« tâ€™i ndihmojÃ« atij dhe nuk mundi ta pengojÃ«.

[18.44] NÃ« atÃ« vend ndihma Ã«shtÃ« vetÃ«m e All-llahut tÃ« vÃ«rÃ«rtetÃ«. Ai Ã«shtÃ« shpÃ«rblyesi mÃ« i mirÃ« dh te Ai Ã«hstÃ« pÃ«rfundimi mÃ« i mirÃ«.

[18.45] E ti (Muhammed) paraqitjau atyre shembullin e kÃ«saj bote qÃ« Ã«shÃ« si njÃ« ujÃ« (shi) qÃ« Ne e lÃ«hsojmÃ« nga qielli, e prej tij bima e tokÃ«s zhvillohet e shpeshÃ«tohet sa qÃ« pÃ«rzihet mes vete, e pas pak ajo bÃ«het byk (pas tharjes) qÃ« e shpÃ«rndajnÃ« erÃ«rat. All-llahuka fuqi pÃ«r Ã§do send.

[18.46] pasuria dhe fÃ«mijÃ«t janÃ« stoli e kÃ«saj bote, kurse veprat e mira (frtyi i tÃ« cilave Ã«shtÃ« i pÃ«rjetshÃ«m) janÃ« shpÃ«rblimi mÃ« i mirÃ« te Zoti yt dhe janÃ« shpresa mÃ« e mirÃ«.

[18.47] (Prkujto) DitÃ«n kur Ne i shkulim kodrat, dhe tokÃ«n e sheh tÃ« sheshtÃ« (tÃ« zbuluar) dhe Ne i tubojmÃ« ata e nuk na mbete asnjÃ« prej tyre pa e tubuar.

[18.48] Dhe vihet libri (i veprave),e i sheh mÃ«katarÃ«t tÃ« frikÃ«suar nga shÃ«nimet qÃ« janÃ« nÃ« tÃ« dh thonÃ«: â€œTÃ« mjerÃ«t ne, Ã§â€™Ã«shtÃ« puna e kÃ«tij libri qÃ« nuk ka lÃ«nÃ« as (mÃ«kat) tÃ« vogÃ«l e as tÃ« madh pa e pÃ«rfshirÃ«?â€ dhe atÃ« qÃ« vepruan e gjejnÃ« tÃ« gatshme - prezente, e Zoti yt nuk i bÃ«n padrejt askujt.

[18.49] Not Available

[18.50] (PÃ«rkujto) Kur u thamÃ« engjÃ«jve: â€œPÃ«ruluni Ademit, e ata iu pÃ«rulÃ«n pÃ«rpos Iblisit. Ai ishte nga xhinÃ«t, prandaj nuk respektoi urdhÃ«rin e Zotit tÃ« vet. VallÃ«, a nÃ« vend Timin do ta merrni pÃ«r mik atÃ« dhe pasardhÃ«sit e tij, ndÃ«rsa ata janÃ« armiq tuaj?â€ Sa kÃ«mbim i shÃ«mtuar Ã«shtÃ« ai i jobesimtarÃ«ve!

[18.51] UnÃ« nuk ua prezentova krijimin e qiejve e tÃ« tokÃ«s atyre qÃ« po i adhuroni e as krijimin e vetÃ« atyre, e as nuk mora mdihmÃ«trÃ« tÃ« humburit.

[18.52] E ditÃ«n kur Ai thotÃ«: â€œThirrni ata, pÃ«r tÃ« cilÃ«t menduat se janÃ« bashpuntorÃ«t e Mij!â€ I thÃ«rrasin, por ata nuk u pÃ«rgjigjen (pÃ«r ndihmÃ«) atyre dhe ato lidhjet e tyre (nÃ« dynja) Ne i zhdukim.

[18.53] KriminelÃ«t e shohin zjarri dhe binden se do tÃ« hudhen nÃ« tÃ«, dhe se nuk do tÃ« gjejnÃ« shtegdalje prej tij.

[18.54] NÃ« kÃ«tÃ« Kurâ€™an Ne shtruam Ã§do lloji shembulli pÃ«r hirÃ« tÃ« njerÃ«zve, po njeriu (jobesimtar), mÃ« shumÃ« se Ã§do tjetÃ«r Ã«shtÃ« kundÃ«rshtar.

[18.55] Pasi qÃ« tâ€™u ketÃ« ardhur udhÃ«zimi, njerÃ«zit nuk i pengoi tjetÃ«r tÃ« besojnÃ« dhe tÃ« kÃ«rkojÃ«n falje prej Zotit tÃ« tyre, vetÃ«m se presin tâ€™u vijÃ« edhe atyre fatÃ«keqÃ«sia e popujve tÃ« mÃ«parshÃ«m ose tâ€™u vijÃ« atyre dÃ«nimi ballÃ« pÃ«r ballÃ«.

[18.56] Ne nuk i dÃ«rgojmÃ« ndrushe tÃ« dÃ«rguarit pos vetÃ«m si pÃ«rgÃ«zues e qortues. E, megjithatÃ«, ata qÃ« nuk besuan polemizojnÃ« me tÃ«, ta mbizotÃ«rojÃ« tÃ« vÃ«rtetÃ«n, dhe argumentet e Mia dhe atÃ« me Ã§ka u qortuan i marrin pÃ«r tallje.

[18.57] Kush Ã«shtÃ« mÃ« zullumqarÃ« se ai qÃ« Ã«shtÃ« kÃ«shilluar me argumentet e Zotit tÃ« vet, e ua kthejn shpinÃ«n atyre dhe harron atÃ« qÃ« vetÃ« e punoi? Ne kemi vÃ«nÃ« mbi zemrat e tyre mbulesÃ« nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« tÃ« mos e kuptojnÃ« atÃ« (Kurâ€™anin), kurse nÃ« veshÃ«t e tyre shurdhim, andaj edhe nÃ«se i thÃ«rret ti ata nÃ«rrugÃ« tÃ« drejtÃ«, ata si tÃ« tillÃ« nuk do tÃ« udhÃ«zohen kurrÃ«.

[18.58] Zoti yt Ã«shtÃ« qÃ« flÃ« shumÃ« dhe bÃ«n mÃ«shirÃ« tÃ« madhe, sikur tâ€™i ndÃ«shkonte ata pÃ«r atÃ« qÃ« kanÃ« vepruar, do tâ€™ua ngutte atyre tash dÃ«nimin, por ata kanÃ« momentin e caktuar, e pos Tij nuk do tÃ« gjejnÃ« ata strehim.

[18.59] Ato janÃ« fshatra (vendbanime) qÃ« kur bÃ«nÃ« zullum, Ne i shkatÃ«rruam dhe pÃ«r shkatÃ«rrimin e tyre u patÃ«m caktuar kohÃ« tÃ« sakta.

[18.60] (pÃ«rkjto) Kur Musai djaloshit qÃ« e shoqÃ«ronte i tha: â€œNuk do tÃ« ndalem sÃ« ecuri deri tÃ« arrijÃ« vendtakimin e e dy deteve, ose do tÃ« udhÃ«toj njÃ« kohÃ« tÃ« gjatÃ«.

[18.61] Kur arritÃ«n ata tÃ« dy vendtakimin e atyre deteve, e harruan pehkun e tyre, e ai (peshku) mori rrugÃ«n e vet si (strofull) nÃ« det.

[18.62] Pasi ata e kaluan atÃ« vend, ai (Musai) i tha djaloshit: â€œNa jep sillÃ«n tonÃ« (ushqimin), meqÃ« nga ky udhÃ«tim jemi lodhurâ€.

[18.63] AI (djaloshi - JushaÃ« bin Nun) tha: â€œA e sheh!?â€ Kur u strehuam te shkÃ«mbi, unÃ« e harrova peshkun dhe pÃ«rveÃ§ djallit, nuk mÃ« bÃ«ri ksh ta harrojÃ« q tÃ« pÃ«rkujtojÃ« ty atÃ«, dhe ai nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« Ã§uditshme mori rrugÃ«n pÃ«r nÃ« det!

[18.64] Ai (Musai) tha: â€œAi Ã«shtÃ« (vendi) qÃ« ne po e kÃ«rkojmÃ«!â€ Dhe u kthyen qÃ« tÃ« dy rrugÃ«s sÃ« tyre prej nga kishin ardhur.

[18.65] Dhe e gjetÃ«n njÃ« robÃ« TanÃ«, tÃ« cilit i kemi dhuruar mÃ«shirÃ« nga ana e JonÃ« dhe e kemi mÃ«suar me njÃ« dituri tÃ« posaÃ§me nga Ne.

[18.66] Atij (Hidrit - njeriut tÃ« mirÃ« e tÃ« dijshÃ«m) Musai i tha: â€œA pranon tÃ« vijÃ« me ty, qÃ« tÃ« mÃ« mÃ«sosh nga ajo qÃ« je imÃ«suar(i dhuruar) ti: dituri tÃ« drejtÃ« e tÃ« vÃ«rtetÃ«?

[18.67] Ai (Hidri) tha: â€œSigurisht, ti nuk do tÃ« mund tÃ« kesh durim me mua!â€

[18.68] Si do tÃ« durosh pÃ«r atÃ« qÃ« nuk je i njoftuar?

[18.69] (Musai) Tha: â€œNÃ« dashtÃ« All-llahu, do tÃ« shohÃ«sh se do tÃ« jem i durueshÃ«m dhe nuk do tÃ« kundÃ«rshtoj ty asgjÃ«!â€

[18.70] Ai i tha: â€œNÃ«se mÃ« shoqÃ«ron ti mua, atÃ«herÃ« mos mÃ« pyet pÃ«r asgjÃ«, derisa unÃ« vetÃ« tÃ« tÃ« tregoj pÃ«r tÃ«â€.

[18.71] E ata tÃ« dy shkuan *duke ecur) deri kur hipÃ«n nÃ« anije, ai (i dishmi) e shqeu atÃ«. Ai (Musai) tha: â€œA e shqeve qÃ« ti fundosÃ«sh udhÃ«tarÃ«t e saj, vÃ«rtet bÃ«re njÃ« punÃ« tÃ« hatashme?â€

[18.72] Tha: â€œA nuk tÃ« thashÃ« se nuk do tÃ« mund tÃ« kehs durim me mua?â€

[18.73] (Musai) Tha: â€œMos mÃ« qorto pÃ«r se harrova dhe mÃ« mundo me vÃ«shtirÃ«si nÃ« kÃ«tÃ« shoqÃ«rim timin (lehtÃ«soma punÃ«n)!â€

[18.74] Vazhduan tÃ« shkojnÃ« deri kur e takuan njÃ« djalÃ« tÃ« ri, e ai (i dijshmi) e mbyti atÃ«. (Musai) Tha: â€œA e mbyte njeriun e pastÃ«r, pa mbytÃ« ai askÃ«?! VÃ«rtet ke bÃ«rÃ« njÃ« pumÃ« tÃ« shÃ«mtuar!â€

[18.75] Ai (i dijshmi) tha: â€œA nuk tÃ« thashÃ« se vÃ«rtet ti nuk do tÃ« mund tÃ« kesh durim me mua?â€

[18.76] (Musai) Tha: â€œNÃ«se pas kÃ«saj tÃ« pyes (tÃ« kundÃ«rshtoj) pÃ«r ndonjÃ« gjÃ«, atÃ«herÃ« mos mÃ« lejo tÃ« shoqÃ«roj. TashmÃ« ndaj meje ke arsyetim (tÃ« mos mÃ« shoqÃ«rosh)!â€

[18.77] Vazhduan tÃ« shkojnÃ« deri arritÃ«n te bannorÃ«t e njÃ« qyteti qÃ« prej tyre kÃ«rkuan tâ€™u japin ushqim, po ata nuk deshÃ«n tâ€™i pranojnÃ« si mysafirÃ« (e as tâ€™i ushqejnÃ«) e ata tÃ« dy gjetÃ«n njÃ« mur qÃ« gati rrÃ«zohej, e ai e drejtoi atÃ« (murin). (Musai) Tha: â€œSikur tÃ« kishe dashur do tâ€™u merrje shpÃ«rblim pÃ«r kÃ«tÃ«!â€

[18.78] Ai (i dijshmi) tha: â€œTash ka ardhur koha e ndarjes mes meje e teje, e unÃ« do tÃ« tregoj pÃ«r domethÃ«nien e asaj qÃ« nuk mund tÃ« keshÃ« durim!â€

[18.79] Sa i pÃ«rket anijes, ajo ishte pronÃ« e tÃ« varfÃ«rve, qÃ« veprojnÃ« nÃ« det, e unÃ« desha tÃ« bÃ«jÃ« atÃ« me tÃ« meta, ngas para tyre ishte njÃ« sundues qÃ« grabiste Ã§do anije (tÃ« aftÃ« - pa tÃ« meta).

[18.80] Sa i pÃ«rket djaloshit, dy prindÃ«rit e tij ishin besimtarÃ«, e u frikÃ«suam se ai do tâ€™i shpie ata tÃ« dy nÃ« humbje e nÃ« mosbesim.

[18.81] DeshÃ«m qÃ« Zoti tâ€™u japÃ« nÃ« vend tÃ« tij njÃ« mÃ« tÃ« mirÃ« se ai dhe mÃ« tÃ« afÃ«rt nÃ« respekt dhe nÃ« mÃ«shirÃ« (ndaj prindÃ«rve).

[18.82] PÃ«rsa i pÃ«rket murit, ai ishte i dy djelmoshave jetimÃ« tÃ« atij qyteti, e nÃ«n tÃ« ata kishin njÃ« thesar (ari) dhe babai i tyre ka qenÃ« njeri i mirÃ«, e Zoti yt dÃ«shiroi qÃ« ata dy (jetimÃ«) ta arrijnÃ« pjekurinÃ« e vet dhe ta nxjerrin ata vetÃ« thesarin e tyre. Kjo ishte mÃ«shrÃ« e Zotit tÃ«nd (ndaj tyre). Dhe unÃ« nuk e pranova tÃ«rÃ« atÃ« sipas bindjes sime (po sipas udhÃ«zimit tÃ« Zotit). Ky, pra, Ã«shtÃ« sqarim i asaj pÃ«r tÃ« cilÃ«n nuk munde tÃ« kesh durim!

[18.83] TÃ« pyesin ty pÃ«r Dhulkarnejnin, thuaju: â€œDo tâ€™ju rrÃ«fej pÃ«r punÃ«n e tij me Kurâ€™an (me shpallje)â€.

[18.84] Ne i mundÃ«suam atij forcÃ« nÃ« tokÃ« dhe i dhamÃ« mundÃ«si pÃ«r Ã§do send qÃ« tÃ« mund tÃ« arrijÃ«.

[18.85] Ai iu rrek njÃ« aso mundÃ«sie (dhe mori rrugÃ«n nga perÃ«ndimi).

[18.86] Deri kur vendperÃ«ndimin e diellit, e gjrti se po perÃ«ndon nÃ« njÃ«farÃ« burimii me lym tÃ« zi dhe aty e gjeti njÃ« popull. E Nei thamÃ«: â€œO Dhulkarnejn, ose do tâ€™i dÃ«nosh, ose do t-i marrÃ«sh me tÃ« mirÃ« e tâ€™i udhÃ«zosh!â€

[18.87] Ai (Dhulkarnejni) tha: â€œAi qÃ« vazhdon edhe mÃ«tej tÃ« jetÃ« zullunqar, atÃ« do ta dÃ«nojmÃ«, pastaj i kthehet Zotit tÃ« vet e Ai e dÃ«non atÃ« me njÃ« dÃ«nim tÃ« tmerrshÃ«mâ€.

[18.88] Sa i pÃ«rket atij qÃ« besoi dhe bÃ«ri vepra tÃ« mira, atij i takon shpÃ«rblimi mÃ« i mirÃ« (Xhenneti) dhe atij nga ana JonÃ« do tâ€™i bÃ«jmÃ« lehtÃ«si (nÃ« jetÃ«).

[18.89] Pastaj, ai iu rrek njÃ« aso mundÃ«sie (mori rrugÃ«n e lindjes).

[18.90] Deri kur arriti vndlindjen e diellit, e gjeti atÃ« se po lind mbi njÃ« popull, qÃ« nuk i kemi dhÃ«nÃ« ndonjÃ« mbulojÃ« prej tij (diellit).

[18.91] Ashtu (bÃ«ri edhe me kÃ«tÃ« popull), e Ne e kemi ditur gjendjen e tij (mundÃ«sitÃ« dhe sundimin e drejtÃ« tÃ« tij).

[18.92] Mandej, ai iu rrek Ã«rsÃ«ri njÃ« aso mundÃ«sie (njÃ« rrugÃ« tÃ« tretÃ« mes perÃ«ndimit e lindjes - nga veriu).

[18.93] Deri kur arriti mes dy kodrave (si penda) dhe mbrapa tyre gjeti njÃ« popull qÃ« thuajse nuk kuptonte asnjÃ« gjuhÃ« (pÃ«rveÃ§ gjuhÃ«s sÃ« vet).

[18.94] Ata thanÃ«: â€œO Dhulkarnejn, vÃ«rtet Jexhuxhi dhe Mexhuxhi janÃ« duke bÃ«rÃ« shkatÃ«rrime nÃ« tokÃ«, a bÃ«n qÃ« ne tÃ« japim ty njÃ« kontribut (njÃ« formÃ« tagri a tatimi), e qÃ« tÃ« bÃ«sh njÃ« pendÃ« mes nesh dhe mes tyre?â€

[18.95] Ai (Dhulkarnejni) tha: â€œAtÃ« qÃ« mua ma mundÃ«soi Zoti im Ã«shtÃ« shumÃ« mÃ« e mirÃ« (nga ajo qÃ« mÃ« ofroni ju), po ju mÃ« ndihmoni me fuqi punÃ«tore tÃ« bÃ«j njÃ« pendÃ« tÃ« fortÃ« mes jush dhe mes atyre!â€.

[18.96] MÃ« sillni copa tÃ« hekurit! E kur e nivelizoi ai me dy anÃ«t e kodrave, tha: â€œNdizni!â€ e kur e bÃ«ri atÃ« (hekurin) zjarr (si zjarr nga tÃ« ndezurit) tha: â€œMÃ« sillni bakÃ«r tÃ« shkrirÃ« tâ€™ia hedhÃ« atij!â€

[18.97] E ata as nuk arritÃ«n ta kapÃ«rcenin e as ta shponin.

[18.98] Ai (Dhulkarnejni) tha: â€œKjo Ã«shtÃ« njÃ« e mirÃ« nga Zoti im, e kur tÃ« vjen caktimi i Zotit tim, Ai e bÃ«n atÃ« rrafsh, e caktimi i Zotit tim Ã«shtÃ« i sigurt.

[18.99] (Kur tÃ« vijÃ« caktimi i Zotit, ose kur tÃ« dalin Jexhuxh MexhuxhÃ«t) Ne bÃ«jmÃ« atÃ« ditÃ« qÃ« ata tÃ« pÃ«rzihen si valÃ«t njÃ«ra me tjetrÃ«n. Dhe i fryhet Surit (pÃ«r herÃ«n e dytÃ«) e tÃ« gjithÃ« ata i tubojmÃ«.

[18.100] AtÃ« ditÃ« ua prezentojmÃ« zhehenemin jobesimtarÃ«ve me njÃ« prezentim tÃ« hapÃ«t (trishtues).

[18.101] Atyre qÃ« sytÃ« i kishin tÃ« mbuluar ndaj argumenteve te Mia dhe qÃ« nuk mund tÃ« dÃ«gjonin (fjallÃ«t e All-llahut).

[18.102] A mos menduan aa qÃ« nuk besuan se pÃ«rkundÃ«r Meje tÃ« marrin zota (mbrojtÃ«s) robtÃ« e Mi? Ne kemi pÃ«rgatitur pÃ«r jobesimtarÃ«t Xhehennemin vendpritje.

[18.103] Thuaj: â€œA tâ€™ju tregojmÃ« pÃ«r mÃ« tÃ« dÃ«shpruarit nÃ« veprat e tyre?â€

[18.104] Ata janÃ« veprimi i tÃ« cilÃ«ve u asgjÃ«sua nÃ« jetÃ«n e kÃ«saj bote, e megjithatÃ« ata mendojnÃ« se janÃ« kah bÃ«jnÃ« mirÃ«.

[18.105] TÃ« tillÃ«t janÃ« ata qÃ« nuk besuan argumentet e Zoit tÃ« tyre as takimin (ringjalljen) e Tij, andaj veprat e tyre shkuan huq dhe nÃ« ditÃ«n e gjykimit atyre nuk do tâ€™u jepet kurrfarÃ« vlere.

[18.106] KÃ«tÃ«, ngase shpÃ«rblimi i tyre Ã«shtÃ« Xhehennemi, pÃ«r shka se nuk besuan dhe argumentet e Mia e tÃ« dÃ«rguarit e Mi i morÃ«n pÃ«r tallje.

[18.107] Sâ€™ka dyshim se ata qÃ« besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira, vendpritje pÃ«r ta janÃ« Xhennetet e Firdevsit.

[18.108] Aty do tÃ« jenÃ« pÃ«rgjithmonÃ«, e nuk kÃ«rkojnÃ« tÃ« largohen nga ai (ose tâ€™u ndryshohet).

[18.109] Thuaj: â€œsikur tÃ« ishte deti ngjyrÃ« pÃ«r tâ€™i shkruar fjalÃ«t e Zotit tim, deti (uji i tij) do tÃ« shterrej para se tÃ« pÃ«rfundojnÃ« fjalÃ«t e Zotit tim, e edhe sikur tÃ« sillnim shtesÃ« edhe njÃ« si ai (deti)â€.

[18.110] Thuaj: â€œUnÃ« jam vetÃ«m njeri, sikurse ju, mua mÃ« shpallet se vetÃ«m njÃ« Zot Ã«shtÃ« Zoti juaj, e kush Ã«shtÃ« qÃ« e shpreson takimin e Zotit tÃ« vet, le tÃ« bÃ«jÃ« vepÃ«r tÃ« mirÃ«, e nÃ« adhurimin ndaj Zotit tÃ« tij tÃ« mos pÃ«rziejÃ« askÃ«.

The Muslims Internet Directory

Featured Site

Paid Services

2Muslims Services

Translate Site To:

Hijab

Featured Ad