The Muslims Internet Directory: MLS

Home : Quran Translations : Albanian : Ta Ha

[20.1] Ta Ha.

Bookmark This verse to continue reading later

[20.2] Ne nuk ta shpallÃ«m Kurâ€™anin pÃ«r tÃ« munduar ty.

[20.3] Ta shpallÃ«m vetÃ«m kÃ«shillÃ« (pÃ«rkujtim) pÃ«r atÃ« qÃ« frikÃ«sohet.

[20.4] Shpallje nga Ai qÃ« krijoi tokÃ«n dhe qiejt e lartÃ«.

[20.5] MÃ«shiruesi qÃ« qÃ«ndron mbi Arsh.

[20.6] E Tij Ã«shtÃ« Ã§do gjÃ« qÃ« ekziston nÃ« qiej dhe nÃ« tokÃ« dhe Ã§do gjÃ« qÃ« gjendet nÃ« mes tyre, edhe Ã§â€™ka nÃ«n dhe.

[20.7] Andaj, nÃ«se bÃ«n shprehjen (lutjen haptazi), Ai e di tÃ« fshehtÃ«n, madje edhe mÃ« shumÃ« se kjo.

[20.8] Ai Ã«shtÃ« All-llahu, nuk ka Zot pos Tij, Atij i takojnÃ« emrat mÃ« tÃ« bukur.

[20.9] A tÃ« ka ardhur ndonjÃ« njohuri pÃ«r ndodhin e Musait?

[20.10] Kur ai e pa njÃ« zjarr, e i tha familjes sÃ« vet: â€œRrini ku jeni, se vÃ«rejta njÃ« zjarr, e unÃ« ndoshta do tâ€™ju sjellÃ« ndonjÃ« acÃ« prej tij, ose do tÃ« gjejÃ« te zjarri ndonjÃ« udhÃ«rrÃ«fyesâ€.

[20.11] E kur shkoi te Ai (zjarri), u thirrÃ«: O Musa!

[20.12] VÃ«rtet UnÃ« jam Zoti yt, hiq atÃ« qÃ« ke mbathur (opingat e nallet), se je nÃ« luginÃ«n e shenjtÃ« Tuva.

[20.13] UnÃ« tÃ« zgjodha ty (pÃ«r pejgamber), prandaj dÃ«gjo mirÃ« se Ã§â€™po tÃ« shpallet!

[20.14] VÃ«rtet, vetÃ«m UnÃ« jam All-llahu, nuk ka zot tjetÃ«r pos Meje,pra Mua mÃ« adhuro dhe fal namazin pÃ«r tÃ« mÃ« kujtuar Mua.

[20.15] Sâ€™ka dyshim se momenti (kijameti) do tÃ« vijÃ« pa tjetÃ«r, UnÃ« gati e kam fshehÃ« atÃ«; (do tÃ« vijÃ«) pÃ«r tâ€™u shpÃ«rblyer secili njeri pÃ«r atÃ« qÃ« ka bÃ«rÃ«.

[20.16] Prandaj, tÃ« mos shmang ty nga kjo, ai qÃ« nuk i beson atij dhe qÃ« Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« pas dÃ«shirave, se atÃ«herÃ« shkatÃ«rrohesh.

[20.17] O Musa , Ã§â€™Ã«shtÃ« ajo qÃ« e ke premtuar nÃ« tÃ« djathtÃ«n tÃ«nde?

[20.18] Ai (Musai) tha: â€œAi Ã«shtÃ« shkopi im qÃ« tÃ« mbahem nÃ« tÃ«, dhe me tÃ« u shkund (gjethe nga drunjtÃ«) dhenve tÃ« mia, dhe me tÃ« kryej edhe nevoja tjera.

[20.19] Ai (All-llahu) i tha: â€œHidh atÃ«, O Musa!â€

[20.20] Ai e hodhi atÃ«, kur ja, ai njÃ« gjarpÃ«r i madh qÃ« lÃ«vizte me shpejtÃ«si.

[20.21] (All-llahu i) Tha: â€œKape atÃ«, e mos u frikÃ«so, se Ne do ta kthejmÃ« atÃ« pÃ«rsÃ«ri nÃ« gjendjen e mÃ«parshme!â€

[20.22] Dhe, fute dorÃ«n tÃ«nd e do ta nxjerrÃ«sh atÃ« tÃ« bardhÃ« pa asnjÃ« tÃ« metÃ«. Kjo Ã«shtÃ« njÃ« mrekulli tjetÃ«r.

[20.23] (kÃ«tÃ« e bÃ«mÃ«) NÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« tÃ« mundÃ«sojmÃ« tÃ« shohÃ«sh disa nga argumentet Tona tÃ« mÃ«dha.

[20.24] â€œShko te faraoni se ai ka ngritur kokÃ« (Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« arrogant)â€.

[20.25] Ai (Musai) tha: â€œMa zgjÃ«ro (mÃ« ndihmo) gjoksin tim!

[20.26] Dhe mÃ« lehtÃ«so nÃ« kÃ«tÃ« punÃ« timen!

[20.27] MÃ« zgjidh nyjen e gjuhÃ«s sime!

[20.28] QÃ« ta kuptojnÃ« fjalÃ«n time!

[20.29] MÃ« cakto njÃ« ndihmÃ«tar nga familja ime,

[20.30] Harunin, vÃ«llain tim,

[20.31] QÃ« me tÃ« tÃ« ma forcosh fuqinÃ« time,

[20.32] BÃ«ma shok atÃ« nÃ« punÃ«n time,

[20.33] NÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« tÃ« madhÃ«rojnÃ« Ty mÃ« shumÃ«,

[20.34] Dhe tÃ« pÃ«rkujtojnÃ« Ty shpesh.

[20.35] VÃ«rtet, Ti je Ai qÃ« na sheh dhe na i di punÃ«tâ€.

[20.36] Ai (All-llahu) tha: â€œO Musa, tâ€™u dha ajo qÃ« kÃ«rkove!â€

[20.37] Ne edhe njÃ« herÃ« ta dhuruam ty mirÃ«sinÃ« Tona.

[20.38] AtÃ«herÃ« kur nÃ«nÃ«n e frymÃ«zuam me atÃ« qÃ« nuk kuptohet ndrushe pos me inspirim (me frymÃ«zim - shpallje).

[20.39] (Ne i thamÃ«) â€œVÃ«re atÃ« (fÃ«mijÃ«, Musain) nÃ« arkÃ«, e mandej hidhe nÃ« lumÃ« e lumi e hjedhÃ« nÃ« breg, atÃ« e merre armiku Im dhe i tij. E nga ana Ime mbolla (nÃ« zemra tÃ« njerÃ«zve) dashuri ndaj teje, e qÃ« tÃ« edukoheshe nÃ«n mbikÃ«qyrjen Timeâ€.

[20.40] Kur motra jote ecte (tÃ« pÃ«rcillte) e thoshte: â€œA doni tâ€™ju tregoj atÃ« qÃ« do tÃ« kujdeset pÃ«r tÃ«? E Ne tÃ« kthyem te nÃ«na jote, qÃ« tÃ« gÃ«zohej ajo e tÃ« mos mbetej e pikÃ«lluar. Ti pate mbytur njÃ« njeri, e Ne tÃ« shpÃ«tuam nga mÃ«rzia dhe tÃ« sprovuan me sprova tÃ« mÃ«dha. Ti qÃ«ndrove me vite ndÃ«r banorÃ«t e Medjenit, e pastaj erdhe, o Musa, nÃ« kohÃ«n e caktuarâ€.

[20.41] Dhe UnÃ« tÃ« zgodha ty pÃ«r shpalljen Time.

[20.42] Shko me argumentet e Mia ti dhe vÃ«llai yt, e mos e hiqni prej kujdesit tÃ« pÃ«rmendurit ndaj Meje.

[20.43] Shkoni qÃ« tÃ« dy te faraoni, se ai vÃ«rtet e ka tepruar.

[20.44] Atij i thuani fjalÃ« tÃ« buta, ndoshta ai mendohet a frikÃ«sohet.

[20.45] Ata tÃ« dy thanÃ«: â€œZoti ynÃ«, ne kemi frikÃ« se do tÃ« na ndÃ«shkojÃ« menjÃ«herÃ« ose do tâ€™i kalojÃ« kufijtÃ« kundÃ«r neshâ€.

[20.46] Ai (All-llahu) tha: â€œMos u frikÃ«soni, se UnÃ« (me ndihmÃ«n Time) jam me ju, dÃ«gjoj (Ã§â€™do tâ€™ju thotÃ«)dhe shoh (Ã§â€™do tÃ« bÃ«n me ju)â€.

[20.47] I shkoni i thuani atij: â€œNe jemi tÃ« dy dÃ«rguar tÃ« Zotit tÃ«nd, lÃ«shoi beni israilÃ«t tÃ« vijnÃ« mÃ« ne, e mos i mundo! Ne kemi ardhur me argumentet nga Zoti yt, e shpÃ«timi Ã«shtÃ« pÃ«r atÃ« qÃ« ndjek rrugÃ«n e drejtÃ«.

[20.48] Ne na Ã«shtÃ« thÃ«nÃ« se dÃ«nimi Ã«shtÃ« pÃ«r atÃ« qÃ« gÃ«njen (tÃ« dÃ«rguarit) dhe ia kthen shpinÃ«n besimitâ€.

[20.49] Ai (faraoni) tha: â€œE kush Ã«shtÃ« Zoti i ju dyve, o Musa?â€

[20.50] (Musai) Tha: â€œZoti ynÃ« Ã«shtÃ« Ai qÃ« Ã§do sendi i dha formÃ«n e vet, pastaj e udhÃ«zoi atÃ«?â€

[20.51] Ai tha: â€œSi Ã«shtÃ« gjendja e popjve tÃ« mÃ«parshÃ«m?â€

[20.52] Dija pÃ«r ata Ã«shtÃ« te Zoti im, e shÃ«nuar nÃ« njÃ« libÃ«r. Zoti im nuk gabon e as nuk harronâ€.

[20.53] (Zoti im) I cili pÃ«r ju e bÃ«ri tokÃ«n djep, pÃ«r tÃ« mirÃ«n tuaj hapi rrugÃ« nÃ«pÃ«r tÃ«, lÃ«shoi shiun prej sÃ« larti, e kjo mundÃ«soi qÃ« tÃ« mbijnÃ« bimÃ« tÃ« llojeve tÃ« ndryshme.

[20.54] Hani ju dhe kullotni kafshÃ«t tuaja (nga ato bimÃ«). VÃ«rtet, pÃ«r tÃ« gjitha kÃ«to (qÃ« u pÃ«rmendÃ«n) ka argumente pÃ«r ata qÃ« kanÃ« mendje tÃ« shÃ«ndodhÃ«.

[20.55] Prej asaj (tokÃ«s) Ne u krijuam ju, e ju do tâ€™u kthejmÃ« pÃ«rsÃ«ri nÃ« tÃ«, e prej saj do tâ€™ju nxjerrim edhe njÃ« herÃ«.

[20.56] Ne ia bÃ«mÃ« tÃ« mundshme atij tâ€™i shohÃ« tÃ« gjitha argumentet Ton, por ai i fÃ«njeu ato dhe i refuzoi.

[20.57] (AtÃ«herÃ« faraoni) Tha: â€œO Musa, a mos na ke ardhur qÃ« me magjinÃ« tÃ«nde tÃ« na nxjerrÃ«sh prej tokÃ«s tonÃ« (prej Egjiptit)?

[20.58] Edhe ne do tÃ« kundÃ«rvihemi me njÃ« aso magjie, pra cakto njÃ« dhe njÃ« vend qÃ« do tÃ« na pÃ«rshtatet, e qÃ« nuk do ta thyenim as ne as tiâ€.

[20.59] (Musai) Tha: â€œKoha e caktuar le tÃ« jetÃ« dita e festÃ«s nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« njerÃ«zit tÃ« tubohen para diteâ€.

[20.60] Faraoni u kthye dhe tuboi magjistarÃ«t e vet dhe doli nÃ« kohÃ«n (dhe vendin) e caktuar.

[20.61] AtÃ«herÃ« Musai u tha atyre (magjistarÃ«ve): â€œMjerimi Ã«shtÃ« juaji, prandaj mos shpifni ndaj All-llaht ndonjÃ« gÃ«njeshtÃ«r e tâ€™ju shkatÃ«rrojÃ« me njÃ« dÃ«nim, se pa dyshim ai qÃ« shpif ka dÃ«shtuar keqâ€.

[20.62] Ata (magjistarÃ«t) polemizuan pÃ«r Ã§Ã«shtjen e tyre, por bisedÃ«n e bÃ«nÃ« fshehurazi (nga masa).

[20.63] Ata pastaj (pas bisedÃ«s sÃ« fshehur) thanÃ«: â€œKÃ«ta tÃ« dy janÃ« magjistarÃ«, qÃ« me magjinÃ« e tyre duan tâ€™ju nxjerrin nga toka juaj dhe ta zhdukin drejtimin (ideologjinÃ«) tuaj qÃ« padyshim Ã«shtÃ« mÃ« i drejtiâ€.

[20.64] Pra, (meqÃ« janÃ« magjistarÃ«) ju vendosni seriozisht Ã§Ã«shtjen tuaj dhe dilni nÃ« shesh tok tÃ« bashkuar, e ai qÃ« trimfon sot, ai ka arritur suksesin,

[20.65] Ata thanÃ«: â€œO Musa, do tÃ« hedhÃ«sh ti apo ne po hedhim tÃ« parÃ«t?â€

[20.66] Ai (Musai) tha: Jo, hidhni ju! Kur, ja, atij iu dk se nga ajo magji e tyre litarÃ«t dhe shkopinjtÃ« lÃ«viznin (si gjarpÃ«rinj).

[20.67] E Musai ndjeu nÃ« vete njÃ«farÃ« frike.

[20.68] Ne i thamÃ« atij: â€œMos ke frikÃ«, Ã«shtÃ« mÃ« se e sigurt se ti do tÃ« jesh triumfues!â€

[20.69] Tani hidhe atÃ« qÃ« e ke nÃ« dorÃ«n tÃ«ndetÃ« djathtÃ« (shkopin), qÃ« tâ€™i gÃ«lltisÃ« ato qÃ« i bÃ«nÃ« ata, sepse ajo qÃ« bÃ«nÃ« ata nuk Ã«shtÃ« asgjÃ« tjetÃ«r pos mashtrim magjistari, e magistari nuk do tÃ« ketÃ« sukses kudo qoftÃ«.

[20.70] AtÃ«herÃ« (kur shkopi i Musait i Ã«lltiti) magjistarÃ«t u hodhÃ«n nÃ« sexhde e thanÃ«: â€œNe i besuam Zotit tÃ« Harunit dhe tÃ« Musait!â€

[20.71] Ai (faraoni) tha: â€œAi besuat atij para se tâ€™u japÃ« leje? Ai (Musai) Ã«shtÃ« prijÃ«s i juaj, i cili a mÃ«soi magjinÃ«, unÃ« do tâ€™ua pres duart e kÃ«mbÃ«t tÃ«rthorazi e do tâ€™u varÃ« nÃ« trungujt e hurmave, e atÃ«herÃ« ju do a kuptoni se cili prej nesh ka dÃ«nim mÃ« tÃ« ashpÃ«r e mÃ« tÃ« vazhdueshÃ«m?â€

[20.72] Ata thanÃ«: â€œPasha AtÃ« qÃ« na krijoi, nuk tÃ« japim pÃ«rparÃ«si ty ndaj argumenteve qÃ« na erdhÃ«n, e ti bÃ«je atÃ« qÃ« mendon ta bÃ«s, dhe mund ta zbatosh vetÃ«m atÃ« qÃ« i takonjetÃ«s sÃ« kÃ«saj bote!â€

[20.73] Ne i besuam Zotit tonÃ« qÃ« Ai tÃ« na falÃ« gabimet dhe magjinÃ«, me tÃ« cilÃ«n ti na detyrove. All-llahu Ã«shtÃ« mÃ« i miri (nÃ« tÃ« shpÃ«rblyerit) dhe mÃ« i pÃ«rjetshmi (nÃ« tÃ« dÃ«nuar)!

[20.74] Ai qÃ« i paraqitet Zotit tÃ« vet si kriminelÃ«, e ka Xhehennemin, nÃ« tÃ« cilin as nuk vdes as nuk jeton.

[20.75] NdÃ«rsa ai qÃ« i paraqitet Atij besimtar e qÃ« ka bÃ«rÃ« vepra tÃ« mira, tÃ« tillÃ«t i presin merita tÃ« larta.

[20.76] (do ta presin) Xhennete tÃ« Adnit, nÃ«pÃ«r tÃ« cilÃ«t do tÃ« rrjedhin lumenj dhe atydo tÃ« jenÃ« pÃ«rjetÃ«. Ky Ã«shtÃ« shpÃ«rblimi i atij qÃ« Ã«shtÃ« pastruar nga mosbesimi.

[20.77] Ne i kumtuam Musait: â€œUdhÃ«to natÃ«n me robtÃ« e Mij, hapu atyre me rrugÃ« tÃ« terur nÃ« det, e mos ke frikÃ« se do tÃ« zÃ«nÃ«, a do tÃ« fundosÃ«shâ€.

[20.78] Atyre iu vu prapa faraoni me ushtrinÃ« e vet, po ata pÃ«suan nÃ« det ashtu si pÃ«suan.

[20.79] Faraoni e humbi popullin e vet, e nuk e udhÃ«zoi.

[20.80] O bijt e israilit, Ne ju shpÃ«tuam prej armikut tuaj, ua pÃ«rcaktuam anÃ«n e djathtÃ« tÃ« Turit (pÃ«r shpalljen e Tevratit), ju furnizuam me rrÃ«shirÃ« (si mjalti) dhe shkurtÃ«za.

[20.81] Hani nga tÃ« mirat qÃ« u dhuruam, e mos u bÃ«ni pÃ«rbuzÃ«s se do tâ€™u godasÃ« hidhÃ«rimi Im, e atÃ« qÃ« e zÃ« hidhÃ«rimi Im, ai ka mbaruar.

[20.82] Nuk ka dyshim se UnÃ« e fal atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« penduar, qÃ« ka besuar, qÃ« ka bÃ«rÃ« vepra tÃ« mira dhe qÃ« pÃ«rqendrohet pÃ«r nÃ« rrugÃ«n e drejtÃ«.

[20.83] Po ty o Musa: â€œÃ§â€™tÃ« nguti para popullit tÃ«nd?â€

[20.84] Ai u pÃ«rgjigj: â€œJa, ata jnÃ« pranÃ« meje, e unÃ« u nguta te ti, o Zoti im, qÃ« tÃ« jeshÃ« i kÃ«naqur ndaj meje!â€

[20.85] Ai (All-llahu) Tha: â€œNe sprovuam popullin tÃ«nd pas teje, dhe ata i hodhi nÃ« humbje Samiriji!â€

[20.86] Musai u kthye te populli i vet i hidhÃ«ruar e i pikÃ«lluar dhe tha: â€œO populli im, a nuk u premtoi juve Zoti juaj premtim tÃ« mirÃ«, a mos u bÃ« kohÃ« e gjatÃ« e ju e harruat premtimin, ose dÃ«shiruat tÃ« ju godasÃ« hidhÃ«rimi nga Zoti juaj, andaj e thyet besÃ«n qÃ« ma keni dhÃ«nÃ«?â€

[20.87] Ata thanÃ«: â€œNe nuk e thyem besÃ«n tÃ«nde me dÃ«shirÃ«n tonÃ«, por ne ishim ngarkuar me barrÃ« tÃ« rÃ«nda nga stolitÃ« e popullit e i hodhÃ«m ato (nÃ« zjarr), e ashtu i hodhi edhe Samirijaâ€.

[20.88] E ai (Samirija) ua mbaroi atyre njÃ« viÃ§ me trup qÃ« pÃ«lliste, e ata thanÃ«: â€œKy Ã«shtÃ« zoti juaj dhe Zoti i Musait, po ai (Musai) e ka harruarâ€.

[20.89] A nuk e kuptonin ata se ai (viÃ§) as nuk u pÃ«rgjigjej atyre, e as nuk kishte mundÃ«si tâ€™ju sillte ndonjÃ« dobi a dÃ«m.

[20.90] E Haruni atyre u pat thÃ«nÃ« mÃ« parÃ«: â€œO populli im, ju vetÃ«mu sprovuat me tÃ«, pse Zoti juaj Ã«shtÃ« i GjithmÃ«shirÃ«shmi, andaj ejani pas meje dhe mÃ« dÃ«gjoni pÃ«r kÃ«tÃ« qÃ« po ua thÃ«mâ€.

[20.91] Ata i thanÃ«: â€œNe nuk dp tâ€™i ndahemi kÃ«tij (adhurimit tÃ« viÃ§it) deri qÃ« tÃ« kthehet Musai!â€

[20.92] Ai (Musai u kthye e) tha: â€œO Harun Ã§â€™tÃ« prngoi ty kur i pe se morÃ«n rrugÃ«n e gabuar,

[20.93] E ti mos u vazhdosh rrugÃ«n time? Amos e kundÃ«rshtove edhe ti porosinÃ« time?â€

[20.94] Ai (Haruni) tha: â€œO bir i nÃ«nÃ«s sime, mos mÃ« kap as pÃ«r mjekrre as pÃ«r flokÃ«, se unÃ« u frikÃ«sova se do tÃ« thuash: i pÃ«rÃ§ave beni israilÃ«t dhe nuk e ke respektuar porosinÃ« time?â€

[20.95] Ai (Musai) tha: â€œE Ã§ka ishte puna jote, o Samirij?â€

[20.96] Tha (Samirija): â€œUnÃ« pashÃ« atÃ« qÃ« ata nuk panÃ«, e mora njÃ« grusht nga gjurma e tÃ« dÃ«rguarit (nga fÃ«rkemi i kalit tÃ« Xhibrilit) dhe ia hodha atij (viÃ§it) dhe kÃ«shtu mÃ« mashtroi vetvetjaâ€.

[20.97] Ai (Musai) tha: â€œPrandaj, largohu sepse sa tÃ« jeshÃ« gjallÃ« ke pÃ«r tÃ« thÃ«nÃ«: (kÃ«do qÃ« e sheh) â€œMos mâ€™u afro!â€ E ty tÃ« pret edhe njÃ« moment (dÃ«nim) i pathyeshÃ«m. E ti tash shikoje zotin tÃ«nd qÃ« e adhurove bindshÃ«m, e tani atÃ« do ta djegim e do ta bÃ«jmÃ« shkrumb dhe hirin e tij do ta shpÃ«rndajmÃ« nÃ«pÃ«r detâ€.

[20.98] I adhurari juaj Ã«shtÃ« vetÃ«m All-llahu, qÃ« pÃ«rveÃ§ Tij nuk ka zot tjetÃ«r, e dituria e Tij ka pÃ«rfshirÃ« Ã§do send.

[20.99] Po kÃ«shtu, Ne tÃ« rrÃ«fejmÃ« ty pÃ«r disa ngandodhitÃ« qÃ« kanÃ« kaluar mÃ« heret dhe nga ana jonÃ« tÃ« dhamÃ« ty shpalljen plot pÃ«rkujtime.

[20.100] Kush i kthen shpinÃ«n kÃ«saj (shpalljes - Kurâ€™anit), ai do tÃ« bartÃ« nÃ« ditÃ«n e kijametit barrÃ«n mÃ« tÃ« rÃ«ndÃ«.

[20.101] NÃ«n atÃ« do tÃ« qÃ«ndrojnÃ« pÃ«rgjithmonÃ«. Sa barrÃ« e keqe Ã«shtÃ« pÃ«r ta nÃ« ditÃ«n e kijametit.

[20.102] DitÃ«n kur i fryhet surit (bririt), atÃ« ditÃ« Ne i tubojmÃ« mÃ«katarÃ«t symavijosur (tÃ« verbÃ«r, tÃ« shÃ«mtuar).

[20.103] E ata pÃ«shpÃ«risin mes vete: nuk qÃ«ndruat (nÃ« dynja) mÃ« shumÃ« se nja dhjetÃ« ditÃ«.

[20.104] Ne mÃ« sÃ« miri e dijmÃ« se Ã§ka flasin ata, e edhe atÃ« kur mÃ« i menÃ§uri prej tyre u tha: â€œNuk qÃ«ndruat mÃ« shumÃ« se njÃ« ditÃ«!â€

[20.105] Ty tÃ« pyesin edhe pÃ«r kodrat, thuaj: â€œZoti im mund tâ€™i bÃ«jÃ« thÃ«rrime tÃ« shpÃ«rndaraâ€.

[20.106] Dhe vendin e tyre ta bÃ«jÃ« rrafsh pa farÃ« bime e ndÃ«rtese.

[20.107] E nuk do tÃ« shohÃ«sh nÃ« tÃ« as ultÃ«sirÃ« e as lartÃ«sirÃ«.

[20.108] AtÃ« ditÃ«, ata do tÃ« shkojnÃ« pas thirrÃ«sit. e nuk do tâ€™i largohen atij, e para tÃ« GjithmÃ«shirshmit ulen zÃ«rat e nuk dÃ«gjohet tjetÃ«r pos njÃ« zÃ« i ulÃ«t.

[20.109] AtÃ« ditÃ« nuk bÃ«n dobi as ndÃ«rmjetÃ«simi, pÃ«rveÃ§ atij, tÃ« cilin e ka lejuar i GjithmÃ«shirshmi tÃ« ndÃ«rmjetÃ«sojÃ« dhe pÃ«r tÃ« cilin e pÃ«lqeu ndÃ«rmjetÃ«simin.

[20.110] Ai i di ato qÃ« ishin para tyre dhe ato qÃ« vijnÃ« pas, po dija e tyre nuk mund ta pÃ«rfshij ate.

[20.111] E fytyrat (e mÃ«katarÃ«ve) e turpÃ«ruara, i pÃ«rlen tÃ« PÃ«rjetshmit, tÃ« Gjithfuqishmit, sepse ka dÃ«shtuar ai qÃ« barti padrejtÃ«sinÃ«.

[20.112] Kush Ã«shtÃ« besimtar dhe bÃ«n vepra tÃ« mira, ai nuk i frikÃ«sohet ndonjÃ« padrejtÃ«sie e as ndonjÃ« mungese (nÃ« shpÃ«rblim).

[20.113] KÃ«shtu Ne e shpallÃ«m kÃ«tÃ« Kurâ€™an arabisht dhe pÃ«rsÃ«ritÃ«m nÃ« tÃ« vÃ«rejtjet, nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« ata tÃ« ruhen ose ai (Kurâ€™ani) tâ€™u sjellÃ« atyre pÃ«rvojÃ« mÃ«simi.

[20.114] I lartÃ« Ã«shtÃ« All-llahu, Sundue i vÃ«rtetÃ«. Ti mos nxito me Kurâ€™anin para se tÃ« pÃ«rfundojÃ« shpallja e tij te ti, dhe thuaj: â€œZoti im, mÃ« shto dituri!â€

[20.115] Na i patÃ«m urdhÃ«ruar edhe Ademit (tÃ« mos i afrohej pemÃ«s), po ai harroi, pra re ai nuk gjetÃ«n vendosmÃ«ri.

[20.116] PÃ«rkujto kur Ne u thamÃ« engjÃ«jve: â€œBÃ«ni sexhde ndaj Ademit, ata i bÃ«nÃ«, pos Iblisit, i cili nuk deshiâ€.

[20.117] E Ne i thamÃ«: â€œO Adem ky Ã«shtÃ« armik yti dhe i bashkÃ«shortes tÃ«nde, pra mos tâ€™ju nxjerrÃ« kurrsesi nga Xhenneti, e tâ€™ju vÃ« nÃ« vÃ«shtirÃ«si (pÃ«r tÃ« siguruar mjetet e jetesÃ«s)â€.

[20.118] Ti aty (nÃ« Xhennet) nuk ke pÃ«r tÃ« qenÃ« i uritur e as nuk ke pÃ«r tÃ« mbetur i zhveshur.

[20.119] Aty nuk ke pÃ«r tÃ« pasur etje e as nuk do tÃ« kesh vapÃ«.

[20.120] Por, atÃ« e ngacmoi djalli duke i thÃ«nÃ«: â€œO Adem, a do tÃ« tÃ« treoj pÃ«r pemÃ«n e pavdekshmÃ«risÃ« dhe tÃ« sundimit tÃ« pazhdukshÃ«m!â€

[20.121] Ata tÃ« dy hÃ«ngrÃ«n nga ajo (pemÃ«) dhe qÃ« tÃ« dy u zhveshÃ«n, e ia nisÃ«n ta mbulojnÃ« veten e tyre me gjethe qÃ« mbldhnin nÃ«pÃ«r Xhennet, dh kÃ«shtu Ademi theu urdhÃ«rin e Zotit tÃ« ve dhe gaboi.

[20.122] Mandej Zoti i vet atÃ« tÃ« zgjedhur, ia pranoi pendimin dhe e vuri nÃ« rrugÃ«n e drejtÃ« (tÃ« vendosur).

[20.123] Ai (All-llahu) u tha: â€œZbritni prej aty qÃ« tÃ« gjithÃ«, do tÃ« jeni armiq tÃ« njÃ«ri-tjetrit. NÃ«se u vjen na UnÃ« udhÃ«zim (libÃ«r e pejgamber) kush i pÃ«rmbahet udhÃ«imit Tim, ai nuk ka pÃ«r tÃ« humbur (nÃ« dunja) e as nuk ka pÃ«r tÃ« dÃ«shtuar (nÃ« etÃ«n tjetÃ«r)â€.

[20.124] E kush ia kthen shpinÃ«n udhÃ«zimit Tim, do tÃ« ketÃ« jetÃ« tÃ« vÃ«shtirÃ« dhe nÃ« ditÃ«n e kijametit do ta ringjall tÃ« verbÃ«r.

[20.125] Ai (qÃ« nuk besoi) do tÃ« thotÃ«: â€œZoti im, prse mÃ« ngrite tÃ« verbÃ«r, kur unÃ« isha me sy?â€

[20.126] Ai (All-llahu) thotÃ«: â€œAshtu si harrove ti argumentet Tona qÃ« tâ€™i ofruam, ashtu je ti i harruar sotâ€.

[20.127] Po kÃ«shtu Ne e shpÃ«rblejmÃ« edhe atÃ« qÃ« zhytet nÃ« mÃ«kate dhe nk i beson argumentet e Zotit tÃ« vet, po dÃ«nimi nÃ« botÃ«n tjetÃ«r Ã«shtÃ« edhe mÃ« i ashpÃ«r dhe i pÃ«rjetshÃ«m.

[20.128] A nuk e kanÃ« tÃ« qartÃ« ata se sa breza para tyre i kemi zhdukur, e kÃ«ta ecin nÃ«pÃ«r ato vendbanime tÃ« tyre. NÃ« gjurmÃ«t e atyre ka fakte pÃ«r ata qÃ« kanÃ« arsye tÃ« shÃ«ndoshÃ«.

[20.129] E, sikur tÃ« mos ishte vendimi dhe afati i caktuar mÃ« heret nga Zoti yt, dÃ«nimi do tâ€™i kapte ata.

[20.130] Prandaj, ti bÃ«hu i durueshÃ«m ndaj asaj qÃ« thonÃ« ata, dhe duke falÃ«nderuar Zotin tÃ«nd, falu para lindjes sÃ« diellit dhe para perÃ«ndimit tÃ« tij, falu edhe nÃ« orÃ«t e matÃ«s dhe nÃ« skajet e ditÃ«s, ashtu qÃ« tÃ« gjejsh kÃ«naqÃ«si (me shpÃ«rblim).

[20.131] Dhe mos ia ngul sytÃ« bukurisÃ« sÃ« kÃ«saj jete me tÃ« cilÃ«n i bÃ«mÃ« tÃ« kÃ«naqen disa prej tyre (mosbesimtarÃ«), e pÃ«r tâ€™i sprovuar me tÃ«, sepse shpÃ«rbimi i Zotit tÃ«nd Ã«shtÃ« mÃ« i mirÃ« dhe Ã«shtÃ« i pÃ«rjetshÃ«m.

[20.132] UrdhÃ«ro familjen tÃ«nde tÃ« falÃ« namaz, e edhe ti vetÃ« zbatoje atÃ«, ngase zne nuk kÃ«rkojmÃ« prej teje ndonjÃ« furnizim (pÃ«r ty as pÃ«r familjen tÃ«nde), Ne tÃ« frnizojmÃ« ty (dhe ata), ardhmÃ«ria e mirÃ« Ã«shtÃ« e atij qÃ« ruhet.

[20.133] Ata thanÃ«: â€œpÃ«rse nuk na solli ai ndonjÃ« argument nga Zoti i vet? A nuk u erdhi atyre sqarim (nÃ« Kurâ€™an) pÃ«r atÃ« qÃ« ishte nÃ« broshurat e mÃ«parshmeâ€.

[20.134] Dhe sikur tâ€™i ndÃ«shkonim ata me ndonjÃ« dÃ«nim para tij (para se tÃ« shpallim Kurâ€™anin) ata do tÃ« thonin: â€œZoti ynÃ«, pÃ«rse nuk na Ã§ove ndonjÃ« tÃ« dÃ«rguar qÃ« tâ€™iu pÃ«rmbaheshim fakteve Tua para se tÃ« poshtÃ«roheshim e tÃ« mjeroheshimâ€.

[20.135] Thuaj: â€œSecili Ã«shtÃ« duke pritur, pra pritni edhe ju, se sÃ« shpejti do ta kuptoni se kush ishin ithtarÃ«t e rrugÃ«s sÃ« drejtÃ« dhe e gjeti tÃ« vÃ«rtetÃ«nâ€.

The Muslims Internet Directory

Featured Site

Paid Services

2Muslims Services

Translate Site To:

Hijab

Featured Ad