The Muslims Internet Directory: MLS

Home : Quran Translations : Albanian : Ali Imran

Bookmark This verse to continue reading later

[3.2] All-llahu Ã«shtÃ« NjÃ«, e nuk ka tÃ« adhuruar (Zot) pos tij, Ã«shtÃ« i pÃ«rjetshÃ«m mbikÃ«qyrÃ«s.

[3.3] Ai ta zbret ty (Muhammed) librin me argument qÃ« tÃ« Ã«shtÃ« vÃ«rtetues i librave tÃ« mÃ«parshme. Ai e zbriti mÃ« parÃ« Tevratin dhe Inxhilin.

[3.4] UdhÃ«rrfim pÃ«r njerÃ«z, e zbriti edhe Furkanin (dalluesin e sÃ« vertetÃ«s nga gÃ«njeshtra). S`ka dyshim pÃ«r se ata qÃ« mohojnÃ« argumentet e All-llahut i pret ndÃ«shkimi i rreptÃ«. All-llahu Ã«shtÃ« ngadhÃ«njyes, shpagimtar.

[3.5] S`ka dyshim se All-llahu nuk mund t`i fshihet asgjÃ« nÃ« tokÃ« e as nÃ« qiell.

[3.6] Ai Ã«shtÃ« qÃ« ju krijon (formon) juve nÃ« mitra ashtu si tÃ« dojÃ«. S`ka Zot pos Tij, e qÃ« Ã«shtÃ« fuqiplotÃ« i urti.

[3.7] Ai Ã«shtÃ« qÃ« ta zbriti ty e qÃ« nÃ« tÃ« ka ajete tÃ« qarta dhe ato janÃ« bazÃ« e librit, e ka tÃ« tjerÃ« qÃ« nuk janÃ« krejtsisht tÃ« qarta (muteshabih). E ata, qÃ« nÃ« zemrat etyre kanÃ« anim kah e shtrembÃ«ta, ata gjurmojnÃ« atÃ« qÃ« nuk Ã«shtÃ« krejt qartÃ« pÃ«r tÃ« shkaktuar huti, e kinse kÃ«rkojnÃ« komentin e tyre. Po, pos All-llahut askush nuk e di domethÃ«nien e tyre tÃ« saktÃ«. DijetarÃ«t e pajisur me dituri thonÃ«: â€œNe u kemi besuar atij (atyre qÃ« janÃ« tÃ« paqarta), tÃ« gjitha janÃ« nga Zoti ynÃ«! Por kÃ«tÃ« e kuptojnÃ« vetÃ«m ata qÃ« janÃ« tÃ« zotÃ«t e mendjes.

[3.8] â€œZoti ynÃ«, mos na i lako zemrat tona pasi na i drejtove, na dhuro mÃ«shirÃ«n TÃ«nde, pse vetÃ«m Ti je dhuruesi i madhâ€.

[3.9] â€œZoti ynÃ« Ti je ai qÃ« nÃ« njÃ« ditÃ« do t`i tubosh njerÃ«zit, ditÃ« qÃ« pÃ«rtÃ« cilin nuk ka dyshim. All-llahu nuk shkel premtimin e vet.

[3.10] Ã‹shtÃ« e vertetÃ« se atyre qÃ« nuk besuan nuk do t`u vlejÃ« asgjÃ« para All-llahut, as pasuria e as fÃ«mijÃ«t e tyre. Ata vetÃ« janÃ« lÃ«ndÃ« e zjarrit.

[3.11] Si gjendja e pasardhÃ«sve tÃ« faraonit dhe e atyre qÃ« ishin para tyre, qÃ« pÃ«rgÃ«njeshtruan argumentet tona, e All-llahu i shkatÃ«rroi me fajet e tyre, All-llahu ndÃ«shkon shumÃ« ashpÃ«r.

[3.12] Thaju atyre qÃ« nuk besuan: â€œDo tÃ« jeni tÃ« mposhtur (ne kÃ«tÃ« jetÃ«) dhe do tÃ« hidheni nÃ« Xhennenem. Sa i shÃ«mtuar Ã«shtÃ« ai djep (shtrat).

[3.13] Ju (jehudi) patÃ«t njÃ« pÃ«rvojÃ« tÃ« madhe nÃ« ato dy grupet qÃ« u konfrontuat ndÃ«rmjet vete, njÃ«ri grup luftonte nÃ« rrugÃ«n e All-llahut e tjetri ishte pabesimtar, dhe me shikimin e syve tÃ« tyre i shihnin se ishin dy herÃ« mÃ« shumÃ« se besimtarÃ«t. Po, All-llahu me ndihmÃ«n e vet pÃ«rforcon atÃ« qÃ« do. VÃ«rtetÃ«, nÃ« kÃ«tÃ« Ã«shtÃ« njÃ« pÃ«rvojÃ« e madhe pÃ«r ata qÃ« kanÃ« mendje tÃ« kthjelltÃ«.

[3.14] U Ã«shtÃ« zbukuruar njerÃ«zve dashuria ndaj tÃ« kÃ«ndjeve prej grave, djemve, pasurisÃ« sÃ« grumbulluar nga ari e argjendi, ndaj kuajve tÃ« stolisur, bagÃ«tisÃ« e bujqÃ«sisÃ«. KÃ«to janÃ« kÃ«naqÃ«si tÃ« kÃ«saj bote, po te All-llahu Ã«shtÃ« e ardhmja mÃ« e mirÃ«.

[3.15] Thuaj: â€œA tâ€™ju lajmÃ«roj pÃ«r diÃ§ shumÃ« mÃ« tÃ« mirÃ« se ato? PÃ«r ata qÃ« frikÃ«sohen , ata kanÃ« te Zoti i tyre Xhennete nÃ«pÃ«r tÃ« cilat rrjedhin lumenj dhe aty do tÃ« jenÃ« pÃ«rgjithmonÃ«, kanÃ« bashkÃ«shorte tÃ« pastra , dhe kÃ«naqÃ«si nga All-llahu. All-llahu Ã«shtÃ« Basir (Ai qÃ« sheh Ã§dogjÃ«) pÃ«r robÃ«rit.

[3.16] TÃ« cilÃ«t thonÃ«: â€œZoti ynÃ«, ne vÃ«rtet besuam, na i falÃ« mÃ«katet tona dhe na ruaj prej ndÃ«shkimit tÃ« zjarrit!â€

[3.17] DurimtarÃ«t, tÃ« drejtit, tÃ« devotshmit, dorÃ«dhÃ«nit, faljekÃ«rkuesit nÃ« asâ€™har (syfyr).

[3.18] All-llahu vÃ«rtetoi se nuk ka zot tjetÃ«r pÃ«rveÃ§ Tij, e dhe engjÃ«jt e ata qÃ« kanÃ« dijeni, se Ai Ã«shtÃ« Zbatues i drejtÃ«sisÃ«. Nuk ka zot pÃ«rveÃ§ Tij, Fuqiplotit, tÃ« Urtit.

[3.19] Pa dyshim feja te All-llahu Ã«shtÃ« Islami. U kundÃ«rshtuan ata qÃ« u Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« libri, pasi qÃ« u erdhi e vÃ«rteta, nga zilia mes vete. E kush mohon argumentet e All-llahut, (le ta dijÃ« se) All-llahu (ia) llogaritÃ« shpejtÃ«.

[3.20] E, nÃ«se tÃ« polemizojnÃ«, thuaj: â€œIa kam nÃ«nshtruar fytyrÃ«n (qenien) All-llahut, e edhe ithtarÃ«t e mij!â€ E thuaju edhe atyre qÃ« u Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« libri dhe analfabetÃ«ve: â€œA u nÃ«nshtruat?â€ NÃ«se janÃ« nÃ«nshtruar, atÃ«herÃ« janÃ« pÃ«rudhur e nÃ«se refuzojnÃ«, vÃ«rtet ti ke (pÃ«r obligim vetÃ«m) kumunikimin; All-llahu Ã«shtÃ« Basir (Ai qÃ« sheh) pÃ«r robÃ«rit.

[3.21] Ata qÃ« mohojnÃ« argumentet e All-llahut, mbysin pejgamberÃ«t pa farÃ« tÃ« drejte, mbysin njerÃ«z qÃ« kÃ«shillujnÃ« pÃ«r tÃ« drejtÃ«n, ti ata lajmÃ«roi pÃ«r njÃ« ndÃ«shkim tÃ« dhembÃ«shÃ«m e pikÃ«llues.

[3.22] Ata veprat e tyre i asgjÃ«suan nÃ« kÃ«tÃ« botÃ« dhe nÃ« botÃ«n tjetÃ«r, ata nuk kanÃ« ndonjÃ« mbrojtÃ«s.

[3.23] A nuk i sheh ti ata, tÃ« cilÃ«ve u Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« mjaft nga libri, kur tÃ« thirrÃ«n qÃ« ndÃ«rmjet tyre tÃ« gjykojÃ« libri i All-llahut, se si njÃ« grup prej tyre prapÃ«sohej. Ata janÃ« refuzues.

[3.24] E atÃ« (e bÃ«nin) ngase ata thonin: â€œNeve nuk do tÃ« na djegÃ« zjarri vetÃ«m pÃ«r pak ditÃ« tÃ« numÃ«ruara, e ajo qÃ« shpifÃ«n pÃ«r fenÃ« e tyre, i mashtroi keq.

[3.25] E, si do tÃ« jetÃ« gjendja e tyre kur Ne do tâ€™i tubojmÃ« ata njÃ« ditÃ«, pÃ«r tÃ« cilÃ«n nuk ka dyshim dhe Ã§do njeriu do tâ€™i ofrohet ajo qÃ« e ka e fituar, duke mos iu bÃ«rÃ« atyre kurrnjÃ« e padrejtÃ«.

[3.26] Thuaj: â€œO All-llah, Sundues i Ã§do sendi, Ti ia jep pushtetin atij qÃ« do, Ti ia heq prej dore pushtetin atij qÃ« do dhe e pÃ«rul atÃ« qÃ« do, e lartson atÃ« qÃ« do. Ã§do e mirÃ« Ã«shtÃ« nÃ« dorÃ«n TÃ«nde , vÃ«rtet, Ti ke mundÃ«si pÃ«r Ã§do gjÃ«!â€

[3.27] Ti e fute natÃ«n nÃ« ditÃ« dhe Ti e fute ditÃ«n nÃ« natÃ«, Ti nxjerr nga i vdekuri tÃ« gjallin dhe nga i gjalli tÃ« vdekurin dhe Ti e begaton pa masÃ« atÃ« qÃ« do!

[3.28] BesimtarÃ«t tÃ« mos i miÃ«sojnÃ« mosbesimtarÃ«t, e tâ€™i lÃ«nÃ« manash besimtarÃ«t. E kush bÃ«n atÃ«, ai nga feja e All-llahut nuk ka asgjÃ«, pÃ«rveq pÃ«r qÃ«llim ruajtja prej tÃ« keqÃ«s sÃ« tyre. All-llahu ju tÃ«rheq vÃ«rejtjen prej (dÃ«nimit tÃ«) Tij pse vetÃ«m te All-llahu Ã«shtÃ« e ardhmja.

[3.29] Thuaj: â€œEdhe nÃ«se e fshefin atÃ« qÃ« keni nÃ« zemrat tuaja ose, e publikoni, All-llahu e di gjithÃ§ka ka nÃ« qiej e Ã§â€™ka nÃ« tokÃ«; All-llahu Ã«shtÃ« i plotÃ«fuqishÃ«m pÃ«r Ã§do send.

[3.30] DitÃ«n kur Ã§do njeri e gjen pran vete atÃ« qÃ« veproi mirÃ« ose keq, e pÃ«r atÃ« tÃ« keqe qÃ« bÃ«ri, do tÃ« dÃ«shiroj qÃ« nÃ« mes tij dhe nÃ« mes asaj tÃ« jetÃ« njÃ« distancÃ« shumÃ« mÃ« e madhe (e mos ta shohÃ«). All-llahu u jep tÃ« frikÃ«sohen prej dÃ«nimit Tij, megjithqÃ« All-llahu Ã«shtÃ« i mÃ«shirshÃ«m ndaj robÃ«ve.

[3.31] Thuaj: NÃ«se e doni All-llahun, atÃ«herÃ« ejani pas meje qÃ« All-llahu tÃ« ju dojÃ«, tâ€™ju falÃ« mÃ«katet tuaja, se All-llahu Ã«shtÃ« qÃ« fal shumÃ«, mÃ«shiron shumÃ«.

[3.32] Thuaj: â€œBinduni All-llahut dhe tÃ« dÃ«rguarit, e ata refuzojnÃ«, atÃ«herÃ« All-llahu nuk i do pabesimtarÃ«t!â€

[3.33] All-llahu e zgjodhi (pejgamber) Ademin, Nuhun, familjen Ibrahimit, familjen e Imranit mbi popujt tjerÃ« (tÃ« asaj kohe).

[3.34] QÃ« janÃ« pasardhÃ«s njÃ«ri prej tjetrit. All-llahu dÃ«gjon gjithÃ§ka dhe i di tÃ« gjitha.

[3.35] (PÃ«rkujtohu) Kur gruaja e Imranit pat thÃ«nÃ«: â€œZoti im, UnÃ« kÃ«tÃ« qÃ« Ã«shtÃ« nÃ« barkun tim, vendosa ta kushtoj thjesht vetÃ«m pÃ«r shÃ«rbimin TÃ«nd, pra pranoje kÃ«tÃ« prej meje, vertetÃ« Ti je Ai qÃ« dÃ«gjon e di!â€

[3.36] E kur ajo e lindi tha: â€œZoti im, unÃ« e linda femÃ«r!â€ Po All-llahu e di mÃ« sÃ« miri atÃ« qÃ« ajo e lindi. E mashkulli nuk si femra. â€Dhe unÃ« e emÃ«rtova atÃ« Merjeme , e atÃ« dhe pasardhÃ«sit e saj po tâ€™i lÃ« Ty nÃ« mbrojtje prej djallit tÃ« mallkuar.

[3.37] Zoti i saj e pranoi premtimin e saj si Ã«shtÃ« mÃ« mirÃ«, e rriti me njÃ« edukatÃ« tÃ« mirÃ« e tÃ« plotÃ« dhe e vuri nÃ«n kujdesin e Zekirjas. Sa herÃ« qÃ« hynte Zekirjaja nÃ« mihrabin e saj gjente te ajo ushqimin e thonte: â€œAi Ã«shtÃ« nga All-llahu, se All-llahu atÃ« qÃ« do pa masÃ« e furnizon!â€

[3.38] Aty nÃ« atÃ« moment Zekirjaja e lut Zotin e tij e thotÃ«: â€œZoti im, falma edhe mua nga ana juaj njÃ« ppasardhÃ«s (fÃ«mijÃ«) tÃ« mirÃ«,vÃ«rtet, Ti je dÃ«gjues i lutjesâ€!

[3.39] E duke u falulr ai nÃ« faltore engjÃ«jt e thÃ«rrasin: â€œAll-llahu tÃ« pÃ«rgÃ«zon ty me JahjanÃ«, qÃ« do tÃ« vÃ«rtetojÃ« fjalÃ«n (Isain) e ardhur nga All-llahu, e qÃ« do tÃ« jetÃ« prijÃ«s i matur dhe pejgamber nga tÃ« dalluarit!â€

[3.40] Ai (Zekirjaja) tha: â€œZoti im,si mund tÃ« kem unÃ« djalÃ« kur mua mÃ« ka arritu pleqÃ«ria dhe shoqja ime beronjÃ« (sterile)?â€ Tha (All-llahu): â€œKÃ«shtu,All-llahu punon Ã§ka tÃ« dojÃ«!â€

[3.41] Ai (Zekirjaja) tha: â€œZoti im mÃ« jepÃ« mua njÃ« shenjÃ«!â€ Shenja e jote - tha Ai - Ã«shtÃ« qÃ« tri ditÃ« nuk do tÃ« mund tâ€™u flasÃ«sh njerzve, pos me gjeste (mimikÃ«),e ti pÃ«rmende shumÃ« Zotin tÃ«nd dhe madhÃ«roje mbrÃ«mje e mÃ«ngjes!â€

[3.42] PÃ«rkujto kur engjujt i thanÃ«:â€Oj Mejreme, All-llahu tÃ« dalloi ty (me besim e karakter), dhe tÃ« lartÃ«soi mbi gratÃ« e botÃ«s.

[3.43] Oj Mejreme, vazhdoje adhurimin ndaj Zotit tÃ«nd, bÃ«n sexhde dhe falu pÃ«r Zotin bashkÃ« me ata qÃ« falen!

[3.44] KÃ«to janÃ« nga lajmet e fshehta (tÃ« hershme) qÃ« po tâ€™i shpallim ty. Ti nuk ishe ndÃ«r ta kur i hidhnin shortet se kush prej tyre do tÃ« bÃ«hej kujdestar i Mejremes, nuk ishe pranÃ« tyre as kur ata ziheshin mes vete.

[3.45] PÃ«rkujto kur engjujt i thanÃ«: â€œOj Mejreme, All-llahu tÃ« pÃ«rgÃ«zon me fjalÃ«n e vet (me lindjen e njÃ« fÃ«mije si rezultat i fjalÃ«s sÃ« Zotit).

[3.46] E qÃ« duke qenÃ« nÃ« djep (foshnje) u flet njerÃ«zve, e edhe si i rritur e qÃ« Ã«shtÃ« nga tÃ« pÃ«rsosurit.

[3.47] Ajo tha: â€œZoti im, si mund tÃ« kemÃ« unÃ« djalÃ« e mua sâ€™mÃ« ka prekur njeriu (nuk jam e martuar)? Ai (All-llahu) tha: â€œJa, kÃ«shtu, All-llahu krijon Ã§ka tÃ« dojÃ«. Kur Ai vendos pÃ«r njÃ« Ã§Ã«shte, vetÃ«m i thotÃ«: BÃ«hu! Ajo menjÃ«herÃ« bÃ«het.

[3.48] Ai (All-llahu) ia mÃ«son atij librin (besimin), urtÃ«sinÃ«, Tevratin dhe Inxhilin.

[3.49] Dhe, tÃ« dÃ«rguar te bijtÃ« e Israilit: unÃ« kam ardhur nga Zoti juaj me argument, unÃ« nga balta ju bÃ«j diÃ§ si shpendi, i fryej atij dhe ai me lejen e All-llahut bÃ«het shpend, unÃ« i sheroj tÃ« verbÃ«rit, tÃ« sÃ«murit ne lÃ«kurÃ«, dhe unÃ« me lejen e All-llahut ngjalli tÃ« vdekurit: unÃ« ju tregoj pÃ«r atÃ« qÃ« e hani dhe pÃ«r atÃ« qÃ« e depononi nÃ« shtÃ«piat tuaja. VertetÃ«, kjo Ã«shtÃ« fakt pÃ«r ju nÃ«se jeni besimtarÃ«.

[3.50] Dhe (kam ardhur) qÃ« tâ€™ju vÃ«rtetoj Tevratin qÃ« e keni para duarsh, tâ€™ju lejoj disa qÃ« u ishin ndaluar juve, kam ardhur me argument nga Zoti juaj, pra kinie frikÃ« All-llahun dhe mÃ« dÃ«gjoni mua.

[3.51] All-llahu Ã«shtÃ« Zoti im dhe Zoti juaj. Adhuronie AtÃ«; kjo Ã«shtÃ« mÃ« rrugÃ« e drejtÃ«!

[3.52] E kur e kuptoi Isai vendosmÃ«rinÃ« e tyre nÃ« mosbesim (dhe qÃ«llmin qÃ« ta mbysin), tha: â€˜Kush janÃ« ndihmÃ«tarÃ«t e mij pÃ«r nÃ« rrugÃ« tÃ« All-llahut?â€™ HavarijunÃ«t thanÃ«: â€˜Ne jemi ndihmÃ«tarÃ« tÃ« fesÃ« sÃ« All-llahut, nei besuam All-llahut, e ti dÃ«shmo pÃ«r ne se jemi muslimanÃ« (tÃ« bindur, tÃ« dorÃ«zuar)!

[3.53] Zoti ynÃ«, ne e besuam atÃ« qÃ« e zbrite (shpalljen), e pasuam tÃ« dÃ«rguarin (Isain), pra shÃ«nona bashkÃ« me ata qÃ« dÃ«shmojnÃ« (besimin e drejtÃ«)!â€™

[3.54] E, ata (jehudiÃ«) i kurdisÃ«n njÃ« dredhi (mbytjen e Isait), All-llahu iu kundÃ«vu dredhisÃ« sÃ« tyre, All-llahu Ã«shtÃ« asgjÃ«suesi mÃ« i fuqishÃ«m kundÃ«r atyre qÃ« bÃ«jnÃ« dredhi.

[3.55] (PÃ«rkujto, o i dÃ«rguar) Kur All-llahu tha: â€˜O Isa, UnÃ« po tÃ« marr ty, po tÃ« ngris te UnÃ«, po tÃ« shpÃ«toj prej sherrit tÃ« atyre qÃ« nuk besuan. E ata qÃ« tÃ« besuan ty, do tâ€™i ngrisÃ« lart mbi ata qÃ« nuk besuan deri nÃ« ditÃ«n e kijametit , pastaj vetÃ«m te UnÃ« Ã«shtÃ« kthimi juaj, UnÃ« gjykuj mes jush pÃ«r atÃ«qÃ« kudÃ«shtoheshit.

[3.56] PÃ«r sa u pÃ«rket atyre qÃ« nuk besuan, UnÃ« do tâ€™i ndÃ«shkoj me njÃ« ndÃ«shkim tÃ« ashpÃ«r nÃ« kÃ«tÃ« botÃ« dhe nÃ« botÃ«n tjetÃ«r,dhe ata nuk do tÃ« kenÃ« ndihmÃ«tarÃ«.

[3.57] E pÃ«r sa u pÃ«rket atyre qÃ« besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira, atyre u japÃ« shpÃ«rblim tÃ« plotÃ«. All-llahu nuk i do tÃ« padrejtit.

[3.58] KÃ«to qÃ« po tâ€™i lexojmÃ« ty (o i dÃ«rguar) janÃ« nga ajetet, janÃ« nga Kurâ€™ani i pa tÃ« meta (i rrezistueshÃ«m).

[3.59] VÃ«rtet, qÃ«shtja e Isait (tÃ« lindur pa baba) te All-llahu Ã«shtÃ« sikurse qÃ«shtja e Ademit. AtÃ« e krijoi Ai nga dheu, e pastaj atij i tha â€œBÃ«hu!â€ ai u bÃ«.

[3.60] E vÃ«rtetÃ«Ã«shtÃ« (kjo) nga Zoti yt, e ti kurrsesi mos u bÃ«n nga ata qÃ« dyshojnÃ«.

[3.61] E kush tÃ« kundÃ«rshton ty nÃ« qÃ«shtjen e tij (Isait) pasi tÃ« Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« e ditur e vÃ«rteta, ti thuaj: â€˜Ejani i thÃ«rrasim bijtÃ« e tanÃ« dhe bijtÃ« tuaj, gratÃ« tona dhe gratÃ« tuaja, vetÃ« ne dhe vet ju, mandej sinqerisht tÃ« lutemi pÃ«r mallkim, dhe mallkimi nga ana e All-llahut ta hedhim kundÃ«r gÃ«njeshtarÃ«ve.

[3.62] Sâ€™ka dyshim, ky Ã«shtÃ« lajm i vÃ«rtetÃ«. Nuk ka asnjÃ« tÃ« adhuruar tjetÃ«r pos All-llahut. All-llahu Ã«shtÃ« Ai, i plotÃ«fuqishmi, i vetÃ«dijshmi.

[3.63] E nÃ«se ata refuzojnÃ« (besimin e drejtÃ«), ata janÃ« ngatÃ«rrestarÃ«, pÃ«r tÃ« cilÃ«t All-llahu e di shumÃ« mirÃ«.

[3.64] Thuaju (o i dÃ«rguar): â€œâ€˜O ithtarÃ« tÃ« librit (Tevrat e Inxhil), ejani (tÃ« bashkohemi) te njÃ« fjalÃ« qÃ« Ã«shtÃ« e njejtÃ« (e drejtÃ«) mes nesh dhe mes jush: tÃ« mos adhurojmÃ«, pos All-llahut, tÃ« mos ia bÃ«jmÃ« Atij asnjÃ« send shok, tÃ« mos konsiderojmÃ« njÃ«ri - tjetrin zotÃ«r pos All-llahut!â€ E nÃ« qoftÃ« se ata refuzojnÃ«, ju thoni: â€œDÃ«shmoni pra, se ne jemi muslimanÃ« (besuam njÃ« Zot)!â€

[3.65] (madje thuaju): â€œO ithtarÃ« tÃ« librit,pse po polemizoni me ne rreth Ibrahimit? E, nuk ja nÃ« shpallur as Tevrati as Inxhilli, vetÃ«m se pas tij?! A nuk e kuptoni (gÃ«njeshtrÃ«n tuaj)?â€

[3.66] Ja ju jeni ata qÃ« polemizuat edhe pÃ«r atÃ« qÃ« e dinit (pÃ«r Isain) e pÃ«rse polemizoni pÃ«r atÃ« qÃ« sâ€™keni kurrfarÃ« dije (ppÃ«r Ibrahimin)? All-llahu e din tÃ« vÃ«rtetÃ«n e ju nuk e dini.

[3.67] Ibrahimi nuk ka qenÃ« as jehudi as i krishterÃ«, por ai ishte larg besimeve tÃ« kota, ishte musliman dhe nuk ishte prej idhujtarÃ«ve.

[3.68] NjerÃ«zit mÃ« me meritÃ« pÃ«r tâ€™u thirrur nÃ« Ibrahimin, ishin ata qÃ« e ndoqÃ«n atÃ« (besimin e tij) dhe ky Pejgamber me ata qÃ« besuan (ymeti i kÃ«tij). All-llahu Ã«shtÃ« mbrojtÃ«s i besimtarÃ«ve.

[3.69] NjÃ« grup nga uthtarÃ«t e librit kishin dÃ«shirÃ« tâ€™u shpiejnÃ«nÃ« rrugÃ« tÃ« gabuar por ata nuk mashtrojnÃ«tjetÃ«rpos vetes sÃ« tyre, dhe nuk e vÃ«rejnÃ«.

[3.70] O ithtarÃ« tÃ« librit, pÃ«rse nuk i besoni ajetet (Kurâ€™anin) e All-llahut, e duke e ditur tÃ« vertetÃ«n?

[3.71] O ithtarÃ«t e librit, pÃ«rse, duke qenÃ« se ju e dini tÃ« vertetÃ«ne ngatÃ«rroni me gÃ«njeshtÃ«n dhe fshihni realitetin?

[3.72] NjÃ« grup nga ithtarÃ«t e librit thanÃ« (tÃ« vetÃ«ve): â€œBesoni para dite nÃ« atÃ« qÃ« u Ã«shtÃ« shpallur atyre qÃ« besuan (muslimanÃ«ve), e pasdite mos e besoni, e ndoshta edhe ata (muslimanÃ«t), do tÃ« zbrapsen (nga besimi i tyre).

[3.73] Dhe (u thonin):Mos i besoni askujt pÃ«rveÃ§ atij qÃ« Ã«shtÃ«nÃ« fenÃ« tuaj!â€Thuaj (o i dÃ«rguar):â€I vetmi udhÃ«zim Ã«shtÃ« udhÃ«zimi nga All-llahu!â€ (u thoni tÃ« vetÃ«ve mos besoni nga droja) Se po i jepet ndokujt (pejgamberllÃ«ku) sikurse u Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ«juve dhe (nga droja) se tâ€™ju paraqesin fakte (muslimanÃ«t) para Zotit tuaj (ditÃ«n e gjykimit). Thuaju: â€œE tÃ«rÃ« e mira Ã«shtÃ« nÃ« duar tÃ« All-llahut,Ai ia jep atÃ« kujt tÃ« dojÃ«; All-llahu Ã«shtÃ« dhurues i gjÃ«rÃ«, i gjithdijshÃ«mâ€

[3.74] Ai veÃ§on me mÃ«shirÃ«n e vet (me pejgamerllÃ«k) kÃ« tÃ« dojÃ«. All-llahu Ã«shtÃ« Zot i mirÃ«sisÃ« sÃ« madhe.

[3.75] NdÃ«r ithtarÃ« tÃ« librit ka, qÃ« po ia besove njÃ« sasi tÃ« madhe (ari), ai ta kthen ty atÃ«, por ka tÃ« atillÃ« qÃ« po ia besove njÃ« dinarÃ«, ai nuk takthen ty atÃ«, pÃ«rveÃ§ nÃ«se gjithnjÃ« irri gati (ia kÃ«rkon pajada). KÃ«tÃ« (e bÃ«jnÃ«)pÃ«r arsye se ata thonin:â€Ne nuk kemi kurrfarÃ« pÃ«rgjegjÃ«sie ndaj (pasurisÃ« qÃ« u marrim) tÃ« tÃ« paditurÃ«ve (arabÃ«ve analfabetÃ«). Pra duke e ditur tÃ« vertetÃ«n, ata bÃ«jnÃ« gÃ«njeshtÃ«r ndaj All-llahut.

[3.76] Jo,(nuk Ã«shtÃ« ashtu si thonÃ« ata)po kush e pÃ«rmbush emanetin e vet (Ã«shtÃ« besnik) dhe ruhet nga mÃ«katet, sâ€™ka dyshim,All-llahu i do ata qÃ« ruhen.

[3.77] Ata qÃ« pÃ«r njÃ« vlerÃ« tÃ« paktÃ« e shesin besÃ«n e dhÃ«nÃ« All-llahut, ndryshojnÃ« edhe zotimet e tyrue, tÃ« tillÃ«t nuk kanÃ« pjesÃ« (mÃ«shirÃ«) nÃ« botÃ«n tjetÃ«r, dhe nÃ« ditÃ«n e kijametit All-llahu nuk u flet atyre,nuk i shikon ata dhe i pastron (prej barrÃ«s sÃ« gabimeve), ata kanÃ« njÃ« dÃ«nim tÃ« dhembshÃ«m.

[3.78] NÃ« tÃ« vertetÃ«, njÃ« grup prej tyre janÃ« ata qÃ« pÃ«htjellojnÃ« gjuhÃ«t e tyre kur lexojnÃ« librin (pÃ«r tÃ« deformuar kuptimin) ashtuqÃ« ju tÃ« mendoni se ajo (shprehje) Ã«shtÃ« nga libri, po ajo nuk Ã«shtÃ« nga (i vertetÃ«), adje thonÃ«:Kjo Ã«shtÃ« nga All-llahu!â€Po ajo nuk Ã«shtÃ« nga All-llahu. Ata duke ditur thonÃ« gÃ«njeshtra pÃ«r All-llahun.

[3.79] Sâ€™Ã«shtÃ« e drejtÃ« as nuk i takoiasnjÃ« njeriu qÃ« tâ€™i ketÃ« dhÃ«nÃ« All-llahu librin, urtÃ«sinÃ« dhe pejgamberllÃ«kun,e pastaj ai tâ€™u thotÃ« njerÃ«zve:â€BÃ«huni rob tÃ« mij (adhuromÃ«ni mua) e jo tÃ« All-llahut!â€ por (ju thotÃ«):â€BÃ«humi dijetarÃ« tÃ« mÃ«simeve tÃ« Zotit, ngase e keni mÃ«suar njerÃ«zve livrin dhe e keni studiuar atÃ«.

[3.80] Dhe as qÃ« ju urdhÃ«ron ai (pejgamberi) qÃ« tÃ« adhuroni engjÃ«jt , as pejgamberÃ«t pÃ«r zota. VallÃ«, a ju urdhÃ«oi ai juve mosbesimin pasiqÃ« ju jeni muslimanÃ«?

[3.81] PÃ«rkujtoni (o ithtarÃ« tÃ« librit) kur All-llahu mori zotimin e pejgamberÃ«ve: nga ajo se juve ju dhashÃ« libÃ«r e urtÃ«si, e qÃ« verteton atÃ« qÃ« ju keni pranÃ« veti. Tha (All-llahu):â€A pranuat, a e morÃ«t sipÃ«r obligimin Tim? â€œAta thanÃ«:â€Ne e pranuam!â€Tha (All-llahu):â€DÃ«shmoni pra, edhe UnÃ« dÃ«shmoj bashkÃ« me ju!â€

[3.82] E kush shkel kÃ«tÃ« (zotim) pas kÃ«saj, ata janÃ« jashtÃ« respektit ndaj All-llahut.

[3.83] A mos kÃ«rkojnÃ« ata (ithtarÃ«t e librit) fe, pos fesÃ« sÃ« shpallur nga All-llahu? E Atij i Ã«shtÃ« dorÃ«zuar gjithÃ« Ã§â€™ka nÃ« qiej e nÃ« tokÃ«, me dashje dhe te Ai kthehen.

[3.84] Thuaj: â€œNe i kemi besuar All-llahut, edhe asaj qÃ« na zbrit neve, edhe asaj qÃ« i Ã«shtÃ« zbritur Ibrahimit, Ismailit, Is-hakut, Jakubit dhe pasardhÃ«sve. Edhe asaj qÃ« i Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« Musait dhe Isait,edhe asaj qÃ« i Ã«shtÃ« zbritur tÃ« gjithÃ« pejgamberÃ«ve nga Zoti i tyre. Ne nuk bÃ«jmÃ« kurrfarÃ« dallimi nÃ« mes tyre dhe ne vetÃ«mAtij jemidorzuar.

[3.85] E, kush kÃ«rkon fe tjetÃ«r pÃ«rveÃ§ fesÃ« islame, atij kurrsesi nuk do ti pranohet dhe ai nÃ« botÃ«n tjetÃ«r Ã«shtÃ« nga tÃ« dÃ«shpruarit.

[3.86] E,si ta udhÃ«zojÃ« All-llahu njÃ« popull qÃ« pas besimit tÃ« tyre u bÃ«nÃ« pabesimtarÃ« dhe pasi dÃ«shmoi se i dÃ«rguari Ã«shtÃ« i vÃ«rtetÃ«, dhe pasi tâ€™ju kenÃ« ardhur atyre argumente tÃ« qarta? Alllahu nuk i mundÃ«son udhÃ«zimin e Vet popullit zullumqarÃ«.

[3.87] NdÃ«shkimi i tÃ« tillÃ«ve Ã«shtÃ«:mallkimi nga All-llahu, nga engjÃ«jt dhe nga gjithÃ« njerÃ«zimi tok.

[3.88] Ata pÃ«rgjithmonÃ« janÃ« nÃ« te (nÃ« zjarr), atyre as nuk ju lehtÃ«sohet dÃ«nimi dhe as nuk u jepet afat.

[3.89] PÃ«rveq atyre qÃ« pas asaj upendan dhe u pÃ«rmirsuan. VÃ«rtet , All-llahu falÃ« shumÃ« dhe mÃ«shiron.

[3.90] Ata, tÃ« cilÃ«t pas besimit tÃ« tyre u bÃ«nÃ« pabesimtarÃ«,e pastaj e shtuan mosbesimin, atyre kurrsesi nuk du pranohet pendimi. TÃ« tillÃ«t janÃ« mu ata tÃ« humburit.

[3.91] Ata qÃ« nuk besuan dhe vdiqÃ«n si mosbesimtarÃ«, anjÃ«rit prej tyre nuk do tâ€™u pranohet Ã«r konpensim, qoftÃ« edhe plotÃ« faqen e dheut ari. Ata i pret dÃ«nim dhÃ«mshÃ«m dhe pÃ«r ta nuk ka ndihmÃ«tarÃ«.

[3.92] KurrÃ« nuk do tÃ« arrini sinqeritetin e plotÃ« me besim (as kÃ«naqÃ«sinÃ« e lumtur nÃ« Xhennet) derisa tÃ« mos e jepnimÃ« tÃ« dhÃ«mbshmen (mÃ« tÃ« dashurÃ«n) e pasurisÃ« suaj. Ã§kado qÃ« jepni (pÃ«r Zotin), All-llahu atÃ« e di.

[3.93] I tÃ«rÃ« ushqimi ishte i lejuar pÃ«r bijtÃ« e israilit, pÃ«rveÃ§ atij qÃ« Israili (Jakubi) para se tÃ« s briste Tevrati, ia ndaloi vetvetÃ«s. Thuaju: â€œSillne pra njÃ« Tevrat dhe lexoni atÃ«, nÃ«se jeni tÃ« vÃ«rtetÃ« (nÃ« Ã§ka thoni)?

[3.94] Ai qÃ« edhe pas kÃ«saj shpif gÃ«njeshtra kundÃ«r All-llahut, ata vÃ«rtet janÃ« mizorÃ«.

[3.95] Thuaj: â€œAlahu e tha tÃ« vÃ«rtetÃ«n, pra ndiqne fenÃ« e pastÃ«r tÃ« Ibrahimit, sepse ai nuk u ta konte idhujtarve.

[3.96] ShtÃ«pia (xhamia) e parÃ« e ndÃ«rtuar pÃ«r njerÃ«z, Ã«shtÃ« ajo nÃ« BekÃ« (MekÃ«), e dobishme udhÃ«rrÃ«fyese pÃ«r mbarÃ« njerÃ«zimin.

[3.97] Aty ka shenja tÃ« qarta: vendi iIbrahimit, dhe kush hyn nÃ« te, ai i sigurt, PÃ«r hirÃ« tÃ« All-llahut, vizita eshtÃ«pisÃ« (Qabes) Ã«sht obligim pÃ«r atÃ« qÃ« ka mundÃ«si udhÃ«timi te ajo, e kush nuk e beson (ai nuk e viziton); All-llahu nuk Ã«shtÃ« i nevojshÃ«m pÃ«r (ibadetin qÃ« e bÃ«jnÃ«) njerÃ«zit.

[3.98] Thuaj: â€œO ithtarÃ« tÃ« librit, pÃ«rse i mohoni ajetet (argumentet) e All-llahut? E All-llahu mbikÃ«qyr atÃ« qÃ« veproni.

[3.99] Thuaj: â€œO ithtarÃ« tÃ« librit, pÃ«rse e pengoni atÃ« qÃ« besoni nga rruga e All-llahut , duke u angazhuar qÃ« ta paraqitni atÃ« tÃ« shtrembÃ«r, ndÃ«rsa vetÃ« ju, jeni dÃ«shmues se Ã«shtÃ« e vÃ«rtetÃ«! Veprimi juaj nuk mund tâ€™i shmanget mbikÃ«qyrjes sÃ« All-llahut.

[3.100] O ju qÃ« besuat, nÃ« qoftÃ« se ju i bindeni njÃ« grupi tÃ« atyre qÃ« iu Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« libri, ata, do tâ€™ju kthejnÃ« nÃ« mosbesimtarÃ«.

[3.101] Si bÃ«n tÃ« mos besoni, kr juve janÃ« duke iu lexuar (duke iu shpallur) ajetet e All-llahut dhe kur nÃ« mesin tuaj gjendet i derguari i Tij? E kush i pÃ«rmbahet fesÃ« sÃ« All-llahut, ai padyshim Ã«shtÃ« i udhÃ«zuar nÃ« rrugÃ«n e drejtÃ«.

[3.102] O ju qÃ« besuat, kinie frikÃ« All-llahun me sinqeritet tÃ« vÃ«rtetÃ« dhe mos vdisni, pos vetÃ«m duke qenÃ« muslimanÃ« (besimtarÃ«)!

[3.103] Dhe kapuni qÃ« tÃ« gjithÃ« ju pÃ«r litarin (fenÃ« dhe Kurâ€™anin) e All-llahut, e mos u pÃ«rÃ§ani!PÃ«rkujtomie nimetin e All-llahut ndaj jush, kr ju(para se ta pranonit fenÃ« islame) ishit tÃ« armiqÃ«suar, e Ai bashkoi zemrat tuaja dhe ashtu me dhuntitÃ« e Tij aguat tÃ« jeni vÃ«llezÃ«r. Madje ishit nÃ« buzÃ« tÃ« greminÃ«s sÃ« Xhehennemit, e Ai ju shpÃ«toi prej tij. Po kÃ«shtu All-llahu ua shqaron juve argumentet e veta qÃ« ju tÃ« gjeni tÃ« vÃ«rtetÃ«n e lumtur.

[3.104] Nga ju le tÃ« jetÃ« grup qÃ« thÃ«rret nÃ« atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« e dobishme, urdhÃ«ron pÃ«r punÃ« tÃ« mbara dhe ndalon nga e keqja. TÃ« tillÃ«t janÃ« ata tÃ« shptuarit.

[3.105] E mos u bÃ«ni si ata qÃ« u ndanÃ« dhe u pÃ«rÃ§anÃ« pasi u patÃ«n zbritur argumentet. Ata do tÃ« pÃ«sojnÃ« njÃ« dÃ«nim tÃ« madh.

[3.106] NÃ« ditÃ«n kur ka fÃ«tyra qÃ« zbardhen dhe ka fytyra qÃ« nxihen. E pÃ«r sa u pÃ«rket atyre fÃ«tyrave qÃ« janÃ« nxirÃ« u (thuhet): â€œA edhe pasbesimit tuaj u bÃ«tÃ« pabesimtarÃ«? Vuanie pra, dÃ«nimin pÃ«r shkak se ishit qÃ« nuk besojshit!â€

[3.107] NdÃ«rsa atyre qÃ« u janÃ« zbardhur, ata janÃ« nÃ« mÃ«shirÃ«n (Xhennetin) e All-llahut dh aty janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[3.108] Ja, kÃ«to qÃ« po tâ€™i lexojmÃ« ty janÃ« argumentet e sakta tÃ« All-llahut. E All-llahu nuk Ã«shtÃ« ai qÃ« e do padrejtsinÃ« pÃ«r njerÃ«z.

[3.109] TÃ« All-llahu jaÃ« Ã§â€™ka nÃ« qiej dhe Ã§â€™ka nÃ« tokÃ« dhe vetÃ«m te All-llahu kthehen Ã§Ã«shtjet.

[3.110] Je jeni populli mÃ« i dobishÃ«m, i ardhur pÃ«r tÃ« mirÃ«n e njerÃ«zve, tÃ« urdhÃ«roni pÃ«r mirÃ«, tÃ« ndaloni nga veprat e kÃ«qia dhe tÃ« besoni nÃ« All-llahun. E sikur ithtarÃ«t e librit tÃ« besonin drejt, do tÃ« ishte shumÃ« mÃ« e mirÃ« pÃ«r ta. Disa prej tyre janÃ« besimtarÃ«, por shumica e tyre janÃ« larg rrugÃ«s sÃ« Zotit.

[3.111] Ata kurrsesi nuk mund tâ€™ju sjellin ndonjÃ« dÃ«m jve, pÃ«rveÃ§ ndonjÃ« shqetÃ«simi, po edhe nÃ« ju luftofshin, ata do tÃ« zmbrapsen prej jush. Mandej ata nuk janÃ« tÃ« ndihuar.

[3.112] Atyre (jehudive) u Ã«shtÃ« vÃ«nÃ« njollÃ« e nÃ«nÃ§mimit kudo qÃ« tÃ« gjenden, vetÃ«m nÃ«se kapen pÃ«r litarin (fenÃ«) e All-llahut dhe kthehen nÃ« besÃ«n e njerÃ«zve (tÃ« muslimanÃ«ve), ata kanÃ« shkaktuar kundÃ«r vetes pÃ«rbuzje nga All-llahu, andaj atyre u Ã«shtÃ« shtar shtypja e mjerimi. KÃ«tÃ« pÃ«r shkak se ata i mohonin argumentet e All-llahut, i mbytnin mizorisht pejgamberÃ«t dhe pÃ«r shkak se kundÃ«rshtonin (udhÃ«zimet e Zotit) dhe tejkalonin (Ã§do normÃ« njerÃ«zore).

[3.113] Ata (ithtarÃ«t e librit) nuk janÃ« tÃ« njejtÃ«. Nga ithtarÃ«t e librit ka qÃ« janÃ« nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«, gjatÃ« natÃ«s lexojnÃ« ajetet e All-llahut duke u lutur.

[3.114] I besojnÃ« All-llahut dhe sÃ« ditÃ«s, kÃ«shllojnÃ« pÃ«r tÃ« mirÃ« dhe largojnÃ« nga tÃ« dobishme, edhe ata janÃ« prej tÃ« mirÃ«ve.

[3.115] E Ã§farÃ«do tÃ« mire qÃ« bÃ«jnÃ«, ajo nuk u mohohet. All-llahu i di shumÃ« mirÃ« tÃ« devotshmit.

[3.116] Sâ€™ka dyshim se atyre qÃ« nuk besuan, nuk do tâ€™u bÃ«jnÃ« dobi ndaj (dÃ«nimit tÃ«) All-llahut as pasuria e as fÃ«mijÃ«t e tyre. Ata janÃ« banues tÃ« zjarrit dhe aty janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[3.117] Shembulli i asaj qÃ« ata e japin nÃ« kÃ«tÃ« jetÃ« (pÃ«r tâ€™u lavdÃ«ruar e pÃ«r e pÃ«rmendur) Ã«shtÃ« si i njÃ« erÃ« me breshÃ«r qÃ« godet dhe shkatÃ«rron tÃ« mbjellat e njÃ« populli qÃ« e ka lÃ«shuar rrugÃ«n nÃ« dÃ«m tÃ« vetes. All-llahu nuk u bÃ«ri zullum atyre, por ata ishin qÃ« i benÃ« tÃ« padrejtÃ« vetes sÃ« vet.

[3.118] O ju qÃ« besuat, mos i zini pÃ«r miq tÃ« ngushtÃ« tÃ« tjerÃ«t jashtÃ« mesit tuaj, ata nuk pushojnÃ« sÃ« bepruari nÃ« dÃ«m tuajin, u dÃ«shirojnÃ« Ã§ka u mundon juve. Urrejta kundÃ«r jush duket nga gojÃ«t e tyre, por ajo qÃ« fshehin nÃ« tyre, Ã«shtÃ« edhe mÃ« e madhe. Ne pra, u kemi sqaruar faktet nÃ«se ju i kuptoni.

[3.119] Ja, ju (muslimanÃ«) jeni qÃ« i doni ata, e ata nuk u duanjuve. Madje ju i besoni librat nÃ« tÃ«rÃ«si (tÃ« gjitha shpalljet), e kur u takojnÃ« thonÃ«:â€Ne kemi besuar!â€ e kur veÃ§ohen,ata mllefi kundÃ«r grisin majet e gishtrinjve. Thuaju: â€œVdisni me atÃ« mllef tuajin!â€ All-llahu i di shumÃ« mirÃ« se Ã§ka mbajnÃ« (tÃ« fshehtat) zemrat e tyre.

[3.120] NÃ«se ju pÃ«rjetoni ndonjÃ« tÃ« mirÃ«, ata i dÃ«shpron ajo, e nÃ«se u godet ndonjÃ« e keqe, ata gÃ«zohen pÃ«r atÃ«. Po, nÃ« qoftÃ« se ju bÃ«hi tÃ« durueshÃ«m dhe ruheni (mÃ«kateve), dinakÃ«ria e tyre nuk do tÃ« tâ€™u dÃ«mtojÃ« aspak. Ã‹shtÃ« e sigurt se All-llahu e ka nÃ« dorÃ« atÃ« qÃ« punojnÃ« ata.

[3.121] PÃ«rkujto (O i dÃ«rguar) kur dole nga familja jote qÃ« tâ€™ua pÃ«rcaktosh besimtarÃ«ve vendet pÃ«r luftÃ«, e All-llahut Ã«shtÃ« qÃ« dÃ«gjon (fjalÃ«t) dhe qÃ« kupton (qÃ«llimet).

[3.122] Kur dy grupe prej jush gati u treguan tÃ« dobÃ«ta, po All-llahu ishte qÃ« u ndihmoi atyre (qÃ« tÃ« mos largoheshin), andaj besimtarÃ«t le tâ€™i mbÃ«shteten vetÃ«m All-llahut.

[3.123] All-llahu u ndihmoi juve nÃ« Bedr kur ju ishit pak nÃ« numÃ«r, e pÃ«r tÃ« qenÃ« mirÃ«njohÃ«s, keni frikÃ« nga Zoti.

[3.124] Kur ti u thoshe besimtarÃ«ve: â€œA nuk Ã«shtÃ« mjaft pÃ«r ju qÃ« Zoti juaj tâ€™ju vazhdojÃ« ndihmÃ«n me tre mijÃ« engjÃ«jt e zbritur?â€

[3.125] Po, nÃ«se jeni tÃ« qÃ«ndrushÃ«m e tÃ« matur, e ata (armiqtÃ«) tâ€™ju vinÃ« tash nÃ« kÃ«tÃ« momoent, Zoti juaj ua vazhdon juve ndihmÃ«n me pesÃ« mijÃ« engjÃ«jve tÃ« ushtruar (pÃ«r luftÃ«) ose tÃ« shÃ«nuar.

[3.126] E atÃ«(ndihmÃ«) All-llahu nuk e bÃ«ripÃ«r tjetÃ«r por vetÃ«m pÃ«r tâ€™ju gÃ«zuar dhe me tÃ« tÃ« qetÃ«sojÃ« zemrat tuaja, pÃ«rndrushe ndihma vjen vetÃ«m prej All-llahut, ngadhÃ«njyesit, tÃ« urtit.

[3.127] (u ndihmoi) QÃ« ta kÃ«pusÃ« njÃ« grup nga ata qÃ« nuk besuan (duke i mbytur a zÃ«nÃ« rovÃ«r), ose pÃ«r tâ€™i demoralizuar dhe ashtu tÃ« kthehen tÃ« dÃ«shpruar.

[3.128] Ty nuk tÃ« takon asgjÃ« rreth Ã§Ã«shtjes se a do tâ€™u pranojÃ« Ai pendimin apo do tâ€™i dÃ«nojÃ« ata,nÃ« tÃ« vÃ«rtetÃ« ata janÃ« zullumqarÃ«.

[3.129] VetÃ«m e All-llahut Ã«shtÃ« gjithÃ§â€™ka nÃ« qiej e nÃ« tokÃ«, Ai i fal atij qÃ« do dhe Ai dÃ«non atÃ« qÃ« do. All-llahu Ã«shtÃ« mÃ«katfalÃ«s, mÃ«shirues.

[3.130] O ju tÃ« clÃ«t besuat, mos e hani kamaatÃ«n qÃ« po e shumÃ« fishoni dhe kini frikÃ« (dÃ«nimin e) All-llahut ashtu qÃ« tÃ« gjeni shpÃ«tim.

[3.131] Dhe ruajuni zjarrit qÃ« Ã«shtÃ« pÃ«rgaditur pÃ«r pabesimtarÃ«t.

[3.132] E bindjuni All-llahut dhe tÃ« dÃ«rguarit, ashtu qÃ«tÃ« mÃ«shiroheni.

[3.133] Dhe ngutuni (me punÃ« qÃ« meritoni) nÃ« falje mÃ«katesh nga Zoti juaj dhe pÃ«r nÃ« njÃ« Xhennet, gjerÃ«sia e tÃ« cilit Ã«shtÃ« si gjerÃ«sia e qiejve dhe e tokÃ«s, i pÃ«rgatitur pÃ«r tÃ« devotshmit.

[3.134] TÃ« cilÃ«t japin kur janÃ« shlirÃ« edhe kur janÃ« nÃ« vÃ«shtirÃ«si dhe qÃ« e frenojnÃ« mllefin, qÃ« u falin (keqen) njerÃ«zve, e All-llahu i do bamirÃ«sit.

[3.135] Edhe ata tÃ« clÃ«t kur bÃ«jnÃ« ndonjÃ« (mÃ«kat) tÃ« shÃ«mtuar ose i bÃ«jnÃ« zullum vetÃ«s sÃ« tyre, e pÃ«rmendin All-llahun dhe kÃ«rkojnÃ« falje pÃ«r mÃ«katet e tyre - e kushi i falÃ« mÃ«katet pÃ«rveÃ§ All-llahut? - dhe qÃ« duke ditur, nuk vazhdojnÃ« nÃ« ata qÃ« kanÃ« punuar (nÃ« tÃ« keqen).

[3.136] ShpÃ«rblimii tÃ« tillÃ«ve Ã«shtÃ« falja nga Zoti i tyre dhe Xhennetet nÃ«pÃ«r tÃ« cilÃ«t rrjedhin lumenj e aty do rrijnÃ« pÃ«rgjithmonÃ«. a i mirÃ« Ã«shtÃ« shpÃ«rblimi i atyre qÃ« punojnÃ«.

[3.137] PÃ«rpara jush kanÃ« kaluar ppopujt ndaj tÃ« cilÃ«ve janÃ« zbatuar ligjet, ndaj, udhtoni nÃ«pÃ«r tokÃ« dhe shikoni si qe pÃ«rfundimi i atyre qÃ« pÃ«rgenjeshtruan.

[3.138] Ky (Kurâ€™ani) Ã«shtÃ« sqarim pÃ«r njerÃ«zit, Ã«shtÃ« dhÃ«zim dhe kÃ«shillÃ« pÃ«r tÃ« devotshmit.

[3.139] E mos u dobÃ«soni (fizikisht0 dhe mos u dÃ«shproni (shpirtÃ«risht) derisa ju jeni mÃ« tÃ« lartit, po qe se jeni besimtarÃ« tÃ« sinqert.

[3.140] NÃ« qoftÃ« se juve u preku Ã§ka u dhemb (nÃ« Uhud). edhe atÃ« popull (armikun) e pat prekur dhembje si kjo e juaja (nÃ« Bedr. Ne, kÃ«to ditÃ« i ndrrojmÃ« (u japim nÃ« pÃ«rdorim) mes njerÃ«zve pÃ«r tâ€™u ditur te All-llahu ata qÃ« besuan dhe pÃ«r tâ€™i zgjedhur disa prej jush pÃ«r dÃ«shmorÃ« (ose dÃ«shmues). All-llahu nuk i do zullumqarÃ«t.

[3.141] Dhe qÃ« All-llahu tâ€™i pastrojÃ« besimtarÃ«t, ndÃ«rsa gradualisht tâ€™i shkatÃ«rrojÃ« mosbesimtarÃ«t.

[3.142] A mos menduat ju se do tÃ« hyni nÃ« Xhennet e All-llahu pa i ditur (pa u vÃ«rtetua nÃ« praktikÃ«se prej jush kanÃ« luftuar, dhe pa u ditur cilÃ«t prej jush ishin tÃ« durueshÃ«m.

[3.143] Ju ishit ata qÃ« dÃ«shironit vdekjen para se tÃ« ballafaqoheshit me te. Ja pra, atÃ« e patÃ« dhe e shikuat me sytÃ« tuaj.

[3.144] Muhammedi nuk Ã«shtÃ« tjetÃ«r vetÃ«m se i dÃ«rguar. Edhe pÃ«rpara tij pati tÃ« dÃ«rguar (qÃ« vdiqÃ«n ose u vranÃ«). E nÃ«se ai vdes ose mbytet, a do tÃ« ktheheshit ju prapa (nga feja ose lufta)?E kushdo qÃ« kthehet prapa, ai nuk i bÃ«n dÃ«m All-llahut aspak, kurse All-llahu Ne do tâ€™i shpÃ«rblejÃ« mirÃ«njohÃ«sit.

[3.145] Askuh nuk vdes pa vullnetin dhe lejen e All-llahut. Ai Ã«shtÃ« shÃ«nim i afatit tÃ« caktuar. E kush e dÃ«shiron shpÃ«rblimin e kÃ«saj bote, Ne atij ia japim, e kush e dÃ«shiron shpÃ«rblimin e botes tjetÃ«r, edhe atij do tâ€™ia japim atÃ«, kurse mirÃ«njohÃ«sit Ne do tâ€™i shpÃ«rblejmÃ«.

[3.146] E sa pejgamberÃ« pati qÃ«sÃ« bashku me tÃ« luftuan turma tÃ« mÃ«dha besimtarÃ«sh dhe pÃ«r atÃ« qÃ« i goditi nÃ« rrugÃ«n e All-llahut, ata nuk u dobÃ«suan dhe nuk u pÃ«rulÃ«n. All-llahu i do durimtarÃ«t.

[3.147] Fjala e tyre nuk ishte jetÃ«r pos vetÃ«m: â€œZoti ynÃ«, na i falÃ« mÃ«katet tona dhe lÃ«shimet nÃ« punÃ«t tna dhe na forco nÃ« vendet tona (nÃ« luftÃ«), nduhmona kundÃ«r popullit jobesimtar!â€

[3.148] Ndaj All-llahuua u dha atyre shpÃ«rblimin e kÃ«saj bote dhe shpÃ«rbllimin mÃ« tÃ« mirÃ« tÃ« botÃ«s tjetÃ«r; All-llahu i do punÃ« mirÃ«t.

[3.149] O besimtarÃ«, nÃ«se u nÃ«nshtroheni jobesimtarÃ«ve, ata ju kthejnÃ« prapa aty ku ishit (nÃ« kufÃ«r) dhe atherÃ« do tÃ« jeni tÃ« humbur.

[3.150] Sepse vetÃ«m All-llahu Ã«shtÃ« ndihmÃ«tar i juaji dhe Ai Ã«shtÃ« mÃ« imiri ndihmÃ«s.

[3.151] Ne do tÃ« mbjellim frikÃ«n nÃ« zemrat e atyre qÃ« nuk besuan sepse ata All-llahut i trillojnÃ« e imveshin zota tÃ« tjerÃ«, duke mos pasur pÃ«r tÃ« kurrÃ«far fakti, ndaj vendbanimi i tyre do tÃ« jetÃ« xhehnemi. Sa i shÃ«mtuar Ã«shtÃ« vendi i mizorÃ«ve.

[3.152] All-llahu pÃ«rmbushi premtimin e vet ndaj jush, ngase me vullnetin e Tij i korrÃ«t ata (me shpata) deri kur u dobÃ«suat dhe u pÃ«rÃ§atÃ« ndÃ«rmjet vete, nÃ« Ã§Ã«shtjen e vendit (qÃ« u pat caktuar Pejgamberi) dhe pasi vrejtÃ«t atÃ« qÃ« e dÃ«shironit (prenÃ« e luftÃ«s ), e atÃ«herÃ« kundÃ«rshtuat (urdhÃ«rin e Pejgamberit). Pati prej jush qÃ« e deshÃ«n kÃ«tÃ« jetÃ« (ata qÃ« u ngutÃ«n pas presÃ«) e pati prej jush qÃ« e deshtÃ«n botÃ«n tjetÃ«r. Pastaj, pÃ«r tâ€™ju sprovur u zmbrapi juve nga ata. Po All-llahu u fali juve; All-llahu Ã«shtÃ« dhurues i madh ndaj besimtarÃ«ve.

[3.153] Dhe kur largoheshit e nuk pÃ«rfillshit as njÃ«ri-tjetrin, ndÃ«rsa i dÃ«rguari ju thÃ«rriste mbrapa. AtÃ«herÃ« u goditi me dÃ«shprim pÃ«r dÃ«shprim (qÃ« i shkaktuat Pejgamberit), ashtu qÃ« mos pikÃ«lloheni pÃ«r atÃ« qÃ« u shpÃ«toi (preja e luftÃ«s) e as pÃ«r atÃ« qÃ« u goditi. All-llahu Ã«shtÃ« i njohur hollÃ«sisht me atÃ« qÃ« veproni.

[3.154] Mandej, pas asaj tronditjeje tÃ«rÃ«ndÃ«, Ai u lÃ«shoi sa pÃ«r qetÃ«sim, njÃ« kotje (gjumi tÃ« lehtÃ«) qÃ« i kaploi njÃ« grup prej jush, kurse njÃ« grup i kishte preokupuar vetÃ«m Ã§Ã«shtja e vetvetes. Ata formuan bindje tÃ« padrejtÃ« ndaaaaj All-llahut, bindje injorante, e thonin: â€œ Ne nuk kemi nÃ« dorÃ« asgjÃ« nga kjo Ã§Ã«shtje!â€ Thuaj: â€œE tÃ«rÃ« Ã§Ã«shtja Ã«shtÃ« vetÃ«m nÃ« duar tÃ« All-llahut!â€ Ata fshehin nÃ« vetvete atÃ« qÃ« uty nuk ta shprehin. Thonin : â€œSikur ne tÃ« kishim diÃ§ka nÃ« dorÃ« nÃ« kÃ«tÃ« Ã§Ã«shtje, ne nuk do tÃ« mbyteshim kÃ«tu!â€ Thuaj: â€œEdhe sikur tÃ« ishit nÃ« shtÃ«pitÃ« tuaja, atyre qÃ« Ã«shtÃ« caktuar mbytja (vdekja), do tÃ« dilnin nÃ« vendin e flijimit tÃ« tyre!â€ NÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« All-llahu tÃ« provojÃ« atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« nÃ« zemrat e tuaja (sinqeritetin, ose hipokrizinÃ«) dhe qÃ« tÃ« pastrojÃ« atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« nÃ« zemrat tuaja. All-llahu i di shumÃ« mirÃ«tÃ« fshehtat nÃ« zemrat.

[3.155] VÃ«rtet, ata qÃ« u zbrapsÃ«n prej jush ditÃ«n e ndeshjes sÃ« dy grupeve (besimtarÃ« dhe idhujtarÃ« nÃ« Uhud), ata vetÃ« djalli i shtyri tÃ« rrÃ«shqasin me disa punÃ« tÃ« tyre qÃ« i bÃ«nÃ«, po All-llahu ua fali atyre gabimin; All-llahu Ã«shtÃ« mÃ«katfalÃ«s dhe i butÃ«.

[3.156] O besimtarÃ«, mos u bÃ«ni si ata qÃ« nuk besuan dhe, pÃ«r vllezÃ«rit e tyre qÃ« kishin dalÃ« nÃ« udhÃ«tim (tregtie e gjallÃ«rimi) ose qÃ« kishin shkuar nÃ« luftÃ« thonin: â€œ Sikur tÃ« kishin ndejtur pranÃ« nesh (e tÃ« mos dilnin), atÃ« (bindje), All-llahu ua bÃ«ri njÃ« dÃ«shprim nÃ« zemrat etyre. Pse All-llahu Ã« Ã«shtÃ« Ai qÃ« jep jetÃ« dhe jep vdekje dhe All-llahu sheh atÃ« qÃ« ju punoni.

[3.157] E sikur tÃ« ishit mbytur nÃ« rrugÃ«n e All-llahut, ose tâ€™u kikshte zÃ«nÃ« vdekja, do tÃ« gÃ«zonit falje e mÃ«shirÃ« prej All-llahut qÃ« Ã«shtÃ« shumÃ« mÃ« e dobishme se ajo Ã§ka ata grumbullojnÃ«.

[3.158] Ti ishe ibutÃ« ndaj atyre, ngase All-llahu tÃ« dhuroi mÃ«shirÃ«, e sikur tÃ« ishe i vrazhdÃ« e zemÃ«rfortÃ«, ata do shkapÃ«rderdheshin prej teje, andaj ti falju atyre dhe kÃ«rko ndjesÃ« pÃ«r ta, e konsultohu me ta nÃ« tÃ« gjitha Ã§Ã«shtjet, e kur tÃ« vendosÃ«sh, atherÃ« mbÃ«shtetu nÃ« Allhun, se All-llahu ido ata qÃ« mbÃ«shteten.

[3.159]Not Available

[3.160] NÃ«se All-llahu dÃ«shiron tâ€™ju ndihmojÃ«, sâ€™ka kush qÃ« mund tâ€™ju mposhtÃ«, e nÃ«se Ai iu lÃ« pa ndihmÃ«, atherÃ« kush Ã«shtÃ« ai pas Tij, qÃ« dotâ€™jundihmojÃ«? Pra vetÃ«m All-llahut le tâ€™i mbÃ«shteten besimtarÃ«t.

[3.161] AsnjÃ« pejgamberi nuk i takoi tÃ« bÃ«jÃ« hile dhe kush bÃ«n hile (nÃ« ndarjen e plaÃ§kÃ«s sÃ« luftÃ«s), ai nÃ« ditÃ«n e kijametit vjen i ngarkuar me atÃ« qÃ« ka bÃ«rÃ«, pastaj secilit njeri i jepet ajo qÃ« e ka fituar, duke mos iu bÃ«rÃ« e padrejtÃ«.

[3.162] A Ã«shtÃ« i njejtÃ« ai qÃ«iu bind All-llahut dhe kÃ«rkoi kÃ«naqÃ«sinÃ« e Tij, si ai qÃ« tÃ«rhoqi kundÃ«r vetes hidhÃ«rim tÃ« madh nga All-llahu dhe e ardhmja e tij Ã«shtÃ« Xhehennemi, qÃ« Ã«shtÃ« pÃ«rfundim shumÃ« i keq?

[3.163] Ata kanÃ« dallim te All-llahu, e All-llahu she shumÃ« mirÃ« ata qÃ« veprojnÃ«.

[3.164] Ã‹shtÃ« e vÃ«rtetÃ« se All-llahu u dha dhurataÃ« tÃ« madhe besimtarÃ«ve, kur ndÃ«r ta nga mesi ityre dÃ«rgoi tÃ« dÃ«rguarqÃ« atyre tâ€™u lexojÃ« shpalljen e Tij, tâ€™i pastrojÃ« ata, tâ€™ua mÃ«sojÃ« Kurâ€™anin dhe sheriatin, edhepse, mÃ« parÃ« ata ishin krejtÃ«sisht tÃ« humbur.

[3.165] E kur juve u goditi njÃ« dÃ«shtim (nÃ« Uhud) e qÃ« ju ia patÃ«t dhÃ«nÃ«atÃ« dyfish (armikut nÃ« bedÃ«r), thatÃ«: â€œPrej nga kjo?â€ thuaj: â€œAjo Ã«shtÃ« nga vetÃ« ju!â€ Sâ€™ka dyshim se All-llahu Ã«shtÃ« i plotÃ«fuqishÃ«m pÃ«r Ã§do send.

[3.166] Ajo qÃ« ju goditi juve ditÃ«n eballafaqimit tÃ« dy grupeve (besimtarÃ« dhe idhujtarÃ«), ishte me lejen e All-llahut, pÃ«r tâ€™u dalluar besimtarÃ«t e sinqert.

[3.167] Dhe, pÃ«r tâ€™u ditur ata qÃ« ishin hipokritÃ«. E atyre u Ã«shtÃ« thÃ«nÃ«: â€œEjani e luftoni nÃ« rrugÃ«n e All-llahut ose mbroni vetÃ«n!â€ E ata thanÃ«: â€œSikur tÃ« dinim se do tÃ« luftohej, ne do tÃ« vinim pas jush!â€ NÃ« atÃ« moment ata ishin mÃ« afÃ«r mosbesimit se besimit. Flisnin me gojÃ«t e tyre atÃ« qÃ« uk e kishin nÃ« zemrat e tyre, po All-llahu edi mirÃ« pÃ«r atÃ« qÃ« fshehin.

[3.168] Dhe ata qÃ« nuk luftuan dhe atyre tÃ« vetÃ«ve u thanÃ«: â€œ Sikur tÃ« na dÃ«gjon neve (e tÃ« ktheheshin siÃ§ u kthyem ne ), nuk do tÃ« mbyteshim!â€ thuaju: â€œLargoie pra vdekjen prej vetes suaj, nÃ«se jeni tÃ« sigurt Ã§ka thoni?â€

[3.169] Kurrsesi tÃ« mos mendoni se janÃ« tÃ« vdekur ata qÃ« ranÃ« dÃ«shmorÃ« nÃ« rrugÃ«n e All-llahut. P Ã«rkundrazi, ata janÃ« tÃ« gjallÃ« duke u ushqyer te Zoti ityre.

[3.170] JanÃ« tÃ« gÃ«zuar me atÃ« qÃ« u dha All-llahu nga tÃ« mirat e Tij, dhe atyre qÃ« kanÃ« mbetur ende pa i bashkuar rradhÃ«ve tÃ« tyre, u marrin myzhde se pÃ«r ta nuk ka as frikÃ« dhe as qÃ« kanÃ« pse tÃ« brengosen.

[3.171] Ata janÃ« tÃ« gÃ«zuar me begati e dhurata qÃ« ua dha All-llahu, e sâ€™ka dyshim se All-llahu nuk ua humb shpÃ«rblimin besimtÃ«rÃ«ve.

[3.172] TÃ« cilÃ«t edhe pasi i goditi plaga iu pÃ«rgjegjÃ«n All-llahut dhe tÃ« dÃ«rgurit. E pÃ«r ata prej tyre qÃ« bÃ«nÃ«, mirÃ« dhe u rujtÃ«n, Ã«shtÃ« njÃ« shpÃ«rblimi madh.

[3.173] E atyre (shokÃ«ve tÃ« pejgamberit) qÃ« dikush u tha : â€œPopulli (idhujtaÃ«t( Ã«shtÃ« tubuar tâ€™ju sulmoja, pra kini friÃ«!â€ Ajo, vetÃ«m u a shtoi edhe mÃ« shumÃ« besimin e thanÃ« e thanÃ«: â€œNeve na mjafton qÃ« kemi All-llahu, Ai Ã«shtÃ« mbrojtÃ«si mÃ« i mirÃ«!â€.

[3.174] Dhe atÃ« pa i gjetur kurrfarÃ« e keqe fituan begati e mirÃ«si tÃ« mÃ«dha nga Allhu dhe e arritÃ«n kÃ«naqsinÃ« e Tij All-llahu Ã«shtÃ« dhurues i madh.

[3.175] P atÃ« (propagndÃ«) e bÃ«ri vetÃ«m shejtani qÃ« dÃ«shironte me miqtÃ« e vet (idhujtarÃ«t), tâ€™ju friksojÃ«, poju mos u frikÃ«soni prej tyre, frikÃ«somÃ«nu Mua, nÃ«se jeni besimtar.

[3.176] E ty tÃ« mos tÃ« brengosin ata qÃ« pÃ«rpiÃ«en pÃ«r mosbesim, ata kurrsesi nuk mund tÃ« dÃ«mtojnÃ« asgjÃ« All-llahun. All-llahu me urtÃ«sinÃ« e vet dÃ«shiron qÃ« atyre tÃ« mos u takojÃ« kurrfarÃ« e mire nÃ« botÃ«n tjetÃ«r dhe ata kanÃ« njÃ« dÃ«nim tÃ« madh.

[3.177] Ata qÃ« nÃ« vend tÃ« besimit pranuan kufrin, nuk i bÃ«jnÃ« asgjÃ« dÃ«m All-llahut, ata ipret njÃ« dÃ«nim i idhÃ«t.

[3.178] TÃ« mosmendojnÃ« ata qÃ« nuk besuan se afatin qÃ« u dhamÃ« Ne atyre tÃ« jetojnÃ«, Ã«shtÃ« nÃ« dobi tÃ« tyre. Ne i lamÃ« tÃ« jetojnÃ« vetÃ«m qÃ« shtojnÃ« edhe mÃ« shumÃ« mÃ«kate, se ata ipret njÃ« dÃ«nmim nÃ«nÃ§mues

[3.179] All-llahu nuk ju zblon juve tÃ« fshehtat (e tÃ« dini se Ã§â€™mbajnÃ« nÃ« zemrÃ«t e tyre). Por All-llahu Ã«shtÃ« Ai qÃ« nga tÃ« dÃ«rguarit e vet zgjedh atÃ« qÃ« do (e i zbulon ndonjÃ« tÃ« fsehtÃ«). Prandaj, bsoni All-llahut dhe tÃ« dÃ«rguarit tÃ« Tij, e nÃ« i besofshit dhe nÃ«se ruheni, atÃ«herÃ« ju keni njÃ« shpÃ«rblim tÃ« madh.

[3.180] Ata, tÃ« cilÃ«t bÃ«jnÃ« koprrraci me atÃ« nga tÃ« mirat e veta u dha All-llahu, tÃ« mos mendojnÃ« kurrsesi se ajo Ã«shtÃ« nÃ« dobi tÃ« tyre. Jo, ajo Ã«shtÃ« nÃ« dÃ«m tÃ« tyre. Ajo e mirÃ« me Ã§ka bÃ«nÃ« koprraci, nÃ« ditÃ«n e kijametit do tâ€™u mbÃ«shtillet nÃ« qafÃ«n e tyre. All-llahut i mbesin trashÃ«gim qiejt dhe toka, All-llahu Ã«shtÃ« i njohur mirÃ« mÃ« atÃ« qÃ« veproni.

[3.181] All-llahu ka dÃ«gjuar fjalÃ«n e tyre qÃ« thanÃ«: â€œ All-llahu Ã«shtÃ« i varfÃ«r e ne jemi tÃ« pasur!â€ Ne do tÃ« shÃ«njojmÃ« atÃ« qÃ« thanÃ« ata dhe qÃ« i mbytÃ«n pejgamberÃ«t pa kurrfarÃ« faji, e do tâ€™ju themi: â€œVuane mundimin e djegjies sÃ« zjarrit.

[3.182] Kjo Ã«shtÃ« meritÃ« e duarve tuaja, se All-llahu nuk zullumqarÃ« ndaj robÃ«ve.

[3.183] Ata janÃ« qÃ« thanÃ«: â€œAll-llahu na ka porositur qÃ« tÃ« besojmÃ« asgjÃ« tÃ« dÃ«rguar derisa ai tÃ« na sjellÃ« njÃ« kurban qÃ« do ta ngrÃ«nÃ« zjarri. Thuaju: â€œPara meje juve u erdhÃ«n tÃ« dÃ«rguar me argumente dhe me atÃ« qÃ« e thatÃ«, e pÃ«rse i mbytet ata, nÃ«se thoni tÃ« vÃ«rtetÃ«n?â€

[3.184] Po nÃ«se ata ty tÃ« pÃ«rgÃ«njeshtrojnÃ«, janÃ« pÃ«rgÃ«njeshtruar edhe para teje tÃ« dÃ«rguar qÃ« u erdhÃ«n me argumente tÃ« prera, me shkrime qiellore dhe me libÃ«r tÃ« nditshÃ«m.

[3.185] Secili njeri do tÃ« shijojÃ« vdekjen, e shpÃ«rblimet tuaja u plotÃ«sohen diten e kijametit, e kush shmanget zjarrit e futet nÃ« Xhennet, ai ka arritur shpÃ«tim, e jeta e kÃ«saj bote nuk Ã«shtÃ« tjetÃ«r pos njÃ« pÃ«rjetim mashtrues.

[3.186] Ju patjetÃ«r do tÃ« sprovoheni si nÃ« pasurinÃ« tuaj, si nÃ« vetÃ«n tuaj, madje do tÃ« dÃ«gjoni ofendime tÃ« shumta prej atyre qÃ« u Ã«shtÃ« libri para jush, e edhe prej idhujtarÃ«ve, po nÃ« qoftÃ« se duroni dhe ruheni, ajo Ã«shtÃ« gjÃ«ja mÃ« vendimtare.

[3.187] Dhe kur All-llahu mori zotimin nga ata qÃ« i pat dhÃ«nÃ« libri: qÃ« githqysh tâ€™ua publikoni atÃ« njerÃ«zve, e tÃ« mos e fshehni, por ata e lanÃ« pas dore atÃ« pÃ«r pak send tÃ« kÃ«saj jete; pra, bÃ«nÃ« punÃ« tÃ« keqe.

[3.188] Mos mendo se janÃ« tÃ« shpÃ«tuar ata qÃ« gÃ«zohen pÃ«r atÃ« qÃ« bÃ«nÃ« (e fshehen Ã§Ã«shtjen tÃ«nde) dhe dÃ«shirojnÃ« tÃ« jenÃ« tÃ« lavdÃ«ruar pÃ«r atÃ« qÃ« nuk e punuan mos llogarit shpÃ«timpÃ«r ta (nu e thanÃ« tÃ« vÃ«rtetÃ«n), ata kanÃ« njÃ«Ã« dÃ«nim tÃ« dhÃ«mbshÃ«m.

[3.189] VetÃ«m All-llahut i takon sundimi i qiejve e i tokÃ«s dhe All-llahu Ã«shtÃ« i gjithfuqishÃ«m pÃ«r Ã§do send.

[3.190] NÃ« krijimin e qiejve e tÃ« tokÃ«r, nÃ« ndyshimin e natÃ«s dhe tÃ« ditÃ«s, ka argumente tÃ« qarta pÃ«r ata qÃ« kanÃ« arsye dhe intelekt.

[3.191] PÃ«r ata qÃ« All-llahun e pÃ«rmendin me pÃ«rkujtim kur janÃ« nÃ« kÃ«mbÃ«, kur janÃ« ulur, kur janÃ« tÃ« shtrirÃ« dhe thellohen nÃ« mendimie rreth krijimit tÃ« qiejve e tÃ« tokÃ«s (duke thÃ«nÃ«)::Zoti ynÃ«, kÃ«tÃ« nuk e krijove kot, i lartÃ«suar qofsh, ruanaprej dÃ«nimit tÃ« zjarrit!

[3.192] Zoti ynÃ«, atÃ« ti e fute nÃ« zjarr, atÃ« e ke poshtÃ«ruar; oÃ«r mizorÃ«t nuk ka ndihÃ«tarÃ«!

[3.193] Zoti ynÃ«, ne dÃ«gjuam njÃ« thirrÃ«s qÃ« ftonte pÃ«r besim(e qÃ« thoshte):TÃ« besoni Zotin tuaj! E ne besuam! Zoti ynÃ«, na i falÃ« mÃ«katet tona, na i mbulo tÃ« metat dhe pas vdekjes na bashko me tÃ« mirÃ«t!

[3.194] Zoti ynÃ«, jepna atÃ« qÃ« nÃ«pÃ«rmjet tÃ« dÃ«rgurÃ«ve Tu, na e premtove dhe nÃ« ditÃ«n e kijametit mos na turpÃ«ro; vÃ«rtet Ti je Ai qÃ« nuk e shkel premtimin!â€

[3.195] Zoti i tyre iu pÃ«rgjegj lutjes sÃ« tyre (e tha): UnÃ« nuk ia humb mundin asnjÃ«rit prej jush, mashkull qoftÃ« apo femÃ«r. Ju jeni njÃ«ri nga tjetri por ata qÃ« u dÃ«buan prej shtÃ«oive tÃ« tyre dhe emigruan, u munduan vetÃ«m pse ishin nÃ« rrrugÃ«n Time, lftuan dhe u vranÃ«, atyre patjetÃ«rdo t;ua shlyej mÃ«katet e tyre dhe do tâ€™i veje nÃ« Xhennete nÃ« tÃ« cilÃ«t burojnÃ« lumenj. Ai Ã«shtÃ« shpÃ«rblim nga ana e All-llahut, se mÃ« i miri i shpÃ«rblimeve Ã«shtÃ« te All-llahu.

[3.196] TÃ« mos mashtrojÃ« bredhja nÃ«pÃ«r qytete e atyre qÃ« nuk besuan.

[3.197] Ajo Ã«shtÃ« njÃ« kÃ«naqÃ«si e pakÃ«t, e pastaj vendi i tyre Ã«shtÃ« Xhehennemi qÃ« Ã«shtÃ« vend mjerimi.

[3.198] Por ata qÃ« ia patÃ«n frikÃ«n Zotit tÃ« tyre, ata i kanÃ« Xhennetet nÃ«pÃ«r tÃ« cilat rrjedhin lumenj dhe aty janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«. Ajo Ã«shtÃ« pritje nga ana e All-llahut, e pÃ«r tÃ« mirÃ«t mÃ« e dobishmja Ã«shtÃ« ajo qÃ« Ã«shtÃ« te All-llahu.

[3.199] Po edhe nga ithtarÃ«t e librit ka qÃ« besojnÃ« All-llahun, e besojnÃ« atÃ« qÃ« u Ã«shtÃ« shpallur juve, e besojnÃ« atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« shpallur atyre, janÃ« tÃ« bindur ndaj All-llahut nÃ« shpallje nuk i shesin pÃ«r pak sendtÃ« kÃ«saj jete. TÃ« tillÃ«t kanÃ« shpÃ«rblimin e vet te Zoti i tyre, e All-llahu Ã«shtÃ« qÃ« llogarinÃ« e bÃ«n shpejt.

[3.200] O ju besimtarÃ«, bÃ«ni durim, bÃ«huni tÃ« qÃ«ndrueshÃ«m kundÃ«r armikut, rrini tÃ« pÃ«rgaditur dhe, qÃ« tÃ« shpÃ«toni, ruajuni dÃ«nimit tÃ« All-llahut.

The Muslims Internet Directory

Featured Site

Paid Services

2Muslims Services

Translate Site To:

Hijab

Featured Ad