The Muslims Internet Directory: MLS

Home : Quran Translations : Albanian : A'raf

Bookmark This verse to continue reading later

[7.2] (Ky Ã«shtÃ«) Libri, qÃ« tÃ« Ã«shtÃ« ty, qÃ« me tÃ« tâ€™u tÃ«rheqÃ«sh vÃ«rejtjen dhe tâ€™i kÃ«shillosh besmtarÃ«t, pra tÃ« mos ketÃ« shtrÃ«ngim nÃ« gjoksin tÃ«nd (pÃ«r kumtimin e tij).

[7.3] PÃ«rvetÃ«soni atÃ« qÃ« ju Ã«shtÃ« zbritur nga zoti juaj, e mos zini miq (pÃ«rkrahÃ«s) pos Tij. Pak Ã«shtÃ« ajo qÃ« po merrni pÃ«rvojÃ«.

[7.4] Sa fshatra (banorÃ«) kemi shkatÃ«rruar (me fajin e tyre) e dÃ«nimi JonÃ« u erdhi natÃ«n, a (ditÃ«n) kur ishin duke pushuar (duke fjetur).

[7.5] Kur u erdhi atyre dÃ«nimi JonÃ«, sâ€™kishin Ã§â€™tÃ« kÃ«rkonin tjetÃ«r, vetÃ«m tÃ« thonÃ«: â€œVÃ«rtet,ne ishim zullumqarÃ«â€ (tÃ« pranojmÃ« gabimin).

[7.6] Ne patjetÃ«rdo tÃ« marrim nÃ« pÃ«rgjegjÃ«si ata, tÃ« cilÃ«ve u Ã«shtÃ« dÃ«guar (pejgamber), e do tâ€™i marrim nÃ« pyetje edhe tÃ« dÃ«rguarit.

[7.7] Dhe duke e ditur mirÃ« Ne do tâ€™u rrÃ«fejmÃ« atyre (pÃ«r atÃ« qÃ« punuan), se Ne nuk ishim qÃ« mungonim (ishim tÃ« pranishÃ«m).

[7.8] AtÃ« ditÃ« eshimi (masa) Ã«shtÃ« i drejtÃ«. Atij qÃ« i rÃ«ndohen peshojat ,ata janÃ« tÃ« shpÃ«tuar.

[7.9] Kujt i vijnÃ« lehtÃ« peshojat, ata e humben vetveten, ngase i refuzan argumentet Tona me tÃ« padrejtÃ«.

[7.10] Ne ju vendosÃ«m nÃ« tokÃ« dhe ju mundÃ«suam jeesÃ«n (mjetet pÃ«r tÃ« jetuar), e pak prej jush po falÃ«nderoni.

[7.11] Ne ju krijuam pastaj ju dhamÃ« formÃ«n, e mandej ngjÃ«jve u thamÃ«: â€œbÃ«ni sexhde pÃ«r Ademinâ€. Ata i bÃ«nÃ« sexhde pos Iblisit. Ai nuk qe prej atyre qÃ« bÃ«nÃ« sexhde.

[7.12] (All-llahu) tha: â€œÃ§ka tÃ« pengoi ty tÃ« bÃ«sh sexhde, kur UnÃ« tÃ« urdhÃ«rova?â€ Ai (Iblisi) tha: â€œUnÃ« jam mÃ« i vlershÃ«m se ai, mÃ« krijove mua nga zjarri, e atÃ« e krijove nga balta!â€

[7.13] (All-llahu) Tha: â€œZbrit nga ai (Xhenneti), nuk tÃ« takon tÃ« bÃ«sh kryelartÃ«si nÃ« tÃ«, dil jashtÃ«, sâ€™ka dyshim ti je i poshtÃ«ruarâ€.

[7.14] (Iblisi) Tha: â€œMÃ« afatizogjer ditÃ«n kur ringjallen (njerÃ«zit)!â€

[7.15] (All-llahu) Tha: â€œTi je i Afatizuar!â€

[7.16] (Iblisi) Tha: â€œPÃ«r shkak se mÃ« humbe mua, unÃ« do tâ€™u ulem atyre (do tâ€™u zÃ« pusi)nÃ« rrugÃ«n TÃ«nde tÃ« drejtÃ«,

[7.17] Mandej, do tâ€™ju sillem atyre para, prapa,ga edjathta dhe nga e majta e tyre, e shumicÃ«n e tyre nuk do ta gjejsh qÃ« tÃ« falÃ«nderohen (tÃ« besojnÃ«)!â€

[7.18] (All-llahu) Tha: â€œDil nga ai (Xhenneti), i urrjetur, i dÃ«buar. Kush prej tyre vjen pas teje, UnÃ« kam pÃ«r ta mbushur Xhehennemin me tÃ« gjithÃ« ju.

[7.19] (Ne i thamÃ«) o Adem, ti dhe bashkÃ«shortja jote zini vend nÃ« Xhennet, hani nga tÃ« doni, e mos iu afroni kÃ«saj peme, pse do tÃ« bÃ«heni prej zulumqarÃ«ve (tÃ« vetvetes suaj).

[7.20] Shejtani i nxiti ata tÃ« dy (i mashtroi), qÃ« tâ€™ua zbulojÃ« atyre pjesÃ«t e turpshme qÃ« u ishin tÃ« muluara dhe tha: â€œZoti juaj nuk ua ndaloi ju dyve atÃ« pemÃ« vetÃ«m qÃ« tÃ« mos bÃ«hi meleqÃ« (engjÃ«j), ose tÃ« mos bÃ«heni prej tÃ« pÃ«rjetshmÃ«ve .

[7.21] Dhe ju bÃ«ri be atyre (duke u thÃ«nÃ«) se: unÃ« jam kÃ«shillues pÃ«r ju.

[7.22] AtÃ«herÃ« me mashtrim i zbriti (nÃ« nivel tÃ« palakmueshÃ«m). E kur e shijuan pemÃ«n u zbulua vendturpi i tyre dhe filluan tÃ« mbulojnÃ« atÃ« (duke vÃ«nÃ« gjeth mbi gjeth) nga gjethet e (pemÃ«ve tÃ«) Xhennetit. Zoti i tyre i thirri (duke u thÃ«nÃ«): â€œA nuk ua ndalova ju dyve atÃ« pemÃ« dhe a nuk ju thashÃ« ju dyve se shejtani Ã«shtÃ« armik i haptÃ« pÃ«r ju?!â€

[7.23] Ata tÃ« dy thanÃ«: â€œZoti ynÃ«, ne i bÃ«mÃ« tÃ« padrejtÃ« vetvetes, nÃ« qoftÃ« se nuk na falÃ« dhe nuk na mÃ«shiron, ne me siguri do tÃ« jemi prej tÃ« shkatÃ«rruarve!â€

[7.24] (All-llahu) tha: â€œZbritni, jeni arimk i njÃ«ri-tjetrit. NÃ« tokÃ« ju e keni vehdqÃ«ndrimin (vendbanimin) dhe pÃ«rjetim deri nÃ« njÃ« kohÃ«.

[7.25] Tha: â€œNÃ« tÃ« (nÃ« tokÃ«) do tÃ« jetoni (do tÃ« gjallÃ«roni), nÃ« tÃ« do tÃ« vdesni (do tÃ« varroseni) dhe prej saj do tÃ« nxirreni (do tÃ« ringjalleni).

[7.26] O bijtÃ« e Ademit, Ne krijuam pÃ«r ju petk qÃ« ju mbulon vendturpÃ«sinÃ« dhe petk zbukues. Po petku i devotshmÃ«risÃ«, ai Ã«shtÃ« mÃ« i miri. KÃ«to janÃ« argumentet e All-llahut, ashtu qÃ« ata tÃ« pÃ«rkujtojnÃ«.

[7.27] O biktÃ« e Ademit, tÃ« mos ju mashtrojÃ« kurrsesi sejtani sikurse i nxori prindÃ«rit tuaj nga Xhenneti, zhveshi prej tyre petkun e tyre qÃ« tâ€™ju dalÃ« nÃ« shesh lakuriqÃ«sia e tyre. VÃ«rtetÃ« ai dhe shoqÃ«ria e tij ju sheh, ndÃ«rsa ju nuk e shihni. Ne i kemi bÃ«rÃ« shejtanÃ«t miq tÃ« atyre qÃ« nuk besojnÃ«.

[7.28] Kur (punojnÃ« ata (idhujtarÃ«t) diÃ§ka tÃ« shÃ«mtuar, thonÃ«: â€œNe i gjetÃ«m qÃ« kÃ«shtu prindÃ«rit tanÃ«, edhe All-llahu na urdhÃ«roi kÃ«tÃ« (vizitÃ«n rreth Qabes lakuriq). Thuaju: â€œAll-llahu nuk urdhÃ«ron tÃ« shÃ«mtuarÃ«n, a thoni pÃ«r All-llahun Ã§ka nuk dini?â€

[7.29] Thuaj: â€œAll-llahu mÃ« urdhÃ«roi mua drejtÃ«sinÃ« dhe nÃ« tÃ«rÃ«si kthejuni Atij nÃ« Ã§do namaz (lutje) dhe adhuronie AtÃ« duke qenÃ« tÃ« sinqertÃ« nÃ« lutje vetÃ«m pÃ«r tÃ«. Ashtu sikur ju filloi (krijoi) sÃ«pari do tÃ« ktheheni te Ai.

[7.30] NjÃ« grup (nga ju) Ai e vuri nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«, e nga njÃ« grup meritoi tÃ« jetÃ« i hmbur, pse ata (tÃ« hmburit) shejtanÃ«t i morÃ«n pÃ«r miq, e megjithatÃ« mrndonin se ishin nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«.

[7.31] O bijtÃ« e Ademit, vishuni bukur pÃ«r Ã§do namaz (lutje), han dhe pini e mos teproni, pse Ai (All-llahu) nuk i do ata qÃ« e teprojnÃ« (shkapÃ«rderdhin).

[7.32] Thuaj: â€œKush i ndaloi bukuritÃ« dhe ushqimet e mira qÃ« All-llahu i krijoi pÃ«r robtÃ« e vet?â€ Thuaj: â€œAto janÃ« nÃ« kÃ«tÃ« botÃ«pÃ«r ata qÃ« besuan, e nÃ« ditÃ«n e kijametitjanÃ« tÃ« posaqme pÃ«r ta. KÃ«shtu i sqaron argumentet njÃ« populli qÃ« kupton.

[7.33] Thuaj: â€œZoti im i ndaloi vetÃ«m tÃ« kÃ«qijat e turpshme, le tÃ« jenÃ« tÃ« hapta ose tÃ« fshehta, ndaloi mÃ«katin, mdaloi shtypjen e tjetrit pa tÃ« drejtÃ«, ndaloi tâ€™i mvishni All-llahut shok pa patur pÃ«r tÃ« kurrfarÃ« argumenti, dhe ndaloi tÃ« thoni pÃ«r All-llahun atÃ« qÃ« nuk e dini se Ã«shtÃ« e vÃ«rtetÃ«.

[7.34] Ã§do popull (qÃ« pÃ«rgÃ«njeshtroi pejgamberÃ«t) ka afatin e vet, e kur tâ€™u vijÃ« afati tyre, ai nuk mund tÃ« shtyhet pÃ«r njÃ« ashnjÃ« moment, e as tÃ« pÃ«rngutet mÃ« parÃ«.

[7.35] O bijtÃ« e Ademit, juve ju vijnÃ« tÃ« dÃ«rguar nga mesi juaj, ju pÃ«rkujtonÃ« faktet e Mia (shkoni pas tyre). E kush ruhet dhe pÃ«rmirÃ«sohet, pÃ«r ta sâ€™ka as frikÃ« as sâ€™kanÃ« pÃ«rse tÃ« pikÃ«llohen.

[7.36] E ata qÃ« i konsideruan tÃ« rreme faktet tona dhe kryelartÃ«si u larguan prej tyre, ata janÃ« banues tÃ« zjarrit dhe nÃ« tÃ« janÃ« pÃ«rjetÃ«.

[7.37] Kush Ã«shtÃ« mÃ« mizor se ai qÃ« trilin shpifje ndaj All-llahut, apo i pÃ«rgÃ«njeshtron argumentet e Tij? Ata e arrijnÃ« pjesÃ«n e tyre qÃ« u Ã«shtÃ« caktuar (nÃ« shÃ«nime) deri kur tâ€™u vijnÃ« atyre tÃ« dÃ«rguarit tanÃ« (mekaiket) tâ€™ju marrin shpirtine u thonÃ«: â€œKu janÃ« ata qÃ« pos Zotit i lutshit?â€ Ata thonÃ«: â€œKanÃ« humbur prej neshâ€ dhe ashtu dÃ«shmojnÃ« pÃ«r vete se ishin mohues (kafira).

[7.38] (All-llahu) Ju thotÃ«: â€œHyni nÃ« Xhehennem me atÃ« popull qÃ« ishte para jush nga xhinÃ«t dhe nga njerÃ«zit (e qÃ« ishin si ju). Sa herÃ« qÃ« njÃ« gruphyn nÃ« tÃ« , e mallkon atÃ« tÃ« mÃ«parshmin derisa kur tÃ« arrijnÃ« nÃ« tÃ« tÃ« ggjithÃ«, grupi i fundit i tyre thotÃ« pÃ«r grupin e parÃ«: â€œZoti ynÃ«, kÃ«ta (pari) na kanÃ« humbur neve (nga rruga e drejtÃ«), pra shtoju dÃ«nimin me zjarr atyre!â€ (All-llahu) ThotÃ«: â€œPÃ«r secilin (grup) Ã«shtÃ« (dÃ«nimi) i shtuar, por ju nuk po dini.

[7.39] TÃ« parÃ«t e tyre (paria) tÃ« mbramÃ«ve tÃ« tyre ju thotÃ«: â€œ Ju nuk keni pÃ«rparÃ«si ndaj nesh (pse vetÃ« keni bÃ«rÃ« kufur), shijone pra dÃ«nimin pÃ«r atÃ« qÃ« e fituat!â€

[7.40] Nuk ka dyshim se ata qÃ« pÃ«rgÃ«njeshtruan argumente Tona dhe nga mendjemadhÃ«sia u larguan prej tyre, atyre nuk u hapen dyert e qiellit dhe nuk do tÃ« hyjnÃ« nÃ« Xhennet deri tÃ« pÃ«rbirojÃ« devja vrimÃ«n e gjilpÃ«rÃ«s. Ja, kÃ«shtu i shpÃ«rblejmÃ« kriminelÃ«t.

[7.41] PÃ«r ata Ã«shtÃ« pÃ«rgattitur shtrat nga zjarri dhe mbulojÃ« (mga zjarri). E kÃ«shtu pra i shpÃ«rblejmÃ« zullumqarÃ«t.

[7.42] Ata qÃ« besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira, e Ne as qÃ« obligojmÃ« ndoken Ã§ka nuk ka mundÃ«si (tÃ« veprojÃ«), tÃ« tillÃ«t janÃ« banues tÃ« Xhennetit dhe nÃ« tÃ« janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[7.43] Nga zemrat e tyre kemi hequr (kemi zhdukur) Ã§do gjÃ« qÃ« ishte krijuar nga zilia (nga urrejtja), janÃ« nÃ« Xhennet, ku rrjedhin lumenj, e ata thonÃ«: â€œfalÃ«nderojmÃ« All-llahun qÃ« na udhÃ«zoi pÃ«r kÃ«tÃ« (pÃ«r iman, pÃ«r punÃ« tÃ« mira,na hoq zilinÃ«, na futi nÃ« Xhennet), pse sikur tÃ« mos na drejtonte All-llahu, ne nuk do tÃ« dinim tÃ« udhÃ«zoemi. VÃ«rtet, tÃ« dÃ«rguarit e Zotit na e thanÃ« tÃ« vÃ«rtetÃ«n dhe ne i besuam!â€ E atyre u drejtohet thirrje: â€œKY Ã«shtÃ« Xhenneti, iu dha juve pÃ«r atÃ« qÃ« vepruat.

[7.44] Ata tÃ« Xhennetit i thÃ«rrasin (i pyesin) banuesit e zjarrit e u thonÃ«: â€œNe e gjetÃ«m tÃ« vÃ«rtetÃ« atÃ« qÃ« na e pat premtuar Zoti nÃ«, e ju (banues tÃ« zjarrit) a e gjetÃ«t tÃ« vÃ«rtetÃ«n atÃ« qÃ« pat premtuar Zoti juaj?â€ Ata (banuesit e zjarrit) thonÃ«: â€œPoâ€. AtÃ«herÃ« nÃ« mes tÃ« tyre (mes dy grupeve) thÃ«rret njÃ« zÃ«: â€œMallkimi i All-llahut qoftÃ« mbi zullumqarÃ«t!â€

[7.45] Ata qÃ« penguan nga rruga (imani) e All-llahut dhe qÃ« kÃ«rkuan strembÃ«rimin e saj dhe ata qÃ« ishin mohues tÃ« botÃ«s tjetÃ«r.

[7.46] E mes atyre dyve (dy grupeve) Ã«shtÃ« njÃ« perde (mur), e mbi Araf (lart mbi mur) janÃ« burra qÃ« i njohin secilin (tÃ« Xhennetit dhe tÃ« Xhehennemit) me shenjat e tyre. Ata i thÃ«rrasin banuesit e Xhennetit: â€œPaqja (shpÃ«timi) qoftÃ« mbi ju!â€ Ata (tÃ« Arafit) nuk kanÃ« hyrÃ« nÃ« tÃ«, po shpresojnÃ«.

[7.47] E kur u shkon shikimi i tyre nga ata tÃ« Xhehennemit, ThonÃ«: â€œZoti ynÃ« mos na bÃ« neve me mizorÃ«t!â€

[7.48] Ata tÃ« Arafit i thÃ«rrasin do burra qÃ« i njohin me shenjat e tyre dhe u thonÃ«: â€œÃ§ka ju vlejti ai grumbullimi juaj (nÃ« pasuri e numÃ«r) dhe ajo qÃ« bÃ«nit kryelartÃ«si?â€ (e tash jeni nÃ« Xhennenem).

[7.49] A kÃ«ta janÃ« ata (besimtarÃ«t), pÃ«r tÃ« cilÃ«t betoheshi se nuk ka pÃ«r tâ€™i pÃ«rfshirÃ« mÃ«shira e All-llahut?â€ (nÃ« mÃ«nyrÃ« ironike i pÃ«rqeshin kufarÃ«t, mandej u thonÃ« besimtarÃ«ve): â€œVazhdoni nÃ« Xhennet, as nuk ka frikÃ« pÃ«r ju, as nuk keni pÃ«r tâ€™u brengosur!â€

[7.50] Banuesit e zjarrit i thÃ«rrasin (dhe i lusin) ata nÃ« Xhennet (duke ju thÃ«nÃ«): â€œNa qitni diÃ§ nga uji apo nga ajo qÃ« u ka dhÃ«nÃ« All-llahu (se mbaruam nga etja)!â€ Ata (nÃ« Xhennet) thonÃ«: â€œAll-llahu i ka ndaluar qÃ« tÃ« gjitha kÃ«to pÃ«r jobesimtarÃ«t!â€

[7.51] Ata qÃ« fenÃ« e tyre e morrÃ«n tallje e lojÃ« dhe tÃ« cilÃ«t i mashtroi jeta e dynjas. Sot, pra, Ne i harrojmÃ« ata sikurse na e patÃ«n harruar takimin e kÃ«saj dite tÃ« tyre dhe, sikurse i refonin argumentet Tona!â€

[7.52] Ne u sollÃ«m atyre (mekasve) njÃ« libÃ«r (Kurâ€™anin) qÃ« ua shkoqitÃ«m nÃ« baza tÃ« diturisÃ«, e qÃ« Ã«shtÃ« udhÃ«rrÃ«fyes e mÃ«shirÃ« pÃ«r ata qÃ« besojnÃ«.

[7.53] Ata nuk presin tjetÃ«r, por vetÃ«m atÃ« qÃ« do tâ€™u vijÃ«. E atÃ« ditÃ« kur tâ€™u vijÃ« (dÃ«nimi i premtuar) ajo qÃ« e pritnin, ata tÃ« cilÃ«t mÃ« parÃ« e kishin harruar thonÃ«+. â€œVÃ«rtet tÃ« dÃ«rguarit e Zotit tanÃ« erdhÃ«n me fakte tÃ« vÃ«rteta, a kemi ndonjÃ« ndÃ«rmjetsues qÃ« tÃ« na shpÃ«tojÃ«, ose tÃ« kthehemi (nÃ« dynja) e tÃ« veprojmÃ« tjetÃ«r nga ajo qÃ« vepruamâ€ Ata shkatÃ«rruan vetveten dhe ushkoi huq trillimi Ã« bÃ«nin.

[7.54] VÃ«rtet, Zoti juaj, All-llahu Ã«shtÃ« Ai qÃ« krijoi qiejt dhe tokÃ«n brenda gjashtÃ« ditÃ«sh, pastaj qÃ«ndroi mbi Arshin, Ai e mbulon ditÃ«n me natÃ«, qÃ« me tÃ« shpejtÃ« e kÃ«rkon atÃ« (mbulimin e dritÃ«s sÃ« ditÃ«s), edhe dielli, edhe hÃ«na e edhe yjet i janÃ« nÃ«nshtruar sundimit tÃ« Tij. Ja, vetÃ«m Atij itakon krijimi dhe sundimi. I madhÃ«ruar Ã«shtÃ« All-llahu, Zoti i botÃ«ve.

[7.55] Lutnie Zotin tuaj tÃ« pÃ«rulun e nÃ« heshtje, pse Ai nuk ido ata qÃ« e teprojnÃ«.

[7.56] Mos bÃ«ni Ã§rregullime nÃ« tokÃ« pas rregullimit tÃ« saj (me tÃ« ardhur tÃ« pejgamberÃ«ve) dhe lutnie AtÃ« duke pasur frikÃ« (dÃ«nimin) dhe duke shpresuar (mÃ«shirÃ«n. Sâ€™ka dyshim se mÃ«shira e All-llahut Ã«shtÃ« pranÃ« atyre tÃ« mirÃ«ve.

[7.57] Ai Ã«shtÃ« qÃ« i lÃ«shon erÃ«rat si myzhde pranÃ« mÃ«shirÃ«s (shiut) sÃ« Tij. E kur ato (erÃ«ra) barin re tÃ« mÃ«dha mbi, ne i sjellim mbi njÃ« tokÃ« tÃ« vdekur dhe lÃ«shojmÃ« nÃ« tÃ« ujin (shiun), dhe me tÃ« (me ujin ) nxjerrim tÃ« gjithÃ« fruta. KÃ«shtu i nxjerrim (i ngjalllim) tÃ« vdekurit, ashtu qÃ« tÃ« pÃ«rkujtoni (fuqinÃ« e Zotit).

[7.58] Me lejen e All-llahut toka e mirÃ« mbinÃ« bimÃ«t, e ajo qÃ« nuk Ã«shtÃ« kualitative, ajo nuk mbinÃ« vetÃ«m (pak) me vÃ«shtirÃ«si. KÃ«shtu Ne i rradhisim argumentet Tona pÃ«r ata qÃ« falenderojnÃ«.

[7.59] Ne patÃ«m dÃ«rguar Nuhun te populli i vet, e ai i tha: â€œO populli im, adhuronie vetÃ«m All-llahun, nuk keni zot tjetÃ«r pos Tij. UnÃ« kam frikÃ« pÃ«r dÃ«nimin Tuaj nÃ« njÃ« ditÃ« tÃ« madhe!â€

[7.60] Paria e tij tha: â€œNe po tÃ« shohim (nÃ« kÃ«tÃ« qÃ« na thÃ«rret) plotÃ«sisht tÃ« humbur!â€

[7.61] (Nuhu) Tha: â€œO populli im, unÃ« nuk kam kurrfarÃ« humbje, por unÃ« jam i dÃ«rguar prej Zotit tÃ« botÃ«ve!â€

[7.62] â€œUnÃ« ju kumtoj juve shpalljet e Zotit tim, ju kÃ«shilloj dhe unÃ« di nga Zoti im Ã§ka ju nuk dini!â€

[7.63] â€œA mos u Ã§uditÃ«t qÃ« shpallja ju erdhi nga Zoti juaj pÃ«rmes (gjuhÃ«s sÃ«) njÃ« njeriu nga mesi juaj, pÃ«r tâ€™ju tÃ«rhequr vÃ«rejtjen qÃ« tÃ« ruheni dhe ashtu tÃ« shpÃ«tonni!â€

[7.64] Po ata e pÃ«rgenjeshtruan atÃ« (Nuhun), e Ne e shpÃ«tuam atÃ« dhe ata qÃ« ishin me tÃ« nÃ« anije, ndÃ«rsa ata qÃ« pÃ«rgenjeshtruan faktet tona i fundosÃ«m. VÃ«rtet, ata ishin popul i verbÃ«r.

[7.65] Edhe te (populli) Ad-i (dÃ«rguam) vÃ«llain e tyre Hudin, e ai tha: â€œO populli im, adhuronie (njÃ« Zot) All-llahun, ju nuk keni zot pos Tij, a nuk po frikÃ«soheni?!â€

[7.66] Paria qÃ« nuk besoi nga populli i tij tha: â€œNe po tÃ« shohim mendjelehtÃ« dhe tÃ« konsiderojmÃ« vÃ«rtet rrenacak!â€

[7.67] Tha (Hudi): â€œO populli im, nuk jam mendjelehtÃ« (nuk kam tÃ« metÃ« mendore), por unÃ« jam i dÃ«rguar prej Zotit tÃ« botÃ«veâ€.

[7.68] (Jam idÃ«rguar( QÃ« tâ€™u komunikoj shpalljet e Zotit tim dhe unÃ« jam kÃ«shillues besnik pÃ«r ju.

[7.69] Amos ju erdhi Ã§udi qÃ« ju erdhi pÃ«rmes njÃ« njeriu nga mesi juaj, e pÃ«r tâ€™ju tÃ«rhequr vÃ«rejtjen. Perkujtoni kur Ai ju bÃ«ri sundues pas popullit tÃ« Nuhut dhe ju shtoi fuqinÃ« fizike. PÃ«rkujtoni tÃ« mirat e All-llahut qÃ« tÃ« gjeni shpÃ«tim.

[7.70] Ata thanÃ«: â€œA na erdhe (tÃ« na frikÃ«sosh) qÃ« ta adhurojmÃ« vetÃ«m All-llahun e tÃ« braktisim atÃ« Ã§ka adhuronin prindÃ«rit tanÃ«? NÃ«se je i vÃ«rtet (Ã§ka thua) sillna atÃ« qÃ« na premton (kÃ«rcenohesh)â€.

[7.71] (Hudi) Tha: â€œJuve ju gjeti dÃ«nimi dhe pÃ«rbuzja nga Zoti juaj. A mÃ« polemizoni mua pÃ«r emra (tÃ« idhujve) qÃ« i emÃ«ruat ju dhe prindÃ«rit tuaj, e qÃ« pÃ«r ta All-llahu nuk shpalli kurfarÃ« argumenti? Pritni pra, (dÃ«nimin) edhe unÃ« Ã« bashku me ju jam duke e priturâ€.

[7.72] Ne mÃ« mÃ«shirÃ«n tonÃ« e shpÃ«tuam atÃ« dhe ata qÃ« ishin me tÃ«, dhe ishkulÃ«m nga rrÃ«nja, ata qÃ« pÃ«rgenjeshtruan argumentet Tona dhe nuk ishin besimtarÃ«.

[7.73] Edhe te (populli) i Themudit u dÃ«rguam vÃ«llain e tyre, Salihun, e ai ju tha: â€œO populli im, besonie All-llahun (njÃ«) nuk keni zot tjetÃ« pos Tij. QÃ«, ju erdhi argumenti nga Zoti juaj. Ja, kjo devja Ã«shtÃ« mrekulli pÃ«r ju. Linie kÃ«tÃ« tÃ« lirÃ« tÃ« hajÃ« nÃ« tokÃ«n e All-llahut dhe kurrsesi mos e merrni me tÃ« keq, e tâ€™ju kapÃ« dÃ«nim i dhembshÃ«m.

[7.74] PÃ«rkujtoni All-llahun kur Ai ju bÃ«ri sundues pas Adit, ju vendosi nÃ« tokÃ« e ju nÃ« rrafshin e saj ndÃ«rtoni pallate, kurse nÃ« kodrina ngritni shtÃ«pia, pÃ«rkujtoni tÃ« mirat e All-llahut e mos u bÃ«ni shkatÃ«rrues nÃ« tokÃ«.

[7.75] KrerÃ«t kryelartÃ« nga populli i tij thanÃ« atyre qÃ« ishin mÃ« tÃ« dobÃ«t e qÃ« kishin besuar: â€œA e dini se me tÃ« vÃ«rtetÃ« Salihu Ã«shtÃ« i dÃ«rguar nga Zoti i tij?â€ Ata thanÃ«: â€œVÃ«rtet, ne jemi besimtarÃ« tÃ« asaj me Ã§ka Ã«shtÃ« dÃ«rguarâ€.

[7.76] Ata kryelartit thanÃ«: â€œNe jemi mojues (jobesimtarÃ«) tÃ« asaj qÃ« ju i besuatâ€.

[7.77] Ata e therrÃ«n devÃ«n dhe me kryelartÃ«si shkelÃ«n dispozitÃ«ne Zotit tÃ« tyre dhe thanÃ«: â€œO Salih atÃ« me Ã§ka na u kÃ«rcenove, nÃ«se je prej tÃ« dÃ«rguarveâ€.

[7.78] AtÃ«herÃ« ata pÃ«rjetuan tÃ«rmetin dhe u gdhinÃ« nÃ« shtÃ«pitÃ« e tyre kufoma tÃ« ngrira.

[7.79] Ai uzmbraps prej tyre e tha: â€œO populli im, unÃ« ju komunikova dÃ«rgesÃ«n e Zotit tim, ju kÃ«shillova sa munda, por ju nuk i pÃ«rfillni kÃ«shilluesitâ€.

[7.80] PÃ«rkujto kur popullit tÃ« vet Luti i tha: â€œA punoni tÃ« shÃ«mtuaren, qÃ« asnjÃ« nga popujt e botÃ«s nuk e bÃ«ri para jushâ€.

[7.81] VÃ«rtet, ju tÃ« shtyrÃ« nga epshet u afroheni burrave duke i lÃ«nÃ« gratÃ«. Po ju jeni popull i shfrenuarâ€.

[7.82] PÃ«rgjigjja e popullit tÃ« tij nuk ishte tjetÃ«r vetÃ«m se tÃ« thoonÃ«: â€œDÃ«boni ata (Lutin me besimtarÃ«) nga vendbanimi juaj, ata janÃ« njerÃ«z qÃ« ruhen shumÃ« (e i largohen tÃ« shÃ«mtuarÃ«s)â€.

[7.83] Ne shpÃ«tuakm atÃ« dhe familjen e tij, pos gruas sÃ« tij qÃ« mbeti aty (ndÃ«r tÃ« shkatÃ«rruarit).

[7.84] Ne lÃ«shuam mbi ata njÃ« lloj shiu (me gurÃ«). E shiko se si ishte fundi i kriminelÃ«ve!

[7.85] E nÃ« Medjen (dÃ«rguam) vÃ«llain e tyre Shuajbin. Ai tha: â€œO popuuli im, adhuronie All-llahun (njÃ«), ju nuk keni zot tjetÃ«r pos Tij. Juve ju erdhi mrekullia nga Zoti juaj. Zbatoni drejtÃ« matjen dhe peshojÃ«n, e mos u bÃ«ni padrejtÃ«si njerÃ«zve nÃ« sendet e tyre, dhe mos bÃ«ni Ã§rregullime nÃ« tokÃ« pas pÃ«rmirÃ«simit tÃ« saj. KÃ«to janÃ« mÃ« tÃ« dobishme pÃ«r ju, nÃ«se jeni besimtarÃ«.

[7.86] Mos zini pusi nÃ« Ã§do rrugÃ« e tÃ« kÃ«rcÃ«noheni dhe ta pengoni nga rruga e All-llahut atÃ« qÃ« i ka besuar atij (Shuajbit), e tÃ« kÃ«rkoni shtrembÃ«rimin e asaj (e rrugÃ«s). PÃ«rkujtoni kur ishit pakicÃ« e Ai ju shumoi dhe shikoni se sifndi i Ã§rregullusve.

[7.87] E nÃ« qoftÃ« se njÃ« grup prej jush Ã«shtÃ« qÃ« besoi asaj me tÃ« cilÃ«n unÃ« u dÃ«rgova, enjÃ« grup nuk, duroni deri tÃ« gjykojÃ« All-llahu, e Ai Ã«shtÃ« gjykatÃ«si mÃ« i mirÃ«.

[7.88] Paria, qÃ« ishte krjelartÃ« nga populli i tij, tha: â€œO Shuajb, ne do tÃ« dÃ«bojmÃ« ty dhe sÃ« bashku me ty edhe me ata qÃ« besuan nga fshati ynÃ«, ose pa tjetÃ«r tÃ« ktheheni nÃ« fenÃ« tonÃ«â€. Ai (Shuajbi)tha: â€œA edhe nÃ«se ne nuk e dÃ«shirojmÃ« atÃ« (kthimin)?â€.

[7.89] Ne do tÃ« kemi shpifur gÃ«njeshtÃ«r ndaj All-llahut, nÃ«se ktheheni nÃ« fenÃ« tuaj (idhujtare), pasi qÃ« All-llahu na shpÃ«toi nga ajo. Nuk Ã«shtÃ« pÃ«r ne tÃ« kthehemi nÃ« tÃ« vetÃ«mnÃ«se Ã«shtÃ« dÃ«shira e All-llahut, Zotit tonÃ«. Zoti ynÃ« ka pÃ«rfshirÃ« me diturinÃ« e vet Ã§do send, ne ju kemi mbÃ«shtetur All-llahut. Zoti ynÃ«, vendos mes nesh dhe mes popullit tonÃ« gjykimin tÃ«nd tÃ« drejtÃ«, se Ti je mÃ« i miri gjykatÃ«s.

[7.90] KrerÃ«t prej popullit tÃ« tij, qÃ« nuk besuan, i thanÃ«: (Popullit i thanÃ«) NÃ«se shkoni (pranoni)pas Shuajbit, (pas fesÃ« sÃ« tij) atÃ«herÃ« ju jeni me siguri tÃ« dÃ«shpÃ«ruar.

[7.91] Ata (popullin e padÃ«gjueshÃ«m) i kapi tÃ«rmet i fortÃ« dhe aguan nÃ« shtÃ«pitÃ« e tyre kufoma tÃ« gjunjÃ«zuara.

[7.92] Ata qÃ« pÃ«rgÃ«njestruan Shuajbin, sikur nuk ekzistuan fare aty, ata qÃ« konsideruan Shuajbin rrenacak, vÃ«rtet ishin tÃ« dÃ«shtuarit.

[7.93] E ai (Shuajbi) u kthye e tha: â€œO populli im, vÃ«rtet unÃ« ju kumtova porositÃ« e Zotit tim, ju dhashÃ« kÃ«shilla, e si tÃ« brengosem pÃ«r njÃ« popull qÃ« nuk besoiâ€.

[7.94] Ne nuk e dÃ«rguam asnjÃ« pejgamber nÃ« ndonjÃ« vendbanim e qÃ« nuk e ndÃ«shkuam atÃ« (popullin) me skamje e vÃ«shtirÃ«si tÃ« tjera, nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« ata tÃ« pÃ«rulen (tÃ« binden).

[7.95] Mandej e zqvendÃ«suam tÃ« keqen me tÃ« mirÃ«n derisa u shumuan ato (tÃ« mirat) e thanÃ«: â€œPridÃ«rit tanÃ« i pat goditur skamja e mjerimiâ€ (ky Ã«shtÃ« rregull natyror, po ata nuk falÃ«nderuan). AtÃ«herÃ«befas i dÃ«nuam pa e vÃ«rejtur ata.

[7.96] E sikur banorÃ«t e kÃ«tyre vendbanimeve tÃ« kishin besuar dhe tÃ« ishin ruajtur, Nedo tâ€™ju hapnim begati nga qielli e toka, por ata pÃ«rgÃ«njeshtruan, andaj i dÃ«nuam me shkatÃ«rrim pÃ«r atÃ« qÃ« merituan.

[7.97] A mos u siguruan banorÃ«t e fshatrave nga dÃ«nimi jonÃ« kur ata ishin fjetur (natÃ«n)?

[7.98] A mos u siguruan banorÃ«t e fshatrave nga dÃ«nimi jonÃ« para dite kur ata ishin duke luajtur?

[7.99] A mos u siguruan ata prej ndÃ«shkimit tÃ« All-llahut? Nuk sigurohet kush prej frikÃ«s sÃ« ndÃ«shkimit tÃ« All-llahut pos njerÃ«zve tÃ« humbur.

[7.100] A nuk e kanÃ« tÃ« qartÃ« ata qÃ« trashÃ«guan tokÃ«n pas banorÃ«ve tÃ« saj (qÃ« u shkaktÃ«rruan) se, nÃ«se dÃ«shirojmÃ« Ne i godasim (i dÃ«nojmÃ«)pÃ«r mÃ«katet e tyre, ua mbyllim zemrat e tyre, dhe ata nuk dÃ«gjojnÃ« (kÃ«shillat).

[7.101] KÃ«to janÃ« fshatra pÃ«r tÃ« cilat po tÃ« tregojmÃ« disa nga lajmet e tyre. Atyre iu patÃ«n ardhur tÃ« dÃ«rguarit e tyre me argumente (me mrekulli), por ata nuk i besuan asaj tÃ« cilÃ«n mÃ« parÃ« e kishin gÃ«njyer. Ja, kÃ«shtu vulos All-llahu zemrat e atyre qÃ« nuk besojnÃ«.

[7.102] Ne te shumica e tyre nuk gjetÃ«m zbatimin e premtimit, e gjetÃ«m shumicÃ«n e tyre jashtÃ« bindjes (respektit).

[7.103] Mandej pas tyre dÃ«rgam Musain me mrekulli tÃ« argumentuara te faraoni dhe rrethi i tij, e ata i refuzuan ato, e shih se si ishte pÃ«rfudimi i shkatruesve?

[7.104] Musai tha: O faraon, sâ€™ka dyshim, unÃ« jam i dÃ«rguar prej Zotit tÃ« botÃ«veâ€.

[7.105] Ã‹shtÃ« dinjitet pÃ«r mua ta them pÃ«r All-llahun vetÃ«m tÃ« vÃ«rtetÃ«n. UnÃ« u kam ardhur me argumente nga Zoti jaj, lejoi pra beni israilÃ«t tÃ« vijnÃ« me mua!â€

[7.106] Ai (faraoni) tha: â€œNÃ«se ke ardhur me ndonjÃ« argument, dhe nÃ«se je ai qÃ« thua, na trego pra at argumentâ€.

[7.107] Ai (Musai) e hodhi shkopin e vet, kur ja, u shfaq gjarpÃ«r i vÃ«rtetÃ«.

[7.108] Dhe e nxori dorÃ«n e vet, kur qe, pÃ«r shikuesit dritÃ« e bardhÃ«.

[7.109] Rrethi i parisÃ« nga populli i faraonit tha: â€œKy nuk Ã«shtÃ« tjetÃ«r pos magjistar i pÃ«rsosurâ€.

[7.110] Ai dÃ«shiron tâ€™ju nxjerrÃ« prej tokÃ«s suaj: â€œE Ã§ka mÃ« urdhÃ«roni (propozoni ju)?â€

[7.111] Ata (krerÃ«t) thanÃ«: â€œNdale atÃ« dhe vÃ«llaun e tij, e na dÃ«rgo nÃ«pÃ«r qytete tubues (tÃ« magjistarÃ«ve).

[7.112] TÃ« sjellin Ã§do magjistarÃ« tÃ« dijshÃ«m (tÃ« aftÃ«).

[7.113] MagjistarÃ«t erdhÃ«n te faraoni, e thanÃ«: â€œ ne do tÃ« kemi shpÃ«rblim, nÃ« qoftÃ« se dalim fitues!â€

[7.114] Ai (faraoni) tha: â€œPo, dhe ju do tÃ« jeni prej tÃ« afÃ«rmÃ«ve tÃ« miâ€.

[7.115] Ata (magjistarÃ«t) thanÃ«: â€œO Musa, (zgjidh)-ose do tÃ« hedhish ti ose ne po hedhim?â€

[7.116] Ai (Musai)tha: â€œHidhnijuâ€! Ekur hodhÃ«n ata (shkopinjÃ« e litarÃ«), magjepsÃ«n sytÃ« e njerÃ«zve, i frikÃ«suan ata dhe sollÃ«n njÃ« maji tÃ« madhe.

[7.117] E Ne e frymÃ«zuam Musain (duke i thÃ«nÃ«): â€œHidhe shkopin tÃ«nd!â€ Kur qe , ai gÃ«lltiste atÃ« qÃ« kishin magjepsuar.

[7.118] AtÃ«herÃ« u dÃ«shmua e vÃ«rteta dhe u zhduk ajo qÃ« kishin pÃ«rgatitur.

[7.119] Aty u mundÃ«n ata (magjistarÃ«t dhe faraoni) dhe u kthyen tÃ« poshtÃ«ruar.

[7.120] E magjistarÃ«t u hodhÃ«n (u pÃ«rulÃ«n) nÃ« sexhde),

[7.121] Dhe thanÃ«: â€œNe i besuam Zotit tÃ« gjithÃ«sisÃ«,

[7.122] Zotit tÃ« Musait dhe tÃ« Harunit!â€

[7.123] E faraoni tha: â€œI besuat atij (Musait) para se tâ€™ju lejoja unÃ«? Kjo Ã«shtÃ« njÃ« dredhi qÃ« ju e pÃ«rgatitÃ«t nÃ« qytet (Misir) pÃ«r tâ€™i Ã«buar prej tij banorÃ«t e tij (kibtÃ«t), po mÃ« vonÃ« do ta kuptoni (Ã§ka do tâ€™ju gjejÃ«).

[7.124] Kam pÃ«r tâ€™ua prerÃ« duartÃ« dhe kÃ«mbÃ«t tÃ«rthorazi, pastaj tÃ« gjithÃ« juve do tâ€™ju gozhdoj.

[7.125] Ata (qÃ« besuan) hanÃ«: â€œSâ€™ka dyshim, ne jemi tÃ« kthyer te Zoti ynÃ«â€.

[7.126] Ti nuk hakmerresh ndaj nsh vetÃ«m pse besuam nÃ« argumentet e Zotit tonÃ«, pasi qÃ« na erdhÃ«n ata. Zoti ynÃ«, na dhuro durim (pÃ«r dÃ«nimin qÃ« do tÃ« na bÃ«n faraoni) dhe na bÃ«n tÃ« vdesim muslimanÃ«!â€

[7.127] TÃ« parÃ«t nga populli i faraonit thanÃ«: â€œA do tÃ« lejosh Musain dhe popullin e tij tÃ« bÃ«j pÃ«rÃ§arje nÃ« tokÃ« dhe tÃ« braktisin ty dhe zotat e tu?â€ Ai (faraoni) tha: â€œDo tâ€™ua mbysim djemtÃ« e do tâ€™i lÃ«mÃ« tÃ« gjalla gratÃ« e tyre pÃ«r shÃ«rbim, ne jemi dominues mbi taâ€.

[7.128] Popullit tÃ« vet Musai i tha: â€œKÃ«rkon ndihmÃ« prej All-llahut dhe kini durim. Sâ€™ka dyshim se toka Ã«shtÃ« e All-llahut, ia lÃ« nÃ« trashÃ«gim atij qÃ« nga robÃ«t e tij, e ardhmja e lumtur Ã«shtÃ« pÃ«r tÃ« devotshmit.

[7.129] ata (populli i musait) thanÃ«: â€œNe ishim tÃ« shtypur para se tÃ« na vije ti, e edhe pasi na erdheâ€. Ai (Musai) tha: â€œÃ‹shtÃ« shpresÃ« se All-llahu do ta shkatÃ«rrojÃ« armikun tuaj (faraonin), e ju do tâ€™ju bÃ«jÃ« ta zÃ«vendÃ«soni nÃ« kÃ«tÃ« vend, e do tâ€™ju shikojÃ« se si veproniâ€.

[7.130] (PÃ«r madhÃ«rinÃ« e Zotit) Ne e provuam popullin e faraonit me skamje dhe me pakÃ«sim tÃ« frutave, nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« tÃ« marrin mÃ«sim.

[7.131] Kur u vinte atyre e mira (viti i begatshÃ«m), ata thonin: â€œKjo Ã«shtÃ« e (mira) jona thjeshtâ€. E kur i godiste ndonjÃ« e keqe, fatin e zi ia pÃ«rshkruanin Musait dhe atyre (besimtarÃ«ve) qÃ« ishin me tÃ«. Veni re, fati i tyre Ã«shtÃ« te All-llahu (e jo te Musai), por shumica e tyre kÃ«tÃ« nuk e dinin.

[7.132] Ata thanÃ«: â€œMe Ã§farÃ«do argumenti tÃ« na vijshÃ« qÃ« me te tÃ« na magjepsesh (largosh nga feja qÃ« kemi), ne nuk do tÃ« besojmÃ« tyâ€.

[7.133] AtÃ«herÃ« (pÃ«r shkak tÃ« mohimit) Ne lÃ«shuam kundÃ«r tyre: vÃ«rshimin, karkalecat, rriqÃ«rat (insekte dÃ«mtuese), bretkocat dhe gjakun, fakte tÃ« gjalla njÃ«ra pas tetrÃ«s, po ata mbanin kokÃ«fortÃ«si sepse ishin mÃ«katar.

[7.134] Pasi qÃ« i gjeti belaja (me ato masa dÃ«nimi) ata thanÃ«: â€œO Musa, lute Ã«r ne Zotin tÃ«nd me atÃ« meritÃ« qÃ« ke (si pejgamber), nÃ«se na e largon dÃ«nimin ne do tÃ« pranojmÃ« ty (si tÃ« dÃ«rguar) dhe do tâ€™i lejojmÃ« beni israilÃ«t bashkÃ« me ty (tÃ« shkoni ku tÃ« doni).

[7.135] E kur e larguam nga ata dÃ«nimin (me lutjen e Musait) pÃ«r deri nÃ« njÃ« afat qÃ« do tÃ« arrinin, ata e thyen besÃ«n.

[7.136] AtÃ«herÃ« ndÃ«rmorÃ«n kundÃ«r tyre dhe i fundosÃ«m nÃ« det, ngase pÃ«rgÃ«njeshtruan argumentet Tonadhe nuk qanÃ« kokÃ«n pÃ«r to.

[7.137] E atij populli qÃ« ishte i nÃ«nshtruar i trashÃ«gam lindje e perÃ«ndim tÃ« tokÃ«s, qÃ« Ne e bekuam (me tÃ« mira), ndÃ«rsa pÃ«r durimin qÃ« patÃ«n, u plotÃ«sua fjala mÃ« e mirÃ« (premtimi i vÃ«rtetÃ«) e Zotit ndaj beni israilve; rrÃ«nuan atÃ« qÃ« bÃ«nte faraoni i tij, si dhe atÃ« qÃ« kishin ndÃ«rtuar ata.

[7.138] Bni israilÃ«t i kaluam pÃ«rtej detit, e ata me njÃ« popull qÃ« adhuronte do statuja tÃ« tyre, dhe thanÃ«: â€œO Musa, na e bÃ«n edhe ne njÃ« zot (statujÃ«) si zotÃ«t qÃ« i kanÃ« ata (ai popull)â€. Ai (Musai) tha: â€œJu jeni popull qÃ« nuk diniâ€.

[7.139] VÃ«rtet, ai popull (qÃ« po adhuron idhuj) Ã«shtÃ« i shkatÃ«rruar nÃ« atÃ« (adhurim) dhe ajo qÃ« vepruan Ã«shtÃ« e agsjÃ«suar (sâ€™ka dobi).

[7.140] Musai tha: â€œMos deshÃ«t, pos All-llahut, tÃ« kÃ«rkoj pÃ«r ju zot tjetÃ«r, kurse Ai ju vlerÃ«soi mbi njerÃ«zit e tjerÃ«?â€

[7.141] PÃ«rkujtoni (o beni israil) kur Ai ju shpÃ«toi prej popuulit tÃ« faraonit, qÃ« u shtroi mÃ« tÃ« keqen mundm, ua mbyti djemt tuaj, ua la tÃ« gjalla gratÃ« tuaja. E ju me kÃ«to ishit nÃ« sprovÃ« tÃ« madhe nga Zoti juajâ€.

[7.142] Dhe Ne i caktuam Musait tridhjetÃ« net (afatin pÃ«r shpallje), e ato i plotÃ«suam edhe me dhjetÃ« dhe kÃ«shtu u mbush afati pÃ«r takim Zotin e tij nÃ« katÃ«rdhjetÃ« net. NdÃ«rsa Musai vÃ«llait tÃ« vet Harunit,i tha: â€œMÃ« zÃ«vendÃ«so mua te populli im dhe rregulloo, e mos shko rrugÃ«s sÃ« tÃ« kÃ«qinjveâ€.

[7.143] E kur Msai erdhi nÃ« kohÃ«n qÃ« i caktuam dhe i foli Zoti i vet, ai tha: â€œZoti im! MÃ« mundÃ«so pamjen tÃ«nde e tÃ« shikoj!â€ Ai (Zoti) i tha: â€œTi nuk ke mundÃ«si tÃ« mÃ« shohÃ«sh, por shiko kodrÃ«n, e nÃ«se ajo qÃ«ndron nÃ« vendin e vet, ti do tÃ« shohÃ«sh Mua. Kur u drejtua kah kodra, njÃ« pjesÃ« e dritÃ«s nga Zoti i tij e bÃ«ri atÃ« (kodrÃ«n) thÃ«rmi, e Musait i ra tÃ« fikÃ«t. Kur erdhi nÃ« vete, tha: â€œE lartÃ« Ã«shtÃ« madhÃ«ria Jote, pendohem te Ti (pÃ«r atÃ« qÃ« kÃ«rkova), dhe unÃ« jam i pari i besimtarÃ«ve!â€

[7.144] Ai (All-llahu) tha: â€œO Musa, UnÃ« tÃ« gradova ty bi njerÃ«zit me shpalljen Time dhe me tÃ« folurit tim. Merr atÃ« qÃ« tÃ« dhash dhe bÃ«hu mirÃ«njohÃ«s.

[7.145] Dhe i pÃ«rshkruan atij nÃ« pllaka Ã§do gjÃ« (qÃ« i nevojitej), si kÃ«shillim dhe sqarim pÃ«r secilin send. â€œMerri kÃ«to me seriozitet dhe urdhÃ«roje popullin tÃ«nd qÃ« tâ€™i pÃ«rvetÃ«sojÃ« mÃ« tÃ« mirat e tyre (dispozitat me shpÃ«rblim mÃ« tÃ« madh). UnÃ« do tâ€™ua tregoj vendbanimin mÃ«katarÃ«ve.

[7.146] UnÃ« do tâ€™i zbraps nga argumentet e Mia ata tÃ« cilÃ«t pa pasur drejtÃ« bÃ«jnÃ« kryelarÃ«si nÃ« tokÃ«, tÃ« cilÃ«t edhe nÃ«se shohin Ã§do argument nuk besojnÃ«, dhe nÃ«se shohin udhÃ«n e shpÃ«timit, nuk e marrim atÃ« rrugÃ«, nÃ«se e shohin rrugÃ«n e gabuar atÃ« e marrin rrugÃ«. KÃ«tÃ« (verbÃ«rim tÃ« tyre), ngase ata i konsideruan tÃ« rreme faktet Tona dhe ngase i lanÃ« pas dore ato.

[7.147] Ata tÃ« cilÃ«t i mohuan argumentet Tona dhe takimin nÃ« ditÃ«ne botÃ«s sÃ« ardhshme, ata asgjÃ«suan veprat e tyre. A shpÃ«rblehen ata (mÃ« thevab ose me dÃ«nim) pos sipas asaj si kanÃ« vepruar.

[7.148] Populli i Musait, pas tij (kur ai shkoi nÃ« kodrÃ«n Tur pÃ«r pranimin e shhpalljes) e mbaroi nga stolitÃ« e tyre njÃ« figurÃ« viÃ§i qÃ« kishte britmÃ« (Pallte). A nuk e shihnin ata se ai nuk ju fliste as nuk i udhÃ«zonte nÃ« ndonjÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«. E morÃ«n atÃ« (e adhuruan si idhull viÃ§in), e ishin tÃ« padrejtÃ«ndaj vetes sÃ« tyre.

[7.149] E kur nÃ« duart e tyre u thye (ajo vepÃ«r e shÃ«mtuar u penduan) dhe e kuptuan se me tÃ« vÃ«rtetÃ« kanÃ« gabuar thanÃ«: â€œNÃ«se nuk na mÃ«shiron Zoti ynÃ« dhe nuk na falÃ« gabimin, ne padyshim do tÃ« jemi nga mÃ« tÃ« dÃ«shpruarit.

[7.150] E kur u kthye Musai shumÃ« i hidhÃ«ruar te populli i vet, tha: â€œSa keq mÃ« paskeni zÃ«vendÃ«suar pas shkuarjes sime! A e ngutÃ«t (pritjen) urdhÃ«rin e Zotit tuaj? I hodhi pllakat dhe e zuri pÃ«r (flokÃ«) koke vÃ«llain e vet duke e tÃ«rhequr kah vetjaâ€. Ai (vÃ«llai Harun) tha: â€œO bir i nÃ«nÃ«s sime, populli mÃ« mundi dhe gati mÃ« mbyti, mos i kÃ«naq me mua armiqtÃ« de mos mÃ« konsidero mua me njerÃ«zit mizorÃ«â€.

[7.151] (Musai) Tha: â€œZoti im, mÃ« falÃ« mua dhe vÃ«llain tim dhe na dhuro mÃ«shirÃ«n TÃ«nde, se Ti je mÃ«shirues i mÃ«shiruesve.

[7.152] Nuk ka dyshim se ata qÃ« adhuruan viÃ§in ka pÃ«r tâ€™i pÃ«rfshirÃ« pÃ«rbuzja nga Zoti i tyre dhe nÃ«nÃ§mimi nÃ« jetÃ«n e dynjasÃ«. KÃ«shtu, i shpÃ«rblrjmÃ« (me dÃ«nim) trilluesit e rrenÃ«s.

[7.153] E ata qÃ« Ã«nÃ« vepra tÃ« kÃ«qia e pastaj u penduan pas tyre, dhe besuan sinqerisht, Zoti yt ua falÃ« gabimet dhe Ã«shtÃ« mÃ«shirues pas tij (pas pendimit tÃ« tyre).

[7.154] E kur iu ndalÃ« hidhÃ«rimi Musait, ai mori pllakat (qÃ« i pat hedhur), e nÃ« tekstin e tyre ishin (shÃ«nuar) udhÃ«zime e mÃ«shirÃ« pÃ«r ata qÃ« kanÃ« frikÃ« ndaj Zotit tÃ« tyre.

[7.155] Musai zgjodhi nga populli i vet shtatÃ«dhjetÃ« veta pÃ«r kohÃ«n qÃ« Ne ia caktuam takimin. E pasi qÃ« kapi ata dridhja (e tokÃ«s), ai tha: â€œZoti im!, sikur tÃ« kishe dashur Ti, i kishe zhdukur mÃ« parÃ« ata dhe mua. A po na zhduk pÃ«r atÃ« qÃ« bÃ«nÃ« tÃ« marrÃ«t nga ne? Kjo Ã«shtÃ« vetÃ«m sprovÃ« e Jotja, qÃ« me tÃ« e bÃ«n tÃ« humbur atÃ« qÃ« do, dhe e vÃ« nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ« atÃ« qÃ« do. Ti je mbrojtÃ«si ynÃ«, pra falna e mÃ«shirona, se Ti je mÃ« i miri qÃ« falÃ« (gabimet).

[7.156] Dhe cakto pÃ«r ne (jetÃ«) tÃ« mirÃ« nÃ« dynja dhe tÃ« mirÃ« nÃ« botÃ«n tjetÃ«r, pse vÃ«rtet jemi kthyer kah Ti. Ai (Zoti) tha: â€œDÃ«nimi im Ã«shtÃ« ai me tÃ« cilin e godas cilindua, e mÃ«shira Ime ka pÃ«rfshirÃ« secilin send. AtÃ« (MÃ«shirÃ«n) do ta caktoj pÃ«r ata tÃ« cilÃ«t i ruhen (mÃ«kateve), e japon zeqatin dhe pÃ«r ata qÃ« argumentet tona i besojnÃ«.

[7.157] QÃ« pranojnÃ« tÃ« dÃ«rguarin (Muhammedin), Pejgamberin arab, (qÃ« nuk shkruan as nuk lexon), tÃ« cilin e gjejenÃ« tÃ« cilÃ«suar (tÃ« pÃ«rshkruar me virtytet e tij), te ata nÃ« Tevrat dhe nÃ« Inxhil,e qÃ« i urdhÃ«ron ata pÃ«r Ã§do tÃ« mirÃ« dhe i ndalon nga Ã§do e keqe, u lejon ushqimet e kÃ«ndÃ«shme dhe u ndalon ato tÃ« pakÃ«ndshmet, dhe heq nga ata barrÃ«n e rÃ«ndÃ« tÃ« tyre dhe prangat qÃ« ishin mbi ta. Pra, ata tÃ« cilÃ«t e besojnÃ« atÃ«, e ndÃ«rojnÃ« dhe e ndihmonÃ«, veprojnÃ« me dritÃ«n qÃ« iu zbrit me tÃ«, tÃ« tillÃ«t janÃ« tÃ« shpÃ«tuarit.

[7.158] Thuaj (Muhammed): â€œO ju njerÃ«z! UnÃ« jam i dÃ«rgari i All-llahut te tÃ« gjithÃ« ju. All-llahut qÃ« vetÃ«m i Tij Ã«shtÃ« sundimi i qiejve e i tokÃ«s, sâ€™ka tÃ« adhuruar tjetÃ«r pos Tij; Ai jep jeÃ« dhe Ai jep vdekje, pra besoni All-llahun dhe tÃ« dÃ«rguarin e Tij, pejgamberin e pashkolluar, qÃ« beson All-llahun dhe shpalljet e Tij, ndiqnie rrugÃ«n e tij qÃ« ta gjeni tÃ« vÃ«rtetÃ«n.

[7.159] Edhe prej populloit tÃ« Musait qe njÃ« grup qÃ« udhÃ«zoi drejtÃ« dhe iu pÃ«rmbajt asaj (drejtÃ«sisÃ«).

[7.160] Ne i ndamÃ« ata (populln e Musait) nÃ«dymbÃ«dhjetÃ« grupe fises, e kur Musait i kÃ«rkoi ujÃ« populli i vet, Ne e udhÃ«zuam (duke thÃ«nÃ«): â€œBjeri me shkopin tÃ«nd guritâ€ (ai ira) dhe prej tij (gurit) gufuan dymbÃ«dhjetÃ« kroje, ashtu qÃ« secili grup e dinte krojin e vet. Ne bÃ«mÃ« qÃ« retÃ« tâ€™u bÃ«jmÃ« hije atyre dhe u sollÃ«m rrÃ«shirÃ« dhe shkutÃ«za (dhe u thamÃ«): â€œHani nga tÃ« mirat me tÃ« cilat ju dhuruam!â€ (e pse ishit pÃ«rbuzÃ«s). Ata nuk na dÃ«mtuan Ne, por e dÃ«mtuan vetveten e tyre (ngase u dÃ«nuan).

[7.161] (pÃ«rkujto edhe kÃ«tÃ«) Kur atyre iu tha: â€œBanoni nÃ« kÃ«tÃ« fshat (vendbanim) dhe hani nga (frutat e tij) kah tÃ« doni e thuani: â€œFaljeâ€ dhe nÃ« derÃ« hyni tÃ« pÃ«rulur, se Ne do tâ€™ua shtojmÃ« edhe mÃ« punÃ«mirÃ«ve!â€

[7.162] E ata prej tyre q ishin mizorÃ« ndrushuan fjalÃ« tjetÃ«r nga ajo qÃ« iu kishte thÃ«nÃ«, atÃ«herÃ« Ne zbritÃ«m kundÃ«r tyre njÃ« dÃ«nim nga qielli pÃ«r shkak se ishin zullumqarÃ«.

[7.163] Dhe pyeti ti (Muhammed) pÃ«r fshatin qÃ« ishte nÃ« breg tÃ« detit e ata e shkelÃ«n rendi e tÃ« shtunÃ«s (qÃ« e kishin tÃ« ndaluar gjuajtjen e peshqve), kur nÃ« tÃ« shtunÃ«n e tyre peshqit u vinin sheshazi mbi ujÃ«, e nÃ« ditÃ«n qÃ« nuk festonin nuk u vinin. Ja, kÃ«shtu i sprovuam ata ngase ishin mÃ«katarÃ«.

[7.164] Dhe kur njÃ« grup prej tyre thanÃ«: â€œPÃ«rse kÃ«shilloni njÃ« popull qÃ« All-llahu do ta shkatÃ«rrojÃ« ose dÃ«nojÃ« me njÃ« dÃ«nim tÃ« ashpÃ«r?â€ ThanÃ« (kÃ«shilluesit): â€œArsyetimi para Zotit tuaj dhe me shpresÃ« qÃ« tâ€™ju largohen gabimeveâ€.

[7.165] E kur braktisÃ«n atÃ« pÃ«r tÃ« cilÃ«n ishin kÃ«shilluar, Ne i shpÃ«tuam ata qÃ« pengonin nga tÃ« kÃ«qiat, ndÃ«rsa ata qÃ« kundÃ«rshtuan i kapÃ«m me njÃ« dÃ«nim tÃ« fortÃ«, ngase ishin tÃ« shfrenuar.

[7.166] E kur ata tejkaluan me arogancÃ« tÃ« hapÃ«t, nga ajo qÃ« ishin tÃ« ndaluar, Ne i shndÃ«rruam nÃ« majmunÃ« tÃ« pÃ«rbuzur.

[7.167] PÃ«rkujto (o i dÃ«rguar) kur Zoti Yt shpalli qartas se mbi ta do tÃ« vÃ«, deri nÃ« ditÃ«n e kijametit, sundimin e ndinjÃ« qÃ« ka pÃ«r tâ€™ua shijuar atyre mundimin mÃ« tÃ« shÃ«mtuar. VÃ«rtet Zoti yt ndÃ«rmerr shpejt dÃ«nimin, Ai edhe falÃ« e mÃ«shiron shumÃ«.

[7.168] Ne i shpÃ«rndajmÃ« ata nÃ« grupe nÃ«pÃ«r tokÃ«; prej tyre ka tÃ« mirÃ«, por edhejo tÃ« tillÃ«. Ne i provuam me tÃ« mira e me tÃ« kÃ«qia, nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« tÃ« tÃ«rhiqen nga e keqja.

[7.169] e pas tyre erdhi brezi qÃ« trashÃ«goi librin. KÃ«ta merrnin mjete tÃ« pavlerÃ« tÃ« kÃ«saj bote (lakmues qÃ« nuk dallonin tÃ« mrÃ«n a tÃ« keqen) e thonin: â€œDo tÃ« na faljeâ€, e merrnin atÃ« pÃ«rsÃ«ri. A nuk Ã«shtÃ« marrÃ« prej tyre zotimi nÃ« librin (Tevratin) se nuk do tÃ« thonÃ« ndaj All-llahut tjetÃ«r pos tÃ« vÃ«rtetÃ«s dhe ata e dinim mirÃ« se Ã§ka nÃ« tÃ« (libÃ«r). Po, a nuk po kuptoni se bota tjetÃ«r Ã«shtÃ« mÃ« e mirÃ« (se ajo Ã§ka merrnit ju) pÃ«r ata qÃ« ruhen.

[7.170] Po atyre qÃ« i pÃ«rmbahen librit dhe falin namazn, Ne nuk u humbin shpÃ«rblimin tÃ« tÃ« mirÃ«ve.

[7.171] PÃ«rkujto kur ngritÃ«n kodrÃ«n mbi ta si re, e ata menduan se ajo do tÃ« bie mbi ta. (Ne u thamÃ«): Merrni kÃ«tÃ« qÃ« u dhamÃ« me kujdes dhe pÃ«rkujtoni Ã§â€™keni nÃ« tÃ«, e tÃ« ndaleni nga ajo qÃ« Ã«shtÃ« e ndaluar.

[7.172] PÃ«rkujto kur Zoti Yt nxori nga shhpina e bijve tÃ« Ademit pasardhÃ«sit e tyre dhe i bÃ«ri dÃ«shmues tÃ« vetes sÃ« tyre (duke u thÃ«nÃ«): â€œA nuk jam Zoti juaj?â€ Ata thanÃ«: â€œPo, dÃ«shmuam!â€ TÃ« mos thoni nÃ« ditÃ«n e kijametit: â€œNe nga ky (dÃ«shmim) ishim tÃ« panjohur.

[7.173] Ose tÃ« mos thoni: â€œPrindÃ«rit tanÃ« mÃ« parÃ« ishin idhujtarÃ«, e ne ishim pasardhÃ«s tÃ« tyre. A do tÃ« na shkatÃ«rrosh ne pÃ«r atÃ« qÃ« bÃ«nÃ« ata asgjÃ«sues tÃ« sÃ« vÃ«rtetÃ«s?â€

[7.174] Po kÃ«shtu u sqarojmÃ« argumentet, qÃ« ata tÃ« kthehen nga e gabuarja nÃ« tÃ« vÃ«rtetÃ«n.

[7.175] Dhe lexoju atyre tregimin e atij qÃ« patÃ«m dhÃ«nÃ« dituritÃ« Tona, ndÃ«rsa ai u zhvesh prej tyre dhe atÃ«herÃ« atÃ« e shoqÃ«roi shejtani dhe kÃ«shtu ai u bÃ« prej tÃ« humburÃ«ve.

[7.176] E sikur tÃ« donim Ne, do ta ngrisnim lartÃ« me (dituri), por ai nuk iu largua tokÃ«s (dynjasÃ«) dhe shkoi pas epshit tÃ« vet. Shembulli i tij Ã«shtÃ« si ai i qeit, tÃ« cilin nÃ«se e pÃ«rzÃ« ai e nxjerr gjuhÃ«n, po edhe nÃ«se nuk e pÃ«rzÃ«, ai sÃ«rish e nxjerr gjuhÃ«n. Ky Ã«shtÃ« shembuli i atyre qÃ« i konsideruan tÃ« rreme argumentet Tona. Ti rrÃ«fe tregimet (ymetit tÃ«nd) nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« ata tÃ« mendojnÃ«.

[7.177] Shembulli i keq Ã«shtÃ« populli, qÃ« pÃ«rgenjeshtroi faktet Tona dhe e dÃ«mtoi vetveten.

[7.178] AtÃ« qÃ« All-llahu e udhÃ«zon nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«, e atÃ« qÃ« e humb, e ata janÃ« tÃ« dÃ«shpruarit.

[7.179] Ne krijuam shumÃ« nga xhinÃ«t e njerÃ«zit pÃ«r Xhehennem. Ata nuk kanÃ« zemra qÃ« me to nuk kuptojnÃ«, ata kanÃ« sy qÃ« me ta nuk shohin dhe ata kanÃ« veshÃ« qÃ« me ta nuk dÃ«gjojnÃ«. Ata janÃ« si kafshÃ«t, bile edhe mÃ« tÃ« humbur, tÃ« tillÃ«t janÃ« ata tÃ« marrÃ«t.

[7.180] All-llahu ka emrat mÃ« tÃ« mirÃ«, andaj AtÃ« thirrnie me ata e hiquni nga ata qÃ« shtrembÃ«rime me emrat e Tij. Ata kanÃ« pÃ«r tâ€™u shpÃ«rblyer (me dÃ«nim) pÃ«r veprimet e tyre.

[7.181] E ndÃ«r ata qÃ« krijuam Ne, ka njerÃ«z qÃ« udhÃ«zojnÃ« nÃ« tÃ« drejtÃ«n e edhe veprojnÃ« me tÃ«.

[7.182] NdÃ«rsa ata qÃ« i konsideruan tÃ« rreme argumente Tona, Ne do tâ€™i shpijmÃ« nÃ« humbje nÃ« mÃ«nyrÃ« graduale kah nuk ekuptojnÃ« ata.

[7.183] Mirpo, atyre u jap afat, se kapja (dÃ«nimi) Ime Ã«shtÃ« e fortÃ«.

[7.184] A nuk menduan ata se ai bashkÃ«kohaniku i tyre (Muhammedi) nuk ka farÃ« Ã§mendurie, ai Ã«shtÃ« vetÃ«m qortues i hapÃ«t.

[7.185] A nuk vÃ«shtruan ata me vÃ«mendje pushtetin e madh nÃ« qiej e nÃ« tokÃ« dhe Ã§ka krijoi All-llahu prej sendeve, e edhe nÃ« atÃ« se ndoshta u Ã«shtÃ« afruar afati i tyre i vdekjes. AtÃ«herÃ«, cilÃ«s bisedÃ« pos kÃ«saj (Kurâ€™anit) do ti besojnÃ«?

[7.186] PÃ«r atÃ« qÃ« All-llahu e la nÃ« humbje, sâ€™do tÃ«ketÃ« udhÃ«zues, dhe ata do tâ€™i lÃ« tÃ« bredhin nÃ« vrazhdÃ«sinÃ« e tyre.

[7.187] TÃ« pyesin ty (Muhammed) pÃ«r Ã§astin (katastrofÃ«n e pÃ«rgjithshme) se kur do tÃ« ndodhÃ« ai. Thuaj: â€œAtÃ« e di vetÃ«n Zoti im, kohÃ«n e tij nuk mund ta zbulojÃ« kush pos Tij (e sjell kijametin pa e hetuar asnjÃ« nga krijesat). Ã§Ã«shtja e tij (se kur do tÃ« ndodh) Ã«shtÃ« preokupim i rÃ«ndÃ« (pÃ«r krijesat) nÃ« qie e nÃ« tokÃ«. Ai (katastrofa) nuk ju vjen ndryshe, vetÃ«m befas. TÃ« pyesin ty sikur ti di pÃ«r tÃ«. Thuaj: â€œPÃ«r tÃ« di vetÃ«m All-llahu, por shumica e njerÃ«zve nuk e dinÃ« (pse Ã«shtÃ« e fshehtÃ«)â€.

[7.188] Thuaj: â€œUnÃ« nuk kam nÃ« dorÃ« pÃ«r veten time as ndonjÃ« dobi, as ndonjÃ« dÃ«m, pos Ã§ka do All-llahu. Sikur ta dija tÃ« fshehtÃ«n, do tÃ« shumoja pÃ«r vete tÃ« dobishmet, e nuk do tÃ« mÃ« prekte gjÃ« e keqe. UnÃ« nuk jam tjetÃ«r vetÃ«m se qortues dhe pÃ«rgÃ«zues pÃ«r njerÃ«zit qÃ« besojnÃ«.

[7.189] Ai (All-llahu) Ã«shtÃ« Ai qÃ« ju krijoi prej njÃ« vete, e prej saj pÃ«r tâ€™u qÃ«tÃ«suar pranÃ« saj. Kur e mbuloi ai (mashkulli) atÃ« (gruan), ajo u ngarkua me njÃ« barrÃ« tÃ« lehtÃ« dhe ashtu vazhdoi me tÃ«, e kur u bÃ« e rÃ«ndÃ«, ata tÃ« dy lutÃ«n All-llahun, Zotin e tyre: â€œNÃ«se na jep njÃ« (fÃ«mijÃ«) tÃ« mirÃ«, ata (pa tÃ« meta), ne do tÃ« jemi falendÃ«rues ndaj Tejeâ€.

[7.190] Pasi qÃ« atyre tÃ« dyve ju dha (fÃ«mijÃ«) tÃ« mirÃ«, ata (fÃ«mijÃ« e pasardhÃ«s) ipÃ«rshkruan shokÃ« nÃ« atÃ« qÃ« iu dha. I pastÃ«r Ã«shtÃ« All-llahu nga ajo qÃ« ia pÃ«rshkruajn.

[7.191] I pÃ«rshkruajnÃ« shok atÃ« Ã§ka nuk mund tÃ« tÃ« krijojÃ« asnjÃ« send, e ata (idhujt( vetÃ« janÃ« tÃ« krijuar.

[7.192] Ata (idhujt) nuk mund tâ€™ju sjellin atyre ndinjÃ« ndihmÃ« e as veten e tyre ta ndihmojnÃ«.

[7.193] Dhe, edhe nÃ«se i thirrni pÃ«r tâ€™i udhÃ«zuar, ata nuk ju pÃ«rgjigjen. PÃ«r ju Ã«shtÃ« njejtÃ«, i thirrÃ«t ata ose heshtÃ«t.

[7.194] Sâ€™ka dyshim se ata qÃ« po i adhuroni ju pos All-llahut, janÃ« tÃ« krijuar sikur ju (njerÃ«zit janÃ« mÃ« tÃ« pÃ«rsosur). Thirrni pra ata, e le tâ€™ju pÃ«rgjigjen juve nÃ«se thuani tÃ« vÃ«rtetÃ«n.

[7.195] A kanÃ« ata (idhujt) kÃ«mbÃ« tÃ« ecin me to, akanÃ« duar tÃ« rrÃ«mbejnÃ« me to, a kanÃ« s tÃ« tÃ« shohin me ta? Thuaj: â€œThirrni shokÃ«t (zotÃ«t) tuaj r thurrni kurtha pÃ«r mua e mos pritniâ€.

[7.196] MbrojtÃ«si i im Ã«shtÃ« All-llahu qÃ« zbriti librin. Ai kujdeset pÃ«r tÃ« mirÃ«t.

[7.197] not available

[7.198] Dhe nÃ«se i thirrni pÃ«r udhÃ«zim, nuk dÃ«gjojnÃ«, e tÃ« duken se po tÃ« shikojnÃ« ty, po ata nuk shohin.

[7.199] Ti (Muhammed) merre tÃ« lehtÃ«n, urdhÃ«ro pÃ«r tÃ« mirÃ« dhe hiqu prej tÃ« padijshmÃ«ve.

[7.200] E nÃ«se tÃ« godet shejtani me ndonjÃ« vesvese, ti kÃ«rko strehim te All-llahu, sepse vÃ«rtet Ai dÃ«gjon e di.

[7.201] VÃ«rtet, ata qÃ« janÃ« tÃ« ruajtur, kur i prek ndonjÃ« iluzion nga djalli, ata pÃ«rkujtojnÃ« (All-llahun), nga djalli, ata pÃ«rkujtojnÃ« (All-llahun), dhe atÃ«herÃ« shohin (tÃ« vÃ«rtetÃ«n).

[7.202] E vÃ«llezÃ«rit e tyre (jo tÃ« ruajturit) i pÃ«rkrahin (shejtanÃ«t) pÃ«r nÃ« humbje dhe nuk ndahen.

[7.203] Dhe, kur ti nuk u sjell atyre ndonjÃ« mrekulli (qÃ« e kÃ«rkojnÃ«) thonÃ«: â€œPÃ«rse ti nuk e trilove vetÃ«?â€ Thuaj â€œUnÃ« (nuk trilloj) i pÃ«rmbahem vetÃ«m asaj qÃ« mÃ« shpallet nga Zoti im, ky (Kurâ€™ani) Ã«shtÃ« argument (me tÃ« cilin ndriÃ§ohe zemrat) nga Zoti juaj, Ã«shtÃ« udhÃ«rrÃ«fes dhe mÃ«shirÃ« pÃ«r popullin qÃ« beson.

[7.204] Kur lexohet Kurâ€™ani, ju dÃ«gjoni atÃ« (me vÃ«mendje) dhe heshtni, nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« tÃ« fitoni mÃ«shirÃ«.

[7.205] Ti pÃ«rmende Zotin tÃ«nd nÃ« vete (heshtas), me respekt e me dro, jo me shprehje tÃ« larta, (pÃ«rmende) nÃ« mÃ«ngjes e nÃ« mbrÃ«mje dhe mos u bÃ«rÃ« prej atyre qÃ« nuk kanÃ« kujdes.

[7.206] Sâ€™ka dyshim se ata qÃ« janÃ« pranÃ« (afÃ«r) Zotit tÃ«nd (melekÃ«t) nuk tÃ«rhiqen nga adhurimi ndaj Tij nga mendjemadhÃ«sia, AtÃ« e madhÃ«rojnÃ« dhe vetÃ«m Atij i bÃ«jnÃ« sexhde.

The Muslims Internet Directory

Featured Site

Paid Services

2Muslims Services

Translate Site To:

Hijab

Featured Ad