The Muslims Internet Directory: MLS

Home : Quran Translations : Albanian : Bekare

[2.1] Elif, Lam, Mim.

Bookmark This verse to continue reading later

[2.2] Ky Ã«shtÃ« libri nÃ« tÃ« cilin nuk ka dyshim, udhÃ«zues pÃ«r ata qÃ« frikÃ«sohen (nga All-llahu).

[2.3] TÃ« cilÃ«t e besojnÃ« tÃ« fshehtÃ«n , e kryejnÃ« faljen dhe prej asaj qÃ« Ne i kemi furnizuar, japin .

[2.4] Dhe ata tÃ« cilÃ«t e besojnÃ« atÃ« qÃ« tâ€™u shpall Ty, dhe atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« shpallur para teje, dhe tÃ« cilÃ«t pÃ«r ahiretin (botÃ«n tjetÃ«r) janÃ« tÃ« bindur.

[2.5] TÃ« tillÃ«t janÃ« tÃ« udhÃ«zuarit nga Zoti i tyre dhe tÃ« tillÃ«t janÃ« tÃ« shpÃ«tuarit.

[2.6] E pÃ«r ata qÃ« mohuan Ã«shtÃ« njÃ«lloj, ua tÃ«rhoqe vÃ«rejtjen apo nuk ua tÃ«rhoqe, ata nuk besojnÃ«.

[2.7] All-llahu vÃ«ndoi vulÃ« nÃ« zemrat e tyre dhe vÃ«shÃ«t e tyre, ndÃ«rsa nÃ« tÃ« pamurit e tyre ka njÃ« perde, e pÃ«r ta ka dÃ«nim tÃ« madh.

[2.8] Ka prej njerÃ«zve qÃ« thonÃ«: â€œNe i besojmÃ« All-llahut dhe jetÃ«s tjetÃ«r (ahiretit)â€, por ata nuk janÃ« besimtarÃ«.

[2.9] (PÃ«rpiqen ta) mashtrojnÃ« All-llahun dhe ata qÃ« besuan, por nuk mashtrojnÃ« tjetÃ«rkÃ« pos vetes, dhe nuk e kuptojnÃ«!

[2.10] NÃ« zemrat e tyre ka sÃ«mundje, pra All-llahu ua shton sÃ«mundjen, dhe pÃ«sojnÃ« dÃ«nim tÃ« dhembshÃ«m pÃ«r shkak se pÃ«rgÃ«njenin .

[2.11] E kur atyre u thuhet: â€œMos bÃ«ni Ã§â€™rregullira nÃ« tokÃ«â€! Ata thonÃ«: â€œNe jemi vetÃ«m paqÃ«sues!â€

[2.12] A nuk janÃ« vÃ«rtet ata Ã§â€™rregulluesit?; Por nuk kuptojnÃ«!

[2.13] Dhe kur atyre u thuhet: Besoni sikurse besuan njerÃ«zit! Ata thonÃ«: â€œA tÃ« besojmÃ« ashtu siÃ§ besuan mendjelehtit?â€ A nuk janÃ« vÃ«rtet mu ata mendjelehtit?; Por nuk e dinÃ«.

[2.14] E kur i takojnÃ« ata qÃ« besuan thonÃ«: â€œNe besojmÃ«!â€ por kur veÃ§ohen me djajt e vet u thonÃ«: â€œNe jemi me ju, ne vetÃ«m jemi tallurâ€.

[2.15] All-llahu tallet me ta, dhe ua shton tÃ« kÃ«qiat duke i lÃ«nÃ« tÃ« bredhin.

[2.16] TÃ« tillÃ«t janÃ« ata qÃ« blenÃ« lajthitjen me udhÃ«zimin, pra nuk pati fitim tregÃ«tia e tyre dhe ata nuk qenÃ« tÃ« udhÃ«zuar.

[2.17] Shembulli i tyre Ã«shtÃ« si shembulli i atij qÃ« ndezÃ« njÃ« zjarr dhe posa ai ndriÃ§on vendin pÃ«rreth tij, All-llahu ua shuan dritÃ«n atyre dhe i lÃ« nÃ« errÃ«sira, (dhe aty) nuk shohin.

[2.18] (JanÃ«) TÃ« shurdhÃ«r, memecÃ« dhe tÃ« verbÃ«r, ata nuk kthehen (nga rruga e shtrembÃ«r).

[2.19] Ose (Shembulli i tyre Ã«shtÃ«) si ndonjÃ« shi i rreptÃ« prej sÃ« larti me errÃ«sirÃ«, me bubullimÃ« e me vetÃ«timÃ«, e prej frikÃ«s sÃ« vdekjes, nga rrufeja, ata vejnÃ« gishtat nÃ« veshÃ«t e tyre. Po All-llahu Ã«shtÃ« rrethues i mosbesimtarÃ«ve (atij nuk mund tâ€™i shpÃ«tojÃ« askush).

[2.20] VetÃ«tima gati ua merrÃ« tÃ« pamurit dhe, saherÃ« qÃ« ajo u bÃ«nÃ« dritÃ« atyre, ata ecin nÃ« te, e kur u errÃ«sohet mbesin aty. E sikur tÃ« donte All-llahu, do tâ€™ua merrte tÃ« dÃ«gjuarit (me krismÃ«n e bubullimÃ«s) dhe tÃ« pamurit (me shkÃ«ndijÃ«n e vetÃ«timÃ«s). VÃ«rtetÃ«, All-llahu Ã«shtÃ« i plotÃ«fuqishÃ«m pÃ«r Ã§do gjÃ«.

[2.21] U ju njerÃ«z, adhuronie Zotin tuaj, i cili ju krijoi juve ashtu qÃ« tÃ« jeni tÃ« devotshÃ«m (tÃ« shpÃ«tuar).

[2.22] Ai, i cili pÃ«r ju bÃ«ri tokÃ«n shtrat, (vendbanim) e qiellin kulm, e prej qiellit ju lÃ«shoi shi me tÃ« cilin ju siguroi lloje tÃ« frutave si ushqim pÃ«r ju, pra mos i pÃ«rshkruani All-llahut shokÃ«, duke qenÃ« se ju e dini (qÃ« Ai nuk ka shokÃ«).

[2.23] E nÃ« qoftÃ« se jeni nÃ« dyshim nÃ« atÃ« qÃ« Ne ia shpallÃ«m gradualisht robit tonÃ«, atÃ«herÃ« sillnie ju njÃ« kaptinÃ« tÃ« ngjashme si ai (Kurâ€™ani) dhe thirrni (pÃ«r ndihmÃ«) dÃ«shmitarÃ«t tuaj (zotÃ«rat) pos All-llahut, nÃ«se jeni tÃ« sinqert (nÃ« thÃ«niet tuaja se Kurâ€™ani nuk Ã«shtÃ« prej Zotit).

[2.24] E mos e paÃ§it bÃ«rÃ« (deri mÃ« tash), e as qÃ« do ta bÃ«ni kurrÃ« (edhe nÃ« tÃ« ardhmÃ«n), atÃ«herÃ« ruajuni zjarrit, lÃ«ndÃ« e tÃ« cilit janÃ« njerÃ«zit dhe gurÃ«t, qÃ« Ã«shtÃ« i pÃ«rgaditur pÃ«r mosbesimtarÃ«t.

[2.25] E, pÃ«rgÃ«zoi ata qÃ« besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira se ata do tÃ« jenÃ« nÃ« Xhennete nÃ« tÃ« cilÃ«t rrjedhin lumenj. SaherÃ« qÃ« u jepet ndonjÃ« ushqim nga frutat e tij, ata thonÃ«: â€œKy Ã«shtÃ« qÃ« me te u ushqyem edhe mÃ« parÃ«â€. Ngase, u sillet ushqim i ngjashÃ«m (vetÃ«m nÃ« formÃ«, e jo edhe nÃ« shije). Aty do tÃ« kenÃ« ata bashkÃ«shorte tÃ« pastra dhe aty do tÃ« jenÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[2.26] All-llahu nuk ngurron qÃ« tÃ« marrÃ« Ã§farÃ«do shembulli, qoftÃ« mushkonjÃ« a diÃ§ka edhe mÃ« e imÃ«t se ajo. Sa u pÃ«rket atyre qÃ« besuan, ata e dinÃ« se Ã«shtÃ« e vÃ«rtetÃ« nga Zoti i tyre, ndÃ«rsa ata tÃ« cilÃ«t mohuan do tÃ« thonÃ«: â€œÃ‡â€™deshi All-llahu me kÃ«tÃ« shembull?â€ Ai me tÃ« lajthitÃ« shumÃ«, dhe udhÃ«zon me tÃ« shumÃ« (nÃ« rrugÃ«n e drejtÃ«), por nuk lajthitÃ« me tÃ« (tjetÃ«rkÃ«), pos fasikÃ«t (mÃ«katarÃ«t e mÃ«dhenj).

[2.27] Ata qÃ« e thyejnÃ« besÃ«n e dhÃ«nÃ« All-llahut pasiqÃ« Ã«shtÃ« lidhur ajo, dhe e kÃ«pusin atÃ« qÃ« All-llahu ka urdhÃ«ruar tÃ« jetÃ« e kapur (sa i takon fesÃ« sÃ« All-llahut, monoteizmit Islam, dhe tÃ« praktikohen ligjet e saj nÃ« tokÃ« dhe gjithashtu sa i takon tÃ« mbajturit e lidhjeve tÃ« mira me farefisin dhe miqÃ«sinÃ« ) e edhe bÃ«jnÃ« shkatÃ«rrimie nÃ« tokÃ«, tÃ« tillÃ«t janÃ« ata tÃ« dÃ«shtuarit.

[2.28] Si e mohoni All-llahun, e dihet se ju ishit tÃ« vdekur, e Ai ju ngjalli, mandej ju bÃ«n tÃ« vdisni e pastaj ju ringjall, e mandej te Ai do tÃ« ktheheni?

[2.29] Ai (All-llahu) Ã«shtÃ« qÃ« pÃ«r juve krijoi gjithÃ§ka ka nÃ« tokÃ«, pastaj vullnetin e vet ia drejtoi qiellit dhe i bÃ«ri ata shtatÃ« qiej. Ai Ã«shtÃ« i GjithÃ«dijshmi pÃ«r Ã§do gjÃ«.

[2.30] (PÃ«rkujto Muhammed) Kur Zoti yt u tha engjÃ«jve: â€œUnÃ« po krijoj (po pÃ«rcaktoj) nÃ« tokÃ« njÃ« zÃ«vendÃ«sâ€! Ata thanÃ«: â€œA do tÃ« vÃ«shÃ« nÃ« te atÃ« qÃ« bÃ«nÃ« Ã§rregullime dhe qÃ« derdh gjaqet, e ne tÃ« madhÃ«rojmÃ« Ty me lavdÃ«rimin TÃ«nd dhe plotÃ«sisht tÃ« adhurojmÃ«â€! Ai tha: â€œUnÃ« di atÃ« qÃ« ju nuk diniâ€!

[2.31] E Ai (Zoti) ia mÃ«soi Ademit tÃ« gjithÃ« emrat (e sendeve) , pastaj ata ua prezentoi engjÃ«jve dhe u tha: â€œMÃ« tregoni pÃ«r emrat e kÃ«tyre (sendeve tÃ« emÃ«rtuara), nÃ«se jeni tÃ« drejt (Ã§ka mendoni)?â€

[2.32] (EngjÃ«jt) ThanÃ«: â€œTi je i pa tÃ« meta, ne kemi dije tjetÃ«r pÃ«rveÃ§ atÃ« qÃ« na mÃ«sove Ti. VÃ«rtetÃ«, Ti je i gjithdijshÃ«mi, i urti!â€

[2.33] (Zoti) Tha: â€œO Adem, njoftoj ata (engjÃ«jt) me emrat e atyre (sendeve)!â€ E kur u rrÃ«feu atyre pÃ«r emrat e tyre, (Zoti) tha: â€œA nuk u kam thÃ«nÃ« juve se UnÃ«, mÃ« sÃ« miri e di fshehtÃ«sinÃ« e qiejve e tÃ« tokÃ«s dhe mÃ« sÃ« miri e di atÃ«, qÃ« ju e publikoni dhe atÃ« qÃ« e mbani fshehtÃ«. â€

[2.34] E kur u thamÃ« engjÃ«jve: pÃ«ruluni (bini nÃ« sexhde) Ademit, ata menjÃ«herÃ« iu pÃ«rulÃ«n, me pÃ«rjashtim tÃ« iblisit (djallit). Ai rrefuzoi dhe u mbajtÃ« nÃ« tÃ« madh dhe u bÃ« pabesimtar.

[2.35] Ne i thamÃ«: â€œO Adem, ti dhe bashkÃ«shortja juaj banoni nÃ« Xhennet dhe hani lirisht nga frutat e tij kah tÃ« doni, po mos iu afroni asaj bime (peme) e tÃ« bÃ«heni zulumqarÃ« (tÃ« vetvetes suaj). â€

[2.36] Po djalli i bÃ«ri qÃ« ata tÃ« dy tÃ« mashtrohen nÃ« atÃ« (pemÃ« ose Xhennetin) dhe i nxori ata nga ajo (e mirÃ«) qÃ« ishin nÃ« te, e Ne u thamÃ«: â€œZbritni (dilni), jeni armik i njÃ«ri-tjetrit, e ju deri nÃ« njÃ« kohÃ« nÃ« tokÃ« keni vendbanim dhe dÃ«frimâ€.

[2.37] E Ademi prej Zotit tÃ« vet pranoi disa fjalÃ« (lutje) , prandaj Ai ia fali (gabimin), sâ€™ka dyshim se Ai Ã«shtÃ« MÃ«shiruesi, Pendimpranuesi.

[2.38] Ne u thamÃ«: â€œDilni prej atyhit qÃ« tÃ« gjithÃ«, e juve gjithqysh do tâ€™u arrijÃ« udhÃ«zim prej Meje, e kush pranon udhÃ«zimin Tim, pÃ«r ata nuk ka as frikÃ« as qÃ« do tÃ« brengosenâ€.

[2.39] E ata qÃ« mohuan dhe pÃ«rgÃ«njeshtruan argumentet tona, tÃ« tillÃ«t janÃ« banues tÃ« zjarrit, ata do tÃ« jenÃ« aty pÃ«rgjithmonÃ«.

[2.40] O bijtÃ« e israilit, kujtoni (jini mirnjohÃ«s pÃ«r) tÃ« mirat e Mia, tÃ« cilat ua dhurova juve dhe zbatoni premtimin qÃ« mÃ« keni dhÃ«nÃ« Mua. UnÃ« zbatoj atÃ« qÃ« u premtova dhe tÃ« mÃ« keni frikÃ« vetÃ«m Mua.

[2.41] Dhe besonie atÃ«, qÃ« e shpalla (Kurâ€™anin), e qÃ« vÃ«rteton atÃ« e keni ju e mos u bÃ«ni mohues tÃ« parÃ« tÃ« tij, dhe mos i ndÃ«rroni ajetet e Mia (Kurâ€™anin) me njÃ« vlerÃ« tÃ« paktÃ«, por vetÃ«m Mua tÃ« ma keni dronÃ«.

[2.42] E mos e ngatÃ«rroni tÃ« vÃ«rtetÃ«n me tÃ« pavÃ«rtetÃ«n dhe me vetÃ«dije tÃ« fshehni realitetin .

[2.43] Falni namazin dhe jepni zeqatin, dhe pÃ«ruluni (nÃ« rukuâ€™ ) me ata qÃ« pÃ«rulen.

[2.44] A po i urdhÃ«roni njerÃ«zit pÃ«r punÃ« tÃ« mira, e veten tuaj po e harroni? NdÃ«rsa ju e lexoni librin (Tevratin). A nuk po mendoni?

[2.45] KÃ«rkoni ndihmÃ« (nÃ« tÃ« gjitha Ã§Ã«shtjet) me durim dhe me namaz, vÃ«rtetÃ«, ajo Ã«shtÃ« e madhe (e vÃ«shtirÃ«), por jo edhe pÃ«r ata qÃ« kanÃ« frikÃ« (Zotin).

[2.46] TÃ« cilÃ«t janÃ« tÃ« bindur se do tÃ« takojnÃ« Zotin e vet dhe se ata do tâ€™i kthehen Atij.

[2.47] O bijtÃ« e israilit, pÃ«rkujtone dhuntinÃ«, Time, tÃ« cilÃ«n ua dhurova, dhe UnÃ« ju pata (tÃ« parÃ«t tuaj) dalluar ndaj njerÃ«zve tÃ« tjerÃ« (tÃ« asaj kohe).

[2.48] Dhe ruajuni njÃ« ditÃ« kur askush askujt nuk do tÃ« mund tâ€™i kryej asgjÃ«, kur nuk pranohet pÃ«r te (jobesimtarin) ndonjÃ« ndÃ«rmjetÃ«sim dhe nuk pranohet pÃ«r te kompensim, e as qÃ« do tÃ« ndihmohen ata (fajtorÃ«t).

[2.49] PÃ«rkujtoni edhe kur ju shpÃ«tuam prej popullit tÃ« faraonit, qÃ« nga ai shijuat dÃ«nimin mÃ« tÃ« idhÃ«t, duke ua therrur bijtÃ« tuaj, e duke ua lÃ«nÃ« gjallÃ« gratÃ« tuaja. NÃ« kÃ«tÃ« torturÃ« pÃ«rjetuat njÃ« sprovim tÃ« madh nga Zoti juaj.

[2.50] Dhe kur pÃ«r ju e ndamÃ« detin, e ju shpÃ«tuam, ndÃ«rsa ithtarÃ«t e faraonit i fundosÃ«m, e ju i shihnit (me sytÃ« tuaj).

[2.51] E kur i premtuam Musait (tâ€™ia japim Tevratin) dyzet netÃ«, pas tij ju (pasi shkoi ai pÃ«r Tevrat) e adhuruat viÃ§in, ju ishit dÃ«mtues (tÃ« vetes suaj).

[2.52] Mandej edhe pas asaj ua falÃ«m (gabimin), ashtu qÃ« tÃ« falenderoni.

[2.53] Dhe (pÃ«rkujtoni) kur ia dhamÃ« Musait librin, dalluesin nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« tÃ« udhÃ«zoheni nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«.

[2.54] Dhe kur Musai popullit tÃ« vet i tha: â€œO populli im, me adhurimin e viÃ§it (nÃ« vend tÃ« Zotit), ju i bÃ«tÃ« zullum vetvetes, pra pendohuni para Krijuesit tuaj, dhe mbytne vetveten. Kjo pÃ«r ju Ã«shtÃ« mÃ« sÃ« miri te Krijuesi juaj. E Ai ua pranoi pendimin tuaj, Ai Ã«shtÃ« mÃ«shirues, ndaj pranoi shumÃ« pendimin.

[2.55] Dhe kur i thatÃ«: â€œO Musa, ne nuk tÃ« besojmÃ« ty derisa ta shohim All-llahun haptazi, e atÃ«herÃ« juve u rrÃ«mbeu rrufeja (zjarri) dhe ju e shihnit.

[2.56] Pastaj, qÃ« tÃ« jeni mirÃ«njohÃ«s pas vdekjes suaj juve ju ngjallÃ«m.

[2.57] Dhe Ne bÃ«mÃ« qÃ« retÃ« tâ€™u bÃ«jnÃ« juve hije, ju furnizuam me rrÃ«shirÃ« (tÃ« Ã«mbÃ«l -Manna ) dhe me shkurtÃ«za (Salwa). (Ju thamÃ«) Hani nga tÃ« mirat qÃ« ju furnizuam! (Ata nuk qenÃ« mirÃ«njohÃ«s). Po Neve ata nuk na bÃ«nÃ« kurrfarÃ« dÃ«mi, por ata dÃ«mtuan vetveten.

[2.58] E kur ju thamÃ«: â€œHyni nÃ« kÃ«tÃ« fshat (vendbanim), dhe hani nÃ« te lirisht ku tÃ« dÃ«shironi, e hyni nÃ« derÃ«n (e fshatit) pÃ«rulur dhe thuani: â€œHittatunâ€ - ndjesÃ«, Ne ua falim mÃ«katet tuaja, e bamirÃ«sve ua shtojmÃ« shpÃ«rblimin.

[2.59] E ata qÃ« ishin mizorÃ« atÃ« qÃ« u ishte thÃ«nÃ« e ndryshuan me njÃ« fjalÃ« tjetÃ«r, e Ne pÃ«r shkak se ata kundÃ«rshtuan, lÃ«shuam nga qielli Rizjan (lloj dÃ«nimi) kundÃ«r atyre qÃ« ishin mizorÃ«.

[2.60] Dhe (pÃ«rkujtoni) kur Musai kÃ«rkoi ujÃ« pÃ«r popullin e tij, e Ne i thamÃ«: â€œBjeri gurit me shkopin tÃ«ndâ€, atÃ«herÃ« nga ai gufuan dymbÃ«dhjetÃ« kroje qÃ« secili grup e dinte vendin ku do tÃ« pinte ujÃ«. (U thamÃ«) Hani dhe pini nga begatitÃ« e All-llahut e mos vazhdoni tÃ« jeni Ã§rregullues nÃ« tokÃ«.

[2.61] Madje kur ju thatÃ«: â€œO Musa, ne nuk mund tÃ« durojmÃ« (hamÃ«) vetÃ«m njÃ« ushqim (tÃ« njÃ«jtÃ«), lute pra Zotin tÃ«nd pÃ«r ne tÃ« na furnizojÃ« me Ã§ka mbinÃ« toka prej perimeve tÃ« saj, prej trangujve, prej hudrave, prej thjerze (groshÃ«) dhe prej qepÃ«ve tÃ« sajâ€! (Musai) Tha: â€œA kÃ«rkoni ta ndÃ«rroni tÃ« mirÃ«n pÃ«r atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« me e thjeshtÃ«â€? Zdirgjuni pra nÃ« qytet, se aty do tÃ« keni atÃ« qÃ« kÃ«rkoni! E mbi ta rÃ«ndoi poshtrimi dhe skamja, e ata kundÃ«r vetes shkaktuan hidhÃ«rimin e All-llahut. Kjo ndodhi ngase ata mohonin argumentet e All-llahut, mbytnin pejgamberÃ«t pa kurrfarÃ« tÃ« drejte, dhe pÃ«r shkak se kundÃ«rshtuan dhe i kalonin kufijt nÃ« tÃ« keqe.

[2.62] VÃ«rtet, ata qÃ« besuan, ata qÃ« ishin jehudi, krishterÃ«t sabejÃ«t , kush besoi prej tyre (sinqerisht) All-llahun, dhe botÃ«n tjetÃ«r dhe bÃ«ri vepra tÃ« mira, ata e kanÃ« shpÃ«rblimin te Zoti i tyre. PÃ«r ta nuk ka frikÃ« as nuk kanÃ« pÃ«rse tÃ« pikÃ«llohen.

[2.63] (PÃ«rkujtoni) Kur Ne patÃ«m marrÃ« prej jush besÃ«n tuaj, ngritÃ«m mbi ju (kodrÃ«n) Turin (u thamÃ«): veproni sipas atij (Tevratit) qÃ« ua dhamÃ« me seriozitet, e mÃ«soni atÃ« qÃ« Ã«shtÃ« nÃ« te, ashtuqÃ« tÃ« ruheni.

[2.64] E pas asaj (besÃ«s) ju mÃ« vonÃ« ia kthyet shpinÃ«n e po tÃ« mos ishte mirÃ«sia dhe mÃ«shira e All-llahut ndaj jush, ju do tÃ« ishit prej tÃ« dÃ«shpruarve (nÃ« tÃ« dy jetÃ«rat).

[2.65] Ju tanimÃ« e keni tÃ« njohur Ã§Ã«shtjen e atyre nga mesi juaj qÃ« nuk respektuan (urdhÃ«rin) nÃ« tÃ« shtunÃ«n, e Ne u thamÃ«: ShndÃ«rrohuni nÃ« majmunÃ« tÃ« pÃ«rbuzur!

[2.66] AtÃ« (shndÃ«rrimin e tyre) e bÃ«mÃ« masÃ« ndÃ«shkuese pÃ«r ata qÃ« e pÃ«rjetuan (me sy) dhe pÃ«r tÃ« pastajshmit, por edhe si kÃ«shillÃ« pÃ«r tÃ« devotshmit.

[2.67] (PÃ«rkutjoni) Edhe kur Musai popullit tÃ« vet i tha: â€œAll-llahu ju urdhÃ«ron ta therrni njÃ« lopÃ«! Ata thanÃ«: â€œA bÃ«n tallje me ne?â€ Ai tha: â€œAll-llahut i mbÃ«shtetem tÃ« mÃ« ruaj e tÃ« mos bÃ«hem nga injorantÃ«t!â€

[2.68] Ata thanÃ«: â€œLute Zotin tÃ«nd pÃ«r ne tÃ« na sqarojÃ« Ã§farÃ« Ã«shtÃ« ajo? Ai tha: â€œAi thotÃ« se ajo Ã«shtÃ« njÃ« lopÃ« as e vjetÃ«r (e moshuar) as e re (mÃ«shqerÃ«), Ã«shtÃ« e mesme, zbatoni pra atÃ« qÃ« urdhÃ«roheni!â€

[2.69] Ata thanÃ«: â€œLute Zotin tÃ«nd pÃ«r ne qÃ« tÃ« na sqarojÃ« Ã§farÃ« Ã«shtÃ« ngjyra e saj? A tha: â€œAi thotÃ« se ajo Ã«shtÃ« njÃ« lopÃ« e verdhÃ«, ngjyra e saj Ã«shtÃ« e fortÃ« qÃ« kÃ«naqÃ« shikuesitâ€.

[2.70] Ata thanÃ«: â€œLute Zotin tÃ«ndÃ« pÃ«r ne qÃ« tÃ« na sqarojÃ« Ã§farÃ« Ã«shtÃ« ajo, se lopÃ«t na janÃ« pÃ«rzier (janÃ« bÃ«rÃ« tÃ« ngjashme) e ne do tÃ« gjejmÃ« tÃ« vÃ«rtetÃ«n nÃ« dashtÃ« All-llahu!

[2.71] Ai tha: â€œAi thotÃ« se ajo Ã«shtÃ« lopÃ« jo e lodhur duke lÃ«ruar tokÃ«n as duke ujitur bimÃ«t, ajo Ã«shtÃ« pa tÃ« meta dhe nÃ« tÃ« nuk ka shenjÃ« (ngjyrÃ« tjetÃ«r)!â€ Ata thanÃ«: â€œE tash na e sqarove saktÃ« dhe e therrÃ«n atÃ«, e pÃ«r pak e lanÃ« pa e kryer punÃ«n.

[2.72] (PÃ«rkujtoni) Kur e patÃ«t mbytur njÃ« njeri dhe u kundÃ«rshtuat mes veti pÃ«r te, e All-llahu Ã«shtÃ« zbulues i asaj qÃ« e mbanit fshehtÃ«.

[2.73] E ne u thamÃ«: â€œMÃ«shoni atij (tÃ« vdekurit) me njÃ« pjesÃ« tÃ« saj (tÃ« lopÃ«s sÃ« therrur)!â€ Ja, kÃ«shtu All-llahu ngjallÃ« tÃ« vdekurit dhe ua sqaron argumentet e veta, ashtu qÃ« tÃ« kuptoni.

[2.74] Edhe pas (fakteve tÃ« qarta) zemrat tuaja u bÃ«nÃ« pasandej tÃ« forta si guri, e edhe mÃ« tÃ« forta, sepse ka nga gurÃ«t prej tÃ« cilÃ«ve gufojnÃ« lumenj, e ka disa prej tyre qÃ« Ã§ahen dhe prej tyre buron ujÃ«, madje ka prej tyre qÃ« nga frika ndaj Zotit rrokullisen tatÃ«pjetÃ« (nga maja e kodrÃ«s). All-llahu nuk Ã«shtÃ« i pakujdeshÃ«m ndaj asaj qÃ« veproni ju.

[2.75] A shpresoni se do tâ€™u besojnÃ« ata juve (jehudÃ«t), kur dihet se njÃ« grup prej tyre dÃ«gjuan fjalÃ«t e All-llahut, edhe pse i kishin kuptuar, e duke qenÃ« tÃ« vetÃ«dijshÃ«m (Ã§â€™bÃ«nin) i ndryshuan ato.

[2.76] E kur takonin ata qÃ« kishin besuar (muslimanÃ«t) thonin: â€œNe kemi besuar! E kur veÃ§oheshin ata mes veti thonin: â€œA po ju tregoni atyre (muslimanÃ«ve) pÃ«r atÃ« qÃ« All-llahu ua shpalli juve (nÃ« Tevrat rreth Muhammedit a. s. ) qÃ« ata para Zotit tuaj tÃ« kenÃ« argumente kundÃ«r jush. A nuk jeni duke kuptuar.

[2.77] A thua nuk e dinÃ« ata (jehuditÃ«) se All-llahu e di atÃ« Ã§ka e fshehin dhe atÃ« Ã§ka e publikojnÃ«?

[2.78] E ka disa prej tyre qÃ« janÃ« analfabetÃ«, nuk e kuptojnÃ« librin, por jetojnÃ« vetÃ«m nÃ« shpresa, duke mos qenÃ« tÃ« sigurt.

[2.79] Ã‹shtÃ« shkatÃ«rrim pÃ«r ata qÃ« me duart e veta e shkruajnÃ« librin, e pastaj thonÃ«: â€œKy Ã«shtÃ« nga All-llahu!, e pÃ«r tÃ« arritur me te njÃ« fitim tÃ« paktÃ«, pra Ã«shtÃ« shkatÃ«rrim i madh pÃ«r ta Ã§ka shkruan duart e tyre dhe Ã«shtÃ« shkatÃ«rrim i madh pÃ«r ta ajo Ã§ka fitojnÃ«.

[2.80] Ata edhe thanÃ«: â€œNeve nuk do tÃ« na kapÃ« zjarri vetÃ«m pÃ«r disa ditÃ« tÃ« numÃ«ruara!â€ Thuaj: â€œA mos keni marrÃ« prej All-llahut ndonjÃ« premtim, e All-llahu nuk e thyen premtimin e vet, ose jeni duke thÃ«nÃ« pÃ«r All-llahun atÃ« qÃ« nuk e dini?

[2.81] Po, (do tÃ« ju kapÃ« zjarri) ai qÃ« bÃ«n keq dhe qÃ« e vÃ«rshojnÃ« gabimet e tij, ata janÃ« banues tÃ« zjarrit, aty janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[2.82] E ata qÃ« besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira, ata janÃ« banues tÃ« Xhennetit, aty janÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[2.83] (pÃ«rkujtoni) Kur Ne morÃ«m zotimin e bijve tÃ« Israilit; mos adhuroni tjetÃ«rkÃ«, pÃ«rveÃ§ All-llahun, tÃ« silleni mirÃ« ndaj prindÃ«rve, ndaj tÃ« afÃ«rmÃ«ve, ndaj jetimÃ«ve, ndaj miskinÃ«ve (tÃ« varfÃ«rve) dhe njerÃ«zve u thuani fjalÃ« tÃ« mira; faleni namazin dhe jepeni zekatin, e pastaj ju e thyet zotimin dhe pÃ«rveÃ§ njÃ« pakice prej jush, ia kthyet shpinÃ«n zotimit.

[2.84] Dhe kur morÃ«m zotimin tuaj qÃ« tÃ« mos derdhni gjakun tuaj, tÃ« mos dÃ«boni vetÃ«n tuaj nga vendi juaj, e ju e pranuat, ndaj dÃ«shmonie.

[2.85] Pastaj qe, ju jeni ata qÃ« mbytni njÃ«ri-tjetrin, i dÃ«boni disa prej jush nga vendi i tyre duke bashkÃ«punuar kundÃ«r tyre si Ã«shtÃ« mÃ«katÃ« e padrejtÃ«, e nÃ«se ata bien te ju nÃ« robÃ«ri, ju jepni konpensim pÃ«r (tâ€™i liruar) ata, e dÃ«bimi i tyre nga vendi Ã«shtÃ« i ndaluar pÃ«r ju. A e besoni njÃ« pjesÃ« tÃ« librit, e tjetrÃ«n e mohoni? Ã‡â€™mund tÃ« jetÃ« ndÃ«shkimi ndaj atij qÃ« punon ashtu prej jush, pos poshtÃ«rim nÃ« jetÃ«n e kÃ«saj bote, e nÃ« ditÃ«n e gjykimit ata hidhen nÃ« dÃ«nimin mÃ« tÃ« ashpÃ«r. All-llahu nuk Ã«shtÃ« i pakujdesshÃ«m ndaj asaj qÃ« veproni ju.

[2.86] TÃ« tillÃ« janÃ« ata, qÃ« e vlerÃ«suan jetÃ«n e kÃ«saj bote mbi botÃ«n tjetÃ«r, andaj atyre as nuk do tu lehtÃ«sohet dÃ«nimi, e as qÃ« do tÃ« ndihmohen ata.

[2.87] Ne i patÃ«m dhÃ«nÃ« Musait librin dhe pas tij patÃ«m dÃ«rguar shumÃ« pejgamberÃ«. Isait, birit tÃ« MerjemÃ«s i dhamÃ« argumente (mrekulli) dhe e fuqizuam me (Xhibrilin) shpirtin e shenjtÃ«. E saherÃ« qÃ« u erdhi ndonjÃ« i dÃ«rguar me Ã§ka nuk u pÃ«lqeu juve, a nuk u bÃ«tÃ« kryelartÃ« dhe disa prej tyre i pÃ«rgÃ«njeshtruat e disa i mbytÃ«t?

[2.88] E (jehuditÃ« e kohÃ«s sÃ« Muhammedit) thonÃ«: â€œZemrat tona janÃ« nÃ« kÃ«llÃ«f!â€ Jo, por pÃ«r shkak tÃ« mosbesimit tÃ« tyre, All-llahu i ka mallkuar, andaj pak janÃ« qÃ« besojnÃ« (ose: pak send besojnÃ«).

[2.89] E kur u erdhi atyre prej All-llahut libri (Kurâ€™ani) qÃ« Ã«shtÃ« vÃ«rtetues i atij, qÃ« e kishin pranÃ«, e qÃ« para se tâ€™u vinte e kÃ«rkonin ndihmÃ«n e tij kundÃ«r mosbesimtarÃ«ve, e mohuan atÃ« (Muhammedin) qÃ« e njihnin, kur u erdhi. Pra mallkimi i Allahut qoftÃ« kundÃ«r mosbesimtarÃ«ve!

[2.90] E shÃ«mtuar Ã«shtÃ« ajo pÃ«r Ã§ka ata e shitÃ«n vetvetÃ«n. AtÃ« qÃ« e shpalli All-llahu tÃ« mos e besojnÃ« nga zilia, pÃ«r shkak se All-llahu nga mirÃ«sia e Tij tâ€™i shpallÃ« atij qÃ« dÃ«shiron nga robÃ«t e vet. Andaj merituan zemÃ«rim mbi zemÃ«rim (gazep mbi gazep). MosbesmtarÃ«t kanÃ« dÃ«nim qÃ« i poshtÃ«rson.

[2.91] Dhe kur atyre u thuhet: â€œBesoni atÃ« qÃ« e shpalli All-llahuâ€, ata thonÃ«: â€œNe besojmÃ« atÃ« qÃ« na u shpall neveâ€, kurse e mohojmÃ« atÃ« pas tij, edhe pse Ã«shtÃ« vÃ«rtetues i atij, qÃ« e kanÃ« ata dhe Ã«shtÃ« i vÃ«rtet. Thuaj: â€œNÃ«se jeni besimtarÃ«, pse i mbytnit mÃ« parÃ« pejgamberÃ«t e All-llahut?â€

[2.92] Juve u pat ardhur Musai me argumente, por pas tij ju e adhuruat viÃ§in, pra ju ishit mizorÃ«.

[2.93] (PÃ«rkujtoni) Kur morÃ«m premtimin tuaj dhe mbi ju ngritÃ«m kodrÃ«n Tur, (u thamÃ«) merrni kÃ«tÃ« qÃ« u dhamÃ« seriozisht dhe dÃ«gjoni (respektoni). Ata thanÃ«: â€œDÃ«gjuam (me vesh) e kundÃ«rshtuamâ€. E pÃ«r shkak tÃ« mosbesimit tÃ« tyre, adhurimi ndaj viÃ§it ishte pÃ«rzier me gjak nÃ« zemrat e tyre. Thuaj: â€œNÃ«se jeni besimtarÃ«, besimi juaj Ã«shtÃ« duke u udhÃ«zuar keqâ€.

[2.94] Thuaj: â€œNÃ«se bota tjetÃ«r (Xhenneti) te All-llahu Ã«shtÃ« vetÃ«m pÃ«r ju, edhe pÃ«r njerÃ«zit e tjerÃ«, nÃ«se jeni tÃ« sinqert, kÃ«rkone vdekjen (e shkoni mÃ« shpejtÃ«).

[2.95] E pÃ«r shkak tÃ« veprave tÃ« tyre (mÃ«kateve), ata kurr nuk e dÃ«shirojnÃ« atÃ«. All-llahu di pÃ«r zullumqarÃ«t.

[2.96] Ã‹shtÃ« e sigurtÃ« se njerÃ«zit mÃ« lakmues pÃ«r tÃ« jetuar, ti ke pÃ«r tÃ« gjetur ata (jehuditÃ«), bile edhe mÃ« lakmues se idhujtarÃ«t. NdonjÃ«ri prej tyre dÃ«shiron tÃ« jetojÃ« njÃ«mijÃ« vjet, por edhe sikur tÃ« jetojÃ«, ajo (jeta e gjatÃ«) nuk do ta shpÃ«toj atÃ« prej dÃ«nimit. All-llahu sheh Ã§ka veprojnÃ« ata.

[2.97] Thuaj: Kush Ã«shtÃ« armik i Xhibrilit (Ã«shtÃ« armik i All-llahut), e ai me urdhÃ«rin e All-llahut e zbriti Kurâ€™anin nÃ« zemrÃ«n tÃ«nde, qÃ« Ã«shtÃ« vÃ«rtetues i asaj qÃ« ishte mÃ« parÃ« dhe udhÃ«rrÃ«fyes e pÃ«rgÃ«zues pÃ«r besimtarÃ«t.

[2.98] Kush Ã«shtÃ« armik i All-llahut, i engjÃ«jve tÃ« Tij, i tÃ« dÃ«rguarve tÃ« Tij, i Xhibrilit dhe i Mikailit (ai Ã«shtÃ« mosbesimtarÃ«), All-llahu Ã«shtÃ« pa dyshim armik i mosbesimtarÃ«ve.

[2.99] Ne tÃ« kemi shpallur ty (Muhammed) argumente tÃ« qarta dhe ato nuk i mohon askush, pÃ«rveÃ§ atyre qÃ« kanÃ« dalÃ« respektit.

[2.100] (nuk besojnÃ« argumentet tona se) SaherÃ« qÃ« ata kanÃ« dhÃ«nÃ« ndonjÃ« premtim, njÃ« grup prej tyre e hodhi atÃ«, por shumica e tyre nuk beson.

[2.101] E kur u erdhi atyre ndonjÃ« i dÃ«rguar prej All-llahut, vÃ«rtetues i asaj qÃ« kishin ata, njÃ« grup prej tyre tÃ« cilÃ«ve iu ishte dhÃ«nÃ« libri, e hodhi pas shpine librin e All-llahut, kinse nuk dinin (asgjÃ«).

[2.102] (E hodhÃ«n librin e Zotit) E ndoqÃ«n atÃ« qÃ« thonin djajt nÃ« kohÃ«n e sundimit tÃ« Sulejmanit. Por Sulejmani nuk ishte i pafe, djajt ishin tÃ« pafe, sepse u mÃ«sonin njerÃ«zve magjinÃ«. (NdoqÃ«n) Edhe atÃ« qÃ« u zbriti nÃ« Babil dy engjÃ«jve, Harutit dhe Marutit. E ata tÃ« dy nuk i mÃ«sonin askujt (magjinÃ«) para se tâ€™i thonin: â€œNe jemi vetÃ«m sprovÃ«, pra mos u bÃ«n i pa fe!â€ E, mÃ«sonin (njerÃ«zit) prej atyre dyve atÃ« (magji) me Ã§ka ndanin burrin prej gruas sÃ« vet, por pa lejÃ«n e All-llahut me atÃ« askujt nuk mund tâ€™i bÃ«nin dÃ«m dhe ashtu mÃ«sonin Ã§ka u sillte dÃ«m e nuk u sillte dobi atyre. E ata (jehuditÃ«) e kanÃ« ditur se ai qÃ« (hodhi librin) e zgjodhi atÃ« (magjinÃ«), ai nÃ« botÃ«n tjetÃ«r nuk ka ndonjÃ« tÃ« drejtÃ« (nÃ« mÃ«shirÃ«n e Zotit). Po ta dinin, ata se pÃ«r Ã§â€™ka e shitÃ«n vetveten, ajo Ã«shtÃ« shumÃ« e keqe.

[2.103] E sikur tÃ« kishin besuar ata dhe sikur tÃ« ishin ruajtur (prej mÃ«kateve), po tÃ« dinin, shpÃ«rblimi prej All-llahut do tÃ« ishte shumÃ« mÃ« i dobishÃ«m.

[2.104] O ju qÃ« keni besuar, mos thuani: Raina - po thuani: Undhurna dhe respektoni! MosbesimtarÃ«t kanÃ« dÃ«nim tÃ« dhÃ«mbshÃ«m.

[2.105] As ata, ithtarÃ«t e librit qÃ« nuk besuan, e as idhujtarÃ«t nuk duan qÃ« juve tÃ« ju vijÃ« ndonjÃ« e mirÃ« nga Zoti juaj. MirÃ«po, All-llahu me mÃ«shirÃ«n e vet veÃ§on atÃ« qÃ« dÃ«shiron, All-llahu Ã«shtÃ« Zot i mirÃ«sisÃ« sÃ« madhe.

[2.106] Ne nuk abrogojmÃ« (pezullojmÃ«) asnjÃ« nga argumentet tona, apo ta hedhim nÃ« harresÃ« e tÃ« mos sjellim edhe mÃ« tÃ« dobishÃ«m se ai, ose tÃ« ngjashÃ«m me te. A nuk e ke ditur se All-llahu Ã«shtÃ« i plotfuqishÃ«m pÃ«r Ã§do send?

[2.107] A nuk e ke ditur se vetÃ«m All-llahut i takon sundimi i qiejve e i tokÃ«s, dhe se pos All-llahut nuk keni as mbrojtÃ«s as ndihmÃ«tar.

[2.108] A doni tÃ« pyetni tÃ« dÃ«rguarin tuaj sikurse u pyet mÃ« parÃ« Musai. Ai qÃ« e ndÃ«rron besimin me mosbesimin, ai tanimÃ« e ka humbur rrugÃ«n e drejtÃ«.

[2.109] ShumÃ« ithtarÃ« tÃ« librit (jehudi, krishterÃ«), edhe pasiqÃ« iu Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« e qartÃ« e vÃ«rteta, nga vetÃ« zilia e tyre personale dÃ«shiruan qÃ« pas besimit tuaj tâ€™iu kthejnÃ« nÃ« mosbesimtarÃ«, pra ju lini dhe largohuni prej tyre derisa All-llahu ta sjellÃ« urdhÃ«rin e vet. All-llahu ka mundÃ«si pÃ«r Ã§do send.

[2.110] Kryeni faljen (namazin) dhe jepne Zeqatin, e Ã§fardo tÃ« mirÃ« qÃ« e pÃ«rgatitni pÃ«r veten tuaj, atÃ« e gjeni te All-llahu. Sâ€™ka dyshim All-llahu pÃ«rcjell Ã§do veprim tuajin.

[2.111] Ata edhe thanÃ«: â€œKurrsesi nuk ka pÃ«r tÃ« hyrÃ« kush nÃ« Xhennet, pÃ«rveÃ§ atij qÃ« Ã«shtÃ« jehudi ose i krishterÃ«! Ato janÃ« fantazi tÃ« tyre! Thuaju: â€œSillni argumentin tuaj (Ã§ka thoni) po qe se jeni tÃ« drejtÃ«?

[2.112] Nuk Ã«shtÃ« ashtu (si thonÃ« ata), po ai qÃ« Ã«shtÃ« dorÃ«zuar All-llahut dhe Ã«shtÃ« bamirÃ«s, ai e ka shpÃ«rblimin e vet te Zoti i tij, pÃ«r ata nuk ka frikÃ«, as nuk kanÃ« pse tÃ« mÃ«rziten.

[2.113] JehuditÃ« thanÃ« se tÃ« krishterÃ«t nuk kanÃ« tÃ« mbÃ«shtetur nÃ« asgjÃ« (nuk kanÃ« fe tÃ« vÃ«rtetÃ«). Edhe tÃ« krishterÃ«t thanÃ« se jehudit nuk janÃ« tÃ« mbÃ«shtetur nÃ« asgjÃ«, e duke qenÃ« se ata tÃ« dy palÃ«t e lexojnÃ« librin. Po kÃ«shtu si thÃ«niet e tyre, thanÃ« edhe ata qÃ« nuk dinin (idhujtarÃ«t pÃ«r Muhammedin). Po nÃ« ditÃ«n e gjykimit pÃ«r atÃ« qÃ« ata nuk pajtoheshin, All-llahu gjykon ndÃ«rmjet tyre.

[2.114] E kush mundet tÃ« jetÃ« mÃ« mizor se ai qÃ« nÃ« xhamitÃ« e All-llahut pengon tÃ« pÃ«rmendet emri i Tij (tÃ« bÃ«het ibadet) dhe pÃ«rpiqet pÃ«r shkatÃ«rrimin e tyre. Atyre ndryshe nuk u takoi tÃ« hyjnÃ« vetÃ« nÃ« to, vetÃ«m duke qenÃ« rrespektues (tÃ« tyre e jo rrÃ«nues). Ata nÃ« kÃ«tÃ« jetÃ« kanÃ« nÃ«nÃ§mim e nÃ« botÃ«n tjetÃ«r dÃ«nim tÃ« madh.

[2.115] TÃ« All-llahut janÃ« edhe (anÃ«t nga) lindja edhe perÃ«ndimi, dhe kahdo qÃ« tÃ« ktheheni, aty Ã«shtÃ« anÃ« e All-llahut. VÃ«rtetÃ«, All-llahu Ã«shtÃ« i gjerÃ« (nÃ« bujari) e i dijshÃ«m.

[2.116] Ata (ithtarÃ«t e librit) thanÃ«: â€œAll-llahu ka fÃ«mijÃ«â€ I pastÃ«r Ã«shtÃ« Ai nga kjo e metÃ«! E Tij Ã«shtÃ« gjithÃ§ka nÃ« qiej e nÃ« tokÃ«, gjithÃ§ka i Ã«shtÃ« nÃ«nshtruar Atij.

[2.117] Ai Ã«shtÃ« shpikÃ«s i qiejve e i tokÃ«s (pa kurrfarÃ« modeli tÃ« mÃ«parshÃ«m) e kur dÃ«shiron diÃ§ka, ai vetÃ«m i thotÃ«: â€œBÃ«hu!â€ nÃ« atÃ« moment bÃ«het.

[2.118] E ata qÃ« nuk dinÃ« (kurejshitÃ«t politeistÃ«) thanÃ«: â€œPÃ«rse tÃ« mos na flasÃ« neve All-llahu, ose tÃ« na vijÃ« ndonjÃ« argument!â€ po kÃ«shtu, thÃ«niet e tyre nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« njÃ«jtÃ« i patÃ«n pÃ«rsÃ«ritur edhe ata qÃ« ishin para tyre. TÃ« njÃ«jta janÃ« zemrat e tyre. Ne tanimÃ« sqaruam argumentet pÃ«r njÃ« popull qÃ« dÃ«shiron tÃ« bindet.

[2.119] Ne tÃ« dÃ«rguam ty (o Muhammed a. s.) me tÃ« VÃ«rtetÃ«n (Islamin), pÃ«rgÃ«zues dhe nedhir (vÃ«rejtÃ«s, qortues, paralajmÃ«rues), e ti nuk je pÃ«rgjegjÃ«s pÃ«r banuesit e Xhehennemit.

[2.120] As jehuditÃ«, e as krishterÃ«t kurrÃ« nuk do tÃ« jenÃ« tÃ« kÃ«naqur me ty deri qÃ« tÃ« pasosh fenÃ« e tyre. Thuaju: â€œUdhÃ«zimi i All-llahut Ã«shtÃ« udhÃ«zim i drejtÃ«. E nÃ«se pasiqÃ« tÃ« ka ardhur ty e vÃ«rteta shkon pas mendimeve tÃ« tyre, nuk ka kush tÃ« ndihmojÃ« e as tÃ« mbrojÃ« nga All-llahu.

[2.121] Atyre, tÃ« cilÃ«ve u dhamÃ« librin dhe tÃ« cilÃ«t e lexojnÃ« drejtÃ« ashtu si Ã«shtÃ«, ata e besojnÃ« atÃ« (Kurâ€™anin). E ata qÃ« e mohojnÃ« atÃ«, tÃ« tillÃ«t janÃ« ata qÃ« dÃ«shtuan (nÃ« dynja e nÃ« ahiret).

[2.122] O bijtÃ« e israilit, kujtoni tÃ« mirat e Mia qÃ« ua dhurova, qÃ« ju dallova mbi njerÃ«zit tjerÃ« (tÃ« asaj kohe).

[2.123] Dhe ruajuni njÃ« ditÃ« kur askush nuk do tÃ« mund ta ndihmojÃ« tjetrin pÃ«r asnjÃ« send, nuk pranohet prej askujt kompensim, nuk do tâ€™i bÃ«jÃ« dobi askujt ndonjÃ« ndÃ«rmjetÃ«sim dhe as qÃ« do tÃ« ndihmohen (mÃ«katarÃ«t).

[2.124] PÃ«rkujto (O i dÃ«rguar) kur Zoti i vet, Ibrahimin e provoi me disa obligime, e ai i pÃ«rmbushi ato, e Ai tha: â€œUnÃ« po tÃ« bÃ«j ty prijÃ«s (imam) tÃ« njerÃ«zimit!â€ Ai tha: â€œ(bÃ«n o Zot) Edhe nga pasardhÃ«sit e mi!â€ (Zoti) Tha: â€œMirÃ«sinÃ« Time nuk mund ta gÃ«zojnÃ« mizorÃ«t!â€

[2.125] Dhe kur shtÃ«pinÃ« (Qaben) e bÃ«mÃ« vendkthim dhe vendsigurie pÃ«r njerÃ«zit, (u thamÃ«) Vendin ku qÃ«ndroi Ibrahimi pranonie pÃ«r vendfalje! Ibrahimin dhe Ismailin i urdhÃ«ruam: ju tÃ« dy pastrone shtÃ«pinÃ« Time pÃ«r vizituesit, pÃ«r ata qÃ« qÃ«ndrojnÃ« aty dhe pÃ«r ata qÃ« falen aty.

[2.126] Dhe kur Ibrahimi tha: â€œZoti im, bÃ«je kÃ«tÃ« njÃ« qytet sigurie dhe banorÃ«t e tij, qÃ« besuan All-llahun dhe jetÃ«n tjetÃ«r, furnizoj me lloje tÃ« frutave!â€ Ai (All-llahu) tha: â€œ(e furnizoj) Edhe atij qÃ« nuk besoi do tâ€™ia mundÃ«soj shfrytÃ«zimin e frutave pÃ«r njÃ« kohÃ« tÃ« shkurtÃ«r, e pastaj do ta shtyej nÃ« dÃ«nimin e zjarrit, e sa pÃ«rundim i shÃ«mtuar Ã«shtÃ« ai.

[2.127] Edhe kur Ibrahimi dhe Ismaili, duke i ngritur themelet e shtÃ«pisÃ« (Qabes luteshin): â€œZoti ynÃ«, pranoje prej nesh, se me tÃ« vÃ«rtetÃ« Ti je qÃ« dÃ«gjon dhe di!â€

[2.128] Zoti ynÃ«, bÃ«na neve dyve besimtarÃ« tÃ« sinqertÃ« ndaj Teje dhe nga pasardhÃ«sit tanÃ«, njerÃ«z tÃ« bindur ndaj Teje, na e mÃ«so manasikun (rregullat e adhurimit) dhe falna neve, vÃ«rtetÃ« Ti je FalÃ«si, MÃ«shiruesi!â€

[2.129] Zoti ynÃ«, dÃ«rgo ndÃ«r ta, nga gjiu i tyre tÃ« dÃ«rguar qÃ« tâ€™u lexojÃ« atyre ajetet Tua, tâ€™u mÃ«sojÃ« atyre librin dhe urtÃ«sinÃ«, e tâ€™i pastroj (prej ndytÃ«sisÃ« sÃ« idhujtarisÃ«) ata. Sâ€™ka dyshim se Ti je ngadhÃ«njyesi, i dijshmi.

[2.130] E kush largohet prej fesÃ« sÃ« Ibrahimit pÃ«rveÃ§ atij qÃ« poshtron vetveten. Ne atÃ« e bÃ«mÃ« tÃ« zgjedhur nÃ« kÃ«tÃ« botÃ«, kurse nÃ« botÃ«n tjetÃ«r ai Ã«shtÃ« njÃ«ri prej tÃ« lartÃ«ve.

[2.131] Kur Zoti i vet atij i tha: â€œDorÃ«zohuâ€! Ai tha: â€œIu kam dorÃ«zuar Zotit tÃ« gjithÃ«sisÃ«â€!

[2.132] E Ibrahimi i porositi bijtÃ« e tij me kÃ«tÃ« (fe), e edhe Jakubi, (u thanÃ«) â€œO bijtÃ« e mi, All-llahu ua zgjodhi fenÃ« (islame) juve, pra mos vdisni ndryshe, por vetÃ«m duke qenÃ« muslimanÃ«!â€

[2.133] A ishit ju (ithtarÃ« tÃ« librit) dÃ«shmitarÃ« kur Jakubit iu afrua vdekja, e ai bijve tÃ« vet u tha: â€œÃ‡ka do tÃ« adhuroni pas mejeâ€? Ata thanÃ«: â€œDo tÃ« adhurojmÃ« Zotin (Ilah ) tÃ«nd, dhe Zotin e prindÃ«rve tuaj: Ibrahimit, Ismailit, Isâ€™hakut, NjÃ« tÃ« Vetmin Zot dhe ne, vetÃ«m Atij i jemi dorÃ«zuar!â€

[2.134] Ai ishte njÃ« popull qÃ« kaloi, atij i takoi ajo qÃ« fitoi, e juve u takon ajo qÃ« fituat, prandaj ju nuk jeni pÃ«rgjegjÃ«s pÃ«r atÃ« qÃ« vepruan ata.

[2.135] Ata (ithtarÃ«t e librit) thanÃ«: â€œBÃ«huni jehudi ose tÃ« krishterÃ«, e gjeni rrugÃ«n e drejtÃ«â€! Thuaj: â€œjo, (asnjÃ«rÃ«n) por fenÃ« e drejtÃ« tÃ« Ibrahimit qÃ« ai nuk ishte nga idhujtarÃ«t.

[2.136] Ju (besimtarÃ«) thuani: â€œNe i besuam All-llahut, atÃ« qÃ« na u shpall neve, atÃ« qÃ« iu shpall Ibrahimit, Ismailit, Isâ€™hakut, Jakubit dhe pasardhÃ«sve (tÃ« Jakubit qÃ« ishin tÃ« ndarÃ« nÃ« dymbedhjetÃ« kabile), atÃ« qÃ« i Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« Musait, Isait dhe atÃ« qÃ« iu Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« nga Zoti i tyre pejgamberÃ«ve, ne nuk bÃ«jmÃ« dallim nÃ« asnjÃ«rin prej tyre dhe ne vetÃ«m atij i jemi bindur.

[2.137] NÃ« qoftÃ« se ata besuan ashtu siÃ§ besuat ju ata vÃ«rtetÃ« kanÃ« gjetur rrugÃ«n e drejtÃ«, e nÃ«se refuzojnÃ«, atÃ«herÃ« ata janÃ« kundÃ«rshtarÃ« (opozitÃ«), po ty (Muhammed) kundÃ«r tyre do tÃ« mjaftojÃ« All-llahu. Ai Ã«shtÃ« dÃ«gjuesi, i dijshmi.

[2.138] (kjo fe jona Ã«shtÃ«) Njgyrosje e All-llahut, e kush ngjyros (me fe) mÃ« mirÃ« se All-llahu? Ne vetÃ«m atÃ« e adhurojmÃ«.

[2.139] Thuaj: â€œA doni tÃ« grindeni me ne pÃ«r All-llahun, e Ai Ã«shtÃ« Zoti ynÃ« dhe Zoti juaj dhe ne kemi vepra (shpÃ«rblimin e veprave) tona, e ju keni veprat tuaja. Por ne jemi (besimtarÃ«) tÃ« sinqertÃ« ndaj Tij.

[2.140] A pretendoni se Ibrahimi, Ismaili, Is-haku, Jakubi dhe pasardhÃ«sit kanÃ« qenÃ« jehudi ose tÃ« krishterÃ«? Thuaj: â€œA e dini ju mÃ« mirÃ« apo All-llahu? Kush Ã«shtÃ« mÃ« mizor se ai, qÃ« e ka dÃ«shminÃ« e All-llahut pranÃ« veti dhe e fshehÃ«. All-llahu nuk Ã«shtÃ« i panjoftuar me veprimet tuajaâ€.

[2.141] Ai ishte njÃ« popull qÃ« shkoi, tÃ« cilit i takoi ajo qÃ« fitoi, e juve u takon ajo qÃ« fituat, prandaj ju nuk jeni pÃ«rgjegjÃ«s pÃ«r atÃ« qÃ« ata vepruan.

[2.142] Disa mendjelehtÃ« nga njerÃ«zit do tÃ« thonÃ«: â€œÃ‡ka i ktheu ata (muslimanÃ«t) prej kiblÃ«s (drejtimit) nÃ« tÃ« cilin ishin ata (Kudsi)? Thuaj: â€œTÃ« All-llahut janÃ« lindja dhe perÃ«ndimi, Ai e vÃ« nÃ« rrugÃ«n e drejtÃ« atÃ« qÃ« doâ€.

[2.143] Disa ashtu (sikur u udhÃ«zuam nÃ« fenÃ« islame) Ne u bÃ«mÃ« juve njÃ« popull tÃ« drejtÃ« (njÃ« mes tÃ« zgjedhur) pÃ«r tÃ« qenÃ« ju dÃ«shmitarÃ« (nÃ« ditÃ«n e gjykimit) ndaj njerÃ«zve , dhe pÃ«r tÃ« qenÃ« i dÃ«rguari dÃ«shmitar ndaj jush. E kiblen nga e cila ti u drejtove nuk e bÃ«mÃ« pÃ«r tjetÃ«r, vetÃ«m se pÃ«r tÃ« provuar atÃ« qÃ« shkon pas tÃ« dÃ«rguarit, nga ai qÃ« kthehet prapa, ndonÃ«se kjo ka qenÃ« vÃ«shtirÃ« (pÃ«r disa), por jo edhe pÃ«r ata qÃ« All-llahu i drejtoi. All-llahu nuk Ã«shtÃ« qÃ« tâ€™ua humbÃ« besimin tuaj. Sâ€™ka dyshim se All-llahu Ã«shtÃ« shumÃ« i butÃ« dhe mÃ«shirues ndaj njerÃ«zve.

[2.144] Ne shumÃ« herÃ« po shohim kthimin e fytyrÃ«s tÃ«nde kah qielli, e Ne gjithqysh do tÃ« drejtojmÃ« ty nÃ« drejtim tÃ« njÃ« kibleje (Qabja) qÃ« ti e do atÃ«. Pra kthehu anÃ«s sÃ« xhamisÃ« sÃ« shenjtÃ« (Qabes), dhe kudo qÃ« tÃ« jeni (o besimtarÃ«) kthehuni kah ajo anÃ«. E atyre qÃ« u Ã«shtÃ« dhuruar libri, ata e dinÃ« sigurisht se kjo (kthesÃ«) Ã«shtÃ« e vÃ«rtetÃ« nga Zoti i tyre. E All-llahut nuk mund tâ€™i fshihet ajo qÃ« veprojnÃ« ata.

[2.145] Po edhe sikur tâ€™u sillshe Ã§do lloj argumenti atyre qÃ« u Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« libri, ata nuk pasojnÃ« kiblen tÃ«nde, e as ti nuk do tÃ« pasosh kiblen e tyre, po asnjÃ«ra palÃ« nuk do ta pasojÃ« kiblen e tjetrÃ«s. E pas dijes, e cila tÃ« ka ardhur, po e zÃ«mÃ« se ishe vÃ«nÃ« pas dÃ«shirave tÃ« tyre, atÃ«herÃ« ti do tÃ« ishe mizor.

[2.146] Atyre qÃ« u kemi dhÃ«nÃ« librin, ata e njohin ate (Muhammedin) siÃ§ i njohin bijtÃ« e vet, e njÃ« grup prej tyre edhe pse e dinÃ« kÃ«tÃ«, janÃ« duke e fshehur tÃ« vÃ«rtetÃ«n.

[2.147] E vÃ«rteta Ã«shtÃ« nga Zoti yt, pra kurrsesi mos u bÃ« nga ata qÃ« dyshojnÃ«.

[2.148] Secili (popull) ka njÃ« anÃ«, tÃ« cilÃ«s ai i kthehet, ju shpejtoni kah punÃ«t e mbara, kudo qÃ« tÃ« jeni All-llahu ka pÃ«r tâ€™ju tubuar tÃ« gjithÃ«ve, All-llahu ka fuqi pÃ«r Ã§do send.

[2.149] Kahdo qÃ« tÃ« shkosh ktheje fytyrÃ«n tÃ«nde kah ana e xhamisÃ« sÃ« shenjtÃ«, kjo Ã«shtÃ« e vÃ«rtetÃ« nga Zoti yt. All-llahu pÃ«rcjell gjithÃ§ka veproni ju.

[2.150] Dhe kahdo qÃ« tÃ« dalÃ«sh, ktheje fytyrÃ«n tÃ«nde kah ana e xhamisÃ« sÃ« shenjtÃ« (Qabja) dhe kudo qÃ« tÃ« gjendeni ktheni fytyrat tuaja kah ana e saj, ashtu qÃ« njerÃ«zit mos tÃ« kenÃ« argument kundÃ«r jush, pÃ«rveÃ§ atyre qÃ« janÃ« mizorÃ« nga ata (qÃ« nga inati nuk pranojnÃ« kurrfarÃ« fakti), por mos ia keni frikÃ«n atyre, frikÃ«sohuni prej Meje (e bÃ«ra kÃ«tÃ«) qÃ« tÃ« gjeni rrugÃ«n e drejtÃ« dhe qÃ« tÃ« plotÃ«sojÃ« mirÃ«sinÃ« Time ndaj jush.

[2.151] (sikurse plotÃ«sova mirÃ«sinÃ« Time ndaj jush) Ashtu siÃ§ dÃ«rguam nga gjiu i juaj tÃ« dÃ«rguar tâ€™u lexojÃ« ajetet Tona, tâ€™ju pastrojÃ«, e tâ€™ju mÃ«sojÃ« librin dhe traditÃ«n, e edhe tâ€™ju mÃ«sojÃ« atÃ« qÃ« nuk e dinit.

[2.152] Pra mÃ« kujtoni Mua, UnÃ« ju kujtoj juve, MÃ« falÃ«nderoni e mos MÃ« mohoni.

[2.153] O ju qÃ« keni besuar, kÃ«rkoni ndihmÃ« me durim e me tÃ« falur, se vÃ«rtetÃ« All-llahu Ã«shtÃ« me durimtarÃ«t.

[2.154] E pÃ«r ata qÃ« u mbytÃ«n nÃ« rrugÃ«n e All-llahut mos thoni: â€œJanÃ« tÃ« vdekurâ€, Jo, ata janÃ« tÃ« gjallÃ«, por ju nuk kuptoni.

[2.155] Ne do tâ€™ju sprovojmÃ« me ndonjÃ« frikÃ«, me uri, me ndonjÃ« humbje nga pasuria e nga jeta e edhe nga frytet, por ti pÃ«rgÃ«zoji durimtarÃ«t.

[2.156] TÃ« cilÃ«t, kur i godet ndonjÃ« e pakÃ«ndÃ«shme thonÃ«: â€œNe jemi tÃ« All-llahut dhe ne vetÃ«m te Ai kthehemi!â€

[2.157] TÃ« tillÃ«t janÃ« ata qÃ« kanÃ« bekime prej Zotit tÃ« tyre dhe mÃ«shirÃ« dhe tÃ« tillÃ«t janÃ« ata tÃ« udhÃ«zuarit.

[2.158] â€œSafaâ€ dhe â€œMerveâ€ janÃ« nga shenjat (pÃ«r adhurim) e All-llahut, e kush e mÃ«syen shtÃ«pinÃ« pÃ«r haxh (Qaben pÃ«r haxh), ose pÃ«r umre (vizitÃ« jashtÃ« kohÃ«s sÃ« haxhit), nuk Ã«shtÃ« mÃ«kat pÃ«r te tâ€™i vizitojÃ« ato dyja (tÃ« ece nÃ« ato dy vende). E kush bÃ«n ndonjÃ« tÃ« mirÃ« nga vullneti (jo obliguese), sâ€™ka dyshim se All-llahu Ã«shtÃ« shpÃ«rblyes i gjithdijshÃ«m.

[2.159] Ata, tÃ« cilÃ«t fshehin argmentet dhe faktet qÃ« Ne i shpallÃ«m, e pasi qÃ« ato ua sqaruam njerÃ«zve nÃ« librin, tÃ« tillÃ«t i mallkon All-llahu, i mallkojnÃ« edhe ata qÃ« mallkojnÃ«.

[2.160] PÃ«rveÃ§ atyre qÃ« pendohen, qÃ« pÃ«rmirÃ«sohen dhe qÃ« u shpjegojnÃ« njerÃ«zve, (tÃ« vÃ«rtetÃ«n), tÃ« tillÃ«ve ua pranoj pendimin, se UnÃ« pranoj shumÃ« pendimin, jam mÃ«shirues.

[2.161] Ata, tÃ« cilÃ«t mohuan dhe vdiqÃ«n si pabesimtarÃ«, kundÃ«r tyre Ã«shtÃ« mallkimi i All-llahut, i engjÃ«jve dhe i tÃ« gjithÃ« njerÃ«zve.

[2.162] Ata pÃ«rgjithmonÃ« janÃ« aty (nÃ« zjarrÃ«), as nuk u lehtÃ«sohet dÃ«nimi, as nuk u jepet afat.

[2.163] Zoti juaj (qÃ« meriton adhurim) Ã«shtÃ« njÃ«, All-llahu, nuk ka zot pos Atij qÃ« Ã«shtÃ« mÃ«shirÃ«plotÃ«, gjithnjÃ« mÃ«shiron.

[2.164] Ã‹shtÃ« fakt se nÃ« krijimin e qiejve e tÃ« tokÃ«s, nÃ« ndÃ«rrimin e natÃ«s e tÃ« ditÃ«s, tÃ« anijes qÃ« lundron nÃ« det qÃ« u sjell dobi njerÃ«zve, nÃ« atÃ« shi qÃ« e lÃ«shon All-llahu prej sÃ« larti e me tÃ« ngjall tokÃ«n pas vdekjes sÃ« saj dhe pÃ«rhapÃ« nÃ« te nga Ã§do lloj gjallese, nÃ« qarkullimin e erÃ«rave dhe reve tÃ« nÃ«nshtruara mes qiellit e tokÃ«s, (nÃ« tÃ« gjitha kÃ«to), pÃ«r njÃ« popull qÃ« ka mend ka argumente.

[2.165] E nga njerÃ«zit ka asish qÃ« nÃ« vend tÃ« All-llahut besojnÃ« idhujt , qÃ« i duan (i madhÃ«rojnÃ«) ata, sikur (qÃ« besimtarÃ«t e vÃ«rtetÃ« e duan) All-llahun, po dashuria e atyre qÃ« besuan All-llahun Ã«shtÃ« shumÃ« mÃ« e fortÃ«. E sikur qÃ« dinin ata qÃ« bÃ«nÃ« mizori se kur do ta shohin dÃ«nimin (nÃ« botÃ«n tjetÃ«r), do tÃ« binden se e tÃ«rÃ« fuqia i takon vetÃ«m All-llahut (e jo idhujve) dhe se All-llahu Ã«shtÃ« ndÃ«shkues i rreptÃ«.

[2.166] Dhe (sikur tÃ« shihnin) kur do tÃ« largohen ata qÃ« u prinin atyre qÃ« i ndiqnin (paria largohet prej atyre qÃ« u shkuan pas), e tÃ« gjithÃ« e shohin dÃ«nimin dhe kÃ«puten lidhjet e tyre.

[2.167] E Ata, tÃ« cilÃ«t u patÃ«n shkuar pas do tÃ« thonÃ«: â€œAh, sikur tÃ« na lejohej njÃ« kthim (nÃ« dynja) e tÃ« largohemi prej tyre (prijÃ«sve) siÃ§ u larguan ata tash prej nesh!â€ KÃ«shtu All-llahu do tâ€™ju paraqesÃ« veprat qÃ« janÃ« dÃ«shprim pÃ«r ta, e ata nuk kanÃ« tÃ« dalÃ« prej zjarrit.

[2.168] O ju njerÃ«z, hani nga ajo qÃ« Ã«shtÃ« nÃ« tokÃ« e qÃ« Ã«shtÃ« e lejuar dhe e mirÃ«, e mos shkoni hapave tÃ« djallit se ai Ã«shtÃ« armik i hapÃ«t i juaji.

[2.169] Ai ju urdhÃ«ron vetÃ«m me tÃ« kÃ«qia e turpÃ«si, dhe ju shtyen tÃ« thoni pÃ«r All-llahun atÃ« qÃ« nuk e dini.

[2.170] E kur u thuhet atyre (idhujtarÃ«ve): â€œPranoni atÃ« qÃ« All-llahu e shpalli!â€ Ata thonÃ«: â€œJo, ne ndjekim atÃ« rrugÃ« nÃ« tÃ« cilÃ«n i gjetÃ«m prindÃ«rit tanÃ«!â€ Edhe sikur prindÃ«rit e tyre tÃ« mos jenÃ« udhÃ«zuar nÃ« rrugÃ«n e drejtÃ« (ata do tâ€™i pasonin)?â€

[2.171] Shembulli i (i thirrÃ«sit tÃ«) atyre qÃ« nuk besuan Ã«shtÃ« sikurse i atij (bariut) qÃ« u lÃ«shon britmÃ« atyre (bagÃ«tive) qÃ« nuk dÃ«gjojnÃ« tjetÃ«r vetÃ«m se britmÃ« e zÃ« (e nuk kuptojnÃ«). Ata janÃ« tÃ« shurdhÃ«r, memecÃ« e tÃ« verbÃ«r, ata nuk kuptojnÃ«.

[2.172] O ju qÃ« besuat, hani nga tÃ« mirat qÃ« u kemi dhÃ«nÃ«, dhe falÃ«nderoni All-llahun, nÃ«se jeni qÃ« vetÃ«m AtÃ« e adhuroni.

[2.173] (All-llahu) Ua ndaloi juve vetÃ«m tÃ« ngordhtÃ«n, gjakun, mishin e derrit dhe atÃ« qÃ« therret (ngritet zÃ«ri me te) jo nÃ« emÃ«r tÃ« All-llahut. E kush shtrÃ«ngohet (tÃ« hajÃ« nga kÃ«to) duke mos tepruar, pÃ«r tÃ« nuk Ã«shtÃ« mÃ«kat. VÃ«rtetÃ« All-llahu falÃ«, Ã«shtÃ« mÃ«shirues.

[2.174] Ata qÃ« fshehin nga libri atÃ« qÃ« shpalli All-llahu dhe pÃ«r te fitojnÃ« shumÃ« tÃ« paktÃ«, ata nÃ« barqet e tyre fusin vetÃ«m zjarr. Atyre All-llahu nuk do tâ€™u flasÃ« nÃ« ditÃ«n e gjykimit dhe as nuk i shfajson ata, por pÃ«r ta pason dÃ«nimi i rÃ«ndÃ« e i padurueshÃ«m.

[2.175] Ata janÃ« qÃ« nÃ« vend tÃ« udhÃ«zimit e morÃ«n humbjen dhe dÃ«nimin nÃ« vend tÃ« shpÃ«timit. Sa tÃ« durueshÃ«m qenkan ata ndaj zjarrit?

[2.176] AtÃ« (dÃ«nim) pÃ«r shkak se All-llahu e zbriti librin (Tevratin), me sqarim tÃ« drejtÃ«, e ata qÃ« bÃ«nÃ« ndryshime nÃ« librin, janÃ« nÃ« njÃ« pÃ«rÃ§arje tÃ« largÃ«t nga e vÃ«rteta.

[2.177] Nuk Ã«shtÃ« tÃ«rÃ« e mira (e kufizuar) tÃ« ktheni fytyrat tuaja kah lindja ose perÃ«ndimi, por mirÃ«si e vÃ«rtetÃ« Ã«shtÃ« ajo e atij qÃ« i beson All-llahut, ditÃ«s sÃ« gjykimit, engjÃ«jve, librit, lajmÃ«tarÃ«ve dhe pasurinÃ« qÃ« e do, ua jep tÃ« afÃ«rmve, bonjakÃ«ve, tÃ« vÃ«rfÃ«rve, udhÃ«tarÃ«ve, lypÃ«sve dhe pÃ«r lirimin e robÃ«rve, dhe ai qÃ« e fal namazin, e jep zeqatin, dhe ata qÃ« kur premtojnÃ« e zbatojnÃ«, dhe tÃ« durueshmit nÃ« skamje, nÃ« sÃ«mundje dhe nÃ« flakÃ«n e luftÃ«s. TÃ« tillÃ«t janÃ« ata tÃ« sinqertit dhe tÃ« tillÃ«t janÃ« ata tÃ« devotshmit.

[2.178] O ju qÃ« besuat, u Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« obligim gjurmimi pÃ«r dÃ«nim pÃ«r mbytje: i liri pÃ«r tÃ« lirin, robi pÃ«r robin, femra pÃ«r femrÃ«n. Kurse atij qÃ« i falet diÃ§ka nga vÃ«llau i vet atÃ«herÃ« ajo le tÃ« pÃ«rcillÃ«t (e atij qÃ« e fal) kuptueshÃ«m dhe shpagimi (nga dorasi) atij le tâ€™i bÃ«het me tÃ« mirÃ«. kjo Ã«shtÃ« njÃ« lehtÃ«sim dhe mÃ«shirÃ« prej Zotit tuaj. E kush tejkalon pas kÃ«tij (pajtim), ai ka njÃ« dÃ«nim tÃ« idhÃ«t.

[2.179] O ju tÃ« zotÃ«t e mendjes, kjo masÃ« e dÃ«nimit Ã«shtÃ« jetÃ« pÃ«r ju, ashtu qÃ« tÃ« ruheni (nga mbytja e njÃ«ri tjetrit).

[2.180] Kur ndonjÃ«rit prej jush i Ã«shtÃ« afruar vdekja, nÃ«se lÃ« pasuri pas vete, testamenti (vasijeti) pÃ«r prindÃ«rit dhe pÃ«r tÃ« afÃ«rmit u Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« juve obligim, por ashtu siÃ§ Ã«shtÃ« drejtÃ«. PÃ«r ata qÃ« janÃ« tÃ« devotshÃ«m kjo Ã«shtÃ« detyrÃ« qÃ« lypet kryer.

[2.181] Kush bÃ«n ndryshimin e tij pasi qÃ« ta ketÃ« dÃ«gjuar (ditur) atÃ«, mÃ«kati pÃ«r te u takon atyre qÃ« ndryshojnÃ«. All-llahu dÃ«gjon dhe di.

[2.182] E kush frikÃ«sohet prej testamentuesit se gabimisht po largohet nga drejtÃ«sia, ose qÃ«llimisht do tÃ« bÃ«jÃ« mÃ«kat, ai qÃ« bÃ«n pajtim ndÃ«rmjet tyre, ai nuk ka mÃ«kat. VÃ«rtetÃ« All-llahu shumÃ« falÃ« dhe shumÃ« mÃ«shiron.

[2.183] O ju qÃ« besuat, agjÃ«rimi (saum ) u Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« obligim sikurse qÃ« ishte obligim edhe i atyre qÃ« ishin para jush, kÃ«shtu qÃ« tÃ« bÃ«heni tÃ« devotshÃ«m.

[2.184] (jeni tÃ« obliguar pÃ«r) DitÃ« tÃ« caktuara, e kush Ã«shtÃ« i sÃ«murÃ« prej jush ose Ã«shtÃ« nÃ« udhÃ«tim (e nuk agjÃ«roi), atÃ«herÃ« ai (le tÃ« agjÃ«rojÃ«) mÃ« vonÃ« aq ditÃ«. E ata qÃ« i rÃ«ndon ai (nuk mund tÃ« agjÃ«rojnÃ«), janÃ« tÃ« obliguar pÃ«r kompenzim, ushqim (ditor), i njÃ« tÃ« varfÃ«ri ai qÃ« nga vullneti jep mÃ« tepÃ«r, ajo Ã«shtÃ« aqÃ« mÃ« mirÃ« pÃ«r te. MirÃ«po, po qÃ« se dini, agjÃ«rimi Ã«shtÃ« mÃ« i mirÃ« pÃ«r ju.

[2.185] (ato ditÃ« tÃ« numÃ«ruara janÃ«) Muaji i Ramadanit qÃ« nÃ« te (filloi tÃ«) shpallet Kurâ€™ani, qÃ« Ã«shtÃ« udhÃ«rÃ«fyes pÃ«r njerÃ«z dhe sqaruesi i rrugÃ«s sÃ« drejtÃ« dhe dallues (i tÃ« vÃ«rtetÃ«s nga gÃ«njeshtra). E kush e pÃ«rjeton prej jush kÃ«tÃ« muaj, le tÃ« agjÃ«rojÃ«, ndÃ«rsa kush Ã«shtÃ« i sÃ«murÃ« ose nÃ« udhÃ«tim, le tÃ« agjÃ«rojÃ« aqÃ« ditÃ« nga ditÃ«t e mÃ«vonshme. All-llahu me kÃ«tÃ« dÃ«shiron lehtÃ«sim pÃ«r ju, e nuk dÃ«shiron vÃ«shtÃ«rsim pÃ«r ju. (tÃ« agjÃ«roni ditÃ«t e lÃ«shuara mÃ« vonÃ«) QÃ« tÃ« plotÃ«soni numrin, tÃ« madhÃ«roni All-llahun pÃ«r atÃ« se u udhÃ«zoi dhe qÃ« tÃ« falenderoni.

[2.186] E kur robÃ«t e Mi tÃ« pyesin ty pÃ«r Mua, UnÃ« jam afÃ«r, i pÃ«rgjigjem lutjes kur lutÃ«si mÃ« lutet, pra pÃ«r tÃ« qenÃ« ata drejt tÃ« udhÃ«zuar, le tÃ« mÃ« pÃ«rgjigjen ata Mua dhe le tÃ« mÃ« besojnÃ« Mua.

[2.187] NatÃ«n e agjÃ«rimit u Ã«shtÃ« lejuar afrimi tÃ« gratÃ« tuaja, ato janÃ« prehje pÃ«r ju dhe ju jeni prehje pÃ«r ato. All-llahu e di se ju e keni mashtruar vetveten, andaj ua pranoi pendimin tuaj dhe ua fali gabimin. Tash e tutje bashkohuni me to dhe kÃ«rkoni atÃ« qÃ« ua ka caktuar All-llahu dhe hani e pinin derisa qartÃ« tÃ« dallohet peri i bardhÃ« nga peri i zi nÃ« agim, e pastaj agjÃ«rimin plotÃ«sojeni deri nÃ« mbrÃ«mje. E kur jeni tÃ« izoluar (nÃ« iâ€™tikafÃ«) nÃ« xhamia, mos tâ€™u afroheni atyre (pÃ«r marÃ«dhÃ«nie intime). KÃ«to janÃ« dispozitat e All-llahut, pra mos i kundÃ«rshtoni. Ja kÃ«shtu, nÃ« kÃ«tÃ« mÃ«nyrÃ« All-llahu ua sqaron njerÃ«zve argumentet e veta qÃ« ata tÃ« ruhen.

[2.188] Dhe mos e hani pasurinÃ« e njÃ«ri- tjetrit nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« palejuar, e as mos u paraqitni me te (me ryshfet) te gjyakatÃ«sit pÃ«r tÃ« grabitur nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« padrejtÃ« njÃ« pjesÃ« tÃ« pasurisÃ« sÃ« njerÃ«zve, kur ju e dini (se pa tÃ« drejtÃ« po e hani atÃ«).

[2.189] TÃ« pyesin ty pÃ«r hÃ«nÃ«n e re (dhe fazat e saj) Thuaj: â€œAto janÃ« pÃ«rcaktime tÃ« kohÃ«s prÃ« njerÃ«zi dhe pÃ«r haxh. Nuk Ã«shtÃ« mirÃ«si tÃ« hyni nga mbrapa nÃ« shtÃ«pitÃ« por Ã«shtÃ« mirÃ«si kush ruhet (nga tÃ« kÃ«qiat). NÃ« shtÃ«pia hyni kah dyert e tyre dhe kinie frikÃ« All-llahun qÃ« ashtu tÃ« gjeni shpÃ«tim.

[2.190] Dhe luftoni nÃ« rrugÃ«n e All-llahut kundÃ«r atyre qÃ« ju sulmojnÃ« e mos e teproni se All-llahu nuk i do ata qÃ« e teprojnÃ« (e fillojnÃ« luftÃ«n).

[2.191] Dhe luftoni ata kudo qÃ« tâ€™i zini, dÃ«boni prej vendit ata sikurse ju pÃ«rzuan ata juve. Fitneja Ã«shtÃ« mÃ« e rÃ«ndÃ« se vrasja. Mos i luftoni ata pranÃ« xhamisÃ« sÃ« shenjtÃ« (Mesxhidul-Haram ) deri qÃ« ata tâ€™ju luftojnÃ« juve aty, e nÃ«se ju sulmojnÃ«, atÃ«herÃ« sulmoni edhe ju ata. I kÃ«tillÃ« Ã«shtÃ« ndÃ«shkimi ndaj pabesimtarÃ«ve.

[2.192] Dhe nÃ«se heqin dorÃ«, pra All-llahu Ã«shtÃ« MÃ«katfalÃ«si, MÃ«shiruesi.

[2.193] Vritni ata derisa tÃ« zhduket fitneja dhe tÃ« aplikohet feja vetÃ«m pÃ«r All-llahun. E nÃ« qoftÃ« se ndalen (nga propaganda dhe lufta), atÃ«herÃ« lereni armiqÃ«sinÃ«, pÃ«rveÃ§ atyre qÃ« janÃ« zullumqarÃ«.

[2.194] Muaji i shenjtÃ« ( i sivjetit) Ã«shtÃ« pÃ«r muajin e shenjtÃ« (tÃ« vjetit), e shenjtÃ«ritÃ« (shkelja e tyre) janÃ« masÃ« ndÃ«shkuese. Pra, kush ju sulmon juve, kthenia sulmin atij edhe ju po nÃ« atÃ« masÃ« dhe kini frikÃ« nga All-llahu e ta dini se All-llahu Ã«shtÃ« me tÃ« devotshmit.

[2.195] Dhe jepni pÃ«r njÃ« rrugÃ« tÃ« All-llahut e mos hidhni veten nÃ« rrezik dhe bÃ«ni mirÃ«, se me tÃ« vÃ«rtetÃ« All-llahu i do bamirÃ«sit.

[2.196] E kryenie haxhin dhe umrÃ«n pÃ«r hir tÃ« All-llahut, po nÃ« qoftÃ« se pengoheni, atÃ«herÃ« (therrni pÃ«r kurban) Ã§ka tâ€™ju vijÃ« mÃ« lehtÃ« prej kurbanÃ«ve, e mos i rruani kokat tuaja derisa tÃ« arrijÃ« kurbani vendin e caktuar. Po kush Ã«shtÃ« prej jush i sÃ«murÃ« ose ka mundim koke (e rruhet para kohe) kompensim Ã«shtÃ«: agjÃ«rim, sadaka ose kurban. E kur jeni tÃ« sigurt, ai qÃ« bÃ«nÃ« umrÃ«n para haxhit (duhet therrÃ«) njÃ« kurban qÃ« i vjen mÃ« lehtÃ«, mirÃ«po nÃ«se nuk ka, le tÃ« agjÃ«roj tri ditÃ« gjatÃ« haxhit e shtatÃ« ditÃ« kur tÃ« ktheheni, kÃ«to jeni dhjetÃ« ditÃ« tÃ« plota. Ky Ã«shtÃ« rregull pÃ«r ata qÃ« nuk kanÃ« familjen pranÃ« xhamisÃ« sÃ« shenjtÃ«. Pra kinie dro All-llahun dhe dine se All-llahu Ã«shtÃ« ndÃ«shkues i rreptÃ«.

[2.197] Haxhi Ã«shtÃ« nÃ« muajt e caktuar e kush bÃ«n (ia fillon tÃ« zbatojÃ«) haxhin nÃ« kÃ«ta muaj, nuk duhet afruar gruas, nuk bÃ«n tÃ« merr nÃ«pÃ«r kÃ«mbÃ« dispozitat e sheriatit, as nuk duhet shkaktuar grindje. All-llahu di pÃ«r atÃ« qÃ« e punoni nga e mira. Dhe pÃ«rgatituni me furnizim (pÃ«r rrugÃ«), e furnizimi mÃ« i mirÃ« Ã«shtÃ« devotshmÃ«ria, e ju tÃ« zotÃ«t e mendjes keni dronÃ« Time.

[2.198] Nuk Ã«shtÃ« mÃ«kat pÃ«r ju tÃ« kÃ«rkoni begati nga Zoti juaj (tÃ« bÃ«ni ndonjÃ« tregti gjatÃ« haxhit). E kur tÃ« derdheni (hiqeni) prej Arafatit , pÃ«rmendeni All-llahun nÃ« vend tÃ« shenjtÃ« (Muzdelife) , pÃ«rmendeni AtÃ«, ashtu si u ka udhÃ«zuar Ai, sepse mÃ« parÃ« ishit tÃ« humbur.

[2.199] Pastaj zdirgjuni andej kah zdirgjen njerÃ«zit, kÃ«rkoni All-llahut falje, se All-llahu fal e Ã«shtÃ« mÃ«shirues.

[2.200] E kur tâ€™i kryeni detyrat tuaja, pÃ«rmendeni All-llahun sikurse i pÃ«rkujtoni prindÃ«rit tuaj, bile pÃ«rmendeni edhe mÃ« fortÃ«. Ka disa prej njerÃ«zve qÃ« thonÃ«: â€œZoti ynÃ«, na jep Ti neve nÃ« kÃ«tÃ« botÃ«!â€ pÃ«r tÃ« nuk ka asgjÃ« nÃ« botÃ«n tjetÃ«r.

[2.201] E, ka prej tyre asish qÃ« thonÃ«: â€œZoti ynÃ« na jep tÃ« mira nÃ« kÃ«tÃ« jetÃ«, tÃ« mira edhe nÃ« botÃ«n tjetÃ«r, dhe na ruaj prej dÃ«nimit me zjarr!â€

[2.202] TÃ« tillÃ«t e kanÃ« shpÃ«rblimin nga ajo qÃ« e fituan. All-llahu Ã«shtÃ« i shpejtÃ« nÃ« llogari.

[2.203] All-llahun pÃ«rmendeni nÃ« ditÃ«t e caktuara (nÃ« ditÃ«t e bajramit). Kush ngutet (tÃ« largohet prej Mines) pÃ«r dy ditÃ«, nuk bÃ«n mÃ«kat, po edhe ai qÃ« e shtyen (edhe pÃ«r njÃ« ditÃ«) nuk bÃ«nÃ« mÃ«kat, kÃ«to rregulla janÃ« pÃ«r atÃ« qÃ« don tÃ« jetÃ« i pÃ«rpikÃ«t. Pra, kini kujdes All-llahun dhe dine se ju, te Ai tuboheni.

[2.204] Ka ndonjÃ« nga njerÃ«zit qÃ« fjala e tij tÃ« mahnit, por vetÃ«m nÃ« kÃ«tÃ« botÃ« (pse nÃ« botÃ«n tjetÃ«r gjykon Ai qÃ« e di tÃ« fshehtat), dhe pÃ«r atÃ« qÃ« ka nÃ« zemrÃ«n e tij, e paraqet All-llahun dÃ«shmues, e nÃ« realitet ai Ã«shtÃ« kundÃ«rshtari mÃ« i rreptÃ«.

[2.205] E posa tÃ« kthehet, ai nÃ« tokÃ« vepron tÃ« bÃ«jÃ« shkatÃ«rrim nÃ« te, tÃ« asgjÃ«sojÃ« tÃ« korrat (mbjelljet) dhe gjallesat. E All-llahu nuk e do Ã§rregullimin (fesadin).

[2.206] Dhe kur i thuet atij: â€œKij frikÃ« All-llahun!â€, atÃ« e kap eufori pÃ«r punÃ« mÃ«kati. Shtrat i shÃ«mtuar Ã«shtÃ« ai qÃ« i takon atij (Xhehennemi).

[2.207] Ka nga njerÃ«zit, i cili pÃ«r hirÃ« tÃ« All-llahut e flijojnÃ« vetveten, e edhe All-llahu Ã«shtÃ« shumÃ« i mÃ«shirshÃ«m pÃ«r robtÃ« e vet.

[2.208] O ju qÃ« besuat, hyni nÃ« islamizmin e tÃ«rÃ«sishÃ«m (PÃ«rqafoni fenÃ« islame nÃ« tÃ«rÃ«si), e mos ndiqni rrugÃ«n e djallit, sepse ai Ã«shtÃ« armik i juaji i hapÃ«t.

[2.209] E nÃ«se devijoni pasi u kanÃ« ardhur argumentet e qarta, ta dini pra se All-llahu Ã«shtÃ« i plotÃ«fuqishÃ«m, i vetÃ«dijshÃ«m.

[2.210] Ata nuk janÃ« duke pritur tjetÃ«r, por vetÃ«m tâ€™u vijÃ« All-llahu (urdhÃ«ri i All-llahut nÃ« ditÃ«n e gjykimit) nÃ«n hije tÃ« reve, (tâ€™u vijnÃ«) engjÃ«jt dhe Ã§Ã«shtja tÃ« jetÃ« e kryer (kush pÃ«r Xhennet e kush pÃ«r Xhehennem). VetÃ«m te All-llahu Ã«shtÃ« fundi i tÃ« gjitha Ã§Ã«shtjeve.

[2.211] Pyeti bijtÃ« e Israilit, se sa argumente tÃ« Ã§arta u kemi dhÃ«nÃ« atyre (dhe nuk besuan). E kush e ndÃ«rron tÃ« mirÃ«n e All-llahut pasi qÃ« tâ€™i ka ardhur ajo, sâ€™ka dyshim se ndÃ«shkimi i All-llahut Ã«shtÃ« i ashpÃ«r.

[2.212] Atyre qÃ« nuk besuan, u Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« e hijshme jeta e kÃ«saj bote dhe bÃ«jnÃ« tallje me ata qÃ« besuan. Po ata qÃ« u ruajtÃ«n (besimtarÃ«t) nÃ« ditÃ«n e kijametit. All-llahu i jep (shpÃ«rblim) pa masÃ« atij qÃ« e do.

[2.213] NjerÃ«zit ishin njÃ« popull (tÃ« fesÃ« sÃ« natyrshme islame) e (kur u pÃ«rÃ§anÃ«) All-llahu dÃ«rgoi pejgamberÃ«t pÃ«rgÃ«zues dhe qortues, dhe atyre Ai u zbriti edhe librin me fakte tÃ« sakta pÃ«r tÃ« gjykuar nÃ« atÃ« qÃ« u kundÃ«rshtuan vetÃ«m ata qÃ« kishin libÃ«r (ithÃ«tarÃ«t e librit). E pÃ«rpos atyre qÃ« iu kishte dhÃ«nÃ« ai (libri) dhe u kishin ardhur argumente tÃ« qarta, nuk kundÃ«rshtoi kush nÃ« te (nÃ« librin), po edhe atÃ« (kundÃ«rshtim e bÃ«nÃ«), nga zilia ndÃ«rmjet tyre, mirÃ«po All-llahu me mÃ«shirÃ«n e Tij i udhÃ«zoi ata qÃ« besuan te e vÃ«rteta e asaj pÃ«r Ã§ka ishin kundÃ«rshtuar. All-llahu e vÃ«nÃ« nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ« atÃ« qÃ« dÃ«shiron.

[2.214] Po ju menduat se do tÃ« hyni nÃ« Xhennet, pa u provuar edhe ju me shembullin e atyre qÃ« ishin para jush, tÃ« cilÃ«t i patÃ«n goditur skamjet e vuajtjet dhe qenÃ« tronditur, sa qÃ« i dÃ«rguari thoshte, e me te edhe ata qÃ« kishin besuar: â€œKur do tÃ« jetÃ« ndihma e All-llahut?â€ Ja (u erdhi ndihma) vÃ«rtetÃ« ndihma e All-llahut Ã«shtÃ« afÃ«r!â€

[2.215] TÃ« pyesin se Ã§do tÃ« japin. Thuaj: â€œAtÃ« qÃ« jepni pÃ«r tÃ« afÃ«rmit, pÃ«r bonjakÃ«t, pÃ«r tÃ« varfÃ«rit, pÃ«r gurbetÃ§injtÃ«. E Ã§do tÃ« mirÃ« qÃ« punoni, sâ€™ka dyshim se All-llahu e di.

[2.216] Juve u Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« obligim kitali (xhihadi) , ndonÃ«se ju e urreni atÃ«. Por mund qÃ« ju ta urreni njÃ« send, e ai Ã«shtÃ« shumÃ« i dobishÃ«m pÃ«r ju, dhe mund qÃ« ju ta doni njÃ« send, e ai Ã«shtÃ« dÃ«m pÃ«r ju. All-llahu di, e ju nuk dini.

[2.217] TÃ« pyesin pÃ«r luftÃ«n nÃ« muajin e shenjtÃ«, thuaj: â€œLufta nÃ« te Ã«shtÃ« e madhe (mÃ«kat i madh) , por pengimi nga rruga e All-llahut, mosbesimi ndaj Tij, pengimi nga xhamia e shenjtÃ« (Qabja) dhe dÃ«bimi i banorÃ«ve tÃ« saj nga ajo, janÃ« mÃ«kate edhe mÃ« tÃ« mÃ«dha te All-llahu. E fitneja Ã«shtÃ« edhe mÃ« e madhe se mbytja. Ata do tâ€™u luftojnÃ« juve vazhdimisht pÃ«r tâ€™ju zbrapsur, nÃ«se munden, nga feja juaj. E kush zbrapset prej jush nga feja e tij dhe vdes si pabesimtar, ata i kanÃ« zhdukur veprat e veta nÃ« kÃ«tÃ« jetÃ« dhe nÃ« jetÃ«n tjetÃ«r. TÃ« tillÃ«t janÃ« banorÃ« tÃ« zjarrit dhe nÃ« tÃ« do tÃ« qÃ«ndrojnÃ« pÃ«rjetshÃ«m.

[2.218] Ata tÃ« cilÃ«t besuan, ata qÃ« u shpÃ«rngulÃ«n dhe luftuan nÃ« rrugÃ«n e All-llahut, ata meritojnÃ« tÃ« shpresojnÃ« nÃ« mÃ«shirÃ«n e Tij. All-llahu falÃ« shumÃ« dhe Ã«shtÃ« mÃ«shirues.

[2.219] TÃ« pyesin ty pÃ«r verÃ«n dhe bixhozin . Thuaj: â€œQÃ« tÃ« dyja janÃ« mÃ«kat i madh, e ka edhe dobi nÃ« to (tÃ« pakta) pÃ«r njerÃ«z, por dÃ«mi i tyre Ã«shtÃ« mÃ« i madh se dobia e tyre. TÃ« pyesin ty edhe se Ã§â€™do tÃ« japin. Thuaj: â€œTepricÃ«n!â€ KÃ«shtu ua sqaron All-llahu juve argumentet ashtu qÃ« tÃ« mendoni (Ã§ka Ã«shtÃ« mirÃ« e Ã§ka Ã«shtÃ« keq).

[2.220] (tÃ« mendoni) PÃ«r kÃ«tÃ« botÃ« dhe pÃ«r botÃ«n tjetÃ«r. Dhe tÃ« pyesin ty pÃ«r bonjakÃ«t. Thuaj: â€œPo tâ€™i ndihmoni nÃ« punÃ«t e tyre Ã«shtÃ« mÃ« mirÃ«, e nÃ«se i pÃ«rzieni (pasurin e tyre me tuajÃ«n), ata janÃ« vÃ«llezÃ«rit tuaj. All-llahu di tÃ« dallojÃ« qÃ«llimkeqin nga qÃ«llimmiri. E sikur tÃ« dÃ«shironte All-llahu do tâ€™ju rÃ«ndojÃ«. All-llahu Ã«shtÃ« mÃ« i fuqishÃ«m, mÃ« i urti.

[2.221] Mos u martoni me idhujtare deri qÃ« ato tÃ« besojnÃ« (Zotin). NjÃ« robÃ«resh besimtare Ã«shtÃ« mÃ« e vlefshme se njÃ« idhujtare, edhe nÃ«se ajo (idhujtarja) ju mahnitÃ«. Mos u martoni as me idhujtarÃ« deri qÃ« ata tÃ« besojnÃ« (Zotin). NjÃ« rob besimtar Ã«shtÃ« mÃ« i vlefshÃ«m se idhujtari edhe nÃ«se ai ju mahnit. Ata ju ftojnÃ« pÃ«r nÃ« zjarr, e All-llahu me mÃ«shirÃ«n e vet ju fton pÃ«r nÃ« Xhennet, pÃ«r nÃ« shpÃ«tim dhe u sqaron njerÃ«zve argumentet e veta, ashtu qÃ« ata tÃ« pÃ«rkujtojnÃ«.

[2.222] TÃ« pyesin ty pÃ«r menstruacionin (hajdin). Thuaj: â€œAjo Ã«shtÃ« gjendje e neveritur, andaj largohuni prej grave gjatÃ« menstruacionit dhe mos iu afroni atyre (pÃ«r marÃ«dhÃ«nie) derisa tÃ« pastrohen. E kur tÃ« pastrohen, atÃ«herÃ« afrohuni atyre ashtu siÃ§ u ka lejuar All-llahu. All-llahu i do ata qÃ« pendohen, dhe ata qÃ« ruhen prej punÃ«ve tÃ« ndyta e tÃ« neveritshme.

[2.223] GratÃ« tuaja janÃ« vendmbjellje e juaj, afrohuni vendmbjelljes suaj si tÃ« dÃ«shironi, por pÃ«rgatitni pÃ«r vetÃ«n tuaj, dhe kinie frikÃ« All-llahu, e ta dini se fundi juaj Ã«shtÃ« te Ai, e besimtarÃ«ve jepu myzhde.

[2.224] E mos e bÃ«ni All-llahun peng tÃ« betimeve tuaja (kur betoheni nÃ« Te), kur doni tÃ« bÃ«ni vepra tÃ« mira, tÃ« silleni mirÃ« dhe tÃ« bÃ«ni pajtim ndÃ«rmjet njerÃ«zve. All-llahu dÃ«gjon tÃ« gjitha dhe i di.

[2.225] All-llahu nuk ju merr nÃ« pÃ«rgjegjÃ«si pÃ«r betimet tuaja tÃ« paqÃ«llimta, por ju merr pÃ«r ato qÃ« i bÃ«ni qÃ«llimisht me gjithÃ« zemÃ«r. All-llahu Ã«shtÃ« i butÃ« dhe falÃ« shumÃ«.

[2.226] Ata qÃ« betohen se do tÃ« largohen prej grave tÃ« tyre (tÃ« mos bÃ«jnÃ« kontakt me to), afati i pritjes Ã«shtÃ« katÃ«r muaj. NÃ« qoftÃ« se kthehen ata (heqin dorÃ« nga betimi), sâ€™ka dyshim All-llahu bÃ«n falje dhe mÃ«shiron.

[2.227] E nÃ« qoftÃ« se ata kanÃ« vendosur pÃ«r shkurorÃ«zim, All-llahu dÃ«gjon (fjalÃ«t e tyre) i di (qÃ«llimet e tyre).

[2.228] E ato gra qÃ« janÃ« shkurorÃ«zuar janÃ« tÃ« obliguara tÃ« presin tri menstruacione. NÃ«se ato i besojnÃ« All-llahut dhe ditÃ«s sÃ« mbramÃ«, atyre nuk u lejohet tÃ« fshehin atÃ« qÃ« All-llahu krijoi nÃ« mitrat e tyre. E burrat e tyre kanÃ« mÃ« shumÃ« tÃ« drejta qÃ« gjatÃ« asaj kohe, nÃ«se duan pajtim, tâ€™i rikthejnÃ« ato. Edhe atyre (grave) u takon e drejta sikurse edhe pÃ«rgjegjÃ«sia nÃ« bashkÃ«shortÃ«si, e burrave u takon njÃ« pÃ«rparÃ«si ndaj tyre. All-llahu Ã«shtÃ« i gjithfuqishÃ«m, i urtiÃ«.

[2.229] LÃ«shimi (pas sÃ« cilit mund tÃ« bÃ«het rikthimi) Ã«shtÃ« dy herÃ«, e (pastaj) ose jetÃ« e njerÃ«zishme (bashkÃ«shortore) ose shkurorÃ«zim me mirÃ«kuptim. E juve (burrave) nuk u lejohet tâ€™u merrni asnjÃ« send nga ajo qÃ« u keni dhuruar (si niqah), vetÃ«m nÃ«se qÃ« tÃ« dy frikÃ«soheni se nuk do tÃ« mund tâ€™i ruajnÃ« dispozitat e All-llahut (nÃ« bashkÃ«shortÃ«si). E nÃ«se keni frikÃ« se ata tÃ« dy nuk do tÃ« mund tâ€™i ruajnÃ« dispozitat e All-llahut, atÃ«herÃ« pÃ«r atÃ«, me Ã§ka ajo bÃ«n kompensim pÃ«r shkurorÃ«zim (hule) , pÃ«r ata tÃ« dy nuk ka mÃ«kate. KÃ«to janÃ« dispozita tÃ« All-llahut, pra mos i kundÃ«rshtoni, sepse kush i tejkalon dispozitat e All-llahut, pikÃ«risht tÃ« tillÃ«t janÃ« zullumqarÃ«t.

[2.230] E nÃ« qoftÃ« se ai (burri) e lÃ«shon atÃ« (pÃ«r herÃ« tÃ« tretÃ«), pas atij (lÃ«shimi) nuk lejohet mÃ« derisa tÃ« martohet ajo pÃ«r njÃ« burrÃ« tjetÃ«r. E nÃ«se ai (burri i dytÃ«) e lÃ«shon atÃ«, atÃ«herÃ« pÃ«r ata dy, po qe se mendojnÃ« se do tâ€™i zbatojnÃ« dispozitat e All-llahut, nuk ka pengesÃ« tÃ« rikthehen (nÃ« bashkÃ«shortÃ«si). KÃ«to janÃ« dispozita tÃ« All-llahut qÃ« ia sqaron njÃ« populli qÃ« kupton.

[2.231] E kur tâ€™i keni lÃ«shuar gratÃ« dhe ato i afrohen afatit tÃ« tyre, atÃ«herÃ« ose mbani si duhet, ose i lÃ«ni si duhet (tÃ« kryejnÃ« fatin), e mos i mbani sa pÃ«r tâ€™i dÃ«mtuar, e tÃ« bÃ«heni tÃ« padrejtÃ«. E kush bÃ«n atÃ«, ai e ka dÃ«mtuar vetveten. Dispozitat e All-llahut mos i merrni pÃ«r shaka. PÃ«rkujtoni tÃ« mirat e All-llahut, ndaj jush edhe atÃ« qÃ« ju shpalli Kurâ€™ani dhe dispozitat e sheriatit me tÃ« cilat ju udhÃ«zon, dhe keni frikÃ« All-llahun e dine se All-llahu Ã«shtÃ« i gjithdijshÃ«m pÃ«r Ã§do send.

[2.232] Dhe kur i lÃ«shoni gratÃ«, e ato e pÃ«rmbushin afatin e tyre (tÃ« pritjes), nÃ«se pÃ«lqejnÃ« mes vete ashtu si kÃ«rkojnÃ« rregullat, mos i pengoni qÃ« tÃ« martohen pÃ«r burrat e tyre. Me kÃ«tÃ« kÃ«shillohet ai qÃ« prej jush e beson All-llahun dhe botÃ«n tjetÃ«r, kjo Ã«shtÃ« mÃ« e dobishme pÃ«r ju, mÃ« e pastÃ«r, se All-llahu e di, e ju nuk e dini.

[2.233] NÃ«nat, ato qÃ« duan ta plotÃ«sojnÃ« gjidhÃ«nien, janÃ« tÃ« obliguara tâ€™u japin gji fÃ«mijÃ«ve tÃ« vet dy vjet tÃ« plota. I ati i fÃ«mijÃ«s Ã«shtÃ« i obliguar pÃ«r furnizim dhe veshmbathjen e tyre (gruas) ashtu si Ã«shtÃ« rregulli. Askush nuk ngarkohet mÃ« tepÃ«r, vetÃ«m aq sa ka mundÃ«sin e tij. AsnjÃ« nÃ«n nuk bÃ«n tÃ« dÃ«mtohet me fÃ«mijÃ«n e saj, e as babai me fÃ«mijÃ«n e tij. Po ashtu Ã«shtÃ« i obliguar edhe trashÃ«gimtari (i fÃ«mijÃ«s). E nÃ«se pas njÃ« konsultimi dhe pÃ«lqimi (prindÃ«rit) shfaqin dÃ«shirÃ«n pÃ«r ndÃ«rprerjen (mÃ« heret) e gjinit, nuk Ã«shtÃ« ndonjÃ« mÃ«kat pÃ«r ta. NÃ«se ju baballarÃ«t) pÃ«r fÃ«mijÃ«n tuaj dÃ«shironi gjidhÃ«nÃ«se tjetÃ«r me kusht qÃ« pagesÃ«n tâ€™ia bÃ«ni nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« duhur, nuk Ã«shtÃ« ndonjÃ« mÃ«kat. Kini frikÃ« nga All-llahu dhe dine se All-llahu sheh Ã§ka punoni.

[2.234] E ata qÃ« vdesin dhe lÃ«nÃ« gra pas vete, ato (gratÃ«) presin katÃ«r muaj e dhjetÃ« ditÃ«. E kur ta kryejnÃ« ato afatin e tyre, nuk Ã«shtÃ« mÃ«kat pÃ«r ju (familja kujdestare) pÃ«r atÃ« qÃ« bÃ«jnÃ« ato nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« njerÃ«zishme mÃ« veten e tyre. All-llahu hollÃ«sisht e di Ã§ka veproni.

[2.235] Paraqitja juaj pÃ«r martesÃ« ndaj grave (qÃ« kanÃ« kryer afatin e tyre), nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« tÃ«rthortÃ«, ose mbajtja fshehtÃ« nÃ« veten tuaj, nuk Ã«shtÃ« mÃ«kat pÃ«r ju. All-llahu e di se ju do tâ€™ua pÃ«rmendni atyre (dÃ«shirÃ«n pÃ«r martesÃ«), por kursesi mos u premtoni atyre fshehtazi (diÃ§ tjetÃ«r), pÃ«rpos tâ€™u thoni fjalÃ« tÃ« lejuara. Dhe mos vendosni lidhjen e kurorÃ«s derisa tÃ« pÃ«rfundojÃ« afati i caktuar. Ta dini se All-llahu e di Ã§ka fshehni nÃ« vete, pra kini frikÃ« prej Atij, dhe dine se All-llahu shumÃ« falÃ« Ã«shtÃ« i butÃ«.

[2.236] Nuk Ã«shtÃ« mÃ«kat pÃ«r ju nÃ«se i lÃ«shoni gratÃ« pa pasur kontakt (martesÃ«) me to dhe para se tâ€™u caktoni atyre ndonjÃ« caktim (kurorÃ«-nikah), po pajisni ato (me ndonjÃ« pajisje), pasaniku sipas mundÃ«sisÃ« sÃ« tij dhe i varfÃ«ri sipas mundÃ«sisÃ« sÃ« tij. NjÃ« pajisje e zakonshme Ã«shtÃ« obligim pÃ«r bÃ«mirÃ«sit.

[2.237] E nÃ«se i lÃ«shoni ato para se tÃ« kontaktoni, por u keni pas caktuar atyre njÃ« caktim (kurorÃ«s), atÃ«herÃ« duhet tâ€™u jepni gjysmÃ«n e asaj qÃ« e keni caktuar, pÃ«rveÃ§ nÃ«se ju falin ose ju falÃ« ai nÃ« duart e tÃ« cilit Ã«shtÃ« lidhja e kurorÃ«s. E tÃ« falni (burra ose gra) Ã«shtÃ« mÃ« afÃ«r devotshmÃ«risÃ«, e mos e harroni bamirÃ«sinÃ« ndÃ«rmjet jush. VÃ«rtetÃ«, All-llahu sheh atÃ« qÃ« veproni.

[2.238] Vazhdoni rregullisht namazet (faljet), e edhe atÃ« namazin e mesÃ«m , dhe ndaj All-llahut tÃ« jeni respektues (nÃ« namaze).

[2.239] E nÃ«se kÃ«ni frikÃ« (nga armiku), atÃ«herÃ« fauni duke ecur ose duke kaloruar , por kur tÃ« jeni tÃ« siguruar, pÃ«rkujtoni (me namaz) All-llahun ashtu si u mÃ«soi Ai pÃ«r atÃ« qÃ« ju nuk dinit.

[2.240] Ata qÃ« vdesin nga mesi i juaj dhe lÃ«nÃ« pas vete gra, le tÃ« testamentojnÃ« (lÃ«nÃ« porosi) pÃ«r gratÃ« e tyre, furnizimin pÃ«r njÃ« vjet, duke mos i nxjerrÃ« prej shtÃ«pisÃ«. E nÃ«se (me dÃ«shirÃ«n e vet) dalin, nuk Ã«shtÃ« mÃ«kat pÃ«r ju pÃ«r atÃ« punÃ« tÃ« lejueshme qÃ« bÃ«jnÃ« ato me vetveten. All-llahu Ã«shtÃ« mÃ« i fuqishmi, mÃ« i dituri.

[2.241] PÃ«r tÃ« devotshmit Ã«shtÃ« obligim qÃ« edhe pÃ«r gratÃ« e lÃ«shuara tÃ« bÃ«jnÃ« njÃ« furnizim tÃ« zakonshÃ«m.

[2.242] KÃ«shtu, qÃ« tâ€™i kuptoni, All-llahu ua shpjegon argumentet e veta.

[2.243] A nuk di pÃ«r ata, tÃ« cilÃ«t nga frika prej vdekjes u larguan prej atÃ«dheut tÃ« vet, e tÃ« cilÃ«t ishin me mijÃ«ra, e All-llahu atyre u tha: â€œVdisni!â€ (ata vdiqÃ«n) Pastaj i ngjalli. All-llahu Ã«shtÃ« shumÃ« bamirÃ«s pÃ«r njerÃ«z, por shumica e njerÃ«zve nuk janÃ« mirÃ«njohÃ«s.

[2.244] Luftoni pÃ«r hirÃ« tÃ« All-llahut, etÃ« dini se All-llahu dÃ«gjon, di.

[2.245] Kush Ã«shtÃ« ai qÃ« i huazon All-llahut njÃ« hua tÃ« mirÃ«, e Ai tâ€™ia shtojÃ« atij shumÃ«fish AtÃ«? All-llahu shtrÃ«ngon (varfÃ«ron) dhe Ã§liron (begaton) dhe kthimi juaj Ã«shtÃ« vetÃ«m te Ai.

[2.246] A nuk ke marrÃ« vesh pÃ«r parinÃ« e bijÃ«ve tÃ« israilit pas Musait? Kur i patÃ«n thÃ«nÃ« njÃ« tÃ« dÃ«rguarit tÃ« tyre (Shemâ€™unit): â€œCakto pÃ«r neve njÃ« sundues e tÃ« luftojmÃ« nÃ« rrugÃ«n e All-llahut!â€ Ai (pejgamberi) tha: â€œA mund tÃ« ndodhÃ« qÃ« nÃ«se lufta u bÃ«het obligim ju tÃ« mos luftoni!â€ ata thanÃ«: â€œE Ã§â€™kemi ne qÃ« tÃ« mos luftojmÃ« nÃ« rrugÃ«n e All-llahut, kur dihet se ne jemi dÃ«buar nga atdheu dhe bijt tanÃ«?â€ E kur u obliguan me luftÃ«, pÃ«rveÃ§ njÃ« pakice prej tyre, ata u zbrapÃ«n. All-llahu Ã«shtÃ« i njohur pÃ«r punÃ«t e zullumqarÃ«ve.

[2.247] Pejgamberi i tyre u tha: â€œAll-llahu caktoi sundues tuajin Talutinâ€ Ata thanÃ«: â€œSi mund tÃ« jetÃ« ai sundues yni, kur ne kemi mÃ« shumÃ« meritÃ« se ai pÃ«r sundim, madje ai edhe nuk Ã«shtÃ« i pasur? Ai tha: â€œAll-llahu zgjodhi atÃ« sundues tuajin dhe e pajisi me dituri tÃ« gjerÃ« e me fuqi trupore!â€ All-llahu ia jep sundimin e vet atij qÃ« do, All-llahu Ã«shtÃ« dhurues i madh, i dijshÃ«m.

[2.248] LajmÃ«tari i tyre u tha: â€œShenjÃ« e sundimit tÃ« tij Ã«shtÃ« qÃ« tâ€™ju sjellÃ« arkÃ«n, qÃ« e bartin engjÃ«jt, dhe qÃ« nÃ« te gjeni qetÃ«sim (shpirtÃ«ror - Sekine) nga Zoti juaj e, edhe diÃ§ka qÃ« ka mbetur nga thesari i familjes sÃ« Musait dhe Harunit. Sâ€™ka dyshim se ky, po qe se jeni besimtarÃ«, Ã«shtÃ« njÃ« fakt pÃ«r juâ€.

[2.249] E kur doli (prej qytetit) Taluti me ushtrinÃ«, tha: â€œAll-llahu do tâ€™ju sprovojÃ« me njÃ« lumÃ«, e ai qÃ« pi prej atij, ai nuk Ã«shtÃ« me mua, e kush nuk shijon atÃ«, ai Ã«shtÃ« me mua, pÃ«rveÃ§ atij qÃ« me dorÃ«n e vet e pi njÃ« grusht?â€ MirÃ«po, me pÃ«rjashtim tÃ« njÃ« pakice prej tyre, tÃ« tjerÃ«t pinÃ« nga ai. E kur e kaloi ai (taluti) atÃ« sÃ« bashku me te edhe ata qÃ« ishin besimtarÃ« thanÃ«: â€œNe sot nuk kemi fuqi kundÃ«r Xhalutit dhe ushtrisÃ« sÃ« tij!â€ Po ata qÃ« ishin tÃ« bindur se do ta takonin All-llahun thanÃ«: â€œSa e sa grupe tÃ« vogla me dÃ«shirÃ«n e All-llahut kanÃ« triumfuar ndaj grupeve tÃ« mÃ«dha!â€ All-llahu Ã«shtÃ« me durimtarÃ«t.

[2.250] E kur dualÃ«n pÃ«rballÃ« Xhalutit dhe ushtrisÃ« sÃ« tij, thanÃ«: â€œZoti ynÃ«! na dhuro durim! na i pÃ«rforco kÃ«mbÃ«t tona dhe na ndihmo kundÃ«r pabesimtarÃ«ve!

[2.251] Me ndihmÃ«n e All-llahut i thyen ata, e Davudi e mbyti Xhalutin dhe All-llahu i dha atij (Davudit) sundimin dhe hikmetin (urtÃ«sinÃ«, nubuwetin ) dhe e mÃ«soi atÃ« pÃ«r Ã§do gjÃ« qÃ« deshi. Dhe sikur All-llahu tÃ« mos i mbronte njerÃ«zit me disa prej disa tÃ« tjerÃ«ve, do tÃ« shkatÃ«rrohej toka, po All-llahu Ã«shtÃ« bamirÃ«s i madh ndaj njerÃ«zimit.

[2.252] KÃ«ta janÃ« argumente tÃ« All-llahut, po tâ€™i lexojmÃ« ty me saktÃ«si, e sâ€™ka dyshim se ti (Muhammed) je prej tÃ« dÃ«rguarve.

[2.253] KÃ«ta (pÃ«r tÃ« cilÃ«t tÃ« rrÃ«fyem) janÃ« tÃ« dÃ«rguarit, disa prej tyre i dalluam nga tÃ« tjerÃ«t, prej tyre pati qÃ« All-llahu u foli, disa i ngriti nÃ« shkallÃ« mÃ« tÃ« lartÃ«, Isait, birit tÃ« MerjemÃ«s i dhamÃ« argumente dhe e pÃ«rfocuam me shpirtin e shenjtÃ« (Xhibrilin). E sikur tÃ« donte All-llahu, nuk do tÃ« mbyteshin ndÃ«rmjet vete ata (populli) qÃ« ishin pas tyre, pasi qÃ« atyre u patÃ«n zbritur argumentet, por ata megjithatÃ« u pÃ«rÃ§anÃ«. E pati prej tyre qÃ« besuan dhe pati tÃ« tillÃ« qÃ« nuk besuan,e sikur tÃ« dÃ«shironte All-llahu ata nuk do tÃ« mbyteshin, por All-llahu punon Ã§ka dÃ«shiron.

[2.254] O ju qÃ« keni besuar, para se tÃ« vijÃ« njÃ« ditÃ« kur nuk do tÃ« ketÃ« as shitblerje, as miqÃ«si, e as ndÃ«rmjetÃ«si, jepni nga ajo me Ã§ka Ne u furnizuam juve. PabesimtarÃ«t janÃ« mizorÃ«.

[2.255] All-llahu - sâ€™ka zot pos Tij. I Gjalli, Vigjiluesi. Nuk e ze tÃ« koturit, e as gjumi. E Tija Ã«shtÃ« Ã§â€™ka nÃ« qiej dhe Ã§â€™ka nÃ« tokÃ«. Kush mund tÃ« ndÃ«rmjetÃ«sojÃ« te Ai, pos me lejÃ«n e Tij? Ai e di se Ã§â€™po u ndodhÃ« dhe Ã§â€™do tâ€™u ndodhÃ«. Dhe asgjÃ« nga dija e Tij nuk mund tÃ« pÃ«rvetÃ«sojnÃ«, pos sa tÃ« dojÃ« Ai. NdÃ«rsa pushteti i Tij pÃ«rfshin qiejt dhe tokÃ«n. E nuk lodhet duke i ruajtur (mirÃ«mbajtur), ngase Ai Ã«shtÃ« i Larti, MadhÃ«shtori. (Ky ajet quhet edhe â€œAjetul-Kursijâ€)

[2.256] NÃ« fe nuk ka dhunÃ«. Ã‹shtÃ« sqaruar e vÃ«rteta nga e kota. E kush nuk i beson tagutÃ«t , e i beson All-llahut, ai Ã«shtÃ« kapur pÃ«r lidhjen mÃ« tÃ« fortÃ«, e cila nuk ka kÃ«putje. All-llahu Ã«shtÃ« dÃ«gjues i dijshÃ«m.

[2.257] All-llahu Ã«shtÃ« mbikÃ«qyrÃ«s i atyre qÃ« besuan, i nxjerr ata prej errÃ«sirave nÃ« dritÃ«. E kujdestarÃ« tÃ« atyre qÃ« nuk besuan janÃ« djajtÃ« qÃ« i nxjerrin ata prej drite e i hudhin nÃ« errÃ«sira. Ata janÃ« banues tÃ« zjarrit, ku do tÃ« qÃ«ndrojnÃ« pÃ«rgjithmonÃ«.

[2.258] A nuk ke arritur tÃ« dijsh pÃ«r atÃ« qÃ« pÃ«rse All-llahu i kishte dhÃ«nÃ« pushtet, ai (Nemrudi) polemizoi me Ibrahimin rreth Zotit tÃ« tij. Kur Ibrahimi tha: â€œZoti im Ã«shtÃ« Ai qÃ« jep jetÃ« dhe vdekje!â€ Ai tha: â€œEdhe unÃ« jep jetÃ« dhe vdekje!â€ Ibrahimi tha: â€œZoti im e sjell diellin nga lindja, sille pra ti atÃ« nga perÃ«ndimi?â€ AtÃ«herÃ« ai qÃ« nuk besoi mbeti i hutuar. All-llahu shpie nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ« popullin mizor.

[2.259] Ose (nuk je i njohur) me shembullin e atij qÃ« kaloi pranÃ« njÃ« fshati qÃ« ishte rrÃ«nuar nÃ« kulmet e tij, e tha: â€œSi e ngjallÃ« All-llahu kÃ«tÃ« pas shkatÃ«rrimit tÃ« tij?â€ e All-llahu e bÃ«ri tÃ« vdekur atÃ« (pyetÃ«sin - Uzejrin) njÃ«qind vjet, pastaj e ringjalli dhe i tha: â€œSa qÃ«ndrove (i vdekur)?â€ Ai tha: â€œNjÃ« ditÃ«, ose njÃ« pjesÃ« tÃ« ditÃ«s!â€ Ai (All-llahu) Tha:â€Jo, por ke ndejtur (i vdekur) njÃ«qind vjet, shikoje ushqimin dhe pijen tÃ«nde si nuk Ã«shtÃ« prishur, e shikoje edhe gomarin tÃ«nd (si i janÃ« shkapÃ«rderdhur eshtrat). E pÃ«r tÃ« bÃ«rÃ« ty argument pÃ«r njerÃ«zit (bÃ«mÃ« kÃ«tÃ« sprovÃ«), shiko se si i kombinojmÃ« eshtrat e pastaj i veshim me mish. E kur iu bÃ« e qartÃ« atij tha: â€œU binda se me tÃ« vÃ«rtetÃ« All-llahu ka mundÃ«si pÃ«r Ã§do send!â€

[2.260] â€œPÃ«rkujto kur Ibrahimi tha: â€œZoti im, mÃ« mundÃ«so tÃ« shoh se si i ngjallÃ« tÃ« vdekurit?â€ Ai (Zoti) tha: â€œA nuk beson?â€ Ai (Ibrahimi) tha: â€œPo, por desha qÃ« zemra e ime tÃ« ngopet (bindje)!â€ Ai (Zoti) tha: â€œMerri katÃ«r shpezÃ« pranÃ« vete (therri e copÃ«toji), e pastaj nÃ« Ã§do kodÃ«r vÃ«ne nga njÃ« pjesÃ« tÃ« tyre, mandej thirri ato, do tÃ« vijnÃ« ty shpejt, e dije se All-llahu Ã«shtÃ« i Gjithfuqishmi, i Urti. â€

[2.261] Shembulli i pasurisÃ« sÃ« atyre qÃ« e japin nÃ« rrugÃ«n e All-llahut Ã«shtÃ« si njÃ« kokÃ«rr prej tÃ« cilÃ«s mbijnÃ« shtatÃ« kallinj, ndÃ«rsa nÃ« secilin kalli ka nga njÃ«qind kokrra. All-llahu ia shumÃ«fishon (shpÃ«rblimin) atij qÃ« dÃ«shiron, All-llahu Ã«shtÃ« Bujar i Madh, i di qÃ«llimet.

[2.262] Ata qÃ« pÃ«r hir tÃ« All-llahut e japin pasurinÃ« e tyre, e pastaj atÃ« qÃ« e dhanÃ« nuk e pÃ«rcjellin me tÃ« pÃ«rmendur e me mburrje, ata e kanÃ« shpÃ«rblimin e vet tÃ« Zoti i tyre, pÃ«r ta nuk ka frikÃ«, ata as qÃ« do tÃ« brengosen.

[2.263] NjÃ« fjalÃ« e mirÃ« dhe njÃ« lehtÃ«sim (qÃ« i bÃ«het lypÃ«sit) Ã«shtÃ« mÃ« e mirÃ« se njÃ« lÃ«moshÃ« qÃ« pÃ«rcillet me tÃ« keqe. All-llahu nuk ka nevojÃ« pÃ«r askÃ«, Ã«shtÃ« i ButÃ«.

[2.264] O ju qÃ« besuat, mos i prishni lÃ«moshat tuaja me tÃ« krenuar e me ofendim siÃ§ bÃ«n ai qÃ« ia jep pasurinÃ« e vet sa par sy e faqe tÃ« njerÃ«zve, e nuk beson All-llahun dhe botÃ«n tjetÃ«r. Shembulli i tij Ã«shtÃ« si njÃ« gur i madh e i lÃ«muar bmi tÃ« cilin ka pak dhe, e kur e godet atÃ« njÃ« shi i madh e lÃ« tÃ« zhveshur (lakuriq). Ata (formalistÃ«t) nuk arrijnÃ« asgjÃ« nga ajo qÃ« punuan. All-llahu nuk udhÃ«zon popullin pabesimtar.

[2.265] E shembulli i atyre qÃ« pasurinÃ« e vet e japin nga bindja e tyre e duke kÃ«rkuar kÃ«naqÃ«sinÃ« e All-llahut, i pÃ«rngjan njÃ« kopshti nÃ« njÃ« rrafshnaltÃ« qÃ« i bie shi i madh, e ai jep fruta tÃ« dyfishtÃ«. Po edhe nÃ«se nuk i bie shi i madh, i bie njÃ« rigÃ« (qÃ« i mjafton). All-llahu sheh atÃ« qÃ« veproni.

[2.266] A dÃ«shiron ndonjÃ«ri prej jush ndonjÃ« kopsht me hurma e rrush nÃ« tÃ« cilin rrjedhin lumenj, nÃ« tÃ« cilin ka nga tÃ« gjitha frutet, e atÃ« (pronarin e kopshtit) ta ketÃ« kapur pleqÃ«ria dhe ai tÃ« ketÃ« pasardhÃ«s tÃ« mitur, e atÃ« (kopshtin) ta godasÃ« ndonjÃ« stuhi me zjarr e ta djegÃ«. KÃ«shtu All-llahu jua sqaron argumentet qÃ« tÃ« mendoni.

[2.267] O ju qÃ« besuat, jepni nga mÃ« e mira e asaj qÃ« e fituat dhe nga ajo qÃ« ju dhamÃ« prej tokÃ«s, e mos nxitoni ta jepni atÃ« mÃ« tÃ« pavlefshmen nga ajo, e qÃ« ju nuk do ta pranonit pÃ«r vete pos symbyllas. Dhe dijeni se All-llahu nuk ka nevojÃ« pÃ«r ju, ngase Ã«shtÃ« i MadhÃ«ruar.

[2.268] Djalli ju frikÃ«son me varfÃ«ri dhe ju urdhÃ«ron pÃ«r tÃ« kÃ«qija, e All-llahu ju garanton falje (mÃ«katesh) e begati; All-llahu Ã«shtÃ« Dhurues i Madh, i DijshÃ«m.

[2.269] Ai ia dhuron hikmetin atij qÃ« do, e kujt i Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« hikmeti, i Ã«shtÃ« dhÃ«nÃ« mirÃ«si e shumtÃ«, por nuk pÃ«rkujtohet askush pos tÃ« menÃ§urve.

[2.270] All-llahu di pÃ«r atÃ« qÃ« e keni dhÃ«nÃ« nga pasuria ose keni zbatuar ndonjÃ« premtim (nedhÃ«r), e pÃ«r mÃ«katarÃ«t nuk ka ndonjÃ« ndihmÃ«s.

[2.271] NÃ«se lÃ«moshat i jepni haptazi, ajo Ã«shtÃ« mirÃ«, por nÃ«se ato ua jepni tÃ« varfÃ«rve fshehurazi, ajo Ã«shtÃ« edhe mÃ« e mirÃ« pÃ«r ju dhe Ai ua largon tÃ« kÃ«qiat. All-llahu Ã«shtÃ« i njohur hollÃ«sisht pÃ«r veprat e juaja.

[2.272] â€œNuk Ã«shtÃ« obligim yti (Muhammed) udhÃ«zimi i tyre (nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ«), All-llahu e shpie nÃ« rrugÃ« tÃ« drejtÃ« ate qÃ« do. Ã‡kado qÃ« tÃ« jepni nga pasuria, e keni pÃ«r veten tuaj, po mos jepni pÃ«r tjetÃ«rkÃ«, por vetÃ«m pÃ«r hir tÃ« All-llahut, e Ã§kado qÃ« tâ€™u jepni tÃ« tjerÃ«ve nga pasuria, ajo do tâ€™u kompensohet nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« plotÃ« duke mos ju dÃ«mtuar. â€

[2.273] (Jepni) pÃ«r tÃ« varfÃ«rit qÃ« janÃ« tÃ« angazhuat nÃ« rrugÃ«n e All-llahut dhe nuk kanÃ« mundÃ«si tÃ« gjallÃ«rojnÃ« nÃ« tokÃ«, duke qenÃ« se ata nuk lypin, prandaj ai qÃ« nuk e di gjendjen e tyre mendon se ata janÃ« tÃ« pasur. Ata i njeh nga vetÃ« pamja e tyre (tÃ« raskapitur), por nuk kÃ«rkojnÃ« e as nuk i mÃ«rzisin njerÃ«zit. Pra Ã§kado qÃ« tÃ« jepni nga pasuria, sâ€™ka dyshim se All-llahu e di atÃ« mirÃ«.

[2.274] Ata, tÃ« cilÃ«t pasurinÃ« e tyre e shpÃ«rndajnÃ« (nÃ« rrugÃ« tÃ« Zotit) natÃ«n e ditÃ«n, fshehurazi ose haptazi, ata shpÃ«rblimin e vet e kanÃ« tÃ« Zoti i tyre dhe pÃ«r ta nuk ka as frikÃ«, as pikÃ«llim.

[2.275] Ata qÃ« e hanÃ« kamatÃ«n nuk ngrehen ndryshe pos siÃ§ ngrehet i Ã§menduri nga tÃ« prekurit e djallit. (BÃ«jnÃ«) kÃ«shtu ngase thanÃ«: â€œShitblerja nuk Ã«shtÃ« pos kamatÃ«!â€ e All-llahu ka lejuar shitblerjen, ndÃ«rsa ka ndaluar kamatÃ«n. Atij qÃ« i ka ardhur kÃ«shillÃ« (udhÃ«zim ) prej Zotit tÃ« tij dhe Ã«shtÃ« ndalur (prej kamatÃ«s) i ka takuar e kaluara dhe Ã§Ã«shtja e saj mbetet te All-llahu, e kush e pÃ«rsÃ«rit (pas ndalimit), ata janÃ« banues tÃ« zjarrit, ku do tÃ« mbesin pÃ«rgjithmonÃ«.

[2.276] All-llahu zhduk kamatÃ«n dhe shton lÃ«moshÃ«n, All-llahu nuk e do asnjÃ« besÃ«prerÃ« dhe mÃ«katar.

[2.277] Sâ€™ka dyshim se ata qÃ« besuan dhe bÃ«nÃ« vepra tÃ« mira, falÃ«n namazin dhe dhanÃ« zekatin i pret shpÃ«rblim i madh te Zoti i tyre, ata nuk do tÃ« kenÃ« kurrfarÃ« frike as brengosje.

[2.278] O ju qÃ« besuat, keni frikÃ« All-llahun dhe nÃ«se jeni besimtarÃ« tÃ« sinqertÃ« hiqni dorÃ« prej asaj qÃ« ka mbetur nga kamata.

[2.279] E nÃ« qoftÃ« se nuk e bÃ«ni kÃ«tÃ« (nuk heqni dorÃ« nga kamata), atÃ«herÃ« binduni se jeni nÃ« konflikt me All-llahun dhe tÃ« dÃ«rguarin e Tij. E nÃ«se jeni penduar, atÃ«herÃ« juve ju takon kryet e mallit tuaj - askÃ« nuk dÃ«mtoni, e as vetÃ« nuk dÃ«mtoheni.

[2.280] Po nÃ« qoftÃ« se ai (borxhliu) Ã«shtÃ« nÃ« gjendje tÃ« vÃ«shtirÃ«, atÃ«herÃ« bÃ«ni njÃ« pritje deri sa tÃ« vijÃ« nÃ« njÃ« Ã§lirim. E tâ€™ia falni (borxhin) nÃ« emÃ«r tÃ« lÃ«moshÃ«s Ã«shtÃ« shumÃ« mÃ« e mirÃ« pÃ«r ju, nÃ«se dini.

[2.281] Dhe ruajuni ditÃ«s kur do tÃ« ktheheni te All-llahu, dhe secilit njeri i plotÃ«sohet ajo qÃ« ka fituar, dhe atyre nuk u bÃ«het padrejtÃ«si.

[2.282] O besimtarÃ«, kur merrni hua prej njÃ«ri-tjetrit pÃ«r njÃ« afat tÃ« caktuar, shkruajeni atÃ«. Dhe nga gjiu juaj le tÃ« shkruajÃ« njÃ« shkrues i drejtÃ« dhe tÃ« mos ngurrojÃ« nga tÃ« shkruarit ashtu siÃ§ e ka mÃ«suar All-llahu. Le tÃ« shkruajÃ«, ndÃ«rsa atij le tâ€™i diktojÃ« ai qÃ« pranon borxhin, le tâ€™i frikÃ«sohet All-llahut, Zotit tÃ« tij e tÃ« mos lÃ«rÃ« mangÃ«t asnjÃ« send nga ai. E nÃ« qoftÃ« se ai qÃ« ngarkohet me borxh Ã«shtÃ« i paaftÃ« mentalisht, Ã«shtÃ« i mitur ose nuk Ã«shtÃ« nÃ« gjendje tÃ« diktojÃ«, atÃ«herÃ« le tÃ« diktojÃ« drejt kujdestari i tij. KÃ«rkoni tÃ« dÃ«shmojnÃ« dy dÃ«shmitarÃ« burra nga mesi juaj, e nÃ« qoftÃ« se nuk janÃ« dy burra, atÃ«herÃ« njÃ« burr e dy gra, nga dÃ«shmitarÃ«t qÃ« i pÃ«lqeni. (Dy gra nÃ« vend tÃ« njÃ« burri) PÃ«r atÃ« se nÃ«se njÃ«ra prej tyre gabon, tâ€™ia pÃ«rkujtojÃ« tjetra. DÃ«shmitarÃ«t tÃ« mos refuzojnÃ« kur tÃ« thirren. Dhe mos pÃ«rtoni pÃ«r ta shkruar atÃ« dhe afatin e tij, i vogÃ«l qoftÃ« ose i madh, sepse kjo Ã«shtÃ« mÃ« e drejtÃ« te All-llahu, mÃ« e fortÃ« pÃ«r dÃ«shmi dhe mÃ« afÃ«r mosdyshimit. VetÃ«m nÃ«se Ã«shtÃ« tregti e menjÃ«herÃ«shme (dora-doras) qÃ« e praktikoni mes jush, atÃ«herÃ« nuk Ã«shtÃ« ndonjÃ« mÃ«kat tÃ« mos e shÃ«noni. Por, kur bÃ«ni shitblerje, dÃ«shmojeni. E ai (pronari i pasurisÃ«) nuk dÃ«mton as shkruesit as dÃ«shmitarÃ«t, e nÃ«se bÃ«ni (dÃ«mtimin), ai Ã«shtÃ« mosrespekt i juaj (ndaj dispozitave tÃ« All-llahut). Keni frikÃ« All-llahun se All-llahu ju dhuron dituri (tÃ« jashtzako-nshme), All-llahu Ã«shtÃ« i GjithdijshÃ«m pÃ«r Ã§do send.

[2.283] E nÃ« qoftÃ« se gjendeni nÃ« udhÃ«tim dhe nuk gjeni shkrues, atÃ«herÃ« merrni peng (paradhÃ«nie ose kapar) . E nÃ«se i besoni njÃ«ri-tjetrit, atij qÃ« i Ã«shtÃ« besuar le ta zbatojÃ« atÃ« (amanetin) qÃ« i Ã«shtÃ« besuar, dhe le tÃ« ketÃ« frikÃ« All-llahun, Zotin e tij. Mos e fshehni dÃ«shminÃ«, sepse ai qÃ« e fsheh atÃ« Ã«shtÃ« mÃ«katar me zemrÃ«n e vet, All-llahu di atÃ« qÃ« veproni.

[2.284] TÃ« All-llahut janÃ« Ã§â€™ka nÃ« qiell dhe Ã§â€™ka nÃ« tokÃ«, e pÃ«r atÃ« qÃ« e keni nÃ« veten tuaj, e shfaqÃ«t haptazi ose e mbajtÃ«t fshehtÃ«, All-llahu do tâ€™ju marrÃ« nÃ« llogari, e Ai ia fal atij qÃ« do dhe dÃ«non atÃ« qÃ« do. All-llahu ka mundÃ«si pÃ«r Ã§do send.

[2.285] I dÃ«rguari i besoi asaj qÃ« iu shpall prej Zotit tÃ« Tij, si dhe besimtarÃ«t. Secili i besoi All-llahut dhe melekÃ«ve tÃ« Tij dhe tÃ« dÃ«rguarve tÃ« Tij. â€œNe nuk bÃ«jmÃ« dallim nÃ« asnjÃ«rin nga tÃ« dÃ«rguarit e Tijâ€, dhe thanÃ«: â€œDÃ«gjuam dhe respektuam. KÃ«rkojmÃ« faljen tÃ«nde o Zoti ynÃ«, te Ti Ã«shtÃ« ardhmÃ«ria (jonÃ«). â€

[2.286] All-llahu nuk ngarkon askÃ« pÃ«rtej mundÃ«sive tÃ« veta, atij (njeriut) i takon ajo qÃ« e fitoi dhe atij i bie ajo (e keqe) qÃ« e meritoi. â€œZoti ynÃ«, mos na dÃ«no nÃ«se harrojmÃ« ose gabojmÃ«! Zoti ynÃ«, mos na ngarko neve barrÃ« tÃ« rÃ«ndÃ« siÃ§ i ngarkove ata para nesh! Dhe Zoti ynÃ«, mos na ngarko me atÃ« pÃ«r tÃ« cilÃ«n nuk kemi fuqi! Dhe na i mbulo tÃ« kÃ«qiat, na fal dhe na mÃ«shiro. Ti je MbrojtÃ«si ynÃ«, pra na ndihmo kundÃ«r popullit pabesimtar!

The Muslims Internet Directory

Featured Site

Paid Services

2Muslims Services

Translate Site To:

Hijab

Featured Ad