Meryem Sûresi

[19.1] Kâf. Hâ. Yâ. Ayn. Sâd.
[19.2] (Bu,) Rabbinin, Zekeriyya kuluna rahmetinin anılmasıdır.
[19.3] Hani o, gizli bir sesle Rabbine niyaz etmişti:
[19.4] Rabbim! dedi, benden (vücudumdan), kemiklerimzayıfladı, saçım başım ağardı. Ve ben, Rabbim, sana (ettiğim) dua sayesinde hiç bedbahtolmadım.
[19.5] Doğrusu ben, arkamdan iş başına geçecek olanyakınlarımdan endişe ediyorum. Karım da kısırdır. Tarafından bana bir veli (oğul) ver.
[19.6] Ki o bana vâris olsun; Ya'kub hanedanına da vârisolsun. Rabbim, onu rızana lâyık kıl!
[19.7] (Allah şöyle buyurdu:) Ey Zekeriyya! Biz sana biroğul müjdeleriz ki, onun adı Yahya'dır. Daha önce onakimseyi adaş yapmadık.
[19.8] Zekeriyya: Rabbim! dedi, karım kısır olduğu, bende ihtiyarlığın son sınırına vardığım halde, benim nasıl oğlum olabilir?
[19.9] Allah: Öyledir, dedi; Rabbin: O bana kolaydır. Dahaönce, sen hiçbir şey değilken seni de yaratmıştım,buyurdu.
[19.10] O: Rabbim! dedi, (çocuğum olacağına dair) banabir işaret ver. Allah: Sana işaret, sapasağlamolduğun halde üç gün insanlarla konuşamamandır,buyurdu.
[19.11] Bunun üzerine Zekeriyya, mâbetten kavmininkarşısına çıkarak onlara: "Sabah akşam tesbihtebulunun" diye işaret verdi.
[19.12] "Ey Yahya! Kitab'a (Tevrat'a) vargücünle sarıl!"(dedik) ve henüz sabi iken ona (ilim ve) hikmetverdik.
[19.13] Tarafımızdan ona kalp yumuşaklığı ve temizlik de(verdik). O, çok sakınan bir kimse idi.
[19.14] Ana-babasına çok iyi davranırdı; o, isyankâr bir zorba değildi.
[19.15] Doğduğu gün, öleceği gün ve diri olarak kabirden kaldırılacağı gün ona selam olsun!
[19.16] (Resûlüm! ) Kitap'ta Meryem'i de an. Hani o, ailesinden ayrılarak doğu tarafında bir yereçekilmişti.
[19.17] Meryem, onlarla kendi arasına bir perde çekmişti.Derken, biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisinetastamam bir insan şeklinde göründü.
[19.18] Meryem dedi ki: Senden, çok esirgeyici olanAllah'a sığınırım! Eğer Allah'tan sakınan bir kimse isen (bana dokunma).
[19.19] Melek: Ben, yalnızca, sana tertemiz bir erkek çocuk bağışlamam için Rabbinin bir elçisiyim, dedi.
[19.20] Meryem: Bana bir insan eli değmediği, iffetsiz deolmadığım halde benim nasıl çocuğum olabilir? dedi.
[19.21] Melek: Öyledir, dedi; (zira) Rabbin buyurdu ki: Bubana kolaydır. Çünkü biz, onu insanlara bir delil vekendimizden bir rahmet kılacağız. Bu, hüküm ve kararabağlanmış (ezelde olup bitmiş) bir iş idi.
[19.22] Meryem ona hamile kaldı. Bunun üzerine onunla(karnındaki çocukla) uzak bir yere çekildi.
[19.23] Doğum sancısı onu bir hurma ağacına (dayanmaya) sevketti. "Keşke, dedi, bundan önce ölseydim deunutulup gitseydim!"
[19.24] Aşağısından (İsa yahut melek) ona şöyle seslendi:"Tasalanma! Rabbin senin alt yanında bir su arkıvücuda getirmiştir."
[19.25] "Hurma dalını kendine doğru silkele ki, üzerinetaze, olgun hurma dökülsün."
[19.26] "Ye, iç. Gözün aydın olsun! Eğer insanlardanbirini görürsen de ki: Ben, çok merhametli olan Allah'a oruç adadım; artık bugün hiçbir insanlakonuşmayacağım."
[19.27] Nihayet onu (kucağında) taşıyarak kavminegetirdi. Dediler ki: Ey Meryem! Hakikaten sen iğrenç bir şey yaptın!
[19.28] Ey Harun'un kız kardeşi! Senin baban kötü bir insan değildi; annen de iffetsiz değildi.
[19.29] Bunun üzerine Meryem çocuğu gösterdi. "Biz,dediler, beşikteki bir sabî ile nasıl konuşuruz?"
[19.30] Çocuk şöyle dedi: "Ben, Allah'ın kuluyum. O, banaKitab'ı verdi ve beni peygamber yaptı."
[19.31] "Nerede olursam olayım, O beni mübarek kıldı;yaşadığım sürece bana namazı ve zekâtı emretti."
[19.32] "Beni anneme saygılı kıldı; beni bedbaht bir zorba yapmadı."
[19.33] "Doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarakkabirden kaldırılacağım gün esenlik banadır."
[19.34] İşte, hakkında şüphe ettikleri Meryem oğlu İsa-hak söz olarak- budur.
[19.35] Allah'ın bir evlât edinmesi, olur şey değildir.O, bundan münezzehtir. Bir işe hükmettiği zaman, ona sadece "Ol!" der ve hemen olur.
[19.36] (İsa şunu da söyledi:) Muhakkak ki Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Öyle iseO'na kulluk ediniz. İşte doğru yol budur.
[19.37] Sonra guruplar kendi aralarında ayrılığa düştüler.Büyük güne şahit olunduğu zamanda vay o kâfirlerinhaline!
[19.38] Onlar, bizim huzurumuza çıkacakları gün(başlarına gelecek olanları) ne iyi duyarlar ve ne iyi görürler (bir görsen)! Fakat o zalimler bugünaçık bir sapıklık içindedirler.
[19.39] (Resûlüm!) Sen onları pişmanlık ve üzüntü günühakkında uyar. Çünkü onlar bir gafletin içine dalmışoldukları halde ve henüz iman etmemişken (bakarsın)iş olup bitmiştir.
[19.40] Yeryüzüne ve onun üzerindekilere ancak biz vârisoluruz (her şey gider, biz kalırız) ve onlar ancak bize döndürülürler.
[19.41] Kitap'ta İbrahim'i an. Zira o, sıdkı bütün bir peygamberdi.
[19.42] Bir zaman o babasına dedi ki: Babacığım! Duymayan,görmeyen ve sana hiçbir fayda sağlamayan bir şeyeniçin taparsın?
[19.43] Babacığım! Hakikaten sana gelmeyen bir ilim banageldi. Öyle ise bana uy ki, seni düz yola çıkarayım.
[19.44] Babacığım! Şeytana kulluk etme! Çünkü şeytan, çok merhametli olan Allah'a âsi oldu.
[19.45] Babacığım! Allah tarafından sana azap dokunup da şeytanın yakını olmandan korkuyorum.
[19.46] (Babası:) Ey İbrahim! dedi, sen benimtanrılarımdan yüz mü çeviriyorsun? Eğer vazgeçmezsen, andolsun seni taşlarım! Uzun bir zaman benden uzakdur!
[19.7] İbrahim: Selâm sana (esen kal) dedi, Rabbimdensenin için mağfiret dileyeceğim. Çünkü O bana karşı çok lütufkârdır.
[19.48] Sizden de, Allah'ın dışında taptığınız şeylerden de uzaklaşıyor ve Rabbime yalvarıyorum.Umulur ki (senin için) Rabbime dua etmemle bedbaht(emeği boşa gitmiş) olmam.
[19.49] Nihayet İbrahim onlardan ve Allah'tan başkataptıkları şeylerden uzaklaşıp bir tarafa çekildiği zaman biz ona İshak ve Yâ'kub'u bağışladıkve her birini peygamber yaptık.
[19.50] Onlara rahmetimizden bağışta bulunduk; kendilerinehaklı ve yüksek bir şöhret nasip ettik.
[19.51] (Resûlüm!) Kitap'ta Musa'yı da an. Gerçekten o ihlâs sahibi idi ve hem resûl, hem de nebîidi.
[19.2] Ona Tûr'un sağ tarafından seslendik ve onu,fısıldaşan kimse kadar (kendimize) yaklaştırdık.
[19.53] Rahmetimizin bir sonucu olarak ona kardeşi Harun'ubir peygamber olarak armağan ettik.
[19.54] (Resûlüm!) Kitap'ta İsmail'i de an. Gerçekten o, sözüne sâdıktı, resûl ve nebî idi.
[19.55] Halkına namazı ve zekâtı emrederdi; Rabbinezdinde de hoşnutluk kazanmış bir kimse idi.
[19.56] Kitapta İdris'i de an. Hakikaten o, pek doğru birinsan, bir peygamberdi.
[19.57] Onu üstün bir makama yücelttik.
[19.58] İşte bunlar, Allah'ın kendilerine nimetler verdiği peygamberlerden, Âdem'in soyundan, Nuh ilebirlikte (gemide) taşıdıklarımızdan, İbrahim veİsrail (Ya'kub) 'in soyundan, doğruya ulaştırdığımız ve seçkin kıldığımız kimselerdendir.Onlara, çok merhametli olan Allah'ın âyetleriokunduğunda ağlayarak secdeye kapanırlardı.
[19.59] Nihayet onların peşinden öyle bir nesil geldi ki,bunlar namazı bıraktılar; nefislerinin arzularınauydular. Bu yüzden ileride sapıklıklarının cezasını çekecekler.
[19.60] Ancak tevbe edip, iman eden ve iyi davranıştabulunan kimseler hariçtir. Bunlar, cennete,girecekler. Ve hiç bir haksığlağa uğratılmayacaklardır.
[19.61] O cennet, çok merhametli olan Allah'ın, kullarına gıyaben vâdettiği Adn cennetleridir. Şüphesiz O'nunvâdi yerini bulacaktır.
[19.62] Orada boş söz değil, hoş söz duyarlar. Ve orada,sabah-akşam kendilerine ait rızıkları vardır.
[19.63] Kullarımızdan, takvâ sahibi kimselere verdiğimiz cennet işte budur.
[19.64] Biz ancak Rabbinin emri ile ineriz. Önümüzde, arkamızda ve bunlar arasında olan her şey O'na aittir.Senin Rabbin unutkan değildir.
[19.65] (O) göklerin, yerin ve ikisi arasındaki şeylerinRabbidir. Şu halde O'na kulluk et; O'na kulluk etmekiçin sabırlı ve metânetli ol. O'nun bir adaşı(benzeri) olduğunu biliyor musun? (Asla benzeriyoktur).
[19.66] İnsan der ki: "Öldüğüm zaman sahi diri olarak(kabrimden) çıkarılacak mıyım?"
[19.67] İnsan düşünmez mi ki, daha önce o hiçbir şeyolmadığı halde biz kendisini yaratmışızdır?
[19.68] Öyle ise, Rabbine andolsun ki, muhakkak suretteonları şeytanlarla birlikte mahşerde toplayacağız;sonra onları diz üstü çökmüş vaziyette cehenneminçevresinde hazır bulunduracağız.
[19.69] Sonra her milletten, rahman olan Allah'a en çokâsi olanlar hangileri ise çekip ayıracağız.
[19.70] Sonra, orayı boylamaya daha çok müstahak olanlarıelbette biz daha iyi biliriz.
[19.71] İçinizden, oraya uğramayacak hiçbir kimse yoktur. Bu, Rabbin için kesinleşmiş bir hükümdür.
[19.72] Sonra biz, Allah'tan sakınanları kurtarırız;zalimleri de diz üstü çökmüş olarak orada bırakırız.
[19.73] Kendilerine âyetlerimiz ayan beyan okunduğu zamaninkâr edenler, iman edenlere: İki topluluktanhangisinin (hangimizin) mevki ve makamı daha iyi, meclis ve topluluğu daha güzeldir? dediler.
[19.74] Onlardan önce de, eşya ve görünüş bakımından dahagüzel olan nice nesiller helâk ettik.
[19.75] De ki: Kim sapıklıkta ise, çok merhametli olanAllah ona mühlet versin! Nihayet kendilerinevâdolunan şeyi -ya azabı (müminler karşısındayenilgiyi), veya kıyameti- gördükleri zaman, mevki vemakamı daha kötü ve askeri daha zayıf olanın kim olduğunu öğreneceklerdir.
[19.76] Allah, doğru yola gidenlerin hidayetini artırır.Sürekli kalan iyi işler, Rabbinin nezdinde hem mükâfatbakımından daha hayırlı, hem de âkıbetçe daha iyidir.
[19.77] (Resûlüm!) Âyetlerimizi inkâr eden ve "Muhakkaksurette bana mal ve evlât verilecek" diyen adamıgördün mü?
[19.78] O, gaybı mı bildi, yoksa Allah'ın katından bir söz mü aldı?
[19.79] Kesinlikle hayır! Biz onun söylediğini yazacağızve azabını uzattıkça uzatacağız.
[19.80] Onun dediğine biz vâris oluruz, (malı ve evlâdı bize kalır); kendisi de bize yapayalnız gelir.
[19.81] Onlar, kendilerine bir itibar ve kuvvet(vesilesi) olsun diye Allah'tan başka tanrılaredindiler.
[19.82] Hayır, hayır! (Taptıkları), onların ibadetlerinitanımayacaklar ve onlara hasım olacaklar.
[19.83] (Resûlüm!) Görmedin mi? Biz, kâfirlerin üzerine, kendilerini iyice (isyankârlığa) sevkeden şeytanlarıgönderdik.
[19.84] Öyle ise onlar hakkında acele etme. Biz onlariçin (günlerini) teker teker sayıyoruz.
[19.85] Takvâ sahiplerini heyet halinde çok merhametliolan Allah'ın huzurunda toplayacağımız gün.
[19.86] Günahkârları da susuz olarak cehenneme süreceyiz.
[19.87] O gün Rahmân (olan Allah)'ın nezdinde söz ve izinalandan başkalarının şefâata güçleri yetmeyecektir.
[19.88] "Rahmân çocuk edindi" dediler.
[19.89] Hakikaten siz, pek çirkin bir şey ortaya attınız.
[19.90] Bundan dolayı, neredeyse gökler çatlayacak, yeryarılacak, dağlar yıkılıp düşecektir!
[19.91] Rahmân'a çocuk isnadında bulunmaları yüzünden.
[19.92] Halbuki çocuk edinmek Rahmân'ın şanına yakışmaz.
[19.93] Göklerde ve yerde olan herkes istisnasız, kul olarak Rahmân'a gelecektir.
[19.94] O, bunların hepsini kuşatmış ve sayılarını tesbit etmiştir.
[19.95] Bunların hepsi de kıyamet gününde O'nun huzurunatek başına (yapayalnız) gelecektir.
[19.96] İman edip de iyi davranışlarda bulunanlaragelince, onlar için çok merhametli olan Allah,(gönüllerde) bir sevgi yaratacaktır.
[19.97] (Resûlüm!) Biz Kur'an'ı, sadece, onunla Allah'tan sakınanları müjdeleyesin ve şiddetle karşı çıkan birtopluluğu uyarasın diye senin dilinle (indirilipokutarak) kolaylaştırdık.
[19.98] Biz, onlardan önce nice nesilleri helâk ettik.Sen, onlardan herhangi birinden (bir varlık emâresi) hissediyor veya onlara ait cılız bir sesişitiyor musun?